Эллсуорт Прайс Бертольф: АҚШ Құтқару қызметінің тарихындағы тұлға
Ellsworth P. Bertholf
Эллсуорт Прайс Бертольф – АҚШ Құрама Штаттарының Сақшы қызметінің 4-ші бас директоры, Конгресс алтын медалінің иегері. Өмірі мен қызметі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Элсворт Прайс Бертольф (7 сәуір 1866 – 11 қараша 1921) – Конгресс Алтын медалімен марапатталған, кейін АҚШ кіріс кесу қызметінің төртінші бас капитаны, ал 1915 жылы агенттіктің атауы өзгергендіктен АҚШ жағалау күзетінің төртінші коменданты болды. Оның комендант ретіндегі басшылығы, басқа агенттіктер оны қарамағына алуға немесе оның міндеттерін бірнеше агенттік арасында бөлуге тырысқан кезде, АҚШ жағалау күзетінің сақталуы үшін өте маңызды болды.
Ellsworth Price Bertholf (7 April 186611 November 1921) was a Congressional Gold Medal recipient who later served as the fourth Captain Commandant of the United States Revenue Cutter Service and because of the change in the name of the agency in 1915, the fourth Commandant of the United States Coast Guard. His leadership during his tenure as Commandant was critical to the U. S. Coast Guard's survival at a time when outside agencies wanted to either take it over or split its missions up among several agencies.
Ерте өмір және білім
Бертольф Нью-Йорк қаласында бухгалтер Джон Дж. Бертольф пен Энни Фрэнсис Прайс Бертольфтің отбасында дүниеге келді. Төрт жасында оның отбасы Нью-Джерси штатының Хакенсак қаласына көшіп, ол мектеп жылдарын өткізді. Он алты жасында ол АҚШ Әскери-теңіз академиясына қабылданып, бірақ екінші курсының басында мазақтау оқиғасына қатысқан деген айыппен сотқа беріліп, академиядан шығарылды. Әскери-теңіз академиясынан қуылғаннан бір жыл өткен соң, ол Массачусетс штатының Нью-Бедфорд қаласындағы Кіріс қызметінің оқу мектебіне курсант болып тағайындалды. 1887 жылдың 18 қазанында оқу мектебін бітіріп, 1887 жылдың 15 желтоқсанында қызметке тағайындалды. 1889 жылдың 12 маусымында «Леви Вудбери» кемесінде қызмет етіп жүргенде үшінші лейтенант шеніне ие болды.
Bertholf was born in New York City to John J. Bertholf, an accountant, and Annie Frances Price Bertholf. When he was four, his family moved to Hackensack, New Jersey where he spent his school years. When he was sixteen, he received an appointment to the U. S. Naval Academy but was court martialed and dismissed for allegedly participating in a hazing incident at the beginning of his second year. A year after his expulsion from the Naval Academy, he was appointed as a cadet at the Revenue Cutter Service School of Instruction at New Bedford, Massachusetts. He graduated from the School of Instruction on 18 October 1887 and was assigned to on 15 December 1887. He was commissioned as a Third Lieutenant while serving on Levi Woodbury on 12 June 1889.
Атлантика аймағы қызметі
1890 жылғы 15 сәуірде Бертольф Миссисипи штатының Сент-Луис шығанағына орналастырылды, ол Азамат соғысы дәуіріндегі қанатты дөңгелекті кеме болды. 1893 жылдың маусым айында Бертольф Балтимордағы Ридер және Ұлдар кеме құрылыс шеберханасында күрделі жөндеуден өтіп жатқан "Гамильтон" кемесіне баяндады. Жөндеуден кейін "Гамильтон" кемесі Филадельфия портына кедендік бақылау үшін оралды. 1894 жылғы 5 мамырда "Форвард" кемесіне қайтып келгеннен кейін, "Гамильтон" кемесінде бір жыл қызмет еткен соң, ол 1895 жылғы 1 маусымда Род-Айленд штатының Ньюпорт қаласындағы Әскери-теңіз колледжіне студент ретінде баяндауға бұйрық алды. Ол 1895 жылғы қазанда бітіріп, Нью-Йорк қаласындағы порт буксирінің бас офицері болып уақытша тағайындалды. Бертольф 1895 жылғы қараша айының соңында "Чейс" және "Ревизент-Каттер" оқу мектебінің бас офицері ретінде қызметке келді. "Чейс" кемесі бұрынғыдан екі есе көп курсанттарды қабылдау үшін Балтиморда үлкен модификациялардан өтті. Жөндеуден кейін "Чейс" оқу кемесі ретінде қызметін жалғастырды және оқу жылының көп бөлігін теңізде өткізді, жабдықтау және жөндеу үшін портына сирек соқты.
On 15 April 1890, Bertholf was transferred to , an American Civil War era side wheeler that was homeported in Bay St. Louis, Mississippi. In June 1893, Bertholf reported aboard , which was undergoing an overhaul at Reeder and Sons Shipyard, Baltimore After overhaul, Hamilton returned to her homeport of Philadelphia for customs duty in the harbor and Delaware Bay. Returning to Forward on 5 May 1894, after only one year of service on Hamilton, he spent just a year assigned to Forward when he received orders to report 1 June 1895 to the Naval War College at Newport, Rhode Island as a student. He graduated in October 1895 and was temporarily assigned as the executive officer on , a harbor tug in New York City. Bertholf reported aboard in late November, 1895 as the executive officer of Chase and the Revenue Cutter Service School of Instruction. Chase was undergoing a major modifications in Baltimore to accommodate twice the cadets that it had in the past. After refit, Chase returned to duty as a training ship and spent most of the training year at sea, with only occasional visits in port for reprovisioning and repairs.
Аляска
1897 жылғы қарашада Бертольф Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы базалық портына орналасуға бұйрық алды. USRC Bear Беринг теңізінде патрульдеуге міндеттелді және жылдың бірнеше айын Аляска жағалауын күзетумен өткізді. Ол Bear-ге келген сәтте, Point Barrow маңында бірнеше кит аулау кемелері мұзға қамалып қалғаны туралы хабар жетті. Қазыналық министрлік Құрлық арқылы көмек көрсету экспедициясын жоспарлады, ал Bear Арктика қысын қарсы алып, Беринг теңізіне бет бұрды – бұл бұрын-соңды жасалмаған қадам еді. Bear мұзды суларда жұмыс істеуге құрылған болғанымен, ол мұзжарғыш емес еді, сондықтан мұздың ішіндегі қамалып қалған кит аулаушыларға жеткізілуі күмәнді болды. Нельсон аралына жақын жерде Bear кемесінің капитаны бас офицер, лейтенант Дэвид Х. Джарвисті, кеме хирургы доктор Сэмюэл Дж. Каллды және Бертольфті құрлық арқылы жабайы бұғыларын қамалып қалған кит аулаушыларға жеткізуге нұсқаумен жағаға түсірді. Ванкувер мүйісінен Point Barrow-ға дейінгі қашықтық құрлықпен шамамен 1500 мильді құрады. Bear кері қайтып, көктемгі мұздың еруін күтіп, Уналаскада қыстады, ал құтқару тобы иттердің жетекші командаларын жинап, қажетті мөлшерде бұғыларды сатып алды. Жақсы жаттықтырылған иттердің жетіспеуіне байланысты, Джарвис Бертольфке инуиттердің ауылдарында жетекші командаларды іздеуді жалғастыруды бұйырды, ал ол және Калл Уэльс принці мүйісіне аттанды, онда көптеген үйретілген бұғылар болды. Бертольф Джарвис пен Каллға қосылып, көмекке келгендерге қажетті жабдықтарды жеткізуге көмектесті. Топ 1898 жылғы наурыз айының басында кит аулаушыларға жетті, қашықтықтың көп бөлігін жаяу өтіп, температура -45 градус Фаренгейтке дейін төмендеді. 1902 жылы Джарвис, Калл және Бертольфке Point Barrow-дағы 275 американдық кит аулаушыларды құтқарудағы ерліктері үшін Конгресс Алтын медальдары табысталды, бұл іс-шара Overland Relief Expedition деп аталды. Бұл экспедиция теңіз тарихындағы ең қауіпті құтқару операцияларының бірі ретінде танылды. USRC Thetis кемесіндегі қысқа мерзімді жөндеу жұмыстарынан кейін, Бертольф 1899 жылғы мамыр айында қайтадан Bear кемесіне тағайындалды, бірақ бұл жолы бас офицер ретінде. Бұл қызмет кезінде Bear экипажы Ресейден Аляскаға көбірек бұғы әкелді, федералды заңды сақтады, аштықтан қалған алтын кеншілерін құтқарып, кеме апатынан кит аулаушыларды құтқарып, екі кісі өлтіру фактісін тергеді; сол кезде Revenue Cutter Service Аляскадағы жалғыз құқық қорғау органы болды. Осы кезеңде Бертольф бірінші лейтенант емтиханын тапсырып, 1900 жылғы маусымда шенді жоғарылатты.
In November 1897, Bertholf received orders assigning him to homeported in Seattle, Washington. USRC Bear was tasked with the Bering Sea Patrol and spent several months out of each year patrolling the Alaska coast. At the same time he reported to Bear, word was received that several whaling ships were trapped in the ice at Point Barrow. The Overland Relief Expedition was planned by the Secretary of the Treasury and Bear left for the Bering Sea facing the Arctic winter, a feat that had not been attempted before. Although Bear was built for working in icy waters, it was not an icebreaker and could not be expected to sail through pack ice to the trapped whalers. Near Nelson Island, the captain of Bear put ashore the executive officer, Lieutenant David H. Jarvis; the ship's surgeon, Dr. Samuel J. Call; and Bertholf with instructions to drive a herd of reindeer overland to the stranded whalers. The distance to Point Barrow overland from Cape Vancouver was roughly 1500 miles. Bear turned back and wintered over in Unalaska awaiting the spring thaw while the rescue party gathered dog sled teams and acquired the necessary number of reindeer. Because of a lack of trained dogs, Jarvis instructed Bertholf to continue searching the Inuit villages for sled teams while he and Call went ahead to Cape Prince of Wales where there were large numbers of domesticated reindeer. Bertholf caught up with Jarvis and Call and helped re provision the relief mission. The party finally reached the whalers in early March, 1898, walking most of the distance and enduring temperatures as low as 45 degrees Fahrenheit. In 1902, Jarvis, Call and Bertholf were awarded Congressional Gold Medals in recognition of their heroic relief efforts for the 275 American whalers at Point Barrow in what became known as the Overland Relief Expedition. That expedition has been hailed as one of the most perilous rescue missions in maritime history. After a short assignment aboard USRC Thetis undergoing repairs at Mare Island Naval Shipyard, Bertholf was again assigned to Bear in May, 1899, but this time as the executive officer. During this assignment, the crew of Bear delivered more reindeer to Alaska from Russia, enforced Federal law, rescued stranded destitute gold miners from starvation, rescued whalers from a shipwreck and investigated two murders; the Revenue Cutter Service being the only law enforcement in Alaska at the time. During this time Bertholf took the examination for First Lieutenant and was promoted in June 1900.
Құрама Штаттардағы өмірді құтқару қызметі
1902 жылдың желтоқсан айында Бертольф Атлантик-Ситидегі АҚШ Өмірді сақтау қызметіне инспектордың көмекшісі болып келді. Бұл кіріс жинау қызметінің офицерлері үшін әдеттегі практика еді. Ол үйленгеннен кейін үйіне жақын болуға мүмкіндік бергендіктен, оған пайдалы болды. Ол Нью-Джерси жағалауындағы 42 өмірді сақтау станциясының серфингшілерін ай сайын тексеруге және оларды жаттығудан өткізуге жауапты инспектордың көмекшісі болды. Сонымен қатар, ол жағалау бойындағы кеме апаттарын тергеп, өмірді сақтау станциялары құтқару жұмыстарын дұрыс жүргізгенін анықтау керек еді. Өмірді сақтау қызметіндегі осы қызметтік кезеңі, USLSS кіріс жинау қызметімен бірігіп, АҚШ Жағалау күзетін құрған кезде оның мансабында бағалы тәжірибе болды.
In December 1902, Bertholf reported for duty as an assistant inspector for the U. S. Life Saving Service in Atlantic City. It was common practice for Revenue Cutter Service officers to perform this duty. This was helpful to him because he could manage to stay close to home, now that he was married. He was responsible as an assistant inspector to examine and drill the surfmen at the 42 life saving stations along the New Jersey shore each month. He also had to investigate any shipwrecks along the coast to see if the rescues had been conducted properly by the life saving stations. This tour of duty with the Life Saving Service would be of valuable experience later in his career when the USLSS merged with the Revenue Cutter Service to form the United States Coast Guard.
Теңіздегі командалық
1905 жылдың қазан айында Бертольфтың АҚШ Жағалау күзет қызметіндегі (USLSS) міндеттемесі аяқталды және ол кемеге бас офицер ретінде келді. Филадельфиядағы негізгі порты болғанына қарамастан, «Онондага» Атлантика жағалауында патрульдеуге шығып, қиын жағдайда қалған кемелерге көмектеседі және кеме жүруге қауіпті кедергілерді жояды. Бір жылдан кейін Бертольф Филадельфия портындағы басқа жаққа көшіп, жаңа 96 футтық портовый буксирдің басқаруын өз мойнына алды. Жаңа бас офицер ретінде Бертольф халықаралық кеме қауымдастығымен байланыс жасап, портқа кіретін кемелерге дұрыс тұрақ табуға көмектесуі керек еді, сондай-ақ зәкірлеу және порт ережелерін сақтауды қамтамасыз етуге тиіс болды. Осы кішкентай кемені басқару тәжірибесі оған Кіріс қызметіндегі үлкен кемелерді басқаруға дайындалу үшін қажет болды және тактикалық ойлау мен дұрыс шешім қабылдауды талап етті. 1907 жылдың тамызында ол капитан шындығына көтеріліп, Филадельфиядағы міндеттемесінен босатылып, Солтүстік Каролина штатындағы Уилмингтон қаласындағы кеменің уақытша капитаны болып тағайындалды. 1907 жылдың желтоқсанында «Бер» кемесіне келген ол, кемедегі күрделі жөндеу жұмыстары аяқталып жатқанда, оны жөндеу үшін Окленд, Калифорниядағы басқа кеме құрылыс орнына жеткізуі керек болды. Ол көктемде жылдық Беринг теңізі патруліне шығуды күткен, бірақ орнына Ұлы Ақ Флотты Сан-Франциско шығанағына сүйемелдеуге бұйрық алды. Мыңдаған адамдар портқа келді, ал Бертольф пен оның экипажы соғыс кемелері мен крейсерлердің лайманға кірмеуі үшін жүздеген шағын кемелерді қадағалауға жауапты болды. «Бер» экипажының ұқыптылығының арқасында күні бойы ешқандай соқтығысу немесе жарақат болған жоқ. Беринг теңізі патруліндегі барлық кемелер сияқты, «Бер» де жылдар бойы Алясканың жағалау суларында басқа елдердің кемелерінен теңіз жануарларын заңсыз аулау мәселесімен айналысты. Ресей-Жапон соғысы аяқталғаннан кейін және Жапония бейбіт уақыттағы мақсаттарына ресурстарын қайта бағыттағаннан кейін мәселе нашарлауы күтілді, өйткені Жапония ешқандай теңіз жануарларын аулау туралы келісімдерге қол қоймаған. 1908 жылдың жазында Бертольф пен оның экипажы өте көп жұмыс істеді; олар үш мильдік шегінде теңіз жануарларын заңсыз аулаған екі жапондық кемені тәркілеп, кемелер мен экипаждарды Уналаскаға жеткізіп, федералды сотта куәлік берді. Соттан кейін «Бер» тұтқындарды Аляскадағы Валдез түрмесіне жеткізуге міндеттелді және қараша айының соңына дейін Калифорниядағы Саусалито портына қайтып оралмады. Бертольфтің «Бер» кемесін басқарған үш жылдық қызмет мерзімінде гидрографиялық зерттеулер, кеме апаттарынан құтқару және Номнан Сиэтлге 143 жағдайы нашар адамды тасымалдау сияқты басқа да тапсырмалар болды. Бұл үшін кемеге қосымша жолаушыларды орналастыру үшін қайта жөндеу қажет болды.
In October 1905, Bertholf's tour of duty with the USLSS was completed and he reported aboard as executive officer. Although homeported in Philadelphia, the Onondaga patrolled the Atlantic coast assisting vessels in distress and destroying hazards to navigation. After one year, Bertholf moved across the harbor at Philadelphia to assume command of , a new 96 foot harbor tug. As a new commanding officer, Bertholf had to deal with the international shipping community and assist vessels entering the harbor with finding the proper berth as well as enforcing anchorage and port regulations. This experience in command of a small cutter would be necessary before he could assume command of the larger cutters in the Revenue Service and required tact and good judgment. In August 1907, he was promoted to captain, detached from duty in Philadelphia and assigned to be the temporary captain of at Wilmington, North Carolina while the commanding officer was on a temporary assignment. He reported aboard Bear as it was finishing a maintenance overhaul at Mare Island in December 1907 and he was required to move her to another shipyard in Oakland, California to have repairs completed. He was expecting to get underway in the spring for the annual Bering Sea Patrol; but instead received orders to escort the Great White Fleet into San Francisco Bay. Thousands of people came to the port call ceremonies and Bertholf and his crew had the responsibility of keeping hundreds of small craft out of the way of the battleships and cruisers as they made their way to moorings. The whole day came off without a collision or injury due to the diligence of the crew of Bear. Bear, like all of the cutters on the Bering Sea Patrol, had dealt with the problems of pelagic sealing for years by other nations ships in the coastal waters of Alaska. The problem was expected to get worse after the Russo Japanese War ended and Japan turned its resources back to peacetime uses because Japan was not a signatory to any sealing treaties. During the summer of 1908, Bertholf and his crew were kept very busy; they confiscated two Japanese ships caught sealing within the three mile limit, and had to transport the ships and crews to Unalaska and testify in federal court. After the trial, Bear was tasked with hauling the prisoners to jail in Valdez, Alaska and didn't make a return to its homeport in Sausalito, California until late November. Other assignments during the three year tour of duty that Bertholf commanded Bear included hydrographic surveys, shipwreck rescues and transporting 143 destitute men and women from Nome to Seattle. This required a refit of the cutter to accommodate the extra passengers.
АҚШ-тың жағалау күзетінің командирі
1910 жылдың желтоқсанында Бертольфтің “USRC Bear” кемесімен жасаған сапары аяқталды және ол Детройт портына қарасты “Корс-Пик” кемесінің басқарушысы болып тағайындалды. Моррилл кемесі қысқа уақытқа тоқтатылғандықтан, бұл оған Уорт Г. Росстің орнын басып, USRCS капитаны-командирі лауазымына сайлау науқанына көбірек назар аударуға мүмкіндік берді. Көптеген тәжірибелі капитантар осы лауазымға үміттү болды, ал Бертольф кіріс тізімінде 23-ші орында тұрды. Оның Теңіз академиясынан шығарылуы оның жетістіктеріне нұқсан келтірген жалғыз жайт болды; алайда, оның Конгресс Алтын медалі және “Барс” кемесінің бас офицері қызметі оның артықшылықтарына жатты. Аляска округінің губернаторы Уолтер Илай Кларк пен Қаржы министрі Франклин МакВейгтің қолдауы оған осы лауазымға ие болуға көмектесті. Бертольф 1911 жылдың 15 маусымында Сенатта бекітіліп, қызметтегі төртінші капитан-командир атанды. Оның алғашқы міндеттерінің бірі – Қаржы министрінің бұйрығы бойынша, қызметтегі кескіштердің операциялық басқаруын азаматтық кеден қызметкерлерінен алып, Кіріс кескіш қызметінің басқару тізбегіне беру болды. Бұл Бертольфке RCS штаб-пәтерінің қызметкерлерін қайта ұйымдастыруға және кескіштерді тиімдірек бақылау үшін екі жағалаудағы бірнеше қалада аудандық кеңселер құруға мүмкіндік берді. 1912 жылы Бертольф 1911 жылғы Солтүстік Тынық мұхитының теңіз түлкілерін және деңіз суырықтарын қорғау жөніндегі конвенцияны іске асыру туралы Өкілдер палатасының Сыртқы істер комитетінің тыңдауында куәлік беруге шақырылды, бұл келісім малдарды шамадан тыс аулаудан қорғауға бағытталған. Оның куәлігі келісімді іске асырудағы RCS-тің рөліне және Беринг теңізіндегі құқық қорғау шараларын АҚШ пен Ұлыбританиядан бөлек, Ресей мен Жапонияны да қатыстыру арқылы жеңілдетуге қатысты.
In December 1910, Bertholf's tour aboard USRC Bear ended and he received orders assigning him to the command of , homeported in Detroit. Since Morrill was laid up for the winter, this gave him time to concentrate on his campaign to succeed Worth G. Ross as Captain Commandant of the USRCS. Several senior captains were actively seeking the appointment and Bertholf was only 23rd on the seniority list. His dismissal from the Naval Academy was the lone black mark against him; however, his Congressional Gold Medal and service as commanding officer of Bear were all points in his favor. An endorsement by Walter Eli Clark, the district governor of Alaska, and Franklin MacVeagh, Secretary of the Treasury, finally helped him secure the nomination to the post. Bertholf was confirmed by the Senate on 15 June 1911 and became the fourth Captain Commandant of the service. One of his first challenges was a reorganization of the RCS after the Treasury Secretary directed that operational control of the service's cutters be removed from the civilian Customs Collectors and assigned to the Revenue Cutter Service chain of command. This allowed Bertholf reorganize the RCS headquarters staff and to establish district offices in several cities on both coasts for better control of the cutters. In 1912, Bertholf was called to testify at the House Committee on Foreign Affairs hearings on implementation of the North Pacific Fur Seal Convention of 1911, a treaty designed to protect seals and otters from over hunting. His testimony dealt with the RCS role in enforcement of the treaty and how Bering Sea Patrol law enforcement would be made much easier by the inclusion of Russia and Japan and not just the United States and Great Britain.
Кливленд комиссиясы және бірігу
1911 жылғы қарашада президент Уильям Говард Тафттың басты экономикалық кеңесшісі Фредерик А. Кливленд төрағалық еткен Экономика және тиімділік жөніндегі Кливленд комиссиясы RCS-ті таратуды және оның міндеттерін Федералды үкіметтің басқа агенттіктерге бөлуді ұсынатын есеп жариялады. Есепте RCS-тің әскери жауапкершілігі Әскери-теңіз күштеріне берілуі керек, ал қалған азаматтық міндеттерді бірнеше агенттік бөлісіп, жылына бір миллион доллар үнемдеуге болады делінген. 1912 жылғы сәуір айында Ұлыбританияның жолаушылар кемесі Солтүстік Атлантикада мұз тауына шағылысып, көптеген адамдар қаза болды. Мұндай апаттың алдын алу үшін бірнеше елмен Халықаралық мұзды патрульдеу туралы келісімге қол қойылды, онда патрульдік қызметті жүзеге асырушы ел ретінде АҚШ белгіленді. Әскери-теңіз күштері әскери емес міндеттерді қаламайтындықтан, RCS-ке әр жылғы көктемде мұз тауларын іздеу және Солтүстік Атлантикадағы теңіз трафигіне хабарлау міндеті жүктелді. Бұл қосымша жауапкершілік, президенттік биліктің ауысуы және Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуымен бірге Бертольф-Кимбалдың ұсынысын президент Вудро Вильсон үшін тартымды етті, ол Конгреске АҚШ Жағалау күзетін құру туралы заңды қабылдауын сұрады. Сенаттың 2337 нөміріндегі «Жағалау күзетін құру туралы акт» (Халық заңы 239) 1915 жылғы 28 қаңтарда заңға қол қойылды. 1915 жылғы 19 маусымда Бертольф АҚШ Жағалау күзетінің капитаны лауазымына тағы төрт жылға қайта тағайындалды.
In November 1911 the Cleveland Commission on Economy and Efficiency, chaired by Frederick A. Cleveland, President William Howard Taft's chief economic adviser, released a report that called for the dissolution of the RCS and its responsibilities distributed to other agencies in the Federal government. The report stated that the military responsibilities of the RCS should be turned over the Navy and other civilian duties should be shared by several other agencies for a savings of one million dollars a year. In April 1912 the , a British passenger ship struck an iceberg in the North Atlantic and sank with great loss of life. To prevent another disaster an International Ice Patrol treaty was signed with several other countries naming the United States as the operator of the patrol. Because the Navy didn't want the non military duty, the RCS was tasked with the job of insuring that icebergs were tracked each spring and notices radioed to maritime traffic in the North Atlantic. This additional responsibility coupled with the changing of presidential administrations and the beginning of World War I made the Bertholf Kimball proposal look attractive to President Woodrow Wilson and he sent word to Congress that he wanted the legislation passed that would create the U. S. Coast Guard. Senate Bill 2337, "An Act to Create the Coast Guard" (Public Law 239) was signed into law on 28 January 1915. On 19 June 1915 Bertholf was reappointed for four more years as Captain Commandant of the U. S. Coast Guard.
Бірінші дүниежүзілік соғыс және АҚШ әскери-теңіз флоты
1917 жылғы сәуірде АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуымен, жаңа АҚШ Жағалау күзетінің операциялық басқаруы Әскери-теңіз министрлігіне берілді. Бертольфтің міндеттері – Теңіз операциялары басшысына АҚШ Жағалау күзеті мәселелері бойынша кеңес беру және ол Жағалау күзетіндегі Қазынашылық департаментінің функцияларын әкімшілік тұрғысынан бақылауға алды. Оның алдында бірден туындаған мәселе – сарбаздардың бір жылдық мерзімге ғана келісімшарт бойынша қызмет етуі. Көптеген теңізшілер шетелде туғандықтан, соғыс басталғанда дезертирлік жасап немесе келісімшарттары бітісімен босатылды. Ал кейбіреулері үміткерлік мүмкіндігі жоғарырақ басқа қарулы күштерге қатысуды жөн көрді. 1918 жылы келісімшарттар соғыс аяқталғанға дейін, бірақ үш жылдан аспайтын мерзімге өзгертілді. Оның ішінде 1917 жылғы тыңшылық заңының орындалуын қамтамасыз ету, порттардың қауіпсіздігі және Жағалау күзеті авиациялық бөлімін құру да болды. 1918 жылғы 1 шілдеде ол USCG коммодоры атағын алды. Коммодор-командир Эллсворт П. Бертольф, USCG, Конгресс тыңдауы, 6 ақпан 1919 жыл. Соғыс аяқталғаннан кейін Әскери-теңіз күштері мыңдаған тәжірибелі офицерлер мен сарбаздарын азаматтық өмірге қайтарып жіберді және штаттық санына сай офицер жетіспеді. Осы мәселені шешу үшін Әскери-теңіз күштері Жағалау күзетін және оның активтерін сіңіруді ұсынды. Әскери-теңіз күштерінің операциялар бюросы офицерлерді ауыстыруға басқа көз болмағанын, тек Әскери-теңіз академиясы мен Жағалау күзетінен ғана мүмкін екенін атап өтті. Екі қызметтегі офицерлер соғыс кезінде жақсы қарым-қатынас жасағандықтан, Әскери-теңіз күштері Жағалау күзетін және оның қызметкерлерін сіңіріп, адам ресурстарын қамтамасыз ету мүмкіндігін көрді, ал Қазынашылық департаментіне кедендік баж салығын және теңіз заңдарын орындау үшін қажетті кемелерді қалдырды. Көптеген Жағалау күзеті офицерлері екі қызметті біріктіруді қолдады, себебі соғыс кезінде Әскери-теңіз күштерінен алған уақытша шендерінен төмендеуге ұшырады, ал Жағалау күзеті қалыпты жұмыс режиміне оралды. 1918 жылғы 14 желтоқсанда Пенсильвания штатының өкілі Гай Э. Кэмпбелл Жағалау күзетін Қазынашылық департаментінен Әскери-теңіз министрлігіне толығымен беру туралы заң жобасын енгізді. 1919 жылғы қаңтардағы Мемлекетаралық және сыртқы сауда комитетінің тыңдауында екі Жағалау күзеті офицері және екі Әскери-теңіз офицері заң жобасын қолдады. Басқалары бұл ауысудың тиімділігін арттыратынын айтты. Әскери-теңіз күштерінің хатшысы Джозеф Даниельс бұл ауысуды қолдады, себебі ол Әскери-теңіз күштері үшін Жағалау күзетін әлі де Әскери-теңіз күштерінің бір бөлігі ретінде жұмыс істеп тұрғанда сіңіруге ең қолайлы мүмкіндік екенін түсінді және заң жобасын қабылдауға қолдау көрсетті. 1919 жылғы ақпан айындағы комитет алдындағы екінші тыңдауда Бертольф сөйлеу мүмкіндігіне ие болды. Бертольф комитет алдындағы куәлігінде заң жобасын қолдағандардың барлық аргументтерін жүйелі түрде жоққа шығарды және кейбір мүшелерді заң жобасын комитетте ұстап тұруға көндірді. Заң жобасы комитетте тоқтап қалғандықтан, Бертольф 1919 жылғы 30 маусымда Жағалау күзетінен зейнеткерлікке шықты. Әскери-теңіз күштері Жағалау күзетін сіңіріп ала ма деген мәселе президент Уилсонның 1919 жылғы 28 тамыздағы 3160-шы жарлығымен шешілді, осылайша Жағалау күзеті Қазынашылық департаментіне қайта оралды.
With the entry of the United States into World War I in April 1917, the operational control of the new U. S. Coast Guard was transferred to the Department of the Navy. Bertholf's responsibilities were to advise the Chief of Naval Operations about U. S. Coast Guard matters and he had administrative control of Department of the Treasury functions within the Coast Guard. An immediate problem he faced was the one year enlistment period that enlisted personnel served under. Many of the sailors were foreign born and either deserted or were discharged at the end of their enlistment when the war broke out. Others chose to enlist in another armed service where the chances of promotion were better. In 1918 the enlistments were changed to the duration of the war but no longer than three years. enforcement of the Espionage Act of 1917; port security, and establishment of a Coast Guard aviation branch. On 1 July 1918 he was promoted to Commodore, USCG. Commodore Commandant Ellsworth P. Bertholf, USCG,Congressional Hearing, 6 February 1919. After the war concluded the Navy found itself losing thousands of experienced officers and men to civilian life and did not have enough officers to fill its authorized billets. The Navy proposed to absorb the Coast Guard and its assets to solve this problem. It was noted by the Navy's Bureau of Operations that there was no source to replace officers except the Naval Academy and the Coast Guard. Since the officers of the two services had worked well together during the war, the Navy saw the opportunity to solve their manpower problems by absorbing the Coast Guard and its personnel leaving to the Treasury Department only the vessels necessary for customs duties and enforcement of navigation laws. Many Coast Guard officers supported the Navy's move to integrate the two services because they faced demotion from temporary ranks awarded by the Navy during the war as the Coast Guard returned to a normal operating tempo. On 14 December 1918 Representative Guy E. Campbell of Pennsylvania introduced a bill to permanently transfer the Coast Guard from the Treasury Department to the Navy Department. During hearings before the Interstate and Foreign Commerce Committee in January 1919 two Coast Guard and two Navy officers testified in favor of the bill. Other testified about efficiencies gained by the transfer. Secretary of the Navy Josephus Daniels was in favor of the transfer because he realized that it was the best opportunity for the Navy to absorb the Coast Guard while it was still operating as a part of the Navy and he testified for the passage of the bill. During a second round of hearings before the committee held in February 1919, Bertholf finally got a chance to testify. Bertholf's testimony before the committee systematically rebutted every argument of those in favor of the bill and helped persuade some members to hold the bill in committee. With the bill stalled in committee, Bertholf retired from the Coast Guard on 30 June 1919. The question of whether the Navy would absorb the Coast Guard was settled when President Wilson issued Executive Order 3160 on 28 August 1919, thereby transferring the Coast Guard back to the Treasury Department.
Кейінгі өмір және өлім
1919 жылы маусым айында АҚШ Жағалау күзетінен зейнетке шыққаннан кейін Бертольф Нью-Йорк қаласына көшіп, Америка кеме қатынасы бюросының вице-президенті болды және осы мекемеде ықпалды тұлғаға айналды. Зейнеткерлікке шыққан соң көбірек бос уақыты болғандықтан, ол шежіреге қызығушылық танытып, әулет тарихын зерттеді және жинақтады. Ол 1921 жылғы 11 қарашада Нью-Йорктегі Бреттон-Холл қонақ үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды және Арлингтон ұлттық зиратына жерленді.
Following his retirement from the U. S. Coast Guard in June 1919, Bertholf moved to New York City and became a vice president at the American Bureau of Shipping, becoming an influential figure at the institution. Since he had more leisure time after retirement, he developed an interest in genealogy and he researched and compiled a family history. He died of a heart attack at his residence at the Bretton Hall Hotel in New York City on 11 November 1921 and is buried at Arlington National Cemetery.
Мұра
Бертольфтің АҚШ жағалау күзет қызметіне қосқан үлесі – 1911 жылы қызметті таратуға жол бермеу, 1915 жылы USRCS және USLSS қызметтерін АҚШ жағалау күзет қызметіне біріктірудегі басшылығы, және 1919 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің басып алуын табысты болдырмаудағы маңызды рөлі.
Bertholf's contributions to the U. S. Coast Guard include preventing the dissolution of the service in 1911; his guidance in the merger of the USRCS and the USLSS into the U. S. Coast Guard in 1915; and in 1919, he was instrumental in successfully preventing a takeover by the U. S. Navy.