Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иоанн Комнен Докас (Ιωάννης Κομνηνός Δούκας, Iōannēs Komnēnos Doúkas), латыншасы Комнен Дукас, 1237 жылдан 1244 жылы қайтыс болғанға дейін Салониканың билеушісі болды. Иоанн – Теодор Комнен Докас пен Мария Петралифаинаның үлкен ұлы. 1230 жылы оның әкесі отбасымен бірге Клокотница шайқасында Болгарияның Иван Асен II-і тарапынан тұтқындалды. 1237 жылы оның әпкесі Ирена Иван Асен II-ге үйленгенде, Иоанн соқыр әкесі Теодор және кіші інісі Деметриймен бірге босатылды. Теодор ұлдарымен Салоникаға қайтып келді және 1230 жылдан бері қаламен билеген Теодордың бауыры Мануил Комнен Докасқа қарсы бүлік көтерді. Теодор соқыр болғандықтан, ұлы Иоаннды билеуші етіп тағайындап, Воденаға кетіп қалды. 1239 жылы Никеядан көмек алған Мануил биліктен қуылды және Тесалияны өзіне қаратып алды. Теодор мен Иоанн оны ығыстыра алмады және осы провинцияның жоғалуын қабылдады. 1241 жылы Иван Асен II қайтыс болды, соның салдарынан Салоникаға оның үстемдігі мен қорғауы да жойылды. Осыдан кейін, мүмкін бұрын да, Иоанн әкесі қолданған императорлық атақты пайдалана бастады. Бұл және оның осал жағдайы Никея императоры Иоанн III Дукас Ватацтың назарын аударды. Никея императоры Теодорды конференцияға шақырып тұтқындады, ал 1242 жылы әскерін Салоникаға қарсы жіберді. Салоникаға жеткен соң, ол Теодорды ұлымен келіссөздер жүргізуге және оның бағынуын алуға жіберді. Иоанн «деспот» атағына қанағат тұтып, Никеяның үстемдігін мойындауға оңай көндірілді. Осы жеңілдіктерді қамтамасыз еткен Иоанн III Дукас Ватац тез арада Кіші Азияға оралып, басып кірген Селжұқ түркілерімен күресті. Иоанн билік жүргізуде көп қабілет көрсетпеді және дін қызметкері болуға ниеттенгені айтылады. Ол 1244 жылы қайтыс болды, ал оның орнына кіші інісі Деметрий келді.
John Komnenos Doukas (Ιωάννης Κομνηνός Δούκας, Iōannēs Komnēnos Doúkas), Latinized as Comnenus Ducas, was ruler of Thessalonica from 1237 until his death in 1244. John was the eldest son of Theodore Komnenos Doukas and Maria Petraliphaina. In 1230 his father was captured together with his family in the Battle of Klokotnitsa by Ivan Asen II of Bulgaria. When his sister Irene married Ivan Asen II in 1237, John was released from captivity together with his now blind father Theodore and his younger brother Demetrios. Theodore and his sons made their way back to Thessalonica and incited a revolt against Theodore's brother Manuel Komnenos Doukas who had ruled the city since 1230. Since Theodore was blind, he installed his son John as ruler and retired to Vodena. In 1239, the deposed Manuel returned with Nicaean help and made himself master of Thessaly. Unable to dislodge him, Theodore and John came to terms with the loss of that province. In 1241 Ivan Asen II died, removing both his suzerainty and his protection from Thessalonica. Now, if not earlier, John began using the imperial title once used by his father. This and his exposed position attracted the attention of Emperor John III Doukas Vatatzes of Nicaea. The Nicaean emperor invited Theodore to a conference and had him arrested, and in 1242 led his army against Thessalonica. Upon reaching Thessalonica, he sent Theodore to negotiate with his son and obtain his submission. John was easily induced to content himself with the title of despotes and to recognize the suzerainty of Nicaea. Securing these concessions, John III Doukas Vatatzes rapidly returned to Asia Minor to combat the invading Seljuk Turks. John had exhibited little talent for governing and he is said to have desired to become a priest. He died in 1244 and was succeeded by his younger brother Demetrios.