Атлант мүхиты көгілдір марлині – Атлант мұхитында мекендейтін балық. Қоршаған ортаға бейімделген, түрлі шабындармен қоректенеді. Балықтар туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Атлантикалық көк марлин (Makaira nigricans) – Атлантика мұхитының эндемик марлин түрі. Ол Индо-Тынық мұхиты көк марлинімен тығыз байланысты және көбінесе осы түрмен бірдей саналады, содан кейін жай ғана көк марлин деп аталады. Кейбір мамандар екі түрді де ерекше деп санайды. Атлантикалық көк марлин (әрі қарай – көк марлин) су бетіне жақын әртүрлі организмдермен қоректенеді. Ол балық үйірін немесе басқа да жемтіңдерді тұмсығымен шауып өтеді, содан соң жараланған немесе есінен айырылған балықтарды жеп алады. Марлин – танымал спорттық балық. Оның етінің салыстырмалы түрде жоғары майлылығы оны белгілі бір нарықтарда коммерциялық тұрғыдан құнды етеді. Бұл Багам аралдарының ұлттық балығы және оның елтаңбасында бейнеленген. Көк марлин Атлант мұхитының тропикалық және субтропикалық суларында кең таралған. Өмірінің көп бөлігін құрлықтан алыс, ашық теңізде өткізетін көк марлин, теңіздің әртүрлі жануарларымен қоректенеді, көбінесе су бетіне жақын, көбінесе тұмсығын пайдаланып, жемтісін шатастырып немесе жарақаттайды. Ұрғашылары еркектерден 4 есе салмақты болуы мүмкін. Ресми жарияланған ең үлкен салмағы және ұзындығы белгілі. Одан да үлкен ұзындығы туралы бейресми мәлімдемелер бар. Балық аулаушылар үшін құнды трофей ретінде ізделіп, коммерциялық балықшылар да оны аулайды, тікелей аулау және ірі өнеркәсіптік тунец балық аулау кезінде кездейсоқ түскі ретінде де қолданады. Қазіргі уақытта Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) көк марлиннің шамадан тыс аулау салдарынан қорғауға алынған түр екенін мәлімдеді.
The Atlantic blue marlin (Makaira nigricans) is a species of marlin endemic to the Atlantic Ocean. It is closely related to, and usually considered conspecific with, the Indo Pacific blue marlin, then simply called blue marlin. Some authorities consider both species distinct. The Atlantic blue marlin (hereafter, blue marlin) feeds on a wide variety of organisms near the surface. It uses its bill to stun, injure, or kill while knifing through a school of fish or other prey, then returns to eat the injured or stunned fish. Marlin is a popular game fish. The relatively high fat content of its meat makes it commercially valuable in certain markets. It is the national fish of the Commonwealth of The Bahamas and is featured on its coat of arms. Blue marlin are distributed throughout the tropical and subtropical waters of the Atlantic Ocean. A bluewater fish that spends the majority of its life in the open sea far from land, the blue marlin preys on a wide variety of marine organisms, mostly near the surface, often using its bill to stun or injure its prey. Females can grow up to four times the weight of males. The maximum published weight is and length Greater lengths have been claimed unofficially. They are sought after as a highly prized game fish by anglers and are taken by commercial fishermen, both as a directed catch and as bycatch in major industrial tuna fisheries. Blue marlin are currently considered a threatened species by the IUCN due to overfishing,
Таксономия және атау беру
Көк марлин Макайра туысына жатады. Бұл атау грек тіліндегі "махаира" сөзінен шыққан, ол "қысқа қылыш немесе иілген пышақ" деген мағынаны білдіреді, ал латын тіліндегі "махаэра" сөзі "қылыш" дегенді білдіреді. "Нигриканс" латынша "қараюға бейім" деген мағынаны береді. Көк марлин – шапақ балықтар тұқымдасының (Istiophoridae) бір бөлігі және шапақ тәрізділер (Perciformes) отрядына жатады. Сонымен қатар, ол Xiphioidei подотрядына және "жаңа қанаттар" деген мағынаны білдіретін Neopterygii подклассының мүшесі. Ол Actinopterygii класына да жатады, ол сәулелі және тікенді сәулелі балықтарды, сондай-ақ барлық сүйекті балықтарды қамтитын Osteichthyes суперклассына кіреді. Атлантикалық көк марлиннің (M. nigricans) және Үнді-Тынық мұхиты көк марлинінің (M. mazara) жеке түрлер ретінде жіктелуі талқылауда. Генетикалық деректер екі топтың бір-бірінен оқшауланғанына қарамастан, олардың екеуі де бір түр екенін көрсетеді, генетикалық алмасу тек Үнді-Тынық мұхиты көк марлині Атлантикалық популяцияға көшіп, гендерін қосқан кезде ғана жүзеге асады. В. П. Буонаккорси, Дж. Р. Макдуэлл және Грейвстің жеке зерттеулері Үнді-Тынық мұхиты мен Атлантикада митохондриялық және микросателлиттік локустардың "көзге түсетін филогеографиялық бөлінісін" көрсетті.
The blue marlin is placed in the genus Makaira. This name is derived from the Greek word machaira, meaning "a short sword or bent dagger", and the Latin machaera, "sword". The specific epithet nigricans is Latin for "becoming black". The blue marlin is part of the billfish family Istiophoridae and is in the perch like order Perciformes. In addition, it is in the suborder Xiphioidei and is a member of the subclass Neopterygii, which means "new wings". It is also in the class of Actinopterygii, which includes ray finned fishes and spiny rayed fishes, and the superclass Osteichthyes, which includes all of the bony fishes. The classification of the Atlantic blue marlin (M. nigricans) and the Indo Pacific blue marlin (M. mazara) as separate species is under debate. Genetic data suggest, although the two groups are isolated from each other, they are both the same species, with the only genetic exchange occurring when Indo Pacific blue marlin migrate to and contribute genes to the Atlantic population. A separate study by V. P. Buonaccorsi, J. R. Mcdowell, and Graves indicated that both Indo Pacific and Atlantic show "striking phylogeographic partitioning" of mitochondrial and microsatellite loci.
Синонимдер
M. nigricans синонимдері: Ең ұзын ұрғашыларының ұзындығы, көзден ұшына дейін, жалпы дене ұзындығының 20% құрайды. Ең ірі ұрғашыларының дене массасы дереккөздерге байланысты айнымалы, ғылыми тұрғыдан расталған бірнеше ірі үлгілер бар. IGFA ережелері бойынша ұсталған ең үлкен көк марлин Бразилияның Витория қаласынан ұсталған, салмағы . ; балықшылар 1000 фунтқа жететін немесе одан асатын марлиндерді "granders" деп атайды. Екі жыныстың да 24 омыртқасы бар, оның 11-і прекаудальды, ал 13-і каудальды. Марлиннің екі арқа қанаты мен екі анальдық қанаты бар. Қанаттар сүйек тіректермен – сәулелермен бекітілген. Оның алдыңғы арқа қанатында алдыңғы жағынан артқы жағына қарай 39-дан 43 сәулеге дейін болады. Бірақ көбінесе денесі жоғары жағынан көк-қара, ал төменгі жағы күміс ақ түсті болады. Оның екі жағында да дөңгелек нүктелермен және/немесе жіңішке жолақтармен орналасқан, кобальт түсті 15-ке жуық ақшыл жолақтары бар. Бұл оған тор сияқты көрініс береді. Жасырақ үлгілерде жақсы көрінеді, бірақ ересектерде бұл белгілер нашарлайды, теріге сіңіп кетеді. Атлантика мұхитының батысындағы Гольфстрим сияқты жылы ағындар олардың маусымдық таралуына маңызды әсер етеді. Барлық шабуылдаушы балықтардың ішіндегі ең тропикалық түрі болғандықтан, олар су қабатында көп уақыт өткізеді, беттен 100 метр тереңдікке дейін қозғалады. Көбінесе түнде бетке жақын жүзеді, ал күндіз тереңге түседі. Су температурасы мен оттегі деңгейі олардың тереңге түсуіне шектеу қояды. Көк марлиннің ендік диапазоны шамамен 45°N және 35°S арасында. Ол Атлантика мұхитының шығысында сирек кездеседі, көбінесе Африка жағалауында 25°N және 25°S ендіктері арасында таралған. Көбінесе 24°C (75°F) жоғары температурадағы суларда кездеседі, бірақ көк марлин 30.5°C (86.9°F) дейін жоғары және 21.7°C (71.1°F) дейін төмен температурадағы суларда да табылған. Зерттеушілерге көк марлиннің қозғалыс жолдары мен мінез-құлқы туралы ақпарат беру үшін дәстүрлі "спагетти" таңбалары және соңғы кезде қолданылатын спутниктік таңбалар қолданылды. Таңбаланған балықтардың қайта ұсталуы Кариб аралдары мен Венесуэла және Багама аралдары арасындағы, сондай-ақ Кариб аралдары Сент-Томас, АҚШ Виргин аралдары мен Батыс Африка арасындағы және мұхиттар аралық сапарларды көрсетті. Ең қызықтысы, Делавэр жағалауынан таңбаланған көк марлин Африканың оңтүстік-шығыс жағалауындағы Маврикий аралынан ұсталды – Үнді мұхитында 9254 мильдік сапар. Бірнеше балық таңбаланған жерге жақын аймақта қайта ұсталды, бұл бірнеше жылдан кейін кері қозғалыс жасағандығын көрсетеді, бірақ маусымдықты анықтау үшін жеткілікті дерек жоқ.
Synonyms of M. nigricans are: The longest females can reach a length of with the bill, from eye to tip, constituting about 20% of the total body length. Body mass in the largest female specimens has been reported from , depending on the source (few large specimens are scientifically verified). The largest blue marlin caught by IGFA angling rules is from Vitoria, Brazil, which weighed . ; fishermen often refer to individual marlins that reach or exceed 1,000 pounds as "granders". Both sexes have 24 vertebrae, of which 11 are precaudal and 13 are caudal. The marlin has two dorsal fins and two anal fins. The fins are supported by bony spines known as rays. Its first dorsal fin has 39 to 43 rays from front to back. Most often, however, the body is blue black on top with a silvery white underside. It has about 15 rows of pale, cobalt colored stripes, each of which has round dots and/or thin bars, located on both sides of the fish. It has the appearance of a net. It is obvious in immature specimens but unclear in adults, becoming progressively embedded in the skin. Warm currents such as the Gulf Stream in the western Atlantic have a major influence on their seasonal distribution. Being the most tropic of all the billfishes, they spend a lot of time in the water column shifting from the top to a depth of 100 meters. They spend most nights near the surface and dive to deeper depths during the day. Limited from going any lower by the water temperature and oxygen levels. The blue marlin's latitudinal range extends from about 45°N to about 35°S. It is less abundant in the eastern Atlantic, where it mostly occurs off Africa between the latitudes of 25°N and 25°S. The largest numbers are usually found in waters warmer than 24 °C (75 °F), but blue marlin have been found at surface water temperatures as high as 30.5 °C (86.9 °F) and as low as 21.7 °C (71.1 °F). Tagging studies, using conventional "spaghetti" tags, and more recently pop up satellite tags, have given researchers a glimpse into blue marlin migration patterns and habits. Recaptures of tagged fish have shown multiple movements between the Caribbean Islands and Venezuela and the Bahamas, as well as between the Caribbean Saint Thomas, U. S. Virgin Islands and West Africa, and interocean travel. Most notably, a blue marlin tagged off the coast of Delaware was recovered near the island of Mauritius off the southeast coast of Africa in the Indian Ocean – a voyage of 9,254 miles. Several fish have been recaptured in the same general area where they were tagged, implying reverse migration after/over several years, but the data are insufficient to accurately determine seasonality.
Жыртқыш және паразиттер
Көк марлин есейгеннен кейін, олардың азаматтар саны аз болады, ең маңыздылары – қасқыр киттер және қысқа тұмсықты мако және үлкен ақ акула сияқты ірі пелагикалық акулалар. Көк марлинде көптеген паразиттер кездеседі, олардың ішінде мынадай топтар бар: Digenea (сорушы құрттар), Didymozoidea (тінді сорушы құрттар), Monogenea (жанау құрттары), Cestoda (таспа құрттар), Nematoda (жұмыр құрттар), Acanthocephala (тікенбас құрттар), копеподтар, барнаклдар және печенье кескіш акулалар.
Once blue marlin reach maturity, they have few predators, with the most important being killer whales and large pelagic sharks, such as the shortfin mako and great white shark. Blue marlin have many parasites, including from these groups: Digenea (flukes), Didymozoidea (tissue flukes), Monogenea (gillworms), Cestoda (tapeworms), Nematoda (roundworms), Acanthocephala (spiny headed worms), copepods, barnacles, and cookiecutter sharks.
Коммерциялық балық аулау
Марлин бүкіл әлемде коммерциялық құндылығына ие, 2000 жылы жалпы сомасы 3064 метрикалық тоннаны құрады. Көк марлин популяциясын сақтау жөніндегі күш-жігердің алдында спорттық балықшылар тұр. Жүдеп жүретін балықтарды қадағалау үшін электрондық таңбаларды әзірлеуге жасалған алғашқы әрекеттер Гавайидегі марлинге қатысты, бұл жұмыс Гавайи халықаралық Billfish турниріне қатысушы балықшылармен бірлесіп жүргізілді.
Marlin has commercial value throughout the world, with landings totalling 3,064 metric tons in 2000. Sport fishermen have been at the forefront of efforts to conserve blue marlin populations. The initial efforts to develop electronic tags for tracking highly migratory fish were carried out on marlin in Hawaii, in collaboration with anglers in the Hawaiian International Billfish Tournament.