Атлант ақ марлині – тропикалық және субтропикалық Атлант мұхитында тіршілік ететін балық. Сипаттамасы, орналасқан жері, температурасы және басқа балықтардан айырмасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Ақ марлин (Kajikia albida), сондай-ақ Атлантикалық ақ марлин, марлин, skilligalee деп те аталады, бұл тропикалық және субтропикалық Атлантика мұхитының эпипелагикалық аймағында тіршілік ететін бильфиш түрі. Олар 45° солтүстік және 45° оңтүстік кеңдіктері аралығында, 100 метрден терең суларда кездеседі. Ақ марлиндер 100 метрден терең суларда табылғанымен, көбінесе су бетіне жақын қалуға бейім. Ақ марлиндер жартастарға, сайларға және каньондарға жақын жерлерде кездеседі, бірақ олар тек осы жерлермен шектелмейді. Олар 22°C-тан жоғары температурадағы жылы беттік суларды ұнатады.
The white marlin (Kajikia albida), also known as Atlantic white marlin, marlin, skilligalee, is a species of billfish that lives in the epipelagic zone of the tropical and subtropical Atlantic Ocean. They are found between the latitudes of 45° N and 45° S in waters deeper than 100 m. Even though white marlin are found in bodies of water that are deeper than 100 m they tend to stay near the surface. White marlin have been found near banks, shoals, and canyons, but they are not limited to those locations. They prefer warm surface temperatures greater than 22 °C.
Сәйкестендіру
Ақ марлин көбінесе дөңгелек қабықты шоқыр (Tetrapturus georgii) деп жаңылыс жатады. Бұл, 2001 жылы олардың генетикалық ерекшеліктері анықталғанға дейін, ақ марлин мен дөңгелек қабықты шоқырдың саны дұрыс есептелмеуіне әкеп соқты.
White marlin are commonly misidentified as roundscale spearfish (Tetrapturus georgii). This likely caused a miscount of the population size of white marlin and roundscale spearfish before they were determined genetically different in 2001.
Таксономия және эволюция
1860 жылы Фелипе Пой ақ марлинге Tetrapturus albidus деген атау берді. Бұл жіктеу түрді қысқа тұмсықты найзаша балық, Жерорта теңізі найзаша балық, дөңгелек қабықты найзаша балық және ұзын тұмсықты найзаша балық сияқты бір туысқа жатқызады. Зерттеушілер 15 миллион жыл бұрынғы (млн ж.) Лангиан дәуіріне жататын Tetrapturus туысына қатысты қазбаларды анықтады. Көне ата-бабалары, мысалы, Palaeorhynchus туысының түрлері 56 миллион жыл бұрынға дейін сақталған. Бүгінде Kajikia albida және оның жақын туысы Kajikia audax (жолақты марлин) Tetrapturus туысына жататын түрлерден генетикалық тұрғыдан ерекшеленеді деген қорытындыға ғылыми тұрғыдан келді.
In 1860, Felipe Poey gave the white marlin the name Tetrapturus albidus. This classification places the species in the same genus as shortbill spearfish, Mediterranean spearfish, roundscale spearfish, and longbill spearfish. Researchers have identified fossils from the genus Tetrapturus dating back to the Langhian Age 15 million years ago (Mya). Extinct ancestors, such as species from the genus Palaeorhynchus date to as early as 56 Mya. Today, Kajikia albida and its close relative Kajikia audax (striped marlin) have been scientifically determined to be genetically distinct from the species in the genus Tetrapturus.
Сыртқы келбеті мен анатомиясы
Ақ марлин – орташа мөлшердегі, көлденең қимасы дөңгелек мүңк қанаты және айқын екі бөлікке бөлінген құйрық қанаты бар заңғар балық. Барлық ақ марлиннің түсі бірдей болғанымен, олардың арасында жыныстық ерекшелік бар, аталықтарынан аналықтары көбінесе ірілеу болады.
White marlin are mid sized billfish with a bill that is round in cross section, and distinctly forked caudal fin. Though all white marlin have the same coloring pattern, they are sexually dimorphic, with the females usually larger.
Балық аулау және табиғатты қорғау
2001 жылға дейін ақ марлин мен дөңгелек қабықты мүңкүр балық бір түр деп есептелген. Флорида штатының Дания-Бич қаласындағы Нова-Суд-Истерн университетінің Гай Харви зерттеу институтының ғалымдары 2001 жылы генетикалық тесттер арқылы осы екі түрдің едәуір ерекшеленетінін алғаш рет анықтады. Бұл жаңалыққа дейін екі түрдің де популяциясы Халықаралық табиғатты қорғау одағы (IUCN) бойынша алаңдатуға лайық емес деп саналған. 2007 жылға дейін оларды жойылу қаупі төнген түрлер тізіміне енгізбеді, сол кезде популяция саны қалпына келтіруге қиын деңгейден төмен түсті. Ақ марлин балық аулау дамыған елдерде миллиондаған долларлық кәсіп. Балық аулауға шектеулер қойылып, ауланатын балықтың мөлшері реттеледі, бірақ балық аулау процесінің өзі балық үшін зиянды болуы мүмкін. Ілмекке іліну, суда көтерілу, ілмектен босату және ақ марлинді жіберу кезінде жұмсалатын энергия балықтың 32% жағдайда суда жүзу қабілетін жоғалтуына себеп болады. Кез келген мүңкүр балықты аулау кезінде басқа ілмектерге қарағанда тез ажыратылатын дөңгелек ілмек қолдану ұсынылады. АҚШ-тың Атлантика мұхиты, Мексика шығанағы және Кариб теңізіндегі федералды ережелерге сәйкес, балықты босату мүмкіндігін арттыру үшін суда, қайық жанында ұстау қажет. Зерттеулер көрсеткендей, балықты судан шығару оның босатылғаннан кейін өлу қаупін шамамен 30 пайызға арттырады (зерттеулер жалғасуда). Жылдық ауланған балықтың 90 пайызы бүкіл әлемде балық аулау кезінде кездейсоқ түрінде ауланады. Көптеген мүңкүр балықтар басқа балық түрлерін аулауға арналған желкендік торлармен немесе ұзын сымды ілмектерге ілігіп қалады. Осы ілмектер мен торлар ұзақ уақытқа орнатылғандықтан, ақ марлин акулалар, дельфиндер және касаткалардың жеміне айналады. Ақ марлин популяциясының төмендеуіне жауап ретінде теңіз фаунасы агенттіктері Атлантикалық тунецтерді сақтау туралы заң және Магнусон-Стивенс балық шаруашылығын сақтау және басқару туралы заң сияқты заңдар мен жоспарларды әзірледі, олардың мақсаты – осал түрлерді қорғау. АҚШ-тың Атлантика мүңкүр балықтарын басқару жоспарының мақсаты – мүңкүр балықтары және олардың экожүйедегі рөлі туралы білімді арттыру және насихаттау. Америка Құрама Штаттарында мүңкүр балық аулау тек ойын-сауық мақсатында жүргізіледі.
Prior to 2001, roundscale spearfish and white marlin were identified as the same species. Researchers from Nova Southeastern University's Guy Harvey Research Institute, Dania Beach, Florida, first discovered that these two species were significantly different in 2001 through genetic tests. Before this discovery. the two species made up a population that was of least concern to the IUCN. Placement into the endangered species list was not established until 2007, when the population numbers had already dropped below easily recoverable levels. White marlin fishing is a multimillion dollar organization in well developed countries. Restrictions are in place to limit the size of fish that can be taken, but the angling process can be devastating to fish. The time spent on the hook, outside handling, dehooking, and releasing a white marlin exhaust enough energy that up to 32% of the time, the marlin cannot maintain buoyancy in the water. When fishing for any billfish, use of a circle hook, which can be dehooked more quickly than other hooks, is recommended. In the U. S. Atlantic, Gulf of Mexico, and Caribbean waters, the fish is required by federal regulations to be kept in the water, boatside, to maximize its chances of surviving after release. Research indicates that removing a billfish from the water may increase their risk of death after release by ~30 percent (research ongoing). About 90% of the annual catch is caught accidentally in bycatch from fishing around the world. Many billfish are caught in gillnets or on longline hooks that were meant to catch other fish species. Since these hooks and nets are set for long periods of time, white marlin become food to sharks, pilot whales, and killer whales. In response to the decrease in white marlin, marine life agencies have developed acts and plans such as the Atlantic Tunas Conservation Act and the Magnuson Stevens Fishery Conservation and Management Act to protect vulnerable species. The U. S. Fishery Management plan for the Atlantic billfish has, as an objective, to educate and increase knowledge about billfish and their roles in the ecosystem. In the United States, billfishing is reserved for recreational fishing only.
Қосымша ақпарат
Мэриленд штатындағы Оушен-Сити әлемдегі ақ марлиндер астанасы ретінде танымал. Қалада жыл сайынғы White Marlin Open ірі ойын турнирі өтеді, ол әлемнің түкпір-түкпірінен балықшыларды қызықтырады және жеңімпаз командаға көбінесе миллион доллардан астам сыйлық төленеді. Турнир балықтарды белгілеп, тірі қалпында босатуды (қаза қылмайтын) ынталандырады, алайда жеңіске жеткен марлиндер көбінесе өлшемдері мен салмағын растау үшін маринаға жеткізіледі. 2010 жылғы White Marlin Open 14-ші көшедегі және шығанақтағы Харбор Айленд Маринасында өткізілді. 2016 жылғы White Marlin Open турнирінде 70 фунт ең төменгі салмақ талабына сай келген жалғыз балық, жеңімпаз қайықтың экипажы – «Каллианасса» экипажы полиграфтан өтпегені анықталғанда, дау тудырды, бұл турнир ережелері бұзылғанын көрсетеді. Қайықтың иесі Филипп Г. Хизли 2,8 миллион долларлық сыйлықтан айырылды.
Ocean City, Maryland, is known as the White Marlin Capital of the World. The city hosts the annual White Marlin Open, a big game tournament which attracts anglers from all over the world, and which frequently pays out over a million dollars to the winning team. The tournament encourages tag and release (nonlethal) handling of the fish, although winning marlin are often brought back to the marina for verification of the size and weight. The 2010 White Marlin Open was held at Harbour Island Marina on 14th Street and the Bay. The 2016 White Marlin Open created controversy when the only fish that met the minimum weight requirement of 70 lb, was disqualified when the crew of the winning boat, Kallianassa, was deemed to have failed a polygraph which implied that tournament rules were broken during the clash. The boat's owner, Phillip G. Heasley, was denied the $2.8 million of prize money.