Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Свинг Микадо" – Гилберт пен Салливанның 1885 жылғы "Микадо" комедиялық операсының екі бөлімді музыкалық театрға бейімделуі. Музыкасын Gentry Warden өңдеген. Оқиға орны Жапониядан тропикалық аралға көшірілді. Шоу алғаш рет 1938 жылы Чикаго қаласында, афроамерикандық актерлер тобымен сахналанды. Осы жылы ол Бродвейге көшірілді. Түпнұсқадан жасалған басқа өзгерістерге "свинг" стилінде бес музыкалық нөмірдің қайта жазылуы, "Трак" және "Кейквок" сияқты танымал билердің қосылуы, сондай-ақ афроамерикандық диалектіге ұқсатып кейбір сөздердің өзгертлуі кірді. Одан басқа, 1885 жылғы түпнұсқа диалог пен музыка қолданылды.
The Swing Mikado is a musical theatre adaptation, in two acts, of Gilbert and Sullivan's 1885 comic opera, The Mikado, with music arranged by Gentry Warden. It featured a setting transposed from Japan to a tropical island. The show was first staged by an all black company in Chicago, Illinois, in 1938. Later that year, it transferred to Broadway. Other changes from the original work included the re scoring of five of the musical numbers in "swing" style, the insertion of popular dance sequences including The Truck and the Cakewalk, and the rewriting of some of the dialogue in an attempt at black dialect. Other than that, the original dialogue and score of 1885 were used.
Бастапқы және өндіріс
"Swing Mikado" – WPA Федералды театр жобасының Чикаго бөлімшесінің қойылымы. Қойылымды Гарри Минтурн ойлап тапты, сахналады және режиссерлік етті, Артур Салливанның музыкасын Уорден жаңадан оркестрледі. Басты рөлдерді Морис Купер (Нанки Пу), Фрэнки Браун (Юм Юм) және Уильям Франклин (Пу Ба) орындады. Чикагода бес ай көрсетілгеннен кейін, қойылым Бродвейге көшіріліп, 86 қойылым көрсетілді. Оның сәттілігі продюсер Майк Тоддты ұқсас бейімдеме жасауға шабыттандырды, "Ыстық Микадо" (1939). Қойылымның негативті нәсілдік стереотиптерді күшейткені туралы пікірлер қарама-қайшы. Нью-Йорктегі премьераға Элеонора Рузвельт, Гарри Хопкинс және мэр ЛаГуардия қатысты. "The New York Times" газетінің сыншысы Брукс Аткинсон Куперді "керемет дауысы мен шебер актерлік қабілеті бар Нанки Пу" деп мақтап, бірақ "сепия шоу фольк" [sic] деп аталатын үлкен труппада "музыканы дұрыс орындай алмайтын" актерлер бар екеніне шағымданады. Аткинсонның жазуынша, "баяу басталғаннан кейін, қойылым қарқынға толы, актерлер күлімсіреп, мақтана бастайды және қызу ырғақтарды жануарлардың азуындай ойнайды. "За зу зу зу", – мектеп формасындағы үш қыз ысқырықтап, көңілді биге кіріседі. Мұның бәрі көруге және тыңдауға тұрарлық, хор савойлық бишілермен жарқырап, шатасып билейді, ал [компания] "Микадоны" Cotton Club стилінде қойғанда, дене температурасын айтарлықтай көтереді." Бұл қойылым 1939 жылы Сан-Францискодағы Дүниежүзілік көрмеде де көрсетілді.
The Swing Mikado was a production of the Chicago division of the WPA's Federal Theatre Project. The production was conceived, staged, and directed by Harry Minturn, with swing re orchestrations of Arthur Sullivan's music by Warden. The starring roles were performed by Maurice Cooper (Nanki Poo), Frankye Brown (Yum Yum) and William Franklin (Pooh Bah). After a five month run in Chicago, the production moved to Broadway where it had a run of 86 performances. Its success inspired producer Mike Todd to mount a similar adaptation, The Hot Mikado (1939). There is disagreement over whether or not the production reinforced negative racial stereotypes. The opening night in New York was attended by Eleanor Roosevelt, Harry Hopkins and Mayor LaGuardia. The New York Times reviewer, Brooks Atkinson, gave it a good, if patronizing, review, praising Cooper as "a Nanki Poo of superior voice and articulate acting capability" but complaining that the large company of "sepia show folk" [sic] included "some that only fumble the music." Atkinson wrote that "after a slow start the show goes on a bender, the performers grin and strut and begin stamping out the hot rhythms with an animal frenzy. 'Za zu za zu,' the three little maids from school say huskily, breaking down into a smoking caper. All this is something to see and hear the chorus includes some dusky wenches who can dance for the Savoyard jitterbugs with gleaming frenzy, tossing their heads in wild delight when [the company] gives The Mikado a Cotton Club finish, they raise the body temperature considerably." The show was also presented at the 1939 San Francisco World's Fair.