Кіріспе

Британ армиясының бұрынғы полкі – Оксфордшир және Букингемшир жеңіл жаяу әскері. Бұл полк 1881 жылдан 1958 жылға дейін бар болды, Екінші Буер соғысы, Бірінші дүниежүзілік соғыс және Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті. Полк 1881 жылғы Чилдерс реформасының нәтижесінде, Кардуэлл реформасының жалғасы ретінде, 43-ші (Монмутшир) жеңіл жаяу әскер полкі мен 52-ші (Оксфордшир) жеңіл жаяу әскер полкінің бірігуімен құрылды. Олар 1881 жылдың 1 шілдесінде Оксфордшир жеңіл жаяу әскерінің 1-ші және 2-ші батальондарын құрады. 1908 жылы Холдейн реформасының аясында полк атауы Оксфордшир және Букингемшир жеңіл жаяу әскері болып өзгертілді, бұл атау көбінесе Окс және Бакс деп қысқартылды. Көптеген қақтығыстар мен соғыстарда қызмет еткеннен кейін, 1948 жылы Окс және Бакс жеңіл жаяу әскері бір тұрақты армия батальонына дейін қысқартылды. 1958 жылдың 7 қарашасында Дункан Сэндистің 1957 жылғы қорғаныс туралы ақ параға сәйкес, полк 1-ші Жасыл жакеттер (43-ші және 52-ші) болып қайта аталды және Жасыл жакеттер бригадасының құрамына кірді.

Бірінші дүниежүзілік соғыс (1914-1918 жж.)

Соғыс кезінде «Окс пен Букс» полкі 12 батальон (барлығы 17 батальон) құрды, олардың алтауы Батыс майданында, екеуі Италияда, екеуі Македонияда және біреуі Месопотамияда шайқасты. Полк 59 жауынгерлік және 4 театрлық наградаға ие болды. «Окс» және «Букс» полкіне көптеген батырлық наградалары берілді, оның ішінде екі «Виктория кресі» – жаудың қарсы тұрғандағы батырлық үшін ең жоғары награда – 2/4-ші батальонның сержант-майоры Эдвард Брукс пен қара сержант Альфред Уилкоксқа табысталды. Бірінші дүниежүзілік соғыста Оксфордшир және Бэкингемшир жеңіл әскерінің 5878 офицері мен сарбазы қаза тапты.

Батыс майдан

1914 жылдың тамызында Генри Родольф Дэвис басқаратын 2-ші Окс пен Бакс, 5-ші жаяу әскер бригадасының 2-ші дивизиясының I корпусы құрамында Батыс майданға келді. 2-ші дивизия – Францияға келген Британ экспедициялық корпусының (БЭК) алғашқы дивизияларының бірі болды. Батальон соғыстың алғашқы британдық шайқасына – Монс шайқасына қатысты, онда 23 тамызда кездескен неміс күштерін жеңді. Неміс әскерінің басымдығы және француздың 5-ші армиясының шегінуі салдарынан батальон келесі күні басталган 220 мильдік шегінуге қатысты, Париждің шетіне дейін тоқтамай, содан кейін неміс әскерінің ілгерілеуін тоқтатты. 2-ші Окс пен Бакс кейіннен І Yпр шайқасының (19 қазан – 22 қараша) барлық қосалқы шайқастарына қатысты, онда 54 000 адам қаза тапты. І Yпр шайқасында 2-ші Окс пен Бакс жаумен алғаш рет 20 қазанда Пашендейл жотасына шабуыл жасап кездесті. Батальон ауыр шығынға ұшырады: төрт офицер қаза тауып, бесеуі жараланды, ал тағы 143 сарбаз қаза немесе жараланды. 31 қазанда немістер генерал-лейтенант сэр Дуглас Хейгтің I корпусына қарсы Yпр ауданында кең ауқымды шабуыл жасады, ол ауыр бомбалаумен басталды, содан кейін жаяу әскердің шабуылы жүрді. 2-ші Окс пен Бакс батальонының екі ротасы қорғанысқа және қарсы шабуылға қатысты, бұл жауды алдыңғы қатарға қайтаруға мүмкіндік берді. 11 қарашада немістер Yпрді басып алуға тағы бір әрекет жасады, неміс кайзерінің бұйрығымен британдық күштерге қарсы Пруссия гвардиясын жіберді. 2-ші батальон оларды Нонне Босшен орманында қарсы шабуылда талқандап, алға жылжуына жол бермеді. Бұл 52-ші батальонның Ватерлоо шайқасында Наполеонның Император гвардиясын жеңгеніне шамамен жүз жыл өткен соң болды. І Yпр шайқасы 1914 жылғы соңғы ірі шайқас болды. 2-ші Окс пен Бакс соғыстың алғашқы бес айында 632 адамнан шығын көрді, ал 1915 жылы ол соғыстың басында Батыс майданға келген батальоннан мүлдем өзгеше болды. 1915 жылы окоп соғысы басталды, екі тарап та бұзылмайтын қорғаныс құрды, нәтижесінде минимал пайдаға жоғары шығын келді. Фестубер шайқасында (9–16 мамыр) – француз шабуылына қолдау көрсетіп, Вими қырқасының оңтүстігінде және соғыстың алғашқы британдық түнгі әрекетін қамтыды – 2-ші Окс пен Бакс 5-ші бригада шабуылының екінші толқынының бөлігі болды және шайқас барысында 400-ден астам адам шығынға ұшырады: полк 100 жылдан астам уақыт бұрын Бадахоз қоршауынан бері бір шайқаста ең көп шығын көрді. 2-ші Окс пен Бакс 15–16 мамырда Ришбур-л’Авуде ауыр шайқасқа қатысты. 2-ші Окс пен Бакс және полктің басқа батальондары Лос шайқасында (25 қыркүйек – 8 қазан) да әрекет етті: 2-ші Окс пен Бакс 25 қыркүйекте Живаншидегі қосалқы шабуылға қатысып, 263 адам шығынға ұшырады. Окс пен Бакс 5-ші (қызметтік) батальоны 1915 жылғы 25 қыркүйекте 17 офицер мен 767 сарбаздан тұратын күшпен Лос шайқасына қатысты, ал шайқастан тек екі офицер мен 180 сарбаз ғана аман қалды. 2-ші батальон кейін Хогенцоллерн редубына қарсы шабуылға қатысты (13–19 қазан). Лос шайқасынан кейін 1914 жылға дейінгі 2-ші Окс пен Бакс офицерлерінің көптегені қалмады, олар жарақат алған немесе басқа батальондарда лауазымға көтерілген. Лос шайқасында батальон мүшелерінің батырлығы үшін CSM Фред Клэр мен капрал Хорасс Дюстерге Ерекше қызмет көрсеткендерге медальдар берілді. 1916 жылдың қаңтар айында 2-ші Окс пен Бакс Коттс-Сент-Илерде болды, сол кезде 2-ші дивизия корпус резервінде кезекте болды. Кейін батальон Бетунеге көшіп, содан кейін Фестубер окоптарына оралды. 1916 жылдың 8 шілдесінде подполковник Ричард Крос 2-ші Окс пен Бакс батальонына басшылық етті және келесі үш жыл бойы батальонды басқарды. 1/4 Окс пен Бакс 1916 жылдың 1 шілдесінде Сомма шайқасының бірінші күніне қатысты, онда британдық армия 60 000-нан астам адам шығынға ұшырады – британдық армияның бір күндік ең көп шығыны. Батыс майдандағы Окс пен Бакс батальондары Сомма шайқасында (1 шілде – 18 қараша) кең ауқымды қызмет етті, Маметц Вуд, Позиер және Анкреде ауыр шығынға ұшырады, соңғы ірі қосалқы шайқас. 28 шілдеде 2-ші Окс пен Бакс Ватерлот фермасының жанындағы алдыңғы қатардағы окоптарға көшіп, 30 шілдедегі шайқаста ауыр шығынға ұшырады. 2-ші Окс пен Бакс Сомма шайқасы алаңында Делвилл Вуд, Гильмонт және 13 қарашада Бомонт Хамель шайқасында шайқасты: Анкре шайқасында Редан жотасына жасалған үлкен шабуыл. 2-ші Окс пен Бакс Бомонт Хамель шайқасында көптеген шығынға ұшырады, оның ішінде капитан Ральф Кайт, ол алдыңғы 12 айда Әскери крестпен марапатталған және екі рет хабарламаларда аталған. 1917 жылдың жаңа жылы Сомма жазығында ауа райының нашарлауына әкелді, ...

Месопотамия

1-ші Өгіздер мен қасқырлар, 17-ші (Ахмеднагар) бригадасының, 6-шы (Пуна) дивизиясының құрамында, 1914 жылдың қараша айында Үндістаннан Месопотамияға (қазіргі Ирак) аттанды; онда батальон елді билеген Осман күштеріне қарсы науқанға қатысты. Ктесифон шайқасында батальонның 635 офицері мен сарбазы шайқасты, оның салдарынан 304 адам қаза тапты. Дивизия кейін Кутқа шегінді, 3 желтоқсанда жетіп, 7 желтоқсаннан бастап 10 000 британдық және үнділік сарбаздардан тұратын гарнизонмен османдықтар қоршауға алды. Османдықтар Кутты басып алуға көптеген әрекет жасады, бірақ қорғаушылар барлық шабуылдарды тойтарып, екі тарап та ауыр шығынға ұшырады. Британдықтар Кутты азат етуге де бірнеше рет тырысты, бірақ барлық әрекеттері ауыр жоғалтулармен аяқталды. 1916 жылдың 26 сәуірінде, қорғаушылардың қорындағы азық-түлік азайып, көптеген сарбаздар ауруға шалдыққандықтан, гарнизон османдықтармен келісімге келді. 29 сәуірде 8000 британдық-үнді сарбазы, оның ішінде 1-ші Өгіздер мен қасқырлар батальонынан 400 сарбаз османдықтарға тұтқынға берілді. Кутта тұтқындалған Өгіздер мен қасқырлар, қалған тұтқындар сияқты, османдықтар тарапынан жамандыққа ұшырады; тұтқынға алынған 1-ші Өгіздер мен қасқырлардың барлық шендегі сарбаздарының тек 71-і Ұлыбританияға оралды. Тұтқында шамамен 2000 британдық және 3000-ға дейін үнділік сарбаз қаза тапқан деп есептеледі. 1916 жылдың қаңтарында 1-ші Өгіздер мен қасқырлар батальонына күшін қосу үшін жіберілген сарбаздардан уақытша батальон құрылды, ол 7-ші (Мейрут) дивизиясының 28-ші үнді бригадасына қосылды. Батальон байланыс желісі күштеріне қосылды және 1917 жылдың 6 шілдесінде уақытша батальон 1-ші батальон болып қайта аталды. 1917 жылдың 19 қазанында батальон 15-ші үнді дивизиясының 50-ші үнді бригадасына ауыстырылды. Осы кезде британдықтар Бағдадты басып алып, османдықтарды бірте-бірте артқа итермелеп отырды. 1918 жылдың 26-27 наурызы аралығында Хан Бағдадиде османдық күштеріне қарсы шайқасқа қатысты. Османдықтар 30 қазанда одақтастармен келісімге келіп, Таяу Шығыстағы соғысты аяқтады.

Италия мен Македония

1/4 батальон, Окс пен Бакс және 1/1 Букингемшир батальоны – 145-ші (Оңтүстік Мидленд) бригадасының, 48-ші (Оңтүстік Мидленд) дивизиясының құрамында болды. Олар 1917 жылдың қараша айында Батыс майданнан Италия майданына кетті. Италия 1915 жылдың мамыр айынан бері одақтастардың құрамында болған және Капоретто шайқасында ауыр шығындарға ұшыраған соң, бұл майданға келді. Полк және британдық әскерлердің қалған бөлігі 1918 жылдың маусымына дейін үлкен шайқастарға қатыспады, олар Азияго шайқасына (15-16 маусым) қатысты. Бұл шайқаста Германияның одақтасы – австро-венгрлер одақтастарға қарсы жасаған шабуылында жеңіліске ұшырады. Бұл Италияға қарсы австро-венгрлердің соңғы шабуылы болды. 23 қазанда одақтастар Австрия-Мажарстанға қарсы сәтті шабуылға шықты, полк Пиаве өзенін кешіп, Витторио Венето шайқасына қатысты. 1918 жылдың 4 қарашасында австро-венгрлер одақтастармен келісімге келді, ал 1/4 Окс пен Бакс және 1/1 Букингемширлер соғысты Австрия-Мажарстанда аяқтады. 1915 жылдың қазан айында грек премьер-министрінің өтінішімен британдық және француз әскерлері Салоникаға қонды. 7-ші және 8-ші қызметтік батальондар 1915 жылдың желтоқсаны мен 1916 жылдың ақпаны аралығында қондырылған 26-шы дивизияның құрамына кірді. 7-ші (қызметтік) батальон 78-ші бригаданың құрамында болды, ал 8-ші (қызметтік) батальон дивизияға тіркелген пионерлік батальон болды. Полк Балқандағы уақытын көбінесе тыныш өткізді, ара-арасында ұсақ шайқастарға қатысты, бірақ 1917 жылдың сәуір-мамыр айларында Дойран көлінде Грекияға болгарлардың шабуылын тойтару да осы кезеңге кірді. Полк келесі қыркүйекте Дойран маңында болгарларға қарсы ауыр шайқастарға қатысты, ал одақтастар 1918 жылдың шілдесінде Балқандағы соғысты аяқтау мақсатымен шабуылға шықты. Соғыс 1918 жылдың 30 қыркүйегінде Болгарияның одақтастармен келісімге отыруымен аяқталды. Окс пен Бакс, сондай-ақ дивизияның қалған бөлігі қысқа мерзімге Болгарияда оккупациялық міндеттерді орындады.

Соғыс ескерткіші

Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін полк қаза тапқан жауынгерлерін еске алу үшін соғыс ескерткіші тапсырыс берді. Сэр Эдвин Лютенс жобалаған Оксфордшир және Букингемшир жеңіл жаяу әскерінің соғыс ескерткіші Коулидегі Роуз-Хиллде орналасқан. Ол 1923 жылы ашылды және қазір ІІ санаттағы ескерткіш болып саналады.

Екінші дүниежүзілік соғыс (19391945)

1939 жылы 3 қыркүйекте – Германия Польшаға басып кіргеннен кейін екі күн өткен соң – Британ империясы, Франция және олардың одақтастары Германияға соғыс жариялады, осылайша Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. Осы қақтығыс барысында полк тоғыз батальон және 3-ші (арнайы резерв) оқу батальонын құрды. Полк Францияда, Солтүстік Африкада, Бирмада, Италияда, Бельгияда, Нидерландыда және Германияда қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыста Оксфордшир және Бэкингемшир жеңіл жаяу әскерінің шамамен 1408 офицері мен сарбазы қаза тапты.

Солтүстік-Батыс Еуропа (Франция мен Бельгия) 1939-40

Британдықтар 1939 жылдың қыркүйегінде Францияға Британдық экспедициялық күшін (БЭК) жіберді, оның құрамына Регулярлық армияның 1-ші батальоны, Оксфорд және Бакс 4-ші жаяу әскер дивизиясының 11-ші жаяу әскер бригадасының бөлігі ретінде кірді. 1940 жылдың қаңтар айында оларға 1-ші Букингемшир батальоны мен 4-ші Окс және Бакс қосылды, екеуі де 48-ші (Оңтүстік Мидленд) жаяу әскер дивизиясының 145-ші жаяу әскер бригадасының бөлігі ретінде 4-ші батальон, Корольдік Беркшир полкімен бірге қызмет ететін аумақтық бөлімшелер болды. Қаңтардың соңында, БЭК-тің Регулярлық және Аумақтықтарды біріктіру туралы жаңа саясатына байланысты, 1-ші Окс және Бакс 11-ші бригадада 5-ші (Хантингдоншир) батальонына, Нортгемптоншир полкіне ауыстырылды және 48-ші дивизияның 143-ші жаяу әскер бригадасына берілді. Вермахт 1940 жылы 10 мамырда Төменгі елдерге шабуыл жасап, «Жалған соғыс» деп аталатын қақтығыстың бір кезеңін аяқтады. Германияның Бельгияның солтүстігіне басып кіруі – БЭК орналасқан жер – негізгі шабуыл нашар қорғалған Арденн орманы арқылы болды. Нидерланд армиясы Нидерланд шайқасында капитуляциялағаннан кейін БЭК батысқа қарай Дендр өзеніне қарай шегінді, содан кейін 19 мамырға қарай Схельда өзеніне қарай одан әрі шегінді. 1-ші Окс және Бакс (43-ші), 4-ші Окс және Бакс (ТА) және 1-ші Бакс (ТА) Турнайдың оңтүстігінде Схельда өзенінің (Эскаут) бойындағы шайқасқа қатысты. Схельданы қорғауда өзін жақсы көрсеткеннен кейін британдық күштер Францияға қайтып, Дюнкерк аймағына қарай жылжи бастады. Британдық күштерді Ұлыбританияға қайтару 26 мамырда басталды, бұл «Динамо» операциясы (26 мамыр – 3 маусым) деп аталды. 1-ші Окс және Бакс Ипр-Комин каналы шайқасына (26-28 мамыр) қатысып, 300-ден астам жарақат алғаннан кейін Дюнкерктен эвакуацияланды. 4-ші Окс және Бакс (ТА) 29 мамырға дейін Кассель, Нордты қорғауға қатысты. 4-ші Окс және Бакс Вату маңында неміс күштерімен қоршалып, капитуляциялауға мәжбүр болды. Батальон екі топқа бөлініп, айналасындағы жау күштерін аралап өтіп, Дюнкеркке жетуді мақсат етті. Батальон көптеген жарақат алды және капитуляциялауға мәжбүр болды; келесі бес жылға тұтқынға айналды. Кассельден шыққан 4-оксфордшир және Букингемшир жеңіл жаяу әскерлерінің екі тобынан тек төрт сарбаз ғана Ұлыбританияға оралды. Батальонның 10 офицері мен 200-ге жуық сарбазы ғана Ұлыбританияға жетті. Алайда, Дюнкерк эвакуациясы кезінде 338 000-нан астам британдық, француз және бельгиялық әскер эвакуацияланды.

Нормандия

Дюнкерктен кейін 1-ші Окс пен Бакс жаңадан шақырылғандардың көп санымен толықтырылып, күшін арттырды, содан кейін Солтүстік Ирландиядағы 148-ші тәуелсіз бригада тобына ауыстырылды. 1941 жылы 1-ші Окс пен Бакс 43-ші жеңіл жаяу әскерінің құрылғанына 200 жыл толуын атап өтті, бұл мерекелік шерумен және кешкі концертпен белгіленді. Олар 53-ші (Уэльс) дивизиясының қалған бөлігімен бірге болды. 25 маусымда Эпсом операциясы басталды, мақсаты Каен қаласын басып алу болды – бұл британдық және канадалық әскерлер үшін өте маңызды нысана, бірақ оны басып алу өте қиынға соқты – операция сәтсіз аяқталды. Дегенмен, ол американдық әскерлерден көптеген неміс әскерлерін алшақтатты. Немістер қарсы шабуыл жасады, 1-ші Окс пен Бакс Одон көпірбасына орналасты, онда олар неміс артиллериясының қатты атысына ұшырады. Одақтастар Каенді басып алуға тағы да тырысты, 9 шілдеде Шарнвуд операциясы барысында қалаға алғашқы одақтас әскерлер кірді; сол кезде қаланың көп бөлігі қиратылған еді. Жеңісті ұстап тұрғаннан кейін, 1-ші батальонның Каен үшін болған шайқаста жаумен алғашқы ірі қақтығысы – Кае ауылы мен жақын жердегі диірменді басып алуға жасалған сәтті шабуыл болды. Каен маңындағы шайқастар ай бойына жалғасты, батальон көп шығынға ұшырады. Батальон кейіннен Одонның екінші шайқасына қатысты. Тамыз айында олар Фалаизге қарай "Тотализ" операциясы аясында ілгеріледі. Одақтастар оны жетіп алып басып алды. Батальон Фалаиз қалтасын жабу операциясы кезінде Пьеррефитті де басып алды, осы арқылы екі неміс әскерін – 5-ші және 7-ші әскерлерді қоршап алды, соңғысы одақтастар тарапынан толығымен жойылды. Фалаиздағы жеңіс Нормандия үшін болған шайқастың аяқталуын білдірді. 1-ші батальон, Окс пен Бакс шығысқа қарай ілгерілеуге қатысып, қыркүйек айының басында Бельгияға кірді. 1-ші Бакшир батальоны, Окс пен Бакстың аумақтық бөлімшесі, 1943 жылдың наурыз айында жағалау тобының батальонына айналдырылды және 6-шы жағалау тобының жаяу әскерін қолдауға міндеттелді. 1943 жылдың сәуір айында батальон Шотландияға көшіп, жаңа міндетіне дайындық бастады. 1-ші Бакс 1944 жылдың 6 маусымында D күні Sword Beach-ке түскен 6-шы жағалау тобының құрамына кірді. 1-ші Бакстың танкке қарсы взводы D күні, 6 маусым 1944 жылы шабуылдың бірінші толқынымен түсті. 1-ші Бакстың қалған бөлігі D күні шабуылдың екінші толқынымен түсті. Неміс артиллериясы 1-ші Бакске Лебисей орманынан және Хоулгейттегі биік жерлерден атып, жағажайдағы үйлерден мергендер атты. Олар сондай-ақ 3-ші британдық жаяу әскер дивизиясының әскерлері ішкі аймаққа жылжығанда, жағалау аймағын неміс қарсы шабуылдарынан қорғау үшін де жұмылдырылды. 1-ші Бакс No6 жағалау тобының, 3-ші жаяу әскер дивизиясының 101 жағалау аймағының бөлігіне айналды және маусым айында Уистремді қорғауға қатысты. 1-ші Бакс 1946 жылдың маусым айында әрекеттен тоқтатылды және батальон 7 тамыз 1946 жылы таратылды.

Маркет-Гарден, Арденн шабуылдары және Рейн өзенін кесіп өту

Нидерландыға жасалған шабуыл 17 қыркүйекте басталды. Ол "Маркет-Гарден" операциясы деп аталды және құрлықтағы және әуедегі күштердің бірлескен операциясы болды. 1-ші "Окс энд Бакс" Арнемге әуе коридорын қолдау мақсатындағы жердегі операцияға қатысты. 1-ші "Окс энд Бакс" 71-ші жаяу әскер бригадасының Вильгельмина каналына қарай шабуылына жетекшілік етті, онда олар жаудың күшті қарсылығына тап болды. Жердегі операцияның мақсаты әуе десанттық әскер басып алған үш көпірден өту және Германияға ілгерілеу болды. Операция 25 қыркүйекте сәтсіздікке ұшыраса да, Арнемдегі ең алыс басып алынған көпірде аяқталды (Арнем шайқасын қараңыз) – оның бір жағын 1-ші әуе десанттық дивизия басып алды. Кейіннен 1-ші "Окс энд Бакс" қазан және қараша айларында Төменгі Маас аймағындағы операцияларға қатысты, оның ішінде Роермондтан батысқа қарай Маас өзенінің үстіндегі көпір басын ұстап тұрған жауды ығыстыру да болды. Батальон командирі, подполковник Дж.Х.Хэр 28 қазанда Гертогенбош үшін болған шайқаста қаза тауып, оның орнына 1-ші батальонның подполковнигі Генри Ховард, Шығыс Африка және Батыс Шөлдегі кампанияның қатысушысы келді, ол соғыстың соңына дейін 1-ші "Окс энд Баксқа" басшылық етті. 1944 жылдың 16 желтоқсанында немістер Арденн орманында соғыстың соңғы, ірі шабуылын бастады, ол Арденн шайқасы деп аталды. 1-ші батальон, "Окс энд Бакс", 53-ші (Уэльс) дивизиясының қалған бөлігімен бірге, қорғанысқа көмектесу үшін Бельгияға дереу жіберілді, онда батальон қатты ауа райына тап болды, Бельгия жылдар бойы көрмеген ең суық қыс болды. Одақтастар қаңтар айының басында қарсы шабуылға көшті, ал неміс шабуылы сол айдың соңында жеңіліске ұшырады, одан кейін 53-ші (Уэльс) дивизиясы Германияға шабуылға дайындалу үшін Голландияға қайта оралды. 1945 жылдың ақпан айында 1-ші батальон, "Окс энд Бакс", Германияның Рейнланд аймағына жасалған одақтастардың шабуылына қатысты, соның ішінде "Veritable" операциясына (Рейхсвальд шайқасы) қатысты: Рейхсвальд орманына жасалған бес дивизиялық шабуыл, онда батальон Асперберг ауылында неміс парашютистерімен және бронетехникасымен ауыр шайқасқа қатысты. "Veritable" операциясы кезінде 21 жасар лейтенант Тони Пэджет, генерал сэр Бернард Пэджеттің кіші ұлы, қаза болғаннан кейін "Еңбегі үшін" орденімен марапатталды. Батальон наурыздың соңында Рейн өзенін кесіп өтіп, 7-ші бронетанкті дивизиямен бірге шығысқа қарай ілгерілеуін жалғастырды, сәуір айында Иббенбюренде және басқа да жерлерде ауыр шайқастарға қатысты. Батальон Доульсен, Гюхум және Вельдорф арқылы ілгерілеуді жалғастырды және 1-ші "Окс энд Бакс" ақырында 3 мамырда британдық күштер басып алған Гамбург қаласына жетті, олар соғыстың Еуропадағы соңына дейін, 8 мамыр 1945 жылға дейін қаладан шыққан жоқ.

D-күн

Под командованием подполковника Руперта Бретта 2-й батальон Оксфордского и Бакского пехотного полка вернулся в Англию в июле 1940 года после восемнадцати лет службы в Британской Индии и Бирме. Батальон, теперь под командованием подполковника Л. В. Джайлза, стал частью 31-й независимой бригадной группы, действуя вместе с 1-м батальоном Пограничного полка, 2-м батальоном Южного Стаффордширского полка и 1-м батальоном Королевских Ульстерских стрелков, все батальоны регулярной армии, последние два из которых также служили в Британской Индии до войны. В октябре 1941 года батальон, вместе с остальной частью 31-й бригады, был переформирован в воздушно-десантный батальон, в частности, как пехота планеров, а 31-я бригада была переименована в 1-ю воздушно-десантную бригаду и стала частью 1-й воздушно-десантной дивизии. В середине 1943 года он был переведен вместе с 1-м Королевским Ульстерским стрелковым полком, чтобы стать частью 6-й воздушно-десантной бригады в составе 6-й воздушно-десантной дивизии. 2-й Оксфордский и Бакский полки должны были принять участие во вторжении на Сицилию (операция «Хаски»), однако в апреле 1943 года батальону сообщили, что развертываться будут 1-я, а не 6-я воздушно-десантная дивизия. Непосредственно перед высадкой в Нормандии 6 июня 1944 года небольшой отряд под командованием майора Джона Ховарда высадился на шести планерах «Хорса» и захватил каналы в Кане и мосты через реку Орн. Их успех помог обеспечить восточный фланг высадки, предотвратить прорыв немецкой бронетехники вверх по течению реки и атаку во фланг британской 3-й пехотной дивизии (которая высадилась на пляже «Сворд» в 07:25) и вынудил их продвинуться дальше на юг через Кан. D-ротa высадилась очень близко к своим целям в 16 минут после полуночи (первое союзное подразделение, высадившееся во Франции). Солдаты высыпали из своих разбитых планеров, совершенно застигнув врасплох немецких защитников, и захватили мосты в течение 10 минут, потеряв двух человек – лейтенанта Дена Бротериджа и капрала Фреда Гринхалгa – в процессе. Еще два офицера и 14 солдат были ранены во время битвы за мосты. Лейтенант Ден Бротеридж возглавил первое взвод, высадившееся на Пегасском мосту, за которым через минуту последовал взвод лейтенанта Дэвида Вуда. Лейтенант Деннис Фокс возглавил первое взвод, высадившееся на Хорсском мосту. Планер, перевозивший капитана Брайана Прайдея и взвод лейтенанта Тони Хупера, которому было поручено захватить Хорсский мост, приземлился у моста через реку Див, примерно в семи милях от намеченного места. Несмотря на это, пассажиры планера захватили мост через реку Див, продвинулись через немецкие линии к деревне Ранвиль, где в конечном итоге воссоединились с британскими войсками. Взводы Оксфордского и Бакского полков, удерживавшие мосты, были сменены 7-м батальоном парашютного полка в 03:00. Немцы попытались отбить мосты, но были отбиты. Позже в тот же день, около 13:00, лорд Ловат и элементы коммандос его 1-й специальной службы прибыли, чтобы сменить измученных защитников, за ними последовала 3-я британская пехотная дивизия. Операция была увековечена в фильме «Самый длинный день». По мере завершения первого дня высадки прибыли дополнительные подкрепления в рамках операции «Маллард», в том числе остатки 2-го Оксфордского и Бакского полков. Подполковник Марк Даррелл Браун DSO сменил подполковника Майкла Робертса, который был ранен во время высадки и оставался командующим батальоном во время обороны Арденн и высадки на Рейне. 7 июня батальон захватил небольшую деревню Эрувильетт, а затем направился в деревню Эсковиль, где встретил чрезвычайно упорное сопротивление. После ожесточенных боев с немецкими войсками, поддержанными бронетехникой и не сумев успешно закрепиться и удержать деревню, батальон отступил, вернувшись в Эрувильетт, где принял участие в ее обороне. 13 июня батальон передислоцировался в Шато Сен-Ком, примерно в миле к югу от Бревиля, где оставался до 20 июня, когда перебрался в Ле-Мениль. 26 июня батальону было приказано занять деревню Бревиль, вернувшись в Шато Сен-Ком 8 июля. 23 июля батальон вернулся в Ле-Мениль, а через неделю – в окопы Бревиля. 7 августа батальон покинул Бревиль и, за исключением переезда в Ле-Мениль 13 августа на два дня, продолжал удерживать линию в Шато Сен-Ком на хребте Бревиля. Немецкие роты, сражавшиеся с батальоном, каждая имели немецкого офицера и сержанта, однако многие солдаты были русскими и восточноевропейцами. Батальон принял участие в британском прорыве и наступлении к Сене, которое началось позже в августе, известном как операция «Вёсла». Он пересёк реку Тук и наступление продолжилось через Сен-Филибер, Ла-Корреспонденс, Претревиль и Мальборти. Маршрут марша в то время описывался как «похлопанный, поцелованный, обычно угощенный яблочным сидром, а затем обстрелянный». После ожесточенных боев, в ходе которых противник использовал миномётный и артиллерийский огонь, к ночи батальон занял деревню и захватил ряд пленных и транспорта. Лейтенант Фредди Скотт был награжден Военным крестом за действие, которое вытеснило противника с позиции, с которой его взвод подвергся сильному обстрелу из пулеметов и гранат. Битва за Манневиль-Ла-Рауль стала последней битвой, в которой батальон сражался во Франции. На следующий день он передислоцировался на 7 миль в Фульбек на западном берегу реки Сены. D-ротa 2-го Оксфордского и Бакского полков насчитывала всего 40 солдат из 181, которые приняли участие в операции по захвату Пегасского и Хорсского мостов в день «Д». Майор Джон Ховард был единственным офицером, все еще находящимся на службе; из тех, кто принимал участие в операции, не осталось ни одного сержанта и лишь несколько капралов. D-ротa находилась в девяноста одном дне непрерывных боев с 6 июня 1944 года. 2-й Оксфордский и Бакский полк вместе с остальной частью 6-й воздушно-десантной дивизии был выведен в Соединенное Королевство 2/3 сентября для восстановления и реорганизации. Батальон на грузовиках добрался до Арроманша, затем их отвезли в порт «Малберри», а затем отплыли в Портсмут, на поезде в Булфордский лагерь.

Ардендер шабуылдары

2-ші батальон, Окс пен Бакс және 6-шы әуеде десанттық дивизияның қалған бөлігі 1944 жылдың желтоқсанында неміс шабуылы басталғаннан кейін Ардендерді қорғауға қатысу үшін теңіз және құрлық арқылы Бельгияға қайта оралды. Батальон 23 желтоқсанда Тилбериден шығып, Доверге пойызбен барды және азат етілгеннен кейін Калеске кірген алғашқы кемеде болды. 2-ші "Окс энд Бакс" 25 желтоқсанда сағат 04.00-де Бельгия шекарасына жақын Солтүстік Франциядағы Гивеге келді, қала мен көпір басын қорғау үшін. Батальон Ардендерге жеткен кезде, аязды ауа райында неміс шабуылының күші әлсіреген болатын. 30 желтоқсанда батальон Дрехансқа көшіп, Динант маңындағы көпір басын ұстауға қатысты. 1945 жылдың 2 қаңтарында батальон Кустиннеге, содан кейін Рестейнге көшірілді. 4 қаңтарда майор Джонни Гранвилл басқарған C ротасы, 13 парашюттік батальонды қолдап, Буре ауылында ауыр шайқасқа қатысты. Батальон 9 қаңтарда Рошфортқа көшті, сол кезде майдан шығысқа қарай жылдам жылжуда болды. 2-ші Окс пен Бакс 17-24 қаңтар аралығында Фромленн қаласында орналасты, содан кейін батальон 200 миль солтүстікке, Нидерландыдағы Групбенворстқа, Венлоның жанындағы Маас өзеніне, ондағы бекіністі қорғау үшін көшті. Кейін жүк көліктерімен Калеге және кемемен Ұлыбританияға оралып, 28 ақпанда Уилтширдегі Булфорд лагеріне жетті.

Рейн өзенінен өту

2-ші Окс пен Бакс тағы бір рет 1945 жылдың наурыз айының соңында Рейн арқылы өту операциясы үшін әуедегі қолдау ретінде, соғыс тарихындағы ең ірі әуедегі операция ретінде белгілі «Варсити» операциясына қатысты. Немістер батыстағы соңғы үлкен табиғи кедергісін қорғады және 1945 жылдың 24 наурызында басталған «Варсити» операциясы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданындағы соңғы ірі шайқас болды. 2-ші Окс пен Бакс 6-шы әуеде қонған дивизияның солтүстік-шығыс периметріне, британдық армияның кез-келген бөлімшесінің ең шығыс бөлігіне қонды, немістерден көпірлерді басып алу үшін. Батальон, шабуыл кезінде көптеген бөлімдер сияқты, немістердің десанттық планерлерге әуеде және жерде қатты оқ жаудыруынан ауыр қатыгездіктерге ұшырады; 2-ші Окс пен Бакс 800 адамнан тұратын батальонның жалпы санынан 400 адам қаза тапты немесе жарақат алды. Батальонның мақсаты – Хамминкельннің солтүстік-батысындағы Иссель өзенінің бойындағы желіні басып алу. Бұл Хамминкельн-Рингенбург автомобиль көпірі, теміржол көпірі, Хамминкельн теміржол станциясы және батысқа қарай жол торабын қамтыды. 19 наурызда батальон Эссекс графтығының Колчестер қаласының жанындағы RAF Birch лагеріне көшірілді. 2-ші Окс пен Бакс 24 наурызда сағат 06.30-да Берч және Госфилд әуежайларынан ұшып кетті, ал планерлер Солтүстік теңізден оңтүстікке, содан кейін Брюссельден шығысқа қарай қозғалып, шамамен сағат 10.00-де Хамминкельн аймағына қонды. Әр ротаға мақсат аймағында түсіру аймағы белгіленді. Рейн өзенінің шығысындағы қону алаңына жақындағанда аспанда ұшақтар көп болды. Билл Олдворт, квартермейстер, ерекше жағдайда қонды. Ұшқыш пен оның көмекшісі өздерінің басқару тұтқаларына құлап, жарақат алғанын көргенде, ол ұшақты басқаруды қолға алып, оны қауіпсіз жерге қондырды. Бас офицер оны «Ерекше ұшқыш кресіне» ұсынды, бірақ ол оны алмады. 2-ші Окс пен Бакстың құрбандары қону аймағындағы шайқаста 103 адамды өлтірді. Батальон күшінің жартысынан астамы жойылды, 4 мылтық ротасы қатты кеміп, офицерлер жиі взвод командирлерінің міндетін атқаруға мәжбүр болды. Батальон Хамминкельнде өте ауыр шайқасқа қатысты, мұндағы мақсаттары теміржол станциясы және Хамминкельн мен Рингенбург арасындағы Иссель өзені арқылы өтетін көпірлер болды. Лейтенант Хью Кларк көпірді басып алу үшін байнет шабуылын басқарды, осы ісі үшін ол Әскери крестпен марапатталды. CSM Джон Стивенсонға Иссель өзенінің шығыс жағалауында басқарған взводымен бірнеше жау шабуылын жеңгені үшін «Ерекше қызметі үшін» медалі берілді. 2-ші Окс пен Бакс барлық мақсаттарды басып алып, ұстады. Соғыс кезінде неміс әскерлері берілудің ақ туын көтеріп, кейін оқ ашты. Немістер бірнеше қарсы шабуыл жасады, бірақ олардың барлығы кері қайтарылды. Жау Иссель көпіріне жақын жерде қатты оқ жаудырды. 2-ші Окс пен Бакс дивизияның Солтүстік Германияны 300 мильге басып өтуде жетекші рөл атқарды, көбінесе жаяу жүрді. Батальон Радеге, содан кейін Косфельдке қарай жүріп, 31 наурызға дейін сонда қалды, содан кейін олар Гревенге қарай жылды. D ротасы майор, кейін полковник Джон Тиллетт басқарған Дортмундтың Эмс каналында ауыр шайқасқа қатысты; рота позицияны қорғап, оннан астам әуе шабуылына қарсы қаруды басып алды, бірақ жаудың артиллерия оғынан зардап шекті. Алдыға Ладберген арқылы жалғасты, ал бірлік Ленгерихке қарай жылжығанда, оған 4-ші (күрделі) батальонның танктері көмектесті. 2-ші Окс пен Бакстың роталарының бірі қаланың солтүстік-шығысындағы төбелерде ауыр пулемет атысына ұшырады. Ленгерихті басып алғаннан кейін батальон Оснабрюктан батысқа қарай Хасбергенге көшті. 3 сәуірде 2-ші Окс пен Бакс Безереден өткен алғашқы одақтас бөлім болды, оның барысында бөлімді жаудың қарсыластық артиллериясы бомбалады. Көлден өткеннен кейін батальон Витерсхаймды басып алды және Фрилл ауылын қорғау үшін үй-үй соғысына қатысты. 8 сәуірде 2-ші батальон Винзларға қарай ұзақ шеру бастады және корпустың резервке көшірілді, ал алдымен 15-ші (Шотландия) жаяу әскер дивизиясы ауысты. 2-ші Окс пен Бакс Винзлардан Хайтлингенге көліктік тасымалмен көшті. Батальон Роше, содан кейін Кациен арқылы өтіп, 23-29 сәуір аралығында Эбсторфта болды. Эбсторфтан жаяу кеткеннен кейін D ротасының 2-ші Окс пен Бакс британ армиясының Солтүстік Германияға қарай алға жылжуының басты бөлігі болды. 2-ші Окс пен Бакс 30 сәуірде Эльба өзенінен өтіп, Носторф, Швартов және Люттерсторф арқылы Шверин көлі жағалауындағы Бад-Клейненге дейін алға жылжуды жалғастырды. 1945 жылдың 2 мамырында 2-ші Окс пен Бакс солтүстікке қарай, неміс армиясының бөлімдерімен бірге, ауыр танктерімен, әскер тасымалдау машиналарын және ауыр артиллериясымен бірге, британ армиясына берілу және кеңес армиясынан құтылу мақсатымен сол бағыттармен жылжыды. Көптеген неміс әскерлері мен бежендер британ армиясы бақылап отырған аймаққа көше алмады және кеңес тұтқындығына түсті. Батальон Булфорд лагеріне, Уилтширге қайтып келді, сонымен қатар 5-ші батальон, Кінгз полкі (Ливерпуль) құпия бірлікке, «T күші» деп белгіленді. Олардың міндеті – наци ғалымдарын және әскери зерттеу орталықтарын табу болды. «T күшінің» құрылуына Джеймс Бонд авторы Йен Флеминг шабыттандырды, ол 30-шы шабуыл тобын құрған, ол Германияда «T күшімен» бірге жұмыс істеді. Олар Гановер, Бремен және Гамбург қалаларында тергеу жүргізді. Соғыстан кейін, «T күшіне» қосылған Бакстың элементтері, Руртағы әскери құпияларды іздеуді жалғастырған №1 «T күшіне» сіңірілді.

Қиыр Шығыста 1944-1945 жылдар

6-шы батальон, Оксфорд және Бакс жеңіл жаяу әскері 1940 жылдың шілде айының басында он сегіз офицер, бес сержант, елу үш қатардағы сержант және алпыс бес қатардағы сарбазды құрамына алған, жауынгерлік іс-қимылдарға ғана арналған бөлім ретінде құрылды, олардың көп бөлігі Тұрақты армиядан болды. Батальон 14-ші жаяу әскер тобына, кейін 214-ші тәуелсіз жаяу әскер бригадасына (Отандық) тағайындалды, ол Корольдік фюзельерлердің 19-шы, 20-шы және 21-ші батальондарымен бірге қызмет етті. 1942 жылдың ортасында батальон Үндістанға жіберілді, онда олар 25-ші Үндістан жаяу әскер дивизиясына қарасты 74-ші Үндістан жаяу әскер бригадасының құрамына кірді. 6-шы Оксфорд және Бакс 1944/45 жылдары Бірманың батыс жағалауындағы шабуыл кезінде Аракан майданында қызмет етті. Батальон 1944 жылы Акиябта және 1945 жылы Тамандудағы жапондықтардың негізгі базасында шайқасты. 1945 жылдың мамырында Германиядан оралғаннан кейін 2-ші Оксфорд және Бакс Оңтүстік-Шығыс Азиядағы Қиыр Шығысқа жөнелтілуі тиіс болды. 1945 жылдың тамызында лейтенант Питер Герахти басқаратын 2-ші Оксфорд және Бакс батальонының алдын ала тобы Малайзияға әуе шабуылына дайындалып Үндістанда болды.

Солтүстік Африка және Италия (1942-1945)

50-ші (Тұтқындау) батальоны 1940 жылдың 3 маусымында құрылған, тек соғыс қимылдарына қатысқан батальон болды. Оның бастапқы міндеті – медициналық жарамсыздықтан соғысқа қатыса алмайтын, бұйрық күтіп жүрген, оқу курсында немесе шетелден оралған әскерлерді «ұстап тұру» болды. 1940 жылдың қазан айында батальон 7-ші батальон деп қайта аталды. 1941 жылдың ақпан айында олар 167-ші (Лондон) жаяу әскер бригадасының құрамына кірді, Корольдік фузилердің 8-ші және 9-шы батальондарымен бірге қызмет етті, екеуі де аумақтық бөлімдер болды және 56-шы (Лондон) жаяу әскер дивизиясына қосылды. Ұлыбританиядан аттанғанға дейін батальонды генерал сэр Бернард Паджет, Ұлы соғыстан бұрын және оның кезінде полкпен бірге қызмет еткен, Ұлы Отан соғысының Бас қолбасшысы тексерді. Оның ұлы, лейтенант Тони Паджет кейіннен полктің 1-ші батальонында қызмет етті. 1942 жылдың тамыз айының соңында дивизияның қалған бөлігімен бірге Ұлыбританиядан кетіп қалды. Дивизия Персия және Ирак командованиесіне жіберілді, ал батальон кейіннен 1943 жылдың сәуір айында Тунис операциясындағы соңғы шайқаста шайқасты. Батальон Ирактан 3000 мильдік жолмен келгеннен кейін Энфидавиллге сәтті шабуыл жасады. Италия операциясында 7-ші Окс және Бакс 1943 жылдың қыркүйегінде Салерноға, содан кейін 1944 жылдың ақпан айында Анциоға десантқа қатысты. Екі десантта да ауыр шығынға ұшырады және екі десантта генерал-лейтенант Марк Уэйн Кларк басқарған АҚШ-тың 5-ші армиясының басқаруына өтті. Наурыздың соңында 167-ші бригада, 56-шы дивизияның қалған бөлігімен бірге, Египетке демалуға және жаңадан әскер жинауға жіберілді. Анцио шайқасынан кейін 7-ші Окс және Бакс 1000-нан астам әскерден 60 адамға дейін азайды, бұл жағажайдағы қатал шайқастың куәсі болды. Шығынға байланысты 7-ші батальонды 1-ші батальон, Уэлш полкі, кәсіби армия бөлімшесі, 56-шы дивизияға қосылуына мүмкіндік беру үшін таратуға дайын болды. Алайда, 168-ші (Лондон) бригадасының 10-шы батальоны, Корольдік Беркшир полкі, дивизияның кіші батальоны және 7-ші Окс және Бакс-тан нашар жағдайда болғандықтан, батальон тек 40 адамға дейін азайтылғаннан кейін таңдалды. Корольдік артиллерияның көптеген зенитшілерімен күшейтіліп, батальон шілдеде Италияға оралды және Геммано маңындағы Готика сызығы маңындағы ауыр шайқастарда күресті, тағы да ауыр шығынға ұшырады. Жақындағы ауыр шығындарға байланысты 1944 жылдың 23 қыркүйегінде 7-ші Окс және Бакс кішкентай құрамға дейін азайтылды және «тоқтап тұру» режиміне қойылды, 168-ші бригадаға ауыстырылды, ал әскерлер 56-шы дивизиядағы басқа жаяу әскер бөлімшелерін ауыстыру үшін пайдаланылды, негізінен 169-шы (Қарындас) бригадасының 2/5-ші, 2/6-шы және 2/7-ші батальондары. Батальонды тарату себебі сол кездегі Британ армиясындағы, әсіресе Жерорта теңізіндегі жаяу әскерлердің күрт жетіспеушілігіне байланысты болды.

Полктің басқа батальондары

Дюнкеркке шегінуден кейін және Англияға эвакуацияланғаннан соң 4-ші батальон қайта құрылды және 1943 жылдың қарашасында бригада таратылғанға дейін 145-ші бригадада қалды. Батальон 48-ші дивизия құрамында, енді 48-ші жаяу әскер (резерв) дивизиясы деп аталатын, 144-ші жаяу әскер (резерв) бригадасына ауыстырылды және барлық жаңа әскерге шақырылғандарды даярлауға жауапты болды. 1944 жылдың 24 шілдесінде 213-ші бригадаға ауыстырылды, кейіннен бастапқы 140-шы бригада таратылғаннан кейін 47-ші жаяу әскер (резерв) дивизиясының бөлігі болған 140-шы бригада болып қайта аталды. Батальон оқу-жаттығу қызметін атқарды, шетелге алмастырушыларды жіберді және қайтадан активті қызметке қатыспады. 1943 жылы батальон 46 офицер мен 1524 қатарлы әскерді алмастыруға жіберді. 5-ші Окс және Бакс, аумақтық армияның бөлігі, 1939 жылдың қыркүйегінде соғыс басталғанға дейін жақын уақытта құрылды. 5-ші Окс және Бакс 4-ші батальонның екінші саптық дубликаты ретінде құрылды. Батальон 61-ші жаяу әскер дивизиясының 184-ші жаяу әскер бригадасына бекітілді. 5-ші Окс және Бакс соғыс бойы оқу ролінде болды және Солтүстік Ирландияда қысқа мерзімге қызметтен басқа, Ұлыбританиядан тыс жерде активті қызметте болған жоқ. Окс және Бакстың территориялық бөлімшесі болған Букингемширдің 2-ші батальоны, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін жақын уақытта құрылды. 2-ші Бакс 61-ші жаяу әскер дивизиясының 184-ші жаяу әскер бригадасының құрамына кірді. Батальон 1940 жылдың қаңтарынан маусым айына дейін Портсмут гарнизонының резервінің бөлігі ретінде қызмет етті. Подполковник Эдмунд Ричардс басқаратын 2-ші Бакс батальоны 1940 жылдың маусымынан бастап Солтүстік Ирландияда орналасқан, онда батальонның соғысқа дайындығына Лондондерри округіне қарасты Каслдоусон қаласындағы оқу жиындары кірді. 1943 жылдың ақпанында 2-ші Бакс батальоны Солтүстік Ирландиядан Англияға оралды. 2-ші Бакс 1944 жылдың 6 маусымында Нормандияға қонған батальондарға күштерді нығайту ретінде жіберілді. 1944 жылдың шілдесінде 2-ші Бакс батальоны толықтай таратылды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең (19451966)

1945 жылдың қазан айында 2-ші батальон, 6-шы әуедесанттық дивизия құрамында, Таяу Шығыстағы Ұлыбританияның стратегиялық резерві ретінде Палестинаға келді. Палестинада саяси жағдай өте тұрақсыз болды және батальон ішкі қауіпсіздік міндеттерін орындауға, сондай-ақ түрлі қауымдар арасындағы бейбітшілікті сақтауға азаматтық билік органдарына көмектесуге кеңінен тартылды. 2-ші Оксфордшир және Бакингемшир полкі бастапқыда Газа маңындағы Мұғази лагерінде, содан кейін Тель-Авив маңындағы Рас-Эль-Финде және Хайфа маңындағы Натаньяда орналасқан. Палестинаға келгеннен кейін көп ұзамай, подполковник Марк Дарелл Браун жол апатында жарақат алды және подполковник Генри ван Страубензи оны 2-ші Оксфордшир және Бакингемшир полкінің (52-ші) командирі қызметіне алмастырды. 1946 жылдың наурыз айында батальон Иерусалимдегі Аламейн лагеріне көшірілді. 1946 жылдың 15 сәуірінде батальон құрамында болған 6-шы әуедесанттық бригада 31-ші тәуелсіз жаяу әскер бригадасы болып қайта аталды. 1946 жылдың 26 сәуірінде батальон дивизия парадында қоштасу кезінде соңғы рет қызыл беретін киді. Батальон 1946 жылдың 22 шілдесінде Король Давид қонақ үйіне жасалған шабуыл кезінде Иерусалимде орналасқан еді. 1946 жылдың қараша айында 2-ші Оксфордшир және Бакингемшир полкі Хайфа маңындағы Атлитке, содан кейін Трансиорданиядағы Зеркаға көшіріліп, 1947 жылдың қаңтарында Иерусалимге оралды. Батальон 1947 жылдың мамыр айында 8-ші жаяу әскер бригадасының құрамына кірді, 1947 жылдың шілдесінде Газа маңындағы Хассаға көшіп, 1947 жылдың қыркүйегінде Палестинадан кетті. 1-ші батальон 1945 жылдың қарашасында Рейнландтан Берлинге көшірілді. Батальон 1946 жылдың наурыз айынан 1946 жылдың мамыр айына дейін Харц тауларындағы Зеесен қаласында орналасқан, содан кейін Люнебургке көшірілді. 1946 жылдың тамызында 1-ші батальон Триестке, ал келесі жылы Триест еркін аумағына, британдық-американдық күштердің бір бөлігі ретінде жіберілді. Батальон 1947 жылдың мамыр айында кетті. Бұл жағдайда жеңіл жаяу әскердегі барлық екінші батальондарды тарату немесе оларды бірінші батальондарымен біріктіру көзделді, соның ішінде Оксфордшир және Бакингемшир полкі де. Подполковник Кристофер Уорд 1947 жылдың мамырына дейін 2-ші Оксфордшир және Бакингемшир полкіне (52-ші) қолбасшылық етті, ал оның орнын 1-ші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін полкке қатысқан подполковник С.Х. Стайлз басты. Біріктірілгеннен кейін полк 1-ші Оксфордшир және Бакингемшир жеңіл жаяу әскері, 43-ші және 52-ші полк болып қайта аталды. 1950 жылы Оксфордтағы Крайст-Черч соборында екінші дүниежүзілік соғыстағы құрметті жазбалар мен ескерткіш тақташаға арналған арнау рәсімі өтті. Бұл генерал сэр Бернард Пейджеттің полк командирі ретіндегі соңғы парады болды. Капеллмейстер Артур Кенни осы оқиғаны құрметтеу үшін "52-ші түстер" маршын жазды. Ескі 52-ші полктің түстері соңғы рет көрсетілді, ал олар парад алаңынан алынып кеткен кезде 52-ші полктің жалғасуын мойындау үшін Reveille ойнатылды. Кейіннен майор болған Артур Кенни 1949 жылдан 1958 жылға дейін 1-ші Оксфорд және Бакс полкінің, ал 1960 жылға дейін 1-ші Жасыл Жакеттер (43-ші және 52-ші) полкінің капеллмейстері болды, содан кейін Плимуттегі Корольдік артиллерия және соңында Уэльс гвардиясында сол қызметін жалғастырды; ол 1969 жылдың қазан айында армиядан зейнеткерлікке шықты. Полк 1956 жылдың шілдесінде Брентвудтағы Уорли казармасына оралды. 1-ші Оксфорд және Бакс полкі Гонконгқа жіберуге тиіс болған, алайда Египеттегі жағдайлар полкті Кипрге жіберуге себеп болды, онда ол EOKA террористеріне қарсы операцияларға қатысты. 1-ші Оксфорд және Бакс полкі демалыстан шақырылып, 1956 жылдың 10 тамызында Саутгемптондан HMT Dilwara кемесімен кетіп, 1956 жылдың 20 тамызында Лимассолға жетті. Полк Никосияға көшіріліп, бастапқыда Строволоста, содан кейін Никосияның оңтүстігіндегі Оксфорд лагерінде орналасқан. 1956 жылдың қараша айында полк Лимассол маңындағы Полимидиядағы Букингем лагеріне көшірілді.

Аскер музейі

Оксфордшир әскерлері мұражайы Оксфордширдегі Вудсток қаласында орналасқан.