Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Corrado Giaquinto (8 ақпан 1703 – 18 сәуір 1766) – итальяндық рококо кеземінің суретшісі.
Italian painter (1703–1766)
Corrado Giaquinto (8 February 1703 – 18 April 1766) was an Italian Rococo painter.
Алғашқы дайындық және Римге көшіру
Ол Мольфеттада дүниеге келген. Бала кезінде ол жергілікті қарапайым суретші Саверио Портаның (c1667–1725) шәкірті болды, ата-анасы армандаған діни мансаптан құтылды. 1724 жылдың қазанында ол Мольфеттадан кетіп, замандастары Франческо де Мура (1696–1784) және Джузеппе Бонито (1707–1789)пен бірге 1719 жылдан 1723 жылға дейін Франческо Солименаның өнімді Неаполь студиясында, Солименаның немесе оның шәкірті Никола Мария Россидің жетекшілігімен білім алды. Джакинто ұзақ жылдар бойы Неаполь, Рим (1723 және 1753 жылдар аралығында), Турин (1733 және 1735–39) және Мадрид (1753–1761) қалаларында өмір сүрді. 1723 жылы ол Себастьяно Конка студиясында жұмыс істеу үшін Римге көшті. Ол Сан-Лоренцо-ин-Дамасо, Сан-Джованни-Калибита және Иерусалимдегі Санта-Кроче шіркеуінің төбесіне суреттер салған. 1727 жылдың наурыз айында Джузеппе Россидің көмекшісі ретінде Джакинто Римдегі Мальваның Сент-Джованни округінде, Понте-Систоның жанында жеке студиясын ашты. 1734 жылы ол Катерина Сильвестри Агатқа үйленді. Оның қолынан шыққан алғашқы құжатталған туындысы – Мадонна, Жақия Евангелисті және Магдалинамен бірге айқыштағы Мәсіх. Бұл туынды 1730 жылы Португалия королі Иоанн V Мафра сарайының базиликасы үшін тапсырыс берген. 1731 жылы ол Сан-Никола-дей-Лоренеси шіркеуінде фреска салуға үлкен тапсырыс алды: Сан-Николаның жартастан су шашуы, үш теологиялық және негізгі қасиеттері, ал күмбезде – Жұмақ бейнеленген. Соңғы реставрация Джакинтоның Солименадан стильдік тәуелсіздігін растайды және оның Лука Джорданоға стильдік қарызды екенін көрсетеді.
He was born in Molfetta. As a boy he apprenticed with a modest local painter Saverio Porta, (c1667–1725), escaping the religious career his parents had intended for him. By October 1724, he left Molfetta, and along with his contemporaries Francesco de Mura (1696–1784) and Giuseppe Bonito (1707–1789), he trained from 1719 to 1723 in the prolific Neapolitan studio of Francesco Solimena, either with Solimena or his pupil, Nicola Maria Rossi. Giaquinto followed a peripatetic career, with long sojourns in Naples, Rome (between 1723 and 1753), Turin (1733 and 1735–39), and Madrid (1753–1761). In 1723, he moved to Rome to work in the studio of Sebastiano Conca. He painted in San Lorenzo in Damaso, San Giovanni Calibita, and the ceiling at Santa Croce in Gerusalemme. In March 1727, with Giuseppe Rossi as an assistant, Giaquinto opened an independent studio near the Ponte Sisto, in the parish of Saint Giovanni of the Malva in Rome. In 1734, he married Caterina Silvestri Agate. The first documented work by his hand is Christ crucified with the Madonna, Saint John Evangelist, and Magdalene commissioned in 1730 by King John V of Portugal for the basilica of the Palace of Mafra. In 1731, he received a prestigious commission, to execute frescoes in the church of San Nicola dei Lorenesi: Saint Nicholas water gush from cliff, three theologic and cardinal Virtues, and in the cupola Paradise. The latest restoration confirms Giaquinto's stylistic independence from Solimena, and reveals his stylistic dependence on Luca Giordano.
Жетілдірілген жұмыс
1733 жылы Савой үйінің сәулетшісі және көркемдік жетекшісі Филиппо Джуварра Джакинтоны Туринге шақырды, онда ол Әулие Жан Непомуктің алталық суретін салды. Содан кейін ол Вилла-делла-Регинаның төбесін Савой әулетінің жеңісі, Адонис пен Аполлон мен Дафнаның өлімі, Энейдің тарихы және басқа да суреттермен безендірді. 1735 жылы Джакинто қысқа уақытқа Римге оралды, онда оның әйелі бала туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Одан кейін ол келесі үш жылға Туринге қайтып келді, Санта-Тереза шіркеуіндегі Әулие Жозефтің капелласы үшін фрескалар жасады; олар Әулие Жозефтің өмірінен және өлімінен алынған оқиғаларды, соның ішінде оның көтерілуін және Мысырдағы демалысын бейнелейді. 1738 жылы Джакинто Римге оралды, ал келесі жылы Папа Александр VIII Оттобонидің туысы үшін Рокка-ди-Папа шіркеуінде Құдай ананың көтерілуін фрескамен бейнеледі. 1740 жылы Джакинто Әулие Лука академиясының мүшесі болды және 1741 жылы Туриннің маркизі Джузеппе Туринетти ди Приероның тапсырысы бойынша, Кармин шіркеуі үшін таза ұғымның эскизін (пайғамбар Илиямен бірге) сыйлады, ол 1741 жылы Туринге жетті. 1742 жылғы мәліметтерге сәйкес, Папа Бенедикт XIV «Сан-Джованни Калабита шіркеуіне апарылып, суретші Синьор Коррадо Наполитаноның алталық суреттерімен әшекейленген шіркеудің жаңаруын зор қуанышпен тамашалады». Мадридте оны Испания королі Фердинанд VI қолдады және ақырында Сан-Фернандо академиясының директоры болып тағайындалды. Оның ықпалы Антонио Гонсалес Веласкес, Хосе дель Кастильо, Мариано Сальвадор Маелла және Франсиско Гоя сияқты суретшілерге сезілді. Оның суреттерінің ішінде «Тізе бүгіп тұрған еркек денесі» бар. 1762 жылы ол Неапольге қайтып, Сан-Луиджи ди Палаццодағы сакрастияны, яғни корольдік монастырды безендірді. Ол 1766 жылы Неапольде қайтыс болды. Оның Молфеттадағы шәкірттерінің арасында Николо Порта да болды.
In 1733, the architect and artistic director for the House of Savoy, Filippo Juvarra, invited Giaquinto to come to Turin, where he painted an altarpiece of Saint John Nepomuk. He then decorated the ceiling of a Villa della Regina with a Triumph of the House of Savoy, Death of Adonis and Apollo & Daphne, and Story of Aenid. Giaquinto returned briefly to Rome in 1735, where his wife died soon after childbirth. He then returned for the next three years, to complete frescoes for the chapel of St Joseph in the church of Santa Teresa in Turin; they depict events in the life and death of Saint Joseph, including his Assumption and Rest in Egypt. In 1738 Giaquinto returned to Rome, and during the next year he executed in fresco an Assumption of the Virgin for the church of Rocca di Papa, a commission for a relative of Pope Alexander VIII Ottoboni. In 1740, Giaquinto became a member of the Academy of Saint Luke and donated his sketch of Immaculate Conception with Elias the prophet for the Turinese church of the Carmine, a canvas commissioned by marquis Giuseppe Turinetti di Priero, which finally reached Turin in 1741. A report of 1742 states that Pope Benedict XIV "was taken to the church of San Giovanni Calabita where he observed with much pleasure the restoration of that Church embellished with altarpieces from the Painter Signor Corrado Napolitano". In Madrid, he was patronized by Ferdinand VI of Spain, and was ultimately appointed director of the Academy of San Fernando. His influence there was felt by painters such as Antonio González Velázquez, José del Castillo, Mariano Salvador Maella, and Francisco Goya. His paintings include A Kneeling Male Nude. He returned to Naples in 1762 to decorate the sacristy in San Luigi di Palazzo, the royal monastery. He died in Naples in 1766. Among his pupils in Molfetta was Niccoló Porta.