Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пәнжәби жазушысы, урду ақыны (1914–1974)
Punjabi writer, Urdu poet (1914–1974)
Маджид Амджад (Пәнжәби, ) (29 маусым 1914 – 11 мамыр 1974) – Пәкістандық урду ақыны. Бір газет оны "терең ойлы және сезімтал философиялық ақын" деп сипаттаған.
Majeed Amjad (Punjabi, ) (29 June 1914 – 11 May 1974) was an Urdu poet from Pakistan. One newspaper described him as a "philosophical poet of depth and sensitivity".
Өмірбаян
1914 жылы 29 маусымда Жханг қаласында туған. 1939 жылға дейін газеттің редакторы болып, өзінің прозасы мен поэзиясын үнемі жариялап отырды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, оның Ұлыбритания империясына қарсы өлеңі "Арудж" газетінің бірінші бетіне жарияланып, газеттен кетуге мәжбүр болды. Содан кейін Жханг аудандық басқармасында кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. 1944 жылы үкімет азық-түлік пен киім-кешек рационирлеу үшін азаматтық жабдықтау департаментін құрды. Ол емтихан тапсырып, осы департаментке қабылданып, 1972 жылы зейнетке шыққанға дейін Азық-түлік департаментінде қызмет етті. Азық-түлік департаментінде жұмыс істеген кезінде Пәнджабтың көптеген шағын және ірі қалаларында тұрды, оның ішінде Ляльпур (қазіргі Фейсалабад), Годжра, Музаффаргарх, Равалпинди, Арифвала, Лахор және Монтгомери қалаларында болды. 1939 жылы ол мектеп мұғалімі болған туысымен үйленді, бірақ олардың пікірлері келіспеді және ажырасты. Амджад өмірінің соңғы 28 жылын Сахивалда өткізді, ал әйелі Жханг қаласында қалды. Өмірінің соңғы күндерін Фарид Таун, Сахивалда өткізіп, 1974 жылдың 11 мамырында дүниеден өтті. Ол Жханг қаласындағы Ллли Шах зиратына жерленді.
Amjad was born on 29 June 1914 in Jhang, He remained as an editor of the newspaper until 1939 and regularly published his own prose and poetry. At the advent of the Second World War, a poem of his against the British Empire was printed on the front page of Arooj and he was forced to leave the newspaper. After that he found a job as a clerk in the Jhang District Board. In 1944, the government set up a civil supplies department to ration food and clothing. He passed an entrance exam and joined this department and served on with the Food Department until his retirement in 1972. He lived in many small and large towns all over Punjab during his employment with the Food Department including Lyallpur (now Faisalabad), Gojra, Muzaffargarh, Rawalpindi, Arifwala, Lahore and Montgomery. In 1939 he married his cousin, a school teacher, but they had different opinions and divorced. Amjad lived the last 28 years in Sahiwal, while his wife stayed in Jhang. He spent last days of life in Farid Town Sahiwal where He died on 11 May 1974. He was buried in lolly Shah Graveyard Jhang.
Әдеби мансап
Амджадтың "Шаб-и Рафта" атты алғашқы өлеңдер жинағы 1958 жылы жарық көрді, оған ол өлең түрінде алғысөз жазған. Бұл жинақ Лахордағы "Ная Идара" баспасынан шықты және өмірі бойы тұрақты түрде өлең жазғанына қарамастан, оның өмірінде жарық көрген жалғыз жинағы болды. Оның қайтыс болғаннан кейін, жарық көрмеген өлеңдерінің қолжазбаларын сол кезде Сахивал қаласының комиссары болған Жаваид Құреши сақтап қалды. 1976 жылы Жаваид Құреши және басқалар оның "Шаб-и Рафта ке Баад" атты екінші өлеңдер жинағын жариялады. 1989 жылға дейін урду сыншысы Хауаджа Мұхаммед Закария оның "Кулият-и Маджид Амджад" атты толық шығармалар жинағын редакциялап басылымға дайындады. Самира Ғилани Маджид Амджадтың өлеңдері туралы бірнеше мақала Тегеран мен Пенджаб университеттерінде жариялады.
Amjad's first collection of poetry, Shab e Rafta, was published in 1958 for which he wrote a preface in verse. This was published by Naya Idara in Lahore and was the only collection published in his lifetime even though he had written steadily throughout his life. After his death, the manuscripts of his unpublished poetry were preserved by Javaid Qureshi who was then the deputy commissioner of Sahiwal. In 1976, Javaid Qureshi and others published a second collection of his poetry titled Shab e Rafta Ke Baad. It was not until 1989 that the Urdu critic Khawaja Muhammad Zakariya edited and published a complete collection of his works called Kuliyat e Majeed Amjad. Samira Gilani has published several articles on Majid Amjad's poems at the universities of Tehran and Punjab.