Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысындағы одақ генералы (1820–1891)
Union general in the American Civil War (1820–1891)
Патрик Эдвард Коннор (17 наурыз 1820 – 17 желтоқсан 1891) – Америка Азамат соғысы кезінде одақ генералы болып қызмет еткен ирланд-американдық әскер. Ол Американың Батыс аймақтарындағы Үнді соғыстары кезіндегі жергілікті американдықтарға қарсы жасаған жаппай қырғындарымен әйгілі.
Patrick Edward Connor (March 17, 1820 – December 17, 1891) was an Irish American soldier who served as a Union general during the American Civil War. He is most notorious for his massacres against Native Americans during the Indian Wars in the American Old West.
Ерте өмір және мансап
Патрик Эдвард Коннор 1820 жылы 17 наурызда Ирландияның Керри округіне қарасты Баллиферритер қаласында дүниеге келді. Ол Форт-Левенворт, Форт-Аткинсон, Форт-Сэндфорд және екінші Форт-Дес-Мойнде драгун ретінде қызмет етті. 1844 жылы 28 қарашада қарапайым сарбаз ретінде құрметпен босатылды, ал Нью-Йоркте екі жыл болғаннан кейін, 1845 жылы 5 сәуірде ол натуралдасқан азамат атанды.
Patrick Edward Connor was born in Ballyferriter, County Kerry, Ireland on St. Patrick's Day, 1820. he served as a dragoon at Fort Leavenworth, Fort Atkinson, Fort Sandford, and at the second Fort Des Moines. He was honorably discharged as a private on November 28, 1844, and after two years in New York, On April 5, 1845, he became a naturalized citizen.
Мексика-Америка соғысы
Коннор 1846 жылы мамыр айында "П. Эдвард Коннор" деген атпен Техас еріктілеріне қосылды және Мексика-Америка соғысы кезінде Техас жаяу әскерлерінің бірінші лейтенанты болып қызмет етті. 1846 жылдың 7 шілдесінде Галвестон қаласында ол 12 ай мерзімге АҚШ армиясына бірінші лейтенант ретінде қабылданып, тіркелді. Капитан Чарльз А. Сифилд басқаратын Техас еріктілерінің дербес ротасы, генерал Джон Э. Вулдың Мексикаға жорық жоспарлаған Орталық армиясының құрамында Матагорда шығанағындағы Порт Лавакаға жіберілді. Монклова, Паррас және Сальтильо қалалары арқылы марш жасаған рота, енді капитан Коннордың басқаруында болып, полковник Уильям Х. Бисселл басқаратын 2-ші Иллинойс еріктілеріне қосылды және 1847 жылдың ақпан айында Буэна-Виста шайқасына қатысты. Рота ауыр шайқасқа түсті, Коннор қолынан жараланды; оның екі лейтенанты мен 13 жауынгері қаза тапты. Коннор 1847 жылдың 24 мамырында Мексиканың Монтерей қаласының жанында ревматизм ауруына байланысты әскери қызметтен босатылды. Калифорниядағы алтын асығу кезінде ол Техастан Мексика арқылы өтіп, 1850 жылдың 22 қаңтарында Калифорнияға жетті.
Connor joined the Texas Volunteers in May 1846 using the name "P. Edward Connor", serving as a first lieutenant in the Texas Foot Riflemen during the Mexican–American War. On July 7, 1846, at Galveston, he was mustered into the United States Army as a first lieutenant, enlisting for 12 months. His independent company of Texas Volunteers under the command of Captain Charles A. Seefield was ordered to Port Lavaca on Matagorda Bay as a part of General John E. Wool's Army of the Center, which was slated to invade Mexico. Marching through Monclova, Parras, and Saltillo, the company, now under Connor's command as a captain, and attached to the 2nd Illinois Volunteers under the command of Colonel William H. Bissell, fought in the Battle of Buena Vista in February 1847. The company saw heavy action and Connor was wounded in the hand; two of his lieutenants and 13 men were killed. Connor was honorably discharged on May 24, 1847, near Monterey, Mexico, resigning due to rheumatism. When the California Gold Rush began, he crossed Mexico from Texas and arrived in California on January 22, 1850.
Калифорния
Калифорнияға келгеннен кейін Коннор Тынық мұхитында Троица өзенінің сағасына жақын жерде жаңа елді мекен құруға тырысқанда қайық апатына ұшырады. Коннор мен оның адамдары Троица өзенінің Тынық мұхиты емес, Кламат өзеніне құятынын білмеді. Ауыр толқындарда бағытталған кит қайығындағы 10 адамның бесеуі суға батып кетті. 1853 жылдың 28 мамырында Гарри С. Лав Коннорды Калифорния штатының рейнджерлерінің құрамындағы лейтенант қызметіне шақырды, онда 20 тәжірибелі Мексика-Америка соғысының ардагерлері де болды. Олар мексикалық заңнан тыс Жоакин Мурриетті және оның бандасынан үш адамды өлтіріп, тағы екеуін ұстады, соның нәтижесінде "Бес Жоакин" тобы таратылды. Рейнджерлердің қалған бөлігі мен Коннор таратылғанға дейін штаттан жомарт сыйлық алды.
Upon his arrival in California, Connor was involved in a boating accident in the Pacific Ocean while attempting to establish a new settlement near the mouth of the Trinity River. Connor and his men were unaware that the Trinity River empties into the Klamath River instead of the Pacific. Of the 10 people in the whale boat attempting to navigate the heavy surf, five drowned. On May 28, 1853, Connor was called by Harry S. Love to be his lieutenant in the company of California State Rangers with 20 other experienced Mexican–American War veterans. They hunted down and killed Mexican outlaw Joaquin Murrieta and three others of his gang and captured two others, breaking up the so called "Five Joaquins". The rest of the Rangers and he were well rewarded by the state before being disbanded.
Азаматтық соғыс
Америка Азамат соғысы басталғанда, Коннор Калифорниялық милицияның "Стоктон Блюз" жасағына қолбасшылық етті. Ол жасақтың санын полк деңгейіне жеткізіп, 3-ші Калифорниялық ерікті жаяу әскер полкіне айналдырды. Оның полкі Юта аймағына жер үстіндегі жолдарды үндістерден қорғау және мүмкін болатын мормондық көтерілісті басу үшін жіберілді. Ютада Коннор, жоғары шенді офицер ретінде, 1862 жылдың 6 тамызында Тынық мұхиты департаментінің Юта округінің командирі болды және қазан айында Солт-Лейк-Ситиде Даглас лагерін құрды, бірақ бұл қызметі оған ұнамады. Ол және оның әскерлері нағыз шайқас пен даңққа толы Вирджинияға баруды қалады. Генерал-майор Генри В. Галлек (Коннордың жеке досы) Одақ армиясының бас қолбасшысы болғаннан кейін, Коннор оның әскерлерінің сатқындармен күресу үшін тіркелгенін айтты. Ол полктің жалақысынан 30 000 доллар алып, әскерді шығыс майдандарына жіберуді ұсынды. Галлек Коннорға Солт-Лейк-Сити ауданын барлауды ұсынды. Коннор осылай істеді және мормондардың қарсылығына қарамастан, қалаға басып алу үшін Форт-Дугласты құрды. Бригам Янг өзінің Конгресстегі өкілі Джон Ф. Кинни арқылы федералды әскерлерді алмастыруға тырысты. Алайда, губернатор Джеймс Дуэйн Доти мен полковник Коннордың күш-жігері арқасында федералды әскерлер Вашингтон мен Тынық мұхиты театрының қолбасшысының бұйрығымен Форт-Дугласта орналастырылды. 1863 жылдың қазан айында Коннор мен губернатор Доти қалған жауынгерлік үнді тайпаларымен бейбіт келісімдерге қол қойды, осылайша Юта аймағындағы үндістердің барлық жауынгерлік әрекеттеріне нүкте қойды. Келісімдерге қол қойылғаннан кейін көп ұзамай, Форт-Дугласта орналасқан Калифорниялық еріктілердің офицерлері мен сарбаздары Ютаның алғашқы күнделікті газетін – "The Union Vedette" газетін шығарды. Бұл газетте соңғы күнгі қасиеттілердің Иса Мәсіх шіркеуіне тиесілі "Deseret News" газетінде жарияланбаған жаңалықтар берілді. Коннор Ютадағы үш жылдық қызметі барысында мормон емес адамдарды және соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінен шығуды қалағандарды қорғады. Ол сонымен қатар Ютадағы құнды минералды байлықтарды ашты және осы туралы жоғары лауазымды тұлғаларға хабарлады. Бұл Ютаға мормон емес адамдардың біртіндеп көшіп келуіне әкеп соқты, бұл аймақтағы шіркеу билігін әлсіретті. Коннор кең көлемді әскери хат алмасулар жүргізді, ол 1897 жылы "Қарсылық соғысы: Одақ және Конфедерация армияларының ресми жазбаларының жинағы" деген атпен жарияланды. Коннор 1865 жылдың наурыз айында Юта округі оның ұсынысы бойынша құрылған "Жазық округіне" біріктірілгенге дейін Юта округінің қолбасшысы болып қалды, ол оған қолбасшылық ететін "Жазық департаментін" құруды ұсынды. Миссури департаментіндегі жаңа округ Ютаның бұрынғы округін (Батыс Субдистриктік деп қайта аталды), Небраска аймағын (Шығыс Субдистриктік), Колорадо аймағын (Оңтүстік Субдистриктік) және Айдахо аймағын (Солтүстік Субдистриктік) біріктірді. Коннор жаңа округтің командирі болып тағайындалды.
When the American Civil War broke out, Connor was in command of the "Stockton Blues", a unit in the California Militia. He brought the strength of the unit up to regimental size and it became the 3rd Regiment California Volunteer Infantry. His regiment was ordered to the Utah Territory to protect the overland routes from Indians and quell a possible Mormon uprising. While in Utah, Connor, as senior officer, became commander of the District of Utah, Department of the Pacific, on August 6, 1862, establishing Camp Douglas at Salt Lake City in October, but became discontented with his assignment. His men and he wished to head to Virginia where the real fighting and glory was occurring. When Major General Henry W. Halleck (a personal friend of Connor's) became the general in chief of the Union armies, Connor pleaded that his men had enlisted to fight traitors. He offered to withhold $30,000 from the regiment's pay to ship the troops to the eastern battlefields. Halleck suggested that Connor reconnoiter the Salt Lake City area. Connor did so and established Fort Douglas in a commanding position over the city, despite the wishes of the Mormons. Brigham Young tried through his personal representative to Congress John F. Kinney to displace federal troops. However, through the efforts of Governor James Duane Doty and Colonel Connor, federal troops were sequestered at Fort Douglas by Washington and the Pacific Theatre commanding general. In October 1863, Connor and Governor Doty signed peace treaties with the remaining hostile Indian tribes, thereby bringing to a close all Indian hostilities within the Utah Territory. Shortly after the signing of the treaties, officers and enlisted men of the California Volunteers stationed at Fort Douglas established the first daily Utah newspaper called The Union Vedette. This newspaper offered a balance of news unavailable through the Deseret News, owned by the Church of Jesus Christ of Latter day Saints. Connor provided protection for non Mormons and those wishing to leave the Church of Jesus Christ of Latter day Saints during his three years of service in Utah. He also discovered valuable mineral wealth in Utah that was reported to his superiors. This led to the gradual immigration of non Mormons into Utah that led to weakening of the power of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints on everyday affairs in the territory. Connor engaged in extensive military correspondence, which was published in 1897 under The War of the Rebellion: A Compilation of the Official Records of the Union and Confederate Armies. Connor remained in command of the District of Utah until it was merged in March 1865 into the District of the Plains, established at his suggestion that a "Department of the Plains" be created which he would command. The new district, in the Department of the Missouri, combined the former districts of Utah (redesignated West Subdistrict), Nebraska Territory (East Subdistrict), Colorado Territory (South SubdDistrict), and the Territory of Idaho (North Subdistrict). Connor was named commander of the new district.
Бэр-Ривер қазасы
1860-шы жылдардың басында қазіргі Айдахо-Юта шекарасына жақын орналасқан Вашингтон территориясындағы халықтың өсуі иммигрант қоныс аударушылар мен жергілікті американдықтар арасында қақтығыстарға әкелді. Кеншілерге жасалған шабуылдан кейін, құтқарылғандардың Солт-Лейк-Ситиде берген куәліктеріне сәйкес, Коннор өзінің полкін 140 миль мұздай қысқы ландшафт арқылы "шешім шығару" үшін үндістерге қарсы аттандырды. Форт Рубиден Коннор әскерлеріне "қарсыласқан әрбір еркек үндіні жоюды" бұйырды. 1863 жылдың 29 қаңтарында Коннордың әскерлері Bear өзенінің жағасындағы шошондар лагеріне кездесті. Коннор және оның жасағы өзеннен өтіп, лагерьге шабуыл жасады, содан кейін лагерьді қоршап, шабуылды жаңартты. Коннор үндістердің қашу жолын бөгеп, қалған әскерлерін флангтық маневр жасап, биікке орналастырды, содан олар үндістерге атыс ашты. Сондай-ақ, әскерлер мұздай судан жүзіп қашуға тырысқан үндістерге де оқ атты. Әскерлер лагерьдегі үндістердің көбін өлтірді, тек 160-қа жуық әйел мен баланы ғана қалдырды, оларды кейін босатып, тамақтануға көмектесу үшін бидай берді. Шошондар мормондармен жабдықталған еді, ал бидай мен қару-жарақтардың көп мөлшері Коннордың жасағы Bear өзеніндегі шайқастан кейін қолға түсті. Коннордың сөзіне қарағанда, аман қалған үнді кейінірек үнділердің үлкен тобы қазіргі Айдахо штатындағы Франклин қаласын қиратуды жоспарлап отырғанын айтқан. Коннордың хабарлары "Қарсылық соғысы: Тынық мұхиты театрындағы Одақ және Конфедерация армияларының ресми жазбаларының жинағы" кітабында толық сипатталған. Бригам Мэдсеннің "Солтүстік шосони" атты кітабы басқаша оқиғаны баяндайды.
In the early 1860s, population pressures in the Washington Territory near the present day IdahoUtah border led to conflicts between immigrant settlers and Native Americans. After an attack on miners with depositions given in Salt Lake City by the survivors, Connor marched his regiment 140 mi over the frozen winter landscape to "deal" with the Indians. From Fort Ruby, Connor instructed his troops to "destroy every male Indian whom you may encounter." On January 29, 1863, Connor's troops encountered a Shoshone encampment along the Bear River. Connor and his militia crossed the river and attacked the camp, then feigned a retreat only to encircle the camp and renew their attack. Connor sent additional troops to block the Indian escape route through a ravine, and sent the rest of his soldiers on a flanking maneuver to a ridge, from where they fired down into the Indians. The soldiers also fired on Indians as they attempted to escape by swimming across the bitterly cold river. The troops killed nearly all of the Indians in the encampment, aside from about 160 women and children, who were later released and given some wheat to help feed them. The Shoshone had been supplied by the Mormons and large quantities of wheat and articles of war were captured by Connor's command after the battle at Bear River. According to Connor, an Indian survivor later said that the large band of Indians was planning on destroying the town of Franklin in modern day Idaho. Connor's dispatches are detailed in The War of the Rebellion: A Compilation of the Official Records of the Union and Confederate Armies of the Pacific Theater. Brigham Madsen's book The Northern Shosoni tells a different story.
Паудер өзенінің экспедициясы
Bear River қырғынынан кейін Коннор еріктілер армиясының бригадир-генералы болып тағайындалды. 1865 жылдың шілдесінен қыркүйегіне дейін ол Бозман жолы мен құрлықтағы пошта жолдарын бойлай саяхатшыларға шабуыл жасаған сиу, шайен және арапахо үндістеріне қарсы Powder River экспедициясын басқарды. Коннордың 2600 адамы үш жеке-жеке бөлімге бөлініп, болашақта Монтана және Вайоминг аймақтарын құрайтын жүздеген шақырым жерді шарлады. Экспедиция басталғанда, Коннор офицерлеріне: "Үндістерден бейбітшілік немесе бағыну туралы ұсыныстарды қабылдамаңыздар, керісінше, 12 жастан асқан әрбір еркек үндіге шабуыл жасап өлтіріңіздер" деген бұйрық берді. Коннордың жоғары лауазымдағы офицерлері бұл бұйрықты күштен шығарды. Әскерлер үндістердің шабуылдарына ұшырады, бірақ олар ашық шайқасқа түспеді. Коннор Форт-Коннорды, кейін Форт-Реноны салған және Тунг өзені шайқасында арапахолардың ауылын қиратты. Оның пауни скауттары 24 шайен жауынгерін тұзаққа түсіріп өлтірді. Алайда, көбінесе Коннордың үш бөлімі қорғанысқа шығып, аттары мен жабдықтарына жасалған үндістердің шабуылдарына тойтарыс берді, нәтижесінде көптеген сарбаздар жаяу қалды, киімдері жыртылып, шикі жылқы етімен күнкөріс жасауға мәжбүр болды. Жалпы алғанда, экспедиция "азамат соғысы аяқталғаннан кейін үйге қайтуға асыққан әскерлермен толған, ірі әрі қиын бағаналармен" жүргізілген "үлкен сәтсіздік" деп есептелді.
After the Bear River Massacre, Connor was appointed brigadier general in the Volunteer Army. From July to September 1865, he led the punitive Powder River Expedition against Sioux, Cheyenne, and Arapaho Indians who were attacking travelers along the Bozeman Trail and overland mail routes. Connor's 2,600 men were organized into three widely separated units, which traversed hundreds of miles of what would become Montana and Wyoming. As the expedition began, Connor's orders to his officers were, "You will not receive overtures of peace or submission from Indians, but will attack and kill every male Indian over 12 years of age." Connor's superiors countermanded this order. The soldiers were harassed by Indians, who avoided pitched battles. Connor established Fort Connor, later Fort Reno, and destroyed an Arapaho village at the Battle of the Tongue River. His Pawnee scouts also ambushed and killed a band of 24 Cheyenne warriors. Most of the time, however, Connor's three units were on the defensive, fending off Indian raids on their horses and supply wagons, which left many soldiers on foot, in rags, and reduced to eating raw horse meat. On the whole, the expedition was considered "a dismal failure" carried out with "large, ungainly columns filled with troops anxious to get home now that the Civil War was over."
Кейінгі өмірі
Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Коннор еріктілер армиясында бригадалық генерал болып тағайындалды және 1866 жылы ерікті қызметтен босатылды. Шығыста Конфедерацияға қарсы шайқасқа қатыспағандықтан, ол шекарадағы әскерлерге басшылық етуді жалғастырды. Ол конфедерацияның ардагерлерін үндістерге қарсы қызметке тартты. Солт-Лейк-Ситиде тұрақты мекен еткен Коннор қаланың алғашқы газеттерінің бірін құрды. Ол сондай-ақ қайтадан кен өндірумен айналысты. Юта штатында қала құрып, оны Калифорниялық милиция бөлімінің құрметіне Стоктон деп атады. Коннор 1891 жылы Юта аймағының Солт-Лейк-Сити қаласында 71 жасында қайтыс болды және сол жерге жерленді.
After the Civil War ended, Connor was appointed a brevet major general in the Volunteer Army and mustered out of the volunteer service in 1866. Never having been in combat against the Confederacy in the East, he continued to command troops on the frontier. He recruited Confederate veterans for service against the Indians. Making his permanent residence in Salt Lake City, Connor established one the city's first newspapers. He also became involved in mining again. He founded a city in Utah and named it Stockton in honor of his California militia unit. Connor died in Salt Lake City, Utah Territory, in 1891 at the age of 71 and was buried there.
Ирландиядағы беделі
Айрылдағы Керри округінде Патрик Эдвард Коннордың өмірі мен беделі туралы көп мәлімет болған жоқ. Алайда, 7 тамыз 2023 жылы (тамыз банктік демалыс күні) жергілікті Radio Kerry радиостанциясы 90 минуттық "Gloryhunter, Kerry’s Indian Killer" атты деректі радиобағдарламасын эфирге шығарды. Бұл бағдарламада қырғын туралы толыққанды мәліметтер келтірілген, сондай-ақ Коннордың қазіргі Юта, Айдахо және Колорадо аймақтарындағы алғашқы американдықтардың жерінен айырылуы мен қаза табуындағы рөлі баяндалған. Бағдарламада тарихшылар мен жазушылармен, сондай-ақ Шошон тайпасының өкілдерімен сұхбаттар ұсынылған. Толық деректі радиобағдарламаны Spotify-да тыңдауға болады.
Little was known about the Bear River Massacre or the life and reputation of Patrick Edward Connor in his native County Kerry in Ireland. However, on Monday 7 August 2023 (August Bank Holiday Monday) local radio station, Radio Kerry, broadcast a 90 minute radio documentary entitled Gloryhunter, Kerry’s Indian Killer. This documentary sets out a detailed account of the massacre and Connor’s role in the dispossession and killing of first nation Americans in modern day Utah, Idaho and Colorado. It features interviews with historians and authors, as well as representatives of the Shoshone nation. The full documentary is available to hear on Spotify.