Кіріспе
Американдық иллюстратор Уильям Эльдер (шын аты – Вулф Уильям Айзенберг; 22 қыркүйек 1921 жыл – 15 мамыр 2008 жыл) – коммерциялық өнердің көптеген салаларында жұмыс істеген американдық иллюстратор және комикстер суретшісі. Ол Харви Курцманның 1952 жылы жарық көрген "Mad" комиксінің танымалдылығын арттырған, еңбекқорлықпен және қызық әзілдерге толы стилімен ең көп танылды. Playboy баспасының иесі Хью Хефнер оны "екіұшты, бірақ сүйкімді адам" деп айтқан. Эльдер 2003 жылы Комикстер даңқы залына енгізілді. 2018 жылы Comics Reporters Том Сперджон Эльдерді "тамаша суретші, 20 ғасырдың үздік 20 суретшісінің қатарындағы бірі" деп сипаттады.
William Elder (born Wolf William Eisenberg; September 22, 1921 – May 15, 2008) was an American illustrator and comic book artist who worked in numerous areas of commercial art but is best known for a frantically funny cartoon style that helped launch Harvey Kurtzman's Mad comic book in 1952. Playboy publisher Hugh Hefner said, "He was a zany, and a lovable one." Elder was inducted into the Comic Book Hall of Fame in 2003. In 2018, the Comics Reporters Tom Spurgeon described Elder as "an amazing artist, a sneaky spot holder on the top 20 of the 20th century".
Алғашқы жылдар
Нью-Йорк штатының Бронкс қаласында Вольф Уильям Айзенберг ретінде дүниеге келген, жас кезінде Вольфи деп аталған Эльдер, кейіннен кедейлікте өткен балалық шағы туралы: "Қоқысы бар адамдар бай болған, олардың тастап тастайтыны болған", - деп әзілдеген. Эльдер Нью-Йорктегі Музыка және өнер орта мектебінде болашақ Mad суретшілері Харви Курцман, Джон Северин, Аль Джаффи және Аль Фельдштейнмен бірге оқыды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Бірінші армияның 668-ші инженерлік ротасының (топографиялық) құрамында, Нормандияға шабуыл жасауға дайындық барысында карта жасау тобының бір бөлігі ретінде қызмет етті. Отанына оралғаннан кейін Уилл Эльдер есімін қабылдады. Эльдердің фондық әзілдерді көптеп енгізуі комикстің стилін анықтады, бұл оның әріптестері мен Mad стилін ұстанғандардың жұмысына тез тарады. Курцман олардың бірлескен жұмысын былай сипаттады: "Мен оқиға жазар едім, және бірден барлық бос орындар қосымша әзілдермен толтырылар еді – ол шексіз көз болды". 2004 жылы Эльдер сұхбат берушіге: "Mad журналында Харви ешқашан менің кішкентай қосымшаларымды қабылдамады. Менің ойымша, ол басқа суретшілерге қатаңрақ қарады, себебі менің жұмысым оны күлдірді. Ол күлгенде, оның оқиғаға қатысы жоқ екенін ұмытып кеткен сияқты!" деді. Эльдер EC компаниясының тағы бір юмористик комиксі – "Паника" үшін де суреттер салды. Оның Клемент Кларк Мурдың "Т'was the Night Before Christmas" өлеңінің суреттелген нұсқасында бірнеше бейшаралық суреттер болды, соның ішінде Санта Клаустың шанасының артына ілінген "Жақында ажырастым!" деген жазу. Нәтижесінде Массачусетс штатында "Паника" комиксін сатуға тыйым салынды. Эльдер өзінің карикатурасын салған, Санта Клаустың жамбасында айналып тұрған күйде, Санта "барлық шұлықтарды толтырды; содан кейін бір серпіліс жасады" – сол серпіліс, әрине, Эльдердің өзі.
Құмарлық сезімі
Елдэр әзілкештігімен танымал болды. Бала кезінде ол пышақ ұстаған ер адам мен әйелдің силуеттерін қағаздан қиып алған. Оларды айналмалы граммофонға бекітіп, олардың көлеңкесін терезеге түсіріп, дауыс көтеріп айқайлаған. Ғимараттың сыртындағы адамдар бөлмеде қорқынышты бір адамның жемқорлық жасап жатқанын көргендей болды. EC комиксінің түсшісі Мари Северин: "Уиллде бұғы суреті бар еді, менің ойымша, ол бес немесе он центтік дүкеннен алынған. Онда бұғы, тау, ағаштар, жол, гүлдер және басқа да нәрселер бейнеленген, ол оны маусымға қарай өзгертіп отырды! Қыс болса, бұғыға қар бояп, сосын оны бояп, көктемде күн шығып, гүлдер өсіп тұратын етіп өзгертетін". Курцман Елдэр мен оның достарының бала кезінде таза ет тапқан оқиғасын еске алды: "Бұл балалар бірнеше киім жинап, етке киім кигізіп, теміржол бойында шамамен жарты мильге созылған киім мен еттің қосындысын таратып жіберді. Сосын Вилли Майкидің теміржолға құлап түскенін дауыстап айқайлай бастады. Әрине, Майк есімді ұлы бар барлық әйелдер бұл киім мен еттің үйір-үйірін көріп, қатты алаңдады. Уилл осындай бала болған". Кейін жылдар өткен соң да Елдэрдің әзілінде қараңғы жақтары сақталды, ол әйеліне Валентин күніне мал союдан алынған жүрек жіберді. Барлық есептер бойынша, Елдэрдің әзілі тоқтаусыз болды. Әл Жаффи өзінің ұлының суретін салғандағы оқиғаны былай баяндады: "Бұл әдемі сурет еді. Ол көк және қара түстерге боялған, өте қараңғы және мұңды. Ол суретті аяқтағаннан кейін, баланың мойнына екі қызыл нүкте қоюға төтеп бере алмады, егер ол жерде вампир болғандай. Ол әрқашан бірдеңе күлкілі болуы керек деген оймен жетеледі".
Мақтанғаннан кейінгі мансап
Эльдер өзінің мансабында Курцманмен жиі жұмыс істеді. 1957 жылы Mad журналынан кеткеннен кейін екеуі бірнеше қысқа өмір сүрген әзіл журналдарында бірге жұмыс істеді: Trump, Humbug және Help!. Help! үшін Эльдер мен Курцман Гудман Биверді жасады – жақсы ниетті, табиғатынан ақ пейіл адам, оның адамдарға және жақсылыққа деген сенімі үнемі күмән тудыратын. Бір эпизодта Archie Comics кейіпкерлері ойсыз гедонистер ретінде бейнеленді және "Гудман Бивер Плейбойға барады!" деп аталды. Бұл пародия Арчи Комикс компаниясының сотқа шағымдануына себеп болды. Курцман мен Эльдер бұрын Арчи баспасын Mad журналындағы ("Starchie!") пародиасымен ашуландырған еді. Archie Comics әңгіменің авторлық құқығына ие болды. "Goodman Beaver" сериясының толық жинағы Kitchen Sink Press баспасынан шыққанда, бұл эпизод заңды түрде қосыла алмады. Бірақ Арчи Комикс авторлық құқығын жаңарта алмағаннан кейін, түпнұсқа "Гудман Бивер Плейбойға барады!" Fantagraphics Comics Journal журналында жарияланды. Бас редактор және сыншы Гэри Гротт Эльдердің Гудман Бивер әңгімелеріндегі суреттері "көңілді түрде қажалып бара жатқан әлемнің күрделі портреттерімен мультфильмдердегі Брюгель ретінде оның беделін нығайтты" деп жазды. Кейінірек Эльдер The Comics Journal журналына "Goodman Beaver" сериясы туралы: "Бұл мен жасаған ең жақсы нәрсе болды" деді. Арчи иелері ренжігенмен, Playboy иесі ренжіді деуге келмейді. Курцман мен "Гудман Бивердің" жанкүйері Хью Хефнер Курцман мен Эльдерге Playboy үшін ұқсас, бірақ одан да сәнді комикс жасауды тапсырды. Соның нәтижесінде "Кішкентай Энни Фанни" пайда болды. Гудман Бивер сияқты, Кішкентай Энни Фанни де таза жүректі, күнәсіз еді; бірақ одан айырмасы, ол үнемі киімдерінен айырылып отырды. Энни Фэнни сериясы (барлығы 107 эпизод) 1962 жылдың қазанынан 1988 жылдың қыркүйегіне дейін ширек ғасырдан астам уақыт бойы Playboy журналының артқы бетінде жарияланды. 2001 жылы Dark Horse Comics Playboy's Little Annie Fanny, Volume 1 және Playboy's Little Annie Fanny, Volume 2: 1970–1988 жинақтарын шығарды. Эльдердің жарнамалық өнері, карикатуралары, мультфильмдері, суреттері мен әңгімелері 392 беттік мансаптық ретроспективаға жиналды: Will Elder: The Mad Playboy of Art (Fantagraphics, 2003). Соңынан шыққан кітабы, Chicken Fat (Fantagraphics баспасынан да), 2006 жылы жарық көрді және Эльдердің суреттері, эскиздері, мультфильмдері мен сызбаларын қамтиды, олардың көпшілігі бұрын жарияланбаған. 2009 жылы Fantagraphics Humbug жинағының толық нұсқасын шығарды. Эльдер 2008 жылдың 15 мамырында Паркинсон ауруының асқынуларынан Рокли, Нью-Джерсиде қайтыс болды. Эльдер 2019 жылы Нью-Йорк комикс-конвенциясында Mad журналына үлес қосқан Джек Дэвис, Мари Северин, Джон Северин және Бен Одамен бірге Харви сыйлығының Даңқ залына енгізілді.
Elder's advertising art, caricatures, cartoons, illustrations and stories were collected in the 392 page career retrospective, Will Elder: The Mad Playboy of Art (Fantagraphics, 2003; ). The follow up book, Chicken Fat (also by Fantagraphics), was published in 2006 and compiles drawings, sketches, cartoons and doodles by Elder, most of which had never been published. In 2009, Fantagraphics published a complete boxed collection of Humbug. Elder died on May 15, 2008, from complications due to Parkinson's disease in Rockleigh, New Jersey. Elder was posthumously inducted into the Harvey Awards Hall of Fame in 2019 at New York Comic Con, alongside fellow Mad contributors Jack Davis, Marie Severin, John Severin, and Ben Oda.