Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оңтүстік Африканың Солтүстік-Батыс провинциясындағы қала.
Town in North West Province, South Africa
Таунг бас сүйегі окаменелісі
1924 жылы жақын маңдағы Бекстон әктас карьерінде карьер жұмысшысы бас сүйегін (кейіннен Таунг Баласы деп аталды) тапты. Ол 1925 жылы Реймонд Дарт австралопитек африканус түрінің типтік үлгісі ретінде сипаттады, себебі ол негізінен қазба бабуиндардан тұратын, сонымен қатар баланың бас сүйегі мен бетін қамтитын жүк тасымалын алған. Таңғаларлық жайт, Дарт Таунгқа барып, табылған жердің нақты орнын анықтау үшін көп жыл күтті. Сол кезде аймақтың көп бөлігі әк тас қазу арқылы жойылған болатын. Кейіннен Уитватерсранд университетінің Филипп Тобиас пен Джеффри Маккидің басшылығымен қазба жұмыстары жүргізілді, олар шамамен 1989 жылдан 1993 жылға дейін осы жерде жұмыс істеді. Олар қосымша гоминид үлгілерін таба алмағанымен, көптеген маңызды бабуиндердің қазбаларын тапты және Таунг геологиясы мен тафономиясы туралы түсінікті едәуір арттырды. Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласына жақын орналасқан доломит үңгірлері мен Макапансгат орнынан айырмашылығы, Таунг қазбалары Калахари жартасының доломит тақтасынан шыққан алып туф ағынында пайда болған үңгірлерде табылды. Таунг Баласы – ең маңызды ертедегі адам қазбаларының бірі. Бұл Африкада табылған алғашқы гоминид, кейіннен Australopithecus africanus деп аталатын түр, Чарльз Дарвиннің адамдардың ең жақын туыстары – африкалық маймылдар деген тұжырымын қолдады. Бұдан әрі, ол Англиядан келген Пилтдаун адамы немесе Эоантроп деп аталатын адамның жалған бас сүйегі мен шындық арасындағы маңызды айырмашылықтарды көрсетті. Кішкентай бас сүйегі шамамен үш жастан үш жарым жасқа дейінгі балаға тиесілі деп болжанады. Мидың қалыптасуы бас сүйегін әктас бресшасымен толтыру арқылы сақталған. Бас сүйегі Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласындағы Витвотерсранд университетінде сақталады. Таунг Баласының алғашқыда Реймонд Дарттың Остеодентокератикалық мәдениет гипотезасы бойынша басқа гоминидтер өлтіргені туралы болжам жасалған. Алайда, К.К. "Боб" Брейннің кейінгі жұмысы баланың, мүмкін, барыс сияқты сүтқоректі жыртқыш жануардың қолынан өлгенін көрсетті. Бірақ, Рон Кларк пен Ли Бергердің бабуиндарды зерттеуі және Таунг Баласының бас сүйегіндегі нақты іздерді анықтауы, Таунг Баласын үлкен жыртқыш құс өлтіріп, жеген болуы мүмкін екенін көрсетті.
In 1924, a skull (later named the Taung Child) was discovered by a quarry worker in the nearby Buxton limestone quarry. It was described by Raymond Dart in 1925 as the type specimen of Australopithecus africanus after he received a shipment of mostly fossil baboons, but also containing the skull and face of the child. Surprisingly, it would be many years before Dart would visit Taung to determine the exact location of the find. By that time, lime mining had destroyed much of the area. Later in situ excavations were conducted under the direction of Phillip Tobias and Jeffrey McKee of the University of the Witwatersrand, who worked at the site from approximately 1989 until 1993. Although they failed to find additional hominid specimens, they did recover many important fossil baboons and increased the understanding of the Taung geology and taphonomy significantly. Unlike the dolomitic caves near Johannesburg, South Africa and the site of Makapansgat, the Taung fossil sites are found in caves formed in a gigantic tufa flow coming off the dolomitic bedrock of the Kalahari escarpment. The Taung Child is among the most important early human fossils ever discovered. It was the first hominid to be discovered in Africa, a species later named Australopithecus africanus, supporting Charles Darwin's concepts that the closest living relatives of humans are the African apes. It furthermore demonstrated significant differences between reality and the fake skull of a proposed human ancestor from England known as the Piltdown Man or Eoanthropus. The little skull is hypothesized to be from an approximately three to three and a half year old child. The cast of the brain is preserved by the filling of the skull with limestone breccia. The skull is housed at the University of the Witwatersrand in Johannesburg, South Africa. The Taung Child was at first proposed to have been killed by other hominids as part of Raymond Dart's Osteo Dento Keratic Culture hypothesis. However, later work by C. K. "Bob" Brain demonstrated that the child was probably killed by some sort of mammalian carnivore such as a leopard. Recently, however, studies of the associated baboons by Ron Clarke and Lee Berger, and identification of specific marks on the Taung Child skull have demonstrated that the Taung Child may have been killed and eaten by a large bird of prey.