Сусан Ла Флеш Пикот: Омаха халқының бірінші әйел дәрігері және реформаторы
Susan La Flesche Picotte
Сусан Ла Флеш Пикот: Омаха тайпасынан шыққан алғашқы үнді миссияры, дәрігер және реформатор. Денсаулық сақтау, жер бөлісі және қоғамдық өзгерістер үшін күресті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Омаха тұңғыш халықтық дәрігер және реформатор (1865–1915)
Omaha Indigenous physician and reformer (1865–1915)
Сьюзан Ла Флеше Пикотт (17 маусым 1865 – 18 қыркүйек 1915, Омаха) – Американың тұңғыш халықтық медицина дәрігері және реформатор, Омаха тайпасының мүшесі. Ол тұңғыш халық өкілдерінің және тұңғыш халық әйелінің бірі ретінде медициналық білім алғаны үшін кеңінен танылған. Ол халық денсаулығын жақсарту және Омаха тайпасының мүшелеріне жерді ресми түрде, заңды түрде бөлу үшін күш салды. Пикотт дәрігерлік қызметін атқарумен қатар, белсенді әлеуметтік реформатор болды. Дәрігер ретінде жұмыс істеген резервацияда алкоголь ішуге қарсы күресті, осы арқылы сарттылық қозғалысына қатысты. Пикотт сондай-ақ, сол кезде емделмейтін туберкулездің алдын алу және емдеу үшін халық денсаулығын жақсарту бағдарламасы аясында күш жұмсады. Ол басқа Омаха тайпасының өкілдеріне Үндістер ісі жөніндегі басқарманың бюрократиялық жүйесін жеңуге және жерлерін сатқан үшін тиесілі ақшаны алуға көмектесті.
Susan La Flesche Picotte (June 17, 1865 – September 18, 1915, Omaha) was a Native American medical doctor and reformer and member of the Omaha tribe. She is widely acknowledged as one of the first Indigenous people, and the first Indigenous woman, to earn a medical degree. She campaigned for public health and for the formal, legal allotment of land to members of the Omaha tribe. Picotte was an active social reformer as well as a physician. She worked to discourage the consumption of alcohol on the reservation where she worked as the physician, as part of the temperance movement. Picotte also campaigned for the prevention and treatment of tuberculosis, which then had no cure, as part of a public health campaign. She also worked to help other Omaha navigate the bureaucracy of the Office of Indian Affairs and receive the money owed to them for the sale of their land.
Ерте өмір
Сьюзан Ла Флеш 1865 жылдың маусымында Небраска штатының шығысындағы Омаха резервациясында дүниеге келді. Оның ата-анасы еуропалық және үнді миграциясы бар Омаха мәдениетін ұстанды және резервация шекарасынан тыс жерлерде бірнеше жыл өмір сүрген. Олар 1845 немесе 1846 жылы үйленді. Гейл сонымен қатар Небрасканың белгілі тері саудагері және мемлекет қайраткері Питер А. Сарпидің келіні болды. Күйеуі сияқты, Мэри Гейл де Омаха халқының өкілі ретінде танылды. Ол француз және ағылшын тілдерін түсінгенімен, Омахадан басқа тілде сөйлеуден бас тартқан. Ла Флеш төрт қыздың ең кішісі болды, оның ішінде әпкелері Сузетт (1854–1903), Розали (1861–1900) және Маргарита (1862–1945) бар еді. Оның үлкен жарты ағасы Фрэнсис Ла Флеш, 1857 жылы әкесінің екінші әйелінен туған, кейіннен этнолог, антрополог және музыкатанушы (немесе этномузыкатанушы) ретінде танымал болды, ол Омаха және Осадж мәдениеттерін зерттеумен айналысты. Өсе келе Ла Флеш өзінің тарихының дәстүрлерін үйренді, бірақ оның ата-анасы кейбір рәсімдер ақтардың әлемінде зиянды болуы мүмкін деп ойлады. Олар Ла Флешке Омаха есімін қоймады және маңдайына дәстүрлі татуировкалар салуға рұқсат бермеді. Ол ата-анасымен (әсіресе анасымен) омаха тілінде сөйлесті, бірақ әкесі мен үлкен әпкесі Сузетт оның екі тілде де еркін сөйлеуі үшін әпкелерімен ағылшын тілінде сөйлесуге ынталандырды. Бала кезінде Ла Флеш ақ дәрігердің емдеуден бас тартқаннан кейін ауырған үнді әйелінің қайтыс болғанына куә болды. Кейіннен ол осы трагедияны дәрігерлік білім алуға шабыттандырды, осылайша Омаха резервациясында бірге тұратын халқына көмек көрсете алады.
Susan La Flesche was born in June 1865 on the Omaha Reservation in eastern Nebraska. Her parents were culturally Omaha with European and Indigenous ancestry and had lived for periods of time beyond the borders of the reservation. They married in either 1845 or 1846. Gale was also the stepdaughter of prominent Nebraska fur trader and statesman Peter A. Sarpy. Like her husband, Mary Gale identified as Omaha. Although she understood French and English, she reportedly refused to speak any language other than Omaha. La Fesche was the youngest of four girls, including her sisters Susette (1854–1903), Rosalie (1861–1900), and Marguerite (1862–1945). Her older half brother Francis La Flesche, born in 1857 to her father's second wife, later became renowned as an ethnologist, anthropologist and musicologist (or ethnomusicologist), who specialized in the study of the Omaha and Osage cultures. As she grew, La Flesche learned the traditions of her heritage, but her parents felt certain rituals would be detrimental in the white world. They did not give La Flesche an Omaha name and prevented her from receiving traditional tattoos across her forehead. She spoke Omaha with her parents (especially her mother), but her father and oldest sister Susette encouraged her to speak English with her sisters, so that she would be fluent in both languages. As a child, LaFlesche witnessed a sick Indian woman die after a white doctor refused to treat her. She later credited this tragedy as her inspiration to train as a physician, so she could provide care for the people with whom she lived on the Omaha Reservation.
Ерте білім беру
Бала кезінде Ла Флеше Омаха резервациясындағы миссионерлік мектепте білім алды. Ол алдымен пресвитериандар, содан кейін квакерлер басқарды, 1869 жылы президент Улисс С. Гранттың бейбітшілік саясаты қабылдағаннан кейін. Резервациядағы мектеп – интернат болды, онда жергілікті балаларды еуропалық американдықтардың әдет-ғұрыптарына үйретіп, ақ нәсілділердің қоғамына сіңіруге тырысты. Бірнеше жыл миссионерлік мектепте оқығаннан кейін Ла Флеше резервациядан Нью-Джерси штатының Элизабет қаласына кетті, онда екі жарым жыл бойы Элизабет институтында білім алды. 1882 жылы резервацияға оралып, агенттік мектебінде сабақ берді. 1884-1886 жылдары Вирджиния штатының Хэмптон қаласындағы Хэмптон институтында оқуға қайтадан кетті. Институт Америка Азамат соғысынан кейін афроамерикандық колледж ретінде құрылған, сонымен қатар жергілікті американдық студенттер де оқыды. Ла Флеше Хэмптонға қарындасы Маргарита, ағасы Кэри және тағы он Омаха баласымен бірге барды. Қыздар үй шаруашылығына, ал ұлдар кәсіби білімге үйренді. Ла Флеше Хэмптон институтында оқып жүргенде Томас Икиникапи есімді сиу жігітімен танысты. Оны әдептілікпен "Т. И." деп атады, бірақ Хэмптонды бітіруге дейін одан айырылды. Ла Флеше 1886 жылдың 20 мамырында Хэмптон институтын сыныптың үздігі ретінде бітірді. Ла Флеше отбасылық досы, Массачусетс штатының этнографы және әйелдер реформасы ұйымдарымен байланысы бар Элис Флетчерден қаржылай көмек сұрады. Бұрын Ла Флеше Флетчердің қабынулы ревматизмінен кейін денсаулығын қалпына келтіруге көмектескен еді. WNIA жергілікті әйелдерді викториялық тұрмыстық құндылықтарды қолдау арқылы "мәдениеттендіруге" тырысты және жергілікті американдық әйелдерге "тазалық" пен "діншілдік" үйрету міндеті берілген далалық мейрамханаларды демеушілік етті. Ла Флеше Коннектикут штатының индейлер қауымдастығына жазған хатында өз халқының үйіне дәрігер ретінде кіріп, оларға гигиенаны үйретуді және ауруларын емдеуді қалайтынын айтты, бұл қауымдастық қолдаған викториялық тұрмыстық қасиеттерге сай болды. Қауымдастық Ла Флеше медицина мектебінің оқу ақысын қаржыландырды, сондай-ақ оның баспанасы, кітаптары және басқа да қажетті заттарын төледі. Ол АҚШ-та кәсіби білім алу үшін көмек алған алғашқы адам деп есептеледі. 1889 жылдың маусым айында Ла Флеше Омаха агенттігінің үнді мектебінде мемлекеттік дәрігер лауазымына өтініш берді, екі айдан кейін оған қызмет ұсынылды. Бітіргеннен кейін Коннектикут штатының индейлер қауымдастығының шақыруымен ақ нәсілді аудиторияға үндістердің ақ нәсілділердің өркениетінен пайда көре алатынын жеткізу үшін лекциялық турнеге шықты. Медициналық мектептен кейін де қауымдастықпен байланысын сақтап, оны Омахаға медициналық миссионер ретінде тағайындады және оның Небраскада медициналық тәжірибесінің алғашқы жылдарында медициналық құралдар мен кітаптарды сатып алуға қаржыландырды.
As a child, La Flesche was educated at the mission school on the Omaha reservation. It was run first by Presbyterians and then by Quakers, after the enactment of President Ulysses S. Grant's Peace Policy in 1869. The reservation school was a boarding school where Native children were taught the practices of European Americans to assimilate them into white society. After several years at the mission school, La Flesche left the reservation for Elizabeth, New Jersey, where she studied at the Elizabeth Institute for two and a half years. She returned to the reservation in 1882 and taught at the agency school. She left again to study at the Hampton Institute in Hampton, Virginia, from 1884 to 1886. It had been established as an historically black college after the American Civil War, but also educated Native American students. La Flesche attended Hampton with her sister Marguerite, her stepbrother Cary, and ten other Omaha children. The girls learned housewifery skills and the boys learned vocational skills as part of the practical skills promoted at the school. While La Flesche was a student at the Hampton Institute, she became romantically involved with a young Sioux man named Thomas Ikinicapi. She referred to him affectionately as "T. I. ", but broke off her relationship with him before graduating from Hampton. La Flesche graduated from Hampton on May 20, 1886, as the salutatorian of her class. La Flesche asked for financial assistance from family friend Alice Fletcher, an ethnographer from Massachusetts who had a broad network of contacts within women's reform organizations. La Flesche had previously helped nurse Fletcher back to health following a flareup of inflammatory rheumatism. The WNIA sought to "civilize" Native women by encouraging Victorian values of domesticity, and sponsored field matrons whose task was to teach Native American women "cleanliness" and "godliness." La Flesche, in writing to the Connecticut Indian Association, had described her desire to enter the homes of her people as a physician and teach them hygiene as well as curing their ills, a mission in line with the Victorian virtues of domesticity that the Association wanted to encourage. The Association sponsored La Flesche's medical school tuition, and also paid for her housing, books and other supplies. She is considered the first person to receive aid for professional education in the United States. In June 1889, La Flesche applied for the position of government physician at the Omaha Agency Indian School; she was offered the position less than two months later. After her graduation, she went on a speaking tour at the request of the Connecticut Indian Association, assuring white audiences that Native Americans could benefit from white civilization. She maintained her ties with the Association after medical school. They appointed her as a medical missionary to the Omaha after graduation, and the Association funded purchase of medical instruments and books for her during her early years of practicing medicine in Nebraska.
Медициналық практика
Ла Флеше 1889 жылы Омаха резервациясына оралды және резервациядағы үкіметтік интернатта дәрігер болып жұмыс істеді. Ол мектеп оқушыларын гигиенаға үйретуге және олардың денсаулығын сақтауға жауапты болды. Ол жалпы қауымға көмек көрсетуге міндетті болмаса да, мектеп ресми резервация кеңсесінен гөрі көптеген адамдарға жақын орналасқандықтан, Ла Флеше қауымның көптеген мүшелеріне де, сондай-ақ мектеп оқушыларына да көмек көрсетті. Ла Флеше көбінесе тәулігіне 20 сағат жұмыс істеп, 1200-ден астам адамның денсаулығына жауапты болды. Мектеп ауласының бір бұрышындағы кеңсесінде, Коннектикут үндістер қауымдастығы берген құрал-жабдықтармен, ол адамдарға денсаулық мәселелерінде ғана емес, хат жазу және ресми құжаттарды аудару сияқты қарапайым істерде де көмектесті. Ла Флеше қауымда үлкен сенімге ие болды, үй-үйге барып, туберкулез, тұмау, холера, дизентерия және трахома сияқты аурулармен ауыратын науқастарды емдеді. Оның алғашқы кеңсесі 12х16 фут көлемде болды және ол қауымдық жиналыстар өткізу орыны ретінде де пайдаланылды. Бірнеше жыл бойы ол резервация бойынша науқастарды емдеп, жылына 500 доллар мемлекеттік жалақы алды, сонымен қатар Әйелдердің Ұлттық Үндістер қауымдастығынан медициналық миссионерлік қызметі үшін 250 доллар қосымша төлем алды. 1892 жылдың желтоқсан айында Ла Флеше ауыр сырқаттанды және бірнеше апта бойы төсекке жатып қалды. 1893 жылы ол ауру анасына күтім жасау үшін және өз денсаулығын қалпына келтіру үшін демалысқа шықты. Сол жылы ол өліп бара жатқан анасына көмектесу үшін жұмысынан кетті. 1894 жылы Ла Флеше Хенри Пикоттпен танысып, оған үйленуге келісті. Ол бұрын үйленген және әйелінен ажырасқан. Ла Флешедің достары мен туыстарының көптегені осы романға таңқалды, бірақ екеуі 1894 жылдың маусым айында неке қиды. Пикотт пен оның әйелінің екі ұлы болды: Карил 1895 немесе 1896 жылы, ал Пьер 1898 жылдың басында дүниеге келді. Пикотт балалары туғаннан кейін де медициналық практикасын жалғастырды, бұл үшін күйеуінің қолдауына сүйенді. Пикотт Банкрофт қаласында және айналасындағы аудандарда Омаха және ақ нәсілді пациенттерді қабылдады. Қажет болған жағдайда Пикотт үйге бару кезінде балаларын өзімен бірге алып жүретін.
La Flesche returned to the Omaha reservation in 1889 to work as the physician at the government boarding school on the reservation, run by the Office of Indian Affairs. There, she was responsible for teaching the students about hygiene and keeping them healthy. Though she was not obligated to care for the broader community, the school was closer to many people than the official reservation agency, and La Flesche cared for many members of the community as well as for the children of the school. La Flesche often had 20 hour workdays and was responsible for the care of over 1,200 people. From her office in a corner of the schoolyard, with the supplies provided by the Connecticut Indian Association, she helped people with their health but also with more mundane tasks, such as writing letters and translating official documents. La Flesche was widely trusted in the community, making house calls and caring for patients sick with tuberculosis, influenza, cholera, dysentery, and trachoma. Her first office, which measured 12 by 16 feet, doubled as a community meeting place. For several years, she traveled the reservation caring for patients, on a government salary of $500.00 per year, in addition to the $250 from the Women's National Indian Association for her work as a medical missionary. In December 1892, LaFlesche became very sick, and was bedridden for several weeks. In 1893, she took time off to care for her ailing mother and also to restore her own health. She resigned later that year to take care of her dying mother. In 1894, La Flesche met and became engaged to Henry Picotte, a Sioux Indian from the Yankton agency. He had been married before and divorced his wife. Many of La Flesche's friends and family were reportedly surprised at the romance, but the two were married in June 1894. Picotte and her husband had two sons: Caryl, born in 1895 or 1896, and Pierre, born in early 1898. Picotte continued to practice medicine after the birth of her children, depending on the support of her husband to make that possible. Picotte's practice treated both Omaha and white patients in the town of Bancroft and surrounding communities. If necessary, Picotte would even take her children on house calls with her sometimes.
Қауіпсіздік
Пикотт Омаха халқының жедел медициналық проблемаларына қанағаттандырумен қатар, өз қауымын профилактикалық медицина және басқа да қоғамдық денсаулық мәселелері, соның ішінде ұстамдылық туралы білім беруге тырысты. Алкоголизм Омаха резервациясындағы өзекті мәселе болды, сонымен қатар Пикотт үшін жекелеген қиындықтардың бірі еді: оның күйеуі Генри алкоголизмнен зардап шекті. Ақ бизнесмендер жер мәмілелері жасағанда Омаха халқын алкоголь арқылы алдады. Пикотт резервация дәрігері және қауымның белгілі бір мүшесі ретінде, мұндай әрекеттердің салдарына толыққанды хабардар болды. Ла Флеше Омаха қауымында алкоголь тұтынудан адамдарды тайдыру үшін мәжбүрлеу және жазалау сияқты шараларды қолдады. Оның әкесі билікте болған кезде, алкогольге қарсы күреске көмектесетін құпия полиция жүйесі құрылды, олар ішкілік ішкендерге дене жазасын қолданды. Ол Банкрофт зиратында жерленген, ал Пьер Пикотт өмірінің көп бөлігін Небраска штатының Уолтхилл қаласында өткізіп, үш бала тәрбиеледі. Мансабында Пикотт 450 шаршы мильді қамтитын аумақта 1300-ден астам науқасқа көмек көрсетті. Оның құрметіне аталған аурухана 1993 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. 2018 жылы Ұлттық сенім қоры осы аурухананы ең қауіпті 11 орынның бірі деп таныды. Қазір оны қалпына келтіру үшін қаржы жинау жұмыстары жүргізілуде. Батыс Омахадағы (Небраска штаты) бір бастауыш мектеп Пикотттің есімімен аталады. 2017 жылдың 17 маусымында, оның туғанына 152 жыл толуына орай, Google Пикоттқа арналған Google Doodle-ді жариялады. 2018 жылы Сиу-Ситидегі Мартин Лютер Кинг-младший көлік орталығында Пикотттің бюсті ашылды. 2019 жылы Ла Флешенің мүсіні Хэмптон университетінің Мұра паркіне орнатылды. 2021 жылдың 11 қазанында, Небраска штатында алғаш рет ресми түрде танылған Түпкі халықтар күнінде Бенджамин Виктордың жасаған Пикотттің қола мүсілі Линкольнның жүз жылдық алаңында оның ұрпақтарымен ашылды. Джуди Гаяшкибос (туған американдық мәселелер бойынша ұлттық көшбасшы) Пикотттің мұрасын көтеруде және мүсінді жасауда маңызды рөл атқарды.
In addition to caring for the Omaha people's immediate medical problems, Picotte sought to educate her community about preventive medicine and other public health issues, including temperance. Alcoholism was a serious problem on the Omaha reservation, and a personal one for Picotte: her husband Henry was an alcoholic. White businesspeople used alcohol to take advantage of Omahas while making land deals. Picotte, as reservation physician and a prominent member of the community, was well aware of the damage such practices caused. La Flesche supported measures such as coercion and punishment to dissuade individuals from alcohol consumption within the Omaha community. Under her father's rule, a secret police system was instilled which supported corporal punishment to discipline those who consumed alcohol. She is buried in Bancroft Cemetery, Pierre Picotte lived in Walthill, Nebraska, for most of his life and raised a family of three children. In her career, Picotte served over 1,300 patients in a 450 square mile area. is named after Picotte and was declared a National Historic Landmark in 1993. The hospital has also been named as one of the 11 most endangered places of 2018 by the National Trust. Work is underway to raise funds for its restoration. An elementary school in western Omaha Nebraska is named after Picotte. On June 17, 2017, the 152nd anniversary of her birth, Google released a Google Doodle honoring Picotte. In 2018, a bust of Picotte was dedicated at the Martin Luther King Jr. Transportation Center in Sioux City. In 2019, a statue of La Flesche was dedicated as part of Hampton University's Legacy Park. On October 11, 2021, Nebraska's first officially recognized Indigenous Peoples’ Day, a bronze sculpture of Picotte by Benjamin Victor was unveiled by her descendants on Lincoln’s Centennial Mall. Judi Gaiashkibos (national leader on Native American issues) was instrumental in elevating Picotte's legacy and the creation of the sculpture.