West Clandon – Суррейдегі шағын ауыл, A3 тас жолына жақын орналасқан. Теміржол станциясымен Лондонға және Гилдфордқа қосылу мүмкіндігі. Тарихы Domesday Book-та көрсетілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вест-Клэндон – Англияның Суррей графтығындағы ауыл. Ол A3 тас жолынан 1 мильдей қашықтықта орналасқан. Ол көптеген жағынан кішірек, жеке Шығыс Клэндон ауылынан солтүстік-батысқа қарай бір миль жерде жатыр. Вест-Клэндонды Клэндон теміржол станциясы қызмет көрсетеді, ол Кобхэм және Сток-Д'Абернон, сондай-ақ Эпсом арқылы Лондон Уотерлооға бір жаққа, ал Гилдфордқа екінші жаққа тоқтап тұратын пойыздармен қатынайды. Вокинг станциясы шамамен 5 миль қашықтықта (бірақ тікелей теміржол байланысы жоқ) және көптеген бағыттарға, сондай-ақ Лондонға жылдам қызмет көрсетеді.
West Clandon is a village in Surrey, England within 1 mile of the A3. It is situated one mile north west of the much smaller separate village of East Clandon. West Clandon is served by Clandon railway station which runs stopping services via Cobham and Stoke D'Abernon as well as via Epsom to London Waterloo in one direction, and to Guildford in the other. Woking station is about 5 miles away (although there is no direct rail link) and offers many more destinations and a fast service to London.
Тарих және ескерткіштер
Батыс Кленд Домсдей кітабында Эдвард де Солсбериден Хьюго (Хью) ұстаған Кландун ретінде тіркелген. Оның Домсдей активтері: 2½ тері; 1 шіркеу (шамамен бір ғасырдан кейін жаңасымен ауыстырылды).
West Clandon appears in Domesday Book undivided as Clanedun held by Hugo (Hugh) from Edward de Salisbury. Its domesday assets were: 2½ hides; 1 church (replaced approximately one century later),
Clandon House, палладиандық сәулет үлгісімен салынған үй, ауылда орналасқан. Онда арнайы сапар күндері мен тойлар ұйымдастырылады және оны толыққанды Ұлттық Траст басқарады. Клэндон паркі Ұлттық Трастқа қарасты емес. Клэндон Парк – 1000 акрлық ауыл шаруашылығы жері, Онслоу графтарының резиденциясы. Қазіргі уақытта оның иесі және басқарушысы – Руперт Чарльз Уильям Буллард Онслоу, 8-ші граф. Джордж Дункомб 1615 жылдан 1642 жылға дейін оны иеленген, содан кейін оны Сер Ричард Онслоуға сату процесі басталды. 1642 жылы парктегі үлкен сарайдан бастап, 1650 жылы Онслоу отбасымен жасалған бірнеше келісімдер 1711 жылы иелікті Сер Ричард Онслоуға (жақын парламентші) берумен аяқталды. Клэндон паркі одан бері Онслоу графтарының резиденциясы болып табылады. Суррей графтарының мұрагерлері ретінде, 20-шы ғасырдың соңына дейін граф округтағы ең ірі жеке меншік иесі болды. Клэндон паркі қазір де Онслоу графына тиесілі. Clandon House үйі Ұлттық Трастқа тиесілі болған, бірақ 2015 жылдың сәуір айындағы өрт салдарынан көп бөлігі қирады.
Clandon House, a Palladian architecture mansion, is in the village, a house, hosting dedicated visit days and weddings, entirely run by The National Trust. Clandon Park is not part of the National Trust. Clandon Park is a 1000 acre agricultural Estate that is the Seat of the Earls of Onslow and is currently owned and managed by Rupert Charles William Bullard Onslow, 8th Earl of Onslow. George Duncumbe owned it from 1615 until 1642 on its gradual sale to Sir Richard Onslow starting with the large lodge in the park in 1642, and a series of transactions with the Onslow family, begun in 1650, was finally concluded in 1711 by the transference of the manor to Sir Richard Onslow, a mild Roundhead (Parliamentarian). Clandon Park has been continually owned by successive Earls of Onslow as their Seat; as heirs to the lands of the Earl of Surrey, until the late 20th century the Earl was the largest private landowner in the county. Clandon Park remains under the ownership of the Earl of Onslow. The house, Clandon House is owned by National Trust & was largely destroyed by a fire in April 2015.
Шіркеу
12 ғасырдың аяғына қарай салынған шіркеудің шатырлары кейінгі ортағасырлық кезеңде жаңартылған. Оңтүстік қабырғасында күн сағаты орналасқан. Киелі орында әйнек қоршауда ортағасырлық еменнен жасалған бірнеше панельдер сақталған; бұл панельдер 13 ғасырдың соңына немесе 14 ғасырдың басына жатады деп саналады. Панельдерде бейнеленген тұлғалар – Кентерберийлік Әулие Томас, ал оның екі жағында Әулие Петр мен Әулие Павел тұр. Екі апостол өзінің сәйкес белгілерін – кілттер мен қылышты ұстап тұр. Олардың арасындағы шейіт болған архиепископ оң қолын нығмет беру үшін көтеріп, сол қолында дін таяғын ұстап тұр. Әрбір әулиенің нұрының үстінде алтынның іздері байқалады, ал фигуралар қарамен қалың сызылған. Навтың батыс бөлігіндегі көптеген орындықтар бұрынғы Онслоу графы шетелден әкелген қара ағаштан жасалған және әдемі өрнектелген. Мұнарада Томас Лестердің 1741 жылы құйған алты қоңырау болған, бірақ үшінші, төртінші және бесінші қоңыраулар 1875 жылы Меарс және Стенбанк шеберханаларында қайта құйылған. Бір қоңыраудың бетіне ірі әріптермен: «Уақыты келгенде даусым көтеріліп, игілігімді мақтаймын» деген жазу жазылған. 1913 жылы осы қоңыраулар өрттен қирап, 1914 жылы Меарс және Стенбанктың жасаған алты жаңа қоңырауы орнатылды. 1932 жылы Меарс және Стенбанк екі жаңа кішкентай қоңырау қосып, 1914 жылғы кішкентай қоңыраудың орнына жаңа қоңырау қойды, осылайша қазіргі сегіз қоңыраудың тобы құрылды. Қасиетті заттардың ішінде 1569 жылғы Елизавета патшайымының кесесі мен қақпағы, сондай-ақ сэр Ричард Онслоу сыйлаған 1712 жылғы тағы бір кесе бар. Шіркеудің тізілімдері ерекше ерте, 1536 жылдан басталады. Бұл аңыз 1796 жылы «Джентльменс» журналында жарияланған, онда айдаһардың ауылдың артқы көшелерінің бірін мекендегені айтылған. Бір әскер қарулы күшін пайдаланып, итінің көмегімен айдаһарды өлтірді, осылайша дезертирлік жасағаны үшін кешірім алды. Қазіргі ауылдың белгісінде ит пен айдаһардың арасындағы шайқас бейнеленген. Жақын маңдағы ауылдарға Окхэм, Шығыс және Батыс Хорсли жатады. Ал жергілікті қалалар – Уокинг және Гилдфорд.
The largely late 12th century church has later medieval roofs. There is a canonical sundial on the south wall. In the chancel are preserved, in a glass case, some medieval panels of oak; probably late 13th or early 14th century date; the figures upon them are St. Peter and St. Paul on either side of Saint Thomas of Canterbury; the two apostles bear their respective emblems, the keys and the sword; the martyred archbishop between them has his right hand raised in benediction, while the left holds the cross staff; there are traces of gold on the nimbus of each saint, and the figures are coarsely outlined in black. Much of the pewing in the western part of the nave is nicely carved in dark wood imported from abroad by a former Earl of Onslow. The tower had six bells all by Thomas Lester, 1741, but the third, fourth, and fifth were re cast by Mears and Stainbank in 1875. One was inscribed in capitals 'At proper times my voice II raies, unto my bennifactor praise.' In 1913, these bells were destroyed by fire and six new bells by Mears and Stainbank were installed in 1914. In 1932, Mears and Stainbank added two new trebles and replaced the 1914 treble with a new bell, to give the present ring of eight. The communion plate includes an Elizabethan cup and cover paten of the date 1569; also another paten of 1712 given by Sir Richard Onslow. The registers begin in the unusually early year of 1536. The legend was recorded in the Gentleman's Magazine in 1796, where it was recounted that the dragon infested one of the back lanes of the village. A soldier killed the dragon with the help of his dog, in return for being pardoned for desertion. The modern village sign depicts the battle between the dog and the dragon. Nearby villages include Ockham, East and West Horsley. Local towns are Woking and Guildford.