Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның бұрынғы кәсіподағы
Former trade union of the United Kingdom
Ұлттық және жергілікті мемлекеттік қызметкерлер қауымдастығы – негізінен жергілікті мемлекеттік "ақ жағалы" қызметкерлерді өкілдік еткен британдық кәсіподақ. Ол 1905 жылы Жергілікті мемлекеттік органдар қызметкерлерінің ұлттық қауымдастығы ретінде құрылды және 1952 жылы толық атауын өзгертіп, кеңінен қолданылатын NALGO аббревиатурасын сақтап қалды. 1970 жылдардың соңында ол 700 000-нан астам мүшесі бар ең ірі британдық ақ жағалы кәсіподақ болды. 1993 жылы UNISON құрамына біріккен үш кәсіподақтың бірі осы болды.
The National and Local Government Officers' Association was a British trade union representing mostly local government "white collar" workers. It was formed in 1905 as the National Association of Local Government Officers, and changed its full name in 1952 while retaining its widely used acronym, NALGO. By the late 1970s it was the largest British white collar trade union, with over 700,000 members. It was one of three unions which combined to form UNISON in 1993.
Ерте тарих
Жергілікті мемлекеттік органдар қызметкерлерінің ұлттық қауымдастығы, немесе NALGO, 1905 жылы жергілікті муниципалитет қызметкерлерінің гильдияларының бірлестігі ретінде құрылды. Басты бастамашы Герберт Блейн (1870–1942) болды, кейіннен ол Консервативтік партияның ұлттық агентіне айналды. Блейн 1896 жылы Ливерпульде алғашқы жергілікті гильдияны құрды және Лондонға көшкеннен кейін 1905 жылы NALGO құрылған ұлттық конференцияны ұйымдастырды. 1909 жылы алғашқы толық уақытты Бас хатшы Леви Хилл (1883–1961) тағайындалды, ал 1914 жылға қарай NALGO мүшелігіне барлық британдық жергілікті басқару органдарының қызметкерлерінің шамамен 70% кірді. Блейн мен Хилл NALGO-ны ұлттық делегаттар конференциясымен және аймақтық және жергілікті бөлімшелер құрылымымен ұйымдастырды. Оның алғашқы мақсаттары зейнетақы жүйесін құру, жергілікті мемлекеттік органдардың қызметкерлерінің жалақысын, еңбек жағдайларын және мәртебесін жақсарту, жезөкпешілікті жою (сол кезде жергілікті басқару органдарында кең таралған құбылыс); және мүшелер мен олардың отбасыларының әл-ауқатын қамтамасыз ету болды. 1917 жылы парламенттік комитет, төрағасы Ж.Х. Уитли депутаты, жалақы мен еңбек жағдайлары туралы консультациялар үшін өнеркәсіп саласындағы жұмыс берушілер мен жұмысшылардың бірлескен комитеттерін құруды ұсынды, ал 1919 жылы NALGO-ның талабы бойынша жергілікті басқару үшін алғашқы Уитли кеңесі құрылды. Ұзақ келіссөздерден кейін NALGO және жұмыс берушілер 1946 жылы жергілікті басқарудағы жалақы шкалаларының ұлттық хартасын келісті. Хилл бұрын «кәсіподақ иісі жергілікті басқару қызметкері үшін ұят» деп айтса да, NALGO 1920 жылы Достық қоғамдар тіркеушісінен кәсіподақ мәртебесін растайтын куәлік алды. Кәсіподақтар конгресіне қосылу туралы талқылау 1921 жылы басталды, бірақ келісімге 1964 жылға дейін қол жеткізілмеді. Ол 1930 жылы Ұлттық кедейлер заңдары қызметкерлерінің қауымдастығы сияқты бірнеше кішігірім одақтармен бірікті. Мүшелік саны жылдам өсті, 1940 жылға қарай шамамен 100 000 адамды құрады. Леви Хилл 1943 жылы Бас хатшы лауазымынан зейнеткерлікке шықты, оның орнына Джон Симондс тағайындалды.
The National Association of Local Government Officers, or NALGO, was founded in 1905 as an association of local guilds of municipal officers. The main impetus came from Herbert Blain (1870–1942), later to become national agent for the Conservative Party. Blain had formed the first local guild in Liverpool in 1896 and, on moving to London, arranged the national conference in 1905 at which NALGO was formed. In 1909, the first full time General Secretary, Levi Hill (1883–1961), was appointed, and by 1914 NALGO's membership included almost 70% of all British local government officers. Blain and Hill organised NALGO with a national delegate conference and regional and local branch structures. Its first aims were the setting up of a pension scheme; the improvement of the pay, conditions and status of local government officers; the abolition of nepotism (at the time rife in local government); and the welfare of members and their families. In 1917, a parliamentary committee chaired by J. H. Whitley MP recommended setting up joint committees of employers and workers throughout industry for consultations on pay and working conditions, and in 1919 the first Whitley Council for local government was formed on NALGO's insistence. After a prolonged process of negotiations, NALGO and the employers agreed a national charter of pay scales in local government in 1946. Although Hill had previously remarked that "anything savouring of trade unionism is nausea to the local government officer", NALGO sought a certificate from the Registrar of Friendly Societies confirming its status as a trade union in 1920. Discussion on affiliation to the Trades Union Congress began as early as 1921, however, it would take until 1964 to be agreed. It amalgamated with various smaller unions including the National Association of Poor Law Officers in 1930. Membership continued to grow rapidly, reaching some 100,000 by 1940. Levi Hill retired as General Secretary in 1943, and was replaced by John Simonds.
Ұлттық және жергілікті
Жергілікті биліктен тыс салаларда, мысалы денсаулық сақтау, газ және электр энергетикасында мүшеліктің өсуіне байланысты, кәсіподақ 1952 жылы толық атауын Ұлттық және жергілікті мемлекеттік қызметкерлер қауымдастығы деп өзгертті, бірақ NALGO аббревиатурасын сақтап қалды. 1963 жылы Британдық газ қызметкерлері қауымдастығы сияқты бірнеше шағын кәсіподақтармен бірікті. 1964 жылға қарай 300 000 мүшеге жетті. Көп жылдық ішкі тартыстардан кейін 1964 жылы ол, ақыры, TUC-қа қосылды. 1960 жылы NALGO құрылыс қоғамы Leek and Moorlands құрылыс қоғамымен бірікті. 1950-1970 жылдары мемлекеттік сектордың маңыздылығы артып, 1971 жылғы Өндірістік қатынастар туралы заң сияқты британ үкіметінің заңнамасы кәсіподақтардың өкілеттіктерін шектеуге тырысқан кезде, кәсіподақтың бір бөлігі радикалданды. NALGO 1970 жылы Лидсте алғашқы ресми ереуілін ұйымдастырды, ал әлеуметтік жұмыскерлердің алғашқы ұлттық ереуілі 1978/79 жылдары өтті. Сонымен қатар, ол тең жалақы, кең ауқымдағы теңдік және халықаралық мәселелер бойынша үгіл-тәжірибелік жұмыстарды жүргізуде алғашқы болып көшбасшылық жасады. 1977 жылға қарай мүшелердің жалпы саны 700 000-нан асты, сол кезде ол Ұлыбританиядағы мемлекеттік сектордағы ең ірі кәсіподақ болды. 1979 жылы Тэтчер үкіметі сайланғаннан кейін NALGO оның көптеген саясатына, әсіресе жекешелендіруге, реттеуді жоюға және жергілікті басқару, білім беру және Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінде нарықтық механизмдерді енгізу арқылы қайта құрылымдауға қарсы белсенді түрде ұйымдастырды. Сонымен қатар, елдің көп бөлігіндегі жергілікті деңгейде көптеген мүшелер NALGO-ны қызметкерлер қауымдастығы ретіндегі ескі көзқарасын сақтап қалды, сондықтан көптеген «NALGO» әлеуметтік клубтары, спорт командалары және т.б. танымал болып қала берді. NALGO мүшелеріне кең ауқымдағы әлеуметтік жәрдемдерді ұсынды және Ұлыбританиядағы алғашқы демалыс лагерлерінің бірін ашты, ол Солтүстік Девондағы Кройд шығанағында орналасқан. Біраз уақыттан кейін Скарбороға жақын Кейтон шығанағында екінші, үлкен лагерь салынды. Бұл 1976 жылы сатылды, бірақ Croyde Bay демалыс орталығы әлі күнге дейін NALGO-ның мұрагері UNISON-ға тиесілі және басқарылады. 1993 жылы NALGO NUPE (Мемлекеттік қызметкерлердің ұлттық одағы) және COHSE (Денсаулық сақтау қызметкерлерінің конфедерациясы) бірігіп UNISON құрды. NALGO Insurance Association компаниясы көп ұзамай UIA деп қайта аталды.
With the growth in membership in sectors outside local government such as health, gas and electricity, the union changed its full name in 1952, to the National and Local Government Officers' Association, while still retaining the acronym NALGO. It amalgamated with various smaller unions including the British Gas Staff Association in 1963. It reached 300,000 members by 1964. It finally became a TUC affiliate, after many years of fractious internal argument, in 1964. NALGO Building Society merged with the Leek and Moorlands Building Society in 1960. As the public sector expanded in importance from the 1950s to the 1970s, and British Government legislation such as the Industrial Relations Act 1971 simultaneously sought to curb trade union powers, some parts of the union became more radicalised. NALGO organised its first official strike in Leeds in 1970, and its first national strike, of social workers, was in 1978/79. It also led the way as a campaigning organisation over equal pay and wider equality and international issues. Total membership rose to over 700,000 by 1977, by which time it was by far the largest UK public sector union. After the election of the Thatcher government in 1979, NALGO organised strongly in opposition to many of its policies, in particular privatisation, deregulation, and restructuring with the introduction of market mechanisms in local government, education, and the National Health Service. At the same time, at local level in much of the country many members maintained the old idea of NALGO as a staff association, and this explains why many so called "NALGO" social clubs, sports teams and so on remained popular. NALGO provided a wide range of benefits for its members and opened one of the first holiday camps in Britain, at Croyde Bay in north Devon. Shortly afterwards it built a second, larger camp at Cayton Bay near Scarborough. This was sold in 1976 but the Croyde Bay holiday centre is still owned and run by NALGO's successor, UNISON. NALGO merged with NUPE (the National Union of Public Employees) and COHSE (the Confederation of Health Service Employees) in 1993 to form UNISON. NALGO Insurance Association was renamed UIA shortly afterwards.