Кераланың жылан қайығы: мәдениет пен дәстүрлердің символы
Chundan vallam
Үндістанның Керала штатындағы шағын қайықтар – «жебе мұрынды қайықтар». Керала мәдениетінің символы, ұзындығы 100-138 фут, ежелгі технологиямен салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Керала штатындағы (Үндістан) қайық түрі.
Type of boat in Kerala, India
Чундан валлам ("мүңкіділ қайық") – Кераладан тыс жерлерде "Керала жылан қайықтары" деп белгілі және Валламкали, яғни қайық жарысында қолданылатын Керала мәдениетінің символы болып табылады.
Chundan vallam ('beaked boat'), known outside Kerala as Kerala snake boats, are one of the icons of Kerala culture used in the Vallamkali or boat race.
Кемелік сәулет
Ағаш қайықтар ежелгі «Стапатия-Веда» трактатынан алынған талаптарға сәйкес салынған, олардың ұзындығы 100-ден 138 футқа дейін жетеді. Артқы бөлігі шамамен 20 футқа дейін көтеріліп, алдыңғы бөлігі ұзын және біртіндеп тартылып, бас киімін көтерген жыланға ұқсайды. Қайықтардың қабырғасы ұзындығы 83 фут, ені 6 дюйм болатын тақтайлардан тұрады. Бұл қайықтар ежелгі Вишвакарманың кеме жасау саласындағы шеберлігінің көрнекті мысалы болып табылады.
Constructed according to specifications taken from the Sthapatya Veda, an ancient treatise for the building of wooden boats, these boats vary from 100 to 138 feet in length. With the rear portion rising to a height of about 20 feet, and a long tapering front portion, it resembles a snake with its hood raised. Hulls are built of planks precisely 83 feet in length and six inches wide. The boats are a good example of ancient vishwakarma' prowess in naval architecture.
Дәстүрлер мен әдет-ғұрыптар
Әдетте әрбір қайық бір ауылға тиесілі, ал ауыл тұрғындары сол қайыққа құдай сияқты табынады. Қайыққа тек ер адамдар ғана тиісуге рұқсат етіледі, ал құрмет көрсету үшін олар жалаң аяқ болуы керек. Қайық суға түскенде оны тайғақ ету үшін, судың сіңірілуін азайту арқылы кеме корпусының қарсылығын төмендету үшін балық майы, кокос қабығының күлі және жұмыртқа қоспасымен майлайды. Жөндеу жұмыстарын ауылдың ағаш шебері жыл сайын жүргізеді.
Traditionally each boat belongs to a village, and the villagers worship that boat like a deity. Only men are allowed to touch the boat, and to show respect they should be barefooted. To make the boat slippery while in the water and to reduce absorption of water and thereby reduce the resistance of the hull, it is oiled with a mixture of fish oil, the ash of coconut shells, and eggs. Repair work is done annually by the village carpenter.
Сыйымдылық және пайдалану
Дәстүрлі түрде қайыққа ауыл басшысы (каарнаван немесе каранадан) басшылық етеді, ал одан кейін бірінші аданаямпу болады, оның төменінде қайықтың қозғалысын 4 метрлік басты ескекпен (аданаямпу) басқаратын үш негізгі ескекші болады. Қайықтың бойымен қатарласып, екі-екіден 64 ескекші отырады, олар 64 өнер түрін көрсетеді (немесе кейде 128 ескекші). Олар «ванчипату» («кемеші әні») ырғағымен жүзеді. Ескекшілердің арасында, ортасында қатарласып 25 әнші болады. Қайықтың екінші жартысының ортасында сегіз адам тұра алатын платформа орналасқан, сол жерден әнші әнді жетекшілік етеді. Олар Аштадикпалакаларды (сегіз бағытты қорғайтын құдайлар) бейнелейді.
Traditionally a boat will be commanded by a village leader (kaarnavan or karanaadhan) with first adanayampu, and under him there will be three main paddlers who control the movement of the boat with a 12 feet (4 m) main rudder oar (adanayampu). Sitting two to a row along the length of the boat, there will be 64 paddlers, representing 64 art forms (or on occasion 128 paddlers). They row in rhythm of the vanchipattu ('boat[man's] song'). There will be around 25 singers in a row at the middle between the paddlers. In the middle of the second half of the boat is a platform for eight people to stand from where the cantor will lead the song. They represent the Ashtadikpalakas (Devas or gods who guard the eight directions).