Кіріспе

Сэмюэл Пепис Кокерлл (15 ақпан 1753 – 12 шілде 1827) – ағылшын архитектор. Ол Сомерсет қаласының Бишопс Хулл ауылындағы Джон Кокерллдің ұлы және 1-ші баронет сэр Чарльз Кокерллдің үлкен ағасы болды. Ол ең танымал жұмысы – Глостерширдегі Сезинкотт үйін жобалаған, оның бірегей шығыс стиліндегі ерекшеліктері Брайтон павильонының әсемдігіне әсер еткен. Ол күнделік жазушы Сэмюэл Пепистің шөбересі болды.

Өмір

Кокерл өзінің алғашқы жетістіктері үшін, негізінен ресми сәулет саласында, Сэр Роберт Тейлордың кеңсесінде білім алды. Ол Тейлорға өзінің ерте дамуы үшін міндетті екенін айтты. 1774 жылы ол алғашқы тағайындамасын алды – Лондонның сәнді Вест-Эндіндегі Сент-Джордж Ганновер сквері шіркеуінің геодезисі. 1775 жылы ол Лондон мұнарасындағы Жұмыс кеңсесі ретінде Корольдік жұмыс кеңсесіне қосылды, бұл көбінесе номиналды лауазым болды; 1780 жылы Ньюмаркеттегі кеңсе қызметі де қосылды. Оның еңбекқорлығы мен қабілеттілігіне қарамастан, ол 1782 жылы Жұмыс кеңсесінің қайта ұйымдастырылуы кезінде бұл лауазымдардан айырылды. 1788 жылы Тейлор қайтыс болғаннан кейін Кокерл Сэр Роберттің орнын басып, Табылған аурухана мен Пултеней иеліктерінің геодезисі болды. 1790 жылы ол Foundling Hospital басқармасына Лондонның Блумсбери ауданындағы олардың кең иелігін дамыту жобасын ұсынды, ол оның жоспарларына сәйкес жүрді, ол отставкаға кетіп, оның шәкірті Джозеф Кей оның орнын басып алғанға дейін. Ол Тейлордың Адмиралтейство үйін, Уайтхоллды Адмиралтействоның бірінші лордының резиденциясы ретінде 1786–88 жылдары жобалау жұмысын жалғастырды. Кокерл Лондонның Бейсвотер ауданындағы көптеген ғимараттардың, соның ішінде Сюссекс бақтарының сәулетін жасады, бірақ басқа қала құрылысы жобаларында онша сәттілікке жете алмады. Лондон епископының геодезисі ретінде ол Паддингтондағы епархиялық иелікті салу жоспарларын жасады, бірақ схема Кокерлдің қайтыс болған кезінде Конахт скверімен ғана басталды, ал оның орнын басып келген Георг Гатч басшылығымен басқа жоспар аяқталды. Сол кезде Блумсберидегі Мортимер иелігіндегі «Кармартен сквері» үшін тағы бір сәтсіз әрекет болды; ақырында жер Лондон университеті үшін сатып алынды. Ол 1803 жылы Соходағы Сент-Анн шіркеуі үшін жаңа мұнараны жобалады. 1806 жылдан бастап ол Шығыс Үндістан компаниясында геодезист болып жұмыс істеді. Сезинкоттан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан Глостерширдегі Дейлсфордты, басқа бай саудагер Уоррен Гастингс үшін де жобалады. Гастингс Кокерлге 1788 жылдың шілдесінде, Кокерлдің Адмиралтействоға геодезист болып тағайындалғанға дейін жүгінді. Ол Беркширдегі Редингке жақын Уайткнайтс қаласында Гастингстің танысы Уильям Бям Мартинге кіреберіс пен көпір салдырды. Кокерл 1793 жылға дейін үй үшін 13 300 фунт стерлинг алды, ал Гастингс шамамен 60 000 фунт стерлинг жұмсады. Жылы алтын түсті Stanway әктасымен өте әсемдемесіз биіктіктерде терезелер тіпті қалыпты айналдырмай, күлте тасқа тікелей ойылып салынған. Үш қабатты баққа қараған жағының орталық үш бөлігі екі қабатты қанаттарының арасында төменгі күмбезбен жартылай шеңберлі проекциямен безендірілген, бай композиттік тәртіптегі тіркесімді бағаналармен сәнделген. Күмбез ортасында шар тәрізді финишке дейін қисықтарды кері бұрып көтеріледі, бұл үнділік ерекшелік. Кокерлдің кіреберіс жағы едәуір өзгертілген. Кокерл сонымен қатар Уэльстің Ұлттық ботаникалық бағының үйі болып табылатын Кармартенширдегі Миддлтон залын да жобалады. Кокерлдің шәкірттерінің арасында 1795 жылы АҚШ-қа эмиграциялап, Ақ үй мен АҚШ Капитолийінде жұмыс істеген сәулетші Бенджамин Генри Латроб (1764–1820) және Бенджамин Гаммоу болды. Оның кеңсесінде оқыған ұлы Чарльз Роберт Кокерл де танымал сәулетші болды. Сэмюэл Пепис Кокереллдің есімі 1811 және 1819 жылдар аралығында Санкт-Полс соборындағы OBE капелласының сыртындағы тақтада «Сент-Полс соборының құрылысын зерттеуші» ретінде жазылған. 1797 жылы Кокерл Фотрингхай, Нортгемптоншир, Рев. Эссекстің Дагенхэм және Вестминстердің Сент-Мартин-ин-Филдс қалаларындағы Авраам Блэкборнның иелігін сатумен айналысты.

Отбасы

Ол 1782 жылғы 18 маусымда Энн Ветэмге үйленді және он бір бала (бес ұл және алты қыз) дүниеге келді. Олардың ішінде Чарльз Роберт Кокерелл (1788–1863) сәулетші болды; Ричард Хоу Кокерелл (1798–1839) Корольдік Әскери-теңіз флотының капитаны болды, бірақ 1840 жылы қайтып оралмақшы болғанға дейін Калькуттада қайтыс болды. Ричардтың қызы Анна Тереза Кокерелл (1836–1912) Шрусбери графинясы атанды. Оның үлкен ағасы полковник Джон Кокерелл (1752–1798) Сезинкоттегі жерді сатып алып, оны 1802 және 1837 жылдар аралығында кіші ағасы Чарльзқа (1755–1837) депутат ретінде қалдырды, ол 1809 жылғы 25 қыркүйекте, 1808 жылы Харриет Рашутқа қайта үйленгеннен кейін Сэр Чарльз Кокерелл, 1-ші баронет атанды. 1805 және 1820 жылдар аралығында Кокерелл ағайындылары Сезинкот үйін бірлесіп жобалап, салған.