Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландиядағы табиғатты қорғау ұйымдары, басқа ұлттық трастар.
Conservation organisation in England, Wales and Northern Ireland
other National Trusts
1894 жылдың шілдесінде Гилл, Хантер, Ронсли және Вестминстер герцогы басқарған уақытша кеңес Гросвенор үйінде кездесіп, компанияны «Тарихи қызығушылық немесе табиғи сұлулық орындары үшін Ұлттық траст» деп атауға шешім қабылдады. Қауымдастық ережелері Сауда кеңесіне ұсынылып, 1895 жылдың 12 қаңтарында Компаниялар заңына сәйкес тіркелді. Оның мақсаты – «ұлттың мүддесі үшін көрнекті немесе тарихи құндылығы бар жерлерді және үйлерді (ғимараттарды қоса алғанда) тұрақты сақтауға көмектесу» болды.
In July 1894 a provisional council, headed by Hill, Hunter, Rawnsley and the Duke of Westminster met at Grosvenor House and decided that the company should be named the National Trust for Places of Historic Interest or Natural Beauty. Articles of association were submitted to the Board of Trade and on 12 January 1895, the Trust was registered under the Companies Act. Its purpose was to "promote the permanent preservation for the benefit of the Nation of lands and tenements (including buildings) of beauty or historic interest".
Алғашқы жылдар
Траст өзінің алғашқы жерін 1895 жылдың басында алды; Уэльстегі Бармуттың үстіндегі жартаста орналасқан Динас Олеуді Раунслидің досы Фанни Талбот сыйға берді. Трасттың алғашқы ғимараты келесі жылы сатып алынды; Суссекс ауылы Альфристондағы 14 ғасырлық Альфристон діни қызметкерлер үйі 10 фунтқа сатып алынды және жөндеуге тағы 350 фунт жұмсалды. 1907 жылы Хантер алғашқы Ұлттық Траст заңын жатты, ол Парламентте қабылданды және Трастқа жерін иемдеуге болмайтын деп жариялау құқығын берді, яғни парламенттің келісімінсіз сатуға болмайды. Бұдан бөлек, заң Трастқа қағидалар қабылдауға мүмкіндік берді. 1919, 1937, 1939, 1953 және 1971 жылдары тағы да бірнеше заңдар қабылданды. Бастапқыда Траст ашық кеңістіктерді және әртүрлі қорғауға алынған ғимараттарды (сыйлық немесе сатып алу арқылы) алумен айналысты. Ғимараттар көбінесе шағын болды, бірақ Сомерсеттегі Баррингтон Корт Трасттың алғашқы ірі сарайы болды. Трасттың алғашқы жылдары сатып алған екі орыннан кейін табиғат қорықтары құрылды: Кембриджширдегі Уикен Фен және Норфолктегі Блейкени Пойнт, екеуі де табиғатты зерттеуші және банкир Чарльз Ротшильдтің көмегімен сатып алынды. Солсбери жазығындағы White Barrow 1909 жылы 60 фунтқа сатып алынған Трасттың алғашқы археологиялық ескерткіші болды. 1914 жылға қарай Лондондағы шағын кеңседе жұмыс істейтін Трасттың 725 мүшесі болды және 63 мүліктің иесі атанды.
The Trust acquired its first land in early 1895; Dinas Oleu, on the clifftop above Barmouth in Wales, was donated by Fanny Talbot, a friend of Rawnsley. The Trust's first building was acquired the following year; Alfriston Clergy House, a 14th century house in the Sussex village of Alfriston, was bought for £10 and required a further £350 for repairs. In 1907 Hunter drafted the first National Trust Act, which was passed by Parliament and gave the Trust the power to declare its land inalienable, meaning that it could not be sold without parliamentary approval. In addition, the Act enabled the Trust to make by laws. Further Acts would follow in 1919, 1937, 1939, 1953, and 1971. In the early days, the Trust was concerned primarily with the acquisition (by gift or purchase) of open spaces and a variety of threatened buildings. The buildings were generally of modest size, an exception being Barrington Court in Somerset, the Trust's first large country house. Two of the sites acquired by the Trust in its early years later became nature reserves: Wicken Fen in Cambridgeshire and Blakeney Point in Norfolk, both purchased with the help of a donation by naturalist and banker Charles Rothschild. White Barrow on Salisbury Plain was the Trust's first archaeological monument, purchased in 1909 for £60. By 1914 the Trust, operating out of a small office in London, had 725 members and had acquired 63 properties, covering .
Кеңейту
1920 жылы Траст үш негізін қалаушысының соңғысы – Ронслиден айырылды. Оның құрметіне, оның ішінде Дервенвотердегі Ұлы Орманның бір бөлігі, көлдер аймағындағы жерлер сыйлықтар арқылы молайтылды. 1923 жылы әдеби сыншы Джон Бейли Траст төрағасы болды. Оның төрағалығы кезінде Трасттың қаржысы, мүшелері мен меншігі арта түсті. 1920 жылдары Батыс Сассекстегі Сисбери рингі және екі ортағасырлық қамал (Шығыс Сассекстегі Бодиам қамалы және Линкольнширдегі Таттершалл қамалы) сияқты көне ғимараттар, Лорд Керзонның Трастқа қалдырған мүлігінің ішінде болды. 1925 жылы Траст Гертфордширдегі Эшридж иелігін сатып алу үшін жалпыұлттық науқан ұйымдастырды және рекордтық 80 000 фунт жинады. Бейли 1931 жылы қайтыс болғанда, "Таймс" газеті оған құрмет көрсетіп, былай деп жазды: "Ұлттық Трасттың қазіргі күшті орнының көп бөлігі оның еңбегінің нәтижесі, ал елдің ауылдық сұлулығы мен тарихи маңызына оның ықпалды ынтасының тікелей немесе жанама нәтижесінде қаншалықты көп сыйлықтар жасалғанын ешқашан білмейтін шығар". Көлдер аймағының үлкен бөлігіне ие болған Траст 1930 жылы Пик аймағындағы алғашқы жер учаскесін алды. Төрт жылдан кейін Илам залы жасөспірімдер үйі ретінде пайдалануға берілді. 1930 жылдары Траст жағалауды сақтауға көбірек қызығушылық танытты, Девон мен Корнуоллдағы отыздан астам шағын жағалаулық мүлік Трастқа берілді. 1934 жылы Траст өзінің алғашқы ауылын, Бакингемширдегі Батыс Уайкомбты алды, оны Корольдік өнер қоғамы Трастқа сыйға тартты, ал ол бұл ауылды бес жыл бұрын сэр Джон Линдсей Дашвудтан сатып алған болатын. 1939 жылы Чеширдегі Quarry Bank Mill және оған жататын Стайл ауылы, оны Самуэль Грег жұмысшылары үшін салған, Трастқа сыйға тартылды. 1930 және 1940 жылдары Траст Фергюсоннің тобының конвенцияға қарсы қаржы жинау тактикасынан пайда тапты; Билл Стикерс және Ред Бидди сияқты псевдонимдермен әйелдер тобы, олар Трастқа ақша жеткізген кезде маскировка киіп, әртүрлі трюктар жасады. Олардың қайырымдылықтары Трастқа Суррейдегі Шелфорд диірмені және Уайт аралындағы Ньютаунның ескі қалалық үйі сияқты әртүрлі мүліктерді сатып алуға мүмкіндік берді.
In 1920 the Trust lost the last of its three founders, Rawnsley. The Trust's of land in the Lake District were augmented by gifts in his memory, including part of the Great Wood on Derwentwater. In 1923 literary critic John Bailey took over as chairman of the Trust. Under his chairmanship, the Trust saw an increase in funds, membership, and properties. The 1920s saw the acquisition of more archaeological sites, including Cissbury Ring in West Sussex, and early buildings, including two medieval castles (Bodiam Castle in East Sussex and Tattershall Castle, Lincolnshire) bequeathed to the Trust by Lord Curzon. In 1925 the Trust launched a national appeal to buy the Ashridge Estate in Hertfordshire, successfully raising a record £80,000. When Bailey died in 1931 The Times paid tribute to him: "The strong position which the National Trust now occupies is largely due to him, and it will perhaps never be known how many generous gifts of rural beauty and historic interest the nation owes, directly or indirectly, to his persuasive enthusiasm." The Trust, which already owned a large area of the Lake District, acquired its first piece of land in the Peak District in 1930. Four years later, Ilam Hall was presented to the Trust for use as a youth hostel. The 1930s saw an expansion of the Trust's interest in coastal conservation, with more than thirty small coastal properties in Devon and Cornwall alone given to the Trust. In 1934 the Trust acquired its first village, West Wycombe in Buckinghamshire, which was donated to the Trust by the Royal Society of Arts, which had bought it from Sir John Lindsay Dashwood five years previously. Quarry Bank Mill in Cheshire was donated to the Trust in 1939 with an estate including the village of Styal, which had been built for the mill workers by Samuel Greg. During the 1930s and 1940s, the Trust benefited from the unconventional fundraising tactics of Ferguson's Gang; a group of women with pseudonyms such as Bill Stickers and Red Biddy who wore disguises and carried out stunts when delivering money to the Trust. Their donations enabled the Trust to purchase various properties including Shalford Mill, in Surrey, and Newtown Old Town Hall, on the Isle of Wight.
Ауылдық үйлер жобасы
Бейлиден кейін Траст төрағасы болып 2-ші Зетленд маркизі тағайындалды, ал 1936 жылы Траст Джеймс Лис Милнмен хатшы ретінде, ел үйлері мен бақшаларын сақтау жолдарын іздеу үшін Ел үйлері комитетін құрды. Осы кезде үй иелері оларды күтіп ұстауға шамасы келмейтін еді. Ел үйлері схемасы құрылды, ал 1937 және 1939 жылғы Ұлттық сенім актілері жеке меншік иелерінен Трастқа мүлікті беруді жеңілдетті. Схема иелеріне елдік үйлеріне және үйді күтіп ұстау үшін қажетті қаражатқа салынатын мүліктік салықтан босануға мүмкіндік берді, ал олар мен олардың мұрагерлері жұртшылыққа белгілі бір деңгейде қол жеткізілім болған жағдайда мүлікті пайдалануды жалғастыра берді. Схема бойынша ұсынылған алғашқы үй Уилтширдегі Стоурхед болды, бірақ ол 1947 жылы иелері сэр Генри мен леди Хоардың қайтысынан кейін ғана Трастқа қосылды. Схема бойынша Трастқа тапсырылған алғашқы мүлік салыстырмалы түрде жаңа үй болды: Вулвергемптонның жанындағы Уайтвик Манор елу жыл бұрын ғана салынған. Лэкок аббаттығы, сондай-ақ Уилтширде, тағы бір ерте сатып алынған мүлік болды, оны жеті жылға жуық келіссөздерден кейін Матильда Талбот (Генри Фокс Талботтың немересі) Трастқа тапсырды. Үйге Лакок ауылы мен оның қаражаты да қосылды.
Bailey was followed as chairman of the Trust by the 2nd Marquess of Zetland, and in 1936 the Trust set up the Country Houses Committee, with James Lees Milne as secretary, to look into ways of preserving country houses and gardens at a time when their owners could no longer afford to maintain them. A country house scheme was set up and the National Trust Acts of 1937 and 1939 facilitated the transfer of estates from private owners to the Trust. The scheme allowed owners to escape estate duty on their country house and on the endowment which was necessary for the upkeep of the house, while they and their heirs could continue to live in the property, providing the public were allowed some access. The first house offered under the scheme was Stourhead in Wiltshire, although it was not acquired by the Trust until after the death in 1947 of the owners Sir Henry and Lady Hoare. The first property to be actually handed over to the Trust under the scheme was a relatively modern house: Wightwick Manor near Wolverhampton had been built just fifty years earlier. Lacock Abbey, also in Wiltshire, was another early acquisition, handed to the Trust by Matilda Talbot (granddaughter of Henry Fox Talbot) after nearly seven years of negotiations. The house came with the village of Lacock and an endowment of .
Соғыстан кейінгі жылдар
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін үкімет Ұлттық жер қорын «жеңіс үшін алғыс айту» ретінде құрды, мақсаты – артық соғыс мүліктерін сатудан түскен қаражатты ұлттық мүдделерге қажетті мүлікті сатып алуға жұмсау еді. Бұл схема сонымен қатар, мұралық салық төлеу үшін үкіметке берілген тарихи үйлер мен жерлерді сенімгерлік қорға беруге мүмкіндік берді. Қордың «Жер» бағдарламасы бойынша алғашқы ашық кеңістігі – Көмкер ауданындағы Хартсоп шабындығы болды; алғашқы ауылдық үй – Корнуоллдағы Котехел. Кейін сатып алынған нысандардың ішінде Хардвик Холл, Икворт Хаус, Пенрин қамалы және Сиссингхерст сарай бағы бар. 1980 жылы Жер қоры Ұлттық мұра ескерткіштері қорымен алмастырылды. Осы кезеңдегі қосымша заңнамалар Қордың жұмысына көмектесті: 1947 жылғы қала және елді мекендерді жоспарлау туралы заң жергілікті билік органдары мен Қор арасындағы ынтымақтастықты күшейтті, ал 1953 жылғы тарихи ғимараттар және ескерткіштер туралы заң Қорға басқа меншік иелері сияқты тарихи ғимараттарды күтіп ұстауға және жөндеуге мемлекеттік гранттар алуға мүмкіндік берді. 1959 жылы басталып, 1964 жылы аяқталған маңызды жоба – Авон каналының Стратфордтағы оңтүстік бөлігін қайта жаңарту болды. Джон Смит Қорды осы жобаны қолға алуға көндірді және жұмысты жүздеген еріктілер атқарды. 1945 жыл мен 1965 жыл аралығында Кроуфорд графының төрағалығымен Қор мүшелерінің санын 7 850-ден 157 581-ге, ал қызметкерлерінің санын 15-тен 450-ге дейін арттырды. Қорға тиесілі жер көлемі 1945 жылдан 1965 жылға дейін ұлғайды, сондай-ақ келісімшарттар жасалды. 1945 жылдың мамыр айында Қордың лондондық кеңсесі Куин Эннс Гейттегі ғимаратқа көшірілді.
After World War II the National Land Fund was set up by the government as a "thank offering for victory" with the purpose of using money from the sale of surplus war stores to acquire property in the national interest. The scheme also allowed for the transfer to the Trust of historic houses and land left to the government in payment of estate duty. The first open space acquired by the Trust under the Land scheme was farmland at Hartsop in the Lake District; the first country house was Cotehele in Cornwall. Later acquisitions included Hardwick Hall, Ickworth House, Penrhyn Castle and Sissinghurst Castle Garden. The Land Fund was replaced in 1980 by the National Heritage Memorial Fund. The work of the Trust was aided by further legislation during this period: the Town and Country Planning Act 1947 led to greater cooperation between local authorities and the Trust, while the Historic Buildings and Ancient Monuments Act 1953 allowed the Trust to receive government grants for the upkeep and maintenance of historic buildings on the same terms as other owners. A major project, begun in 1959 and completed in 1964, was the restoration of the southern section of the Stratford upon Avon Canal. The Trust was persuaded to take on the scheme by John Smith and the work was carried out by hundreds of volunteers. Between 1945 and 1965 the Trust, under the chairmanship of the Earl of Crawford, saw a growth in its membership from 7,850 to 157,581 and growth in its staff from 15 to 450. The area of land owned by the Trust increased from in 1945 to in 1965, with a further covenanted. In May 1945, the Trust's London headquarters had moved to premises in Queen Anne's Gate.
Бенсонның есебі
1965 жылы Траст «Enterprise Neptune» жобасын іске қосты, мақсаты – жағалаудың бөліктерін сатып алу немесе оларға құқықтарды рәсімдеу арқылы қаражат жинау және оларды құрылыс салудан қорғау болатын. Жоба сәтті аяқталды, алғашқы жылы 800 000 фунт стерлингтен астам қаражат жиналды, бірақ жоба директоры Конрад Ронсли (бұрынғы теңіз флоты командирі және Траст негізін қалаушылардың бірі Хардвик Ронслидің немересі) Траст әкімшілігімен келіспей, оған қарсы ашық сынап айтты. 1967 жылдың ақпан айында ерекше жалпы жиналыс шақырылды. Реформалық топтың ұсыныстары қабылданбаса да, Траст өзгерістердің қажеттігін мойындады және басқару мен ұйымдастыру мәселелерін қарастыру үшін кеңесші комитет құрды. Комитеттің төрағасы Трасттан тәуелсіз бухгалтер сэр Генри Бенсон болды. Қалған үш мүше – Лен Кларк, сэр Уильям Хейтер және Патрик Гибсон – барлығы Траст кеңесінің құрамында болды. Бенсонның баяндамасы 1968 жылы жарияланды. Баяндамада Траст саясаты қолданып, бірқатар ұйымдық өзгерістер ұсынылды, олар кейін 1971 жылғы Ұлттық Траст заңында бекітілді. Баяндама жарияланғаннан кейін Траст басқару функциясының көп бөлігі аймақтарға берілді.
In 1965 the Trust launched Enterprise Neptune, a campaign to raise funds to buy or acquire covenants over stretches of coastline and protect them from development. The project was successful, raising over £800,000 in its first year, but it had unforeseen consequences for the Trust as the project director, Conrad Rawnsley (a former naval commander and grandson of one of the Trusts' founders, Hardwicke Rawnsley), fell out with the administration of the Trust and conducted a public attack against it. An extraordinary general meeting was called in February 1967 and, although the reform group's resolutions were defeated, the Trust recognised the need for change and set up an advisory committee to look at their management and organisation. The committee was chaired by accountant Sir Henry Benson, who was independent of the Trust. The other three members, Len Clark, Sir William Hayter, and Patrick Gibson, were all on the Trust's council. The Benson report was published in 1968 and, although broadly endorsing the Trust's policy, recommended a number of organisational changes, which were then embodied in the National Trust Act of 1971. Following the publication of the report, much of the administration of the Trust was devolved to the regions.
Жүз жылдық мерейтойы
ХХ ғасырдың соңғы үш онжылдығында Траст мүшелерінің саны 1968 жылы 160 000-нан 1995 жылы жүз жылдық мерейтойына қарай екі миллионнан астамға дейін өсті, бұл Бенсон баяндамасында ұсынылғандай, Трасттың қоғамдық байланыстар директоры мен аймақтық ақпарат қызметкерлерін жұмысқа алуының нәтижесі болды. 1970 жылдардан бастап Трастқа қарасты объектілерде шайханалар мен сувенирлік дүкендер ашылды, ал 1984 жылы сауда қызметін жүзеге асыру үшін компания құрылды. Трастқа қарасты объектілерде іс-шаралар, оның ішінде қойылымдар мен концерттер, сондай-ақ білім беру шаралары ұйымдастырылды. 1986 жылы Траст алғашқы әйел төрағасын – Дэм Дженнифер Дженкинсті тағайындады. 1995 жылы Траст 100 жылдығын тойлағанда, оның меншігінде немесе қамқорлығында 223 үй, 159 бақша, ашық дала және жағалау аймақтары болды. 1990 жылдары Траст ішінде бұғы аулау мәселесі бойынша дау туындады, ол жылдық бас жиналыстарда көп талқыланды. 1997 жылы Траст өзінің жерінде бұғы аулауға тыйым салды.
The last three decades of the 20th century saw a large increase in membership of the Trust from 160,000 in 1968 to over two million by the time of its centenary in 1995, much of it down to the Trust's employment of a director of public relations, as recommended by the Benson report, and regional information officers. Starting in the 1970s, tea rooms and souvenir shops were opened in Trust properties, and in 1984 a company was set up to operate the trading activities. Programmes of events, including plays and concerts, and educational activities were organised at Trust properties. In 1986 the Trust appointed its first female chairman, Dame Jennifer Jenkins. When the Trust reached its centenary in 1995 it owned or looked after 223 houses, 159 gardens, of open countryside, and of coastline. In the 1990s, there was a dispute within the Trust over stag hunting, which was the subject of much debate at annual general meetings. The Trust banned stag hunting on its land in 1997.
21 ғасыр
2002 жылы Траст он жылдан астам уақыттан бері алғашқы ауылдық үйін сатып алды. Сомерсеттегі викториандық готикалық стильдегі Тинтесфилд үйі Ұлттық мұра мемориалдық қоры мен Мұра лотереясы қорынан, сондай-ақ жұртшылықтан түскен қайырымдылықтар есебінен иелігіне кірді. Үш жыл өткен соң, 2005 жылы Траст тағы бір ауылдық үйді сатып алды – Нортумберлендтегі Сетон Делавал Холл. 2007 жылы, құл саудасының ресми түрде тоқтатылғанына екі жүз жыл толуына орай, Траст төрт ай сайынғы журналында «Өткенге үңілу» деген мақала жариялады. Мақалада Трасттың «жасырын тарихының» әр түрлі аспектілері зерттелді және оның «кейбір мүліктері мен жинақтарын жаңаша түсіндірудің» жолдары ізделді. Траст жүргізген зерттеулер 2020 жылы олардың үйлері мен бақтарының шамамен үштен бірінің колониализм мен тарихи құлдықпен байланысы бар екенін көрсетті: «Бұл жаһандық құл саудасын, құл еңбегінің нәтижесінде алынған тауарлар мен өнімдерді, құлдықты жою және наразылық акцияларын, сондай-ақ Шығыс Үндістан компаниясын қамтиды». Бұл есеп дау тудырды, және Қайырымдылық комиссиясы 2020 жылдың қыркүйегінде Траст сенімділерінің шешім қабылдау процесін тексеру үшін нормативтік сәйкестік ісін бастады. Қайырымдылық комиссиясы Трастқа қатысты нормативтік шаралар қабылдауға негіз жоқ екенін мәлімдеді. Мүшелердің бір тобы қайырымдылық ұйымының болашағына қатысты алаңдаушылықтарды талқылау үшін «Сенімді қалпына келтіру» науқанын ұйымдастырды. 2023 жылғы Трасттың жылдық жалпы жиналысында «Сенімді қалпына келтіру» тобы кеңеске үш кандидатты ұсынды және екі қаулы қабылдауға тырысты, бірақ барлығы да мүшелер тарапынан қабылданбады. Жиналыстан кейін «Сенімді қалпына келтіру» директоры Зевдиту Гебрейоханес алты ай бұрын қабылдаған орнынан кету туралы шешімін іске асырды. 2020 жылы Джордж Флойдтың қазасынан кейін Ұлыбританиядағы құл саудасымен байланысты ескерткіштерді алып тастау туралы талаптар көтерілген кезде, Данхам Масси Холлдың алдындағы «жапырақтармен жабылған, басына күн сағатын ұстаған тізе бүккен африкалық тұлға» мүсіні алынып тасталды. 2020 жылдың наурызында COVID-19 пандемиясы салдарынан Ұлттық Трастқа қарасты үйлер, дүкендер мен кафелер жабылды, одан кейін барлық парктер мен бақшалар да жабылды. 2020 жылдың маусымынан бастап парктер мен бақшалар қайта ашыла бастады. 2021 жылдың мамырында Тим Паркер төрағалықтан кететіні хабарланды.
In 2002 the Trust bought its first country house in more than a decade. Tyntesfield, a Victorian Gothic mansion in Somerset, was acquired with donations from the National Heritage Memorial Fund and the Heritage Lottery Fund as well as members of the public. Three years later, in 2005, the Trust acquired another country house, Seaton Delaval Hall in Northumberland. In 2007, the bicentenary of the official abolition of the slave trade, the Trust published the article "Addressing the Past" in its quarterly magazine, examining aspects of the Trust's "hidden history" and finding ways of "reinterpreting some of its properties and collections". Research carried out by the Trust revealed in 2020 that 93, nearly one third, of their houses and gardens had connections with colonialism and historic slavery: 'this includes the global slave trades, goods and products of enslaved labour, abolition and protest, and the East India Company'. The report attracted controversy and the Charity Commission opened a regulatory compliance case into the Trust in September 2020 to examine the trustees' decision making. The Charity Commission concluded that there were no grounds for regulatory action against the Trust. A group of members started a campaign, Restore Trust, to debate concerns about the future of the charity. At the Trust's 2023 annual general meeting the Restore Trust Group put up three candidates for the council and two resolutions, but all were rejected by the membership. After the meeting Restore Trust's director, Zewditu Gebreyohanes, resigned, having made the decision to step down six months earlier. In 2020 the Dunham Massey Hall sundial statue of "a kneeling African figure clad in leaves carrying the sundial above his head" was removed from its position in front of Dunham Massey Hall after calls were made for the removal of statues in Britain with links to the slave trade in the wake of the murder of George Floyd. The COVID 19 pandemic led to the closure in March 2020 of National Trust houses, shops, and cafes, closely followed by all gated parks and gardens. Parks and gardens started to re open from June 2020. In May 2021, it was announced that Tim Parker would step down as chairman.
Басқару
Траст – тәуелсіз қайырымдылық ұйымы (No. 205846). Ол 1895 жылы коммерциялық емес компания ретінде құрылды, бірақ кейіннен парламенттің жеке заңымен, Ұлттық сенім туралы актісімен (1907) қайта құрылды. 1919 мен 1971 жылдар аралығында парламент қабылдаған келесі заңдар Трасттың өкілеттіктерін және қызмет аясын кеңейтті. Трасттың басқаруы 2005 жылғы «Қайырымдылық ұйымдары (Ұлттық Траст)» жарлығымен өзгертілді. Операциялық деңгейде Траст Ұлыбританияның ресми жергілікті басқару аймақтарымен үйлесетін аймақтарға бөлінген. Оның бас кеңсесі Суиндон қаласында орналасқан. 2019/20 жылы Траст 14 000 қызметкерді, оның ішінде шамамен 4 000 маусымдық жұмысшыны жұмысқа алды. Трасттың бас директоры Хилари МакГрейдиге жылдық 195 700 фунт стерлинг жалақы төленеді, ал тағы сегіз басшының жылдық жалақысы 100 000 фунт стерлингтен асып түседі. 2020 жылдың шілдесінде Траст коронавирус пандемиясы салдарынан 1 200 жұмыс орнының қатерде екенін хабарлады. 2020 жылдың қазан айында Траст 1 300 жұмыс орнының қысқартылғанын мәлімдеді.
The trust is an independent charity (no. 205846). It was founded as a not for profit company in 1895, but was later re incorporated by a private Act of Parliament, the National Trust Act 1907. Subsequent acts of Parliament between 1919 and 1971 amended and extended the Trust's powers and remit. The governance of the Trust was amended by the Charities (National Trust) Order 2005. At an operational level, the Trust is organised into regions which are aligned with the official local government regions of the UK. Its headquarters are in Swindon. In 2019/20 the Trust was employing 14,000 staff, including about 4,000 seasonal workers. The director general of the Trust, Hilary McGrady, is paid an annual salary of £195,700, with a further eight executives being paid over £100,000 a year. In July 2020 the Trust announced that 1,200 jobs were at risk due to the coronavirus pandemic. In October 2020 the Trust announced 1,300 job losses.
Қаржыландыру
2020 жылдың ақпан айына дейін Қордың жалпы кірісі 680,95 миллион фунт стерлингті құрады. Кірістің ең ірі көздері – мүшелік жарналары (269,7 миллион фунт стерлинг), тікелей жылжымайтын мүліктен түсетін кіріс (196,9 миллион фунт стерлинг), кәсіпкерлік және жаңару энергиясынан түсетін кіріс (79,3 миллион фунт стерлинг) және сыйлықтар (61,6 миллион фунт стерлинг). Қор сондай-ақ 20,8 миллион фунт стерлинг көлемінде гранттар алды, оның ішінде Natural England-тен 5,6 миллион фунт стерлинг, Ұлттық лотерея мұра қорынан 4,3 миллион фунт стерлинг және Қоршаған орта, тағамдық өнімдер және ауылдық істер департаментінен 3,5 миллион фунт стерлинг түсті. Ұлттық лотереяның қаржылық қолдауын ескере отырып, Қор 2017, 2018 және 2019 жылдардың қараша айында 100-ден астам нысандарға лотерея билеттерінің иелерін тегін шақырды. Қор жыл сайынғы Мұра күндері бағдарламасына да қатысады, онда мүше емес адамдар таңдалған нысандарға тегін кіре алады.
For the year ended February 2020, the total income of the Trust was £680.95 million. The largest sources of income were membership subscriptions (£269.7 million), direct property income (£196.9 million), enterprise and renewable energy income (£79.3 million), and legacies (£61.6 million). The Trust also received £20.8 million in grants, including £5.6 million from Natural England, £4.3 million from the National Lottery Heritage Fund, and £3.5 million from the Department for Environment, Food and Rural Affairs. In recognition of National Lottery funding, the Trust invited lottery ticket holders to visit over 100 properties free of charge for a few days in November 2017, 2018, and 2019. The Trust also takes part in the annual Heritage Open Days programme, when non members can visit selected properties free of charge.
Мүшелік және еріктілік
2020 жылдың ақпан айы соңына дейін Трасттың 5,95 миллион мүшесі болды (2,78 миллион тіркелген мүшелік). Трастқа 53 000-нан астам еріктілер көмек қолы созып, қолдау көрсетіп келеді (2020 жылғы мәлімет бойынша).
In the year ending February 2020, the Trust had 5.95 million members (2.78 million memberships). The trust is supported by volunteers, who, as of 2020, numbered over 53,000.
Тарихи үйлер мен бау-бақшалар
Траст 200-ден астам тарихи үйге ие, олар көпшілікке ашық. Олардың көпшілігі үлкен ауылдық үйлер немесе бақтар мен саябақтарда орналасқан сәнді үйлер. Оларда тарихи контексте сақталған суреттер, жиһаздар, кітаптар, металл бұйымдар, керамика және тоқыма өнімдері бар. Көптеген үйлерде қызметтік қанаттар сақталған. Шропширдегі Этингэм паркі 2019/20 жылы Ұлттық трастың ең көп талданған ауылдық үйі болды. Ол Хэмфри Рептонның жобалары бойынша жасалған ағаштармен тоңғырқталған және дуалмен қоршалған бақ пен кең саябақпен ерекшеленеді. 2019/20 жылы Англиядағы Ұлттық трастың ең көп талданған мүлкі – Ноттингемширдегі Клумбер паркі, онда ауылдық үй жоқ. Клумбер Хаусы 1938 жылы көбінесе бұзылып, 19 ғасырлық шіркеу парктің орталық нүктесіне айналды, сондай-ақ орманды аралдары бар көл, атқосым, жылыжайлар және екі классикалық ғибадатхана бар. Траст алғашқы сатып алған ауылдық үй – Сомерсеттегі Баррингтон Корт, елизаветалық сарай 1907 жылы сатып алынып, қираған және жиһазы жоқ күйде болды. Бұл тәжірибе трастқа ауылдық үйлерді күтіп ұстау шығындарын жабу үшін қаражаттың қажеттілігі туралы маңызды сабақ берді. Траст өзінің көптеген ауылдық үйлерін 20 ғасырдың ортасында, мұрагерлік салығы ең жоғары болған және көптеген ауылдық үйлер бұзылған кезде сатып алды. Үйлерін трастқа мұра етіп қалдырған отбасылармен жасалған келісімдер оларға мүліктің иесі болуға мүмкіндік берді. 1980 жылдардан бері траст үлкен үйлерді жеткілікті қаржылық қолдаусыз алуға көбірек тартынды, сондықтан осы санаттағы сатып алулар азайды, 2000 жылдан бері тек екі үй – Тинтесфилд және Ситон Делавал Холл сатып алынды. Біріншісі – 1956 жылы «Суреттер жөніндегі кеңесші» болып тағайындалған Сент Джон (Бобби) Гор. Ол Аптон Хаус, Полесден Лейси, Бускот Парк, Салтрам Хаус және Аскотт Хаустағы суреттердің каталогтарын жариялады. Оның 1986 жылы орнын басып, 120 мүліктегі өнер туындыларына күтім жасаған және 1995-1996 жылдары Ұлттық галереяда өткен «Ұлт үшін сенім» көрмесін ұйымдастырған Аластер Лэйн келді. 1980 жылдан 2001 жылға дейін траст суретшілерге Ұлттық траст орындарын бейнелейтін туындыларды жасауға тапсырыс берді. 2009 жылы Англияның және Уэльстің өнер кеңестерімен бірлесіп «Trust New Art» атты заманауи өнер бағдарламасын іске қосты. Осы бағдарлама аясында траст 200-ден астам суретшімен бірлесіп жұмыс істеді, олар өздерінің орындарынан шабыттанған жаңа өнер туындыларын жасады, соның ішінде: Джереми Деллер, Аня Галлаччо, Энтони Гормли, сэр Ричард Лонг, Серена Корда, Маркус Коутс және Кэти Патерсон.
The Trust owns more than 200 historic houses that are open to the public. Most of them are large country houses or stately homes set in gardens and parks. They contain collections of pictures, furniture, books, metalwork, ceramics, and textiles that have remained in their historic context. Service wings are preserved at many houses. Attingham Park in Shropshire, the most visited National Trust country house in 2019/20, is set in typical grounds with a walled garden and extensive parkland planted with trees to the designs of Humphry Repton. The most visited National Trust property in England in 2019/20 for which an admission charge is made was Clumber Park in Nottinghamshire, a park without a country house. Clumber House was largely demolished in 1938, leaving a 19th century chapel as the focus of the park, which also contains a lake with wooded islands, a stable block, glasshouses, and two classical temples. The first country house to be acquired by the Trust, the Elizabethan manor house Barrington Court in Somerset, was bought in 1907 and came in a dilapidated state and devoid of contents. The experience taught the Trust a salutary lesson about the need for endowments to cover the costs of the upkeep of country houses. The Trust acquired the majority of its country houses in the mid 20th century, when death duties were at their highest and many country houses were being demolished. The arrangements made with families bequeathing their homes to the Trust often allowed them to continue to live in the property. Since the 1980s, the Trust has been increasingly reluctant to take over large houses without substantial accompanying endowment funds, and its acquisitions in this category have been less frequent, with only two, Tyntesfield and Seaton Delaval Hall, since 2000. The first was St John (Bobby) Gore, who was appointed "Adviser on Paintings" in 1956. He published catalogues of the pictures at Upton House, Polesden Lacey, Buscot Park, Saltram House, and Ascott House. His successor in 1986 was Alastair Laing, who cared for the works of art at 120 properties and created the exhibition In Trust for the Nation, held at the National Gallery in 1995–96. From the 1980s to 2001 the Trust commissioned artists to create works depicting National Trust places with their "Foundation for Art", and in 2009 launched its contemporary art programme entitled "Trust New Art" in a joint venture with Arts Council England and Arts Council of Wales. As part of this programme, the Trust has worked with over 200 artists to create new artworks inspired by their places including: Jeremy Deller, Anya Gallaccio, Antony Gormley, Sir Richard Long, Serena Korda, Marcus Coates and Katie Paterson.
Жағалау және ауыл
Ұлттық Траст – Ұлыбританиядағы ең ірі жеке меншік жер иегері. Трасттың жер қоры шамамен, көбінесе ауылдық жерлерді құрайды. Кембриджширдегі Уимполл есіміндегі үй шаруашылығы жұртшылыққа ашық. Траст сонымен қатар орман, тоғай, төбелер мен сортаңдарға ие. Бұл аумақтар көбінесе тегін түрде жұртшылыққа ашық, сондай-ақ елдік үйлерге қоса берілген кейбір саябақтар да (ал басқаларына кіру ақысы бар). Траст Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландия жағалауының шамамен бес бөлігінің бірін иеленеді немесе қорғайды (780 миль (1255 км)), және одан да көп алуды көздейтін, ұзақ мерзімді Нептун жобасы атты кампаниясы бар.
The National Trust is the largest private landowner in the United Kingdom. The Trust's land holdings account for almost , mostly of countryside. At Wimpole Estate in Cambridgeshire, the home farm is open to the public. The Trust also owns forests, woods, downs, and moorland. These areas are generally open to the public free of charge, as are some of the parks attached to country houses (others have an admission charge). The Trust owns or protects roughly one fifth of the coastline in England, Wales, and Northern Ireland (780 mile (1255 km)), and has a long term campaign, Project Neptune, which seeks to acquire more.
Ең көп қаралған нысандар
Трасттың 2021–2022 жылдық есептерінде 50 000-нан астам келушісі бар барлық ақылы нысандар тізімделген. № Мүліктің орналасқан жері Келушілер саны 1 Атингэм Парк Шропшир 562 873 2 Кливден Букингемшир 543 751 3 Данхэм Масси Холл Үлкен Манчестер 506 534 4 Клумбер Парк Нотингемшир 489 257 5 Калк Абби Дербишир 440 966 6 Фонтанс Абби Солтүстік Йоркшир 389 511 7 Белтон Хаус Линкольншир 355 679 8 Стоурхед Уилтшир 350 894 9 Англси Абби Кембриджшир 339 355 10 Кингстон Лейси Дорсет 319 820
The Trust's 2021–2022 Annual Reports lists all properties open at charge with more than 50,000 visitors. No. Property LocationVisitors 1 Attingham Park Shropshire 562,873 2 Cliveden Buckinghamshire 543,751 3 Dunham Massey Hall Greater Manchester 506,534 4 Clumber Park Nottinghamshire 489,257 5 Calke Abbey Derbyshire 440,966 6 Fountains Abbey North Yorkshire 389,511 7 Belton House Lincolnshire 355,679 8 Stourhead Wiltshire 350,894 9 Anglesey Abbey Cambridgeshire 339,355 10 Kingston Lacy Dorset 319,820