Англия заңгері және мемлекет қайраткері Хенедж Финчтің өмірі мен қызметі
Heneage Finch, 1st Earl of Aylesford
Генридж Финч, 1-й граф Эйлсфорд – англ. юрист, политик. Участвовал в преследовании лорда Рассела, проявил себя как оратор и адвокат. Биография и роль в истории.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хенедж Финч, 1-ші Эйлсфорд графы, PC, KC (шамамен 1649 – 22 шілде 1719) – ағылшын заңгері және мемлекет қайраткері.
English lawyer and statesman
Heneage Finch, 1st Earl of Aylesford, PC, KC (c. 164922 July 1719) was an English lawyer and statesman.
Ерте өмір
Финч – Ноттингемнің 1-ші графы Хенейдж Финч пен оның әйелі Элизабет Хервидің (Дэниел Хервидің үлкен қызы) екінші ұлы болған. Оның әкесі тарапынан бабалары – Қоғамдық палатаның спикері, құрметті сэр Хенейдж Финч (сэр Мойл Финчтің үшінші ұлы, 1-ші барон және Винчилсияның 1-ші графинясы Элизабет Финч) және Фрэнсис Белл (Бэупре Холлдан сэр Эдмонд Беллдің қызы) еді. 1682 жылы ол Лондон корпорациясына жасалған шабуылда, ал келесі жылы Лорд Расселдің ісінде тәждің өкілі болды. Гилберт Бернеттің айтуынша, және одан кейінгі бірнеше сот процестерінде ол тұтқындарға қарсы мәселені ашып айтуда, қатаң немесе адал ойлаудан гөрі, кейбір шеберлікпен бұрып, жаман тілділік танытты. Дегенмен, ол сол кездегі тәждің прокурорының міндеттерін асырып түспеген сияқты. 1684 жылы Алгернон Сиднидің ісінде ол айыпталушының жарияланбаған еңбегі – ашық әрекет екенін айтып, Джеффристің «scribere est agere» (жазу – әрекет ету) деген пікірін қолдады. Сол жылы ол Джеймс II-ге Титус Оутсқа қарсы қылмысты жала жабу ісінде кеңесші болды, ал 1685 жылы Оутсты жалған куәлік беруде тәждің атынан сотқа берді. Элизабет пен Хенейджтің үш ұлы мен алты қызы болды, олардың ішінде:
Finch was second son of Heneage Finch, 1st Earl of Nottingham and the former Elizabeth Hervey (eldest daughter of Daniel Hervey). His paternal grandparents were Hon. Sir Heneage Finch, Speaker of the House of Commons (third son of Sir Moyle Finch, 1st Baronet and Elizabeth Finch, 1st Countess of Winchilsea) and Frances Bell (daughter of Sir Edmond Bell of Beaupré Hall). In 1682, he represented the crown in the attack upon the Corporation of London, and next year in the prosecution of Lord Russell, when, according to Gilbert Burnet, and in several other trials afterwards, he showed more of a vicious eloquence in turning matters with some subtlety against the prisoners than of strict or sincere reasoning. He does not, however, appear to have exceeded the duties of prosecutor for the crown as they were then understood. In 1684, in the trial of Algernon Sidney, he argued that the unpublished treatise of the accused was an overt act, and supported the opinion of Jeffreys that scribere est agere (to write is to act). The same year he was counsel for James II in his successful action against Titus Oates for libel, and in 1685 prosecuted Oates for the crown for perjury. Together, Elizabeth and Heneage were the parents of three sons and six daughters, including:
Леди Элизабет Финч (1679–1757), Роберт Бенсонға, 1-ші Бингли баронына үйленді. Хенейдж Финч, Айлсфордтың 2-ші графы (1683–1757), 3-ші баронеттің қызы Мэри Фишерге үйленді. Ұлы Джон Финч (1739/40 ж. қайтыс болды), 1726 жылы өз туысы Элизабет Савилге үйленді. Леди Фрэнсис Финч (1759 ж. қайтыс болды), 5-ші баронет сэр Джон Блэндке үйленді. Ол 1719 жылдың 22 шілдесінде қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін үлкен ұлы Хенейдж Айлсфордтың 2-ші графы болды. 2-ші граф 1757 жылы қайтыс болды, осы күннен бастап графтық атағы оның тікелей ұрпақтарына берілді, олардың алтауы тікелей Хенейдж есімін алды.
Lady Elizabeth Finch (1679–1757), who married Robert Benson, 1st Baron Bingley. Heneage Finch, 2nd Earl of Aylesford (1683–1757), who married Mary Fisher, daughter of Sir Clement Fisher, 3rd Baronet. Hon. John Finch (d. 1739/40), who married his cousin Elizabeth Savile in 1726. Lady Frances Finch (d. 1759), who married Sir John Bland, 5th Baronet. He died on 22 July 1719. Upon his death, his eldest son Heneage succeeded him as 2nd Earl of Aylesford. The 2nd Earl died in 1757, and since this date the earldom has been held by his direct descendants, six of whom in succession have borne the Christian name of Heneage.