Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын жазушысы, суастына қарсы күрестік траулер.
English writer
the anti submarine trawler
Джордж Уорвик Дипинг (28 мамыр 1877 – 20 сәуір 1950) – ағылшын романисі және әңгімелер жазушысы, ең белгілі романы – "Соррелл мен ұлы" (1925).
George Warwick Deeping (28 May 1877 – 20 April 1950) was an English novelist and short story writer, whose best known novel was Sorrell and Son (1925).
Өмір
Уорвик Дипинг Эссекс графтығының Саутхенд-он-Си қаласында дәрігерлер отбасында дүниеге келді. Ол медицина мен ғылымды оқу үшін Кембридж университетінің Тринити колледжіне түсті (1902 жылғы наурыз айында магистр дәрежесін алды), содан кейін медициналық білімін аяқтау үшін Миддлсекс ауруханасына барды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Корольдік армияның медициналық корпусында қызмет етті. Кейін Дипинг дәрігерлік қызметтен бас тартып, толық уақытты жазушы болды. Ол Филис Мод Мерриллге үйленді және өмірінің соңына дейін Суррей графтығының Вейбридж қаласындағы Бруклендс-роудтағы "Истлендс" үйінде тұрды. Ол 1920-1930 жылдардағы ең көп сатылатын авторлардың бірі болды, оның жеті романы бестселлерлер тізіміне енді. Дипинг көптеген қысқа әңгімелердің авторы болды, олар британдық Cassell's, The Story Teller және The Strand сияқты журналдарда жарияланды. Ол сонымен қатар Saturday Evening Post және Adventure сияқты бірнеше американдық журналдарда көркем әдебиеттер жариялады. Американдық журналдардағы барлық қысқа әңгімелер мен сериялық романдар бұрын Ұлыбританияда жарияланған туындылардың қайта басылымы болды. Оның түрлі британдық көркем әдеби журналдарда жарияланған 200-ден астам қысқа әңгімесі мен очерктері өмірінде кітап түрінде жарық көрген жоқ.
Born in Southend on Sea, Essex, into a family of physicians, Warwick Deeping was educated at Merchant Taylors' School. He proceeded to Trinity College, Cambridge, to study medicine and science (receiving his MA in March 1902), then went to Middlesex Hospital to finish his medical training. During the First World War, he served in the Royal Army Medical Corps. Deeping later gave up his job as a physician to become a full time writer. He married Phyllis Maude Merrill and lived for the rest of his life in "Eastlands" on Brooklands Road, Weybridge, Surrey. He was one of the best selling authors of the 1920s and 1930s, with seven of his novels making the best seller list. Deeping was a prolific writer of short stories, which appeared in such British magazines as Cassell's, The Story Teller, and The Strand. He also published fiction in several US magazines, including the Saturday Evening Post and Adventure. All of the short stories and serialised novels in US magazines were reprints of works previously published in Britain. Well over 200 of his original short stories and essays that appeared in various British fiction magazines were never seen in book form during his lifetime.
Сыни қабылдау
Дипингтің даулы тақырыптарды қолданғанына қарамастан, ол маңызды жазушы ретінде аз танылды. Джордж Оруэлл, оның саяси нанымдары Дипингтікінен мүлдем басқаша болған, оны "болып жатқан оқиғаны жай ғана байқамайтын" жазушылардың "үлкен тайпасының" бірі деп есептеді. Грэм Грин де Дипингтің туындыларын сынады; "Жол картасыз" кітабында Грин Дипингтің романдарын "ақиқаттан алыс, күшпен жазылмаған, бір-бірінен кейін жалықтыратын сөздерден тұратын" кітаптар тізіміне қосты. Керісінше, Кингсли Амис Дипингтің еңбегіне сақтықпен мақтау айтты. Амис Дипингтің "Соррелл мен ұлы" романын оқып, бастапқыда ұнамады. Бірақ, кейінірек берген сұхбатында Амис "Соррелл мен ұлын" мақтап: "Оның сезімталдығы өте жабайы болғанмен, нәтижесін берді" деді.
Despite his use of controversial themes, Deeping received little recognition as a serious writer. George Orwell, whose political beliefs were very different from Deeping's, dismissed him as being among the 'huge tribe' of writers who 'simply don't notice what is happening'. Graham Greene also criticized Deeping's work; in his book Journey Without Maps Greene includes Deeping's novels on a list of books "written without truth, without compulsion, one dull word following another." By contrast, Kingsley Amis gave some guarded praise for Deeping's work. Amis read Deeping's Sorrell and Son and initially disliked the book. However, in a later interview Amis praised Sorrell and Son, saying "Its sensibility was very crude but it delivered".
Фильмдер
Дипингтің романдары негізінде түсірілген фильмдердің көпшілігі, екі ерекше жағдайды есептемегенде, үнсіз фильмдер дәуіріне жатады. "Тәуекел" 1920 жылы, "Түлкі шаруашылығы" 1922 жылы, ал "Соңғы күн" 1928 жылы түсірілді. Виктор Савилл режиссерлік еткен "Китти" (1929) – алғашқы британдық дыбысты фильмдердің бірі болды (фильмнің тек екінші жартысы ғана дыбыс жолымен жабдықталған). "Соррелл мен ұлы" (Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін өзін еңбекке жарамсыз деп тапқан, бірақ ұлына ең жақсы білім беруге бекінген офицер туралы) үш рет түсірілді: алғаш рет 1927 жылы үнсіз фильм ретінде, 1934 жылы дыбысты фильм ретінде қайта түсірілді және 1984 жылы телесериал ретінде шықты.
Movies based on Deeping's novels belong, with two exceptions, to the silent era. Unrest was filmed in 1920, Fox Farm in 1922, and Doomsday in 1928. Kitty (1929), directed by Victor Saville, was one of the first British talkies (only the second half of the film had a soundtrack). Sorrell and Son (about an officer who after the First World War finds himself unemployable except in a menial capacity, but who is determined to give his son the best education possible) was filmed three times: It first appeared in 1927 as a silent movie, was remade in 1934 as a sound film, and turned into a TV mini series in 1984.