Кіріспе

Фред Нибло (шын аты Фредерик Лидтке; 6 қаңтар 1874 – 11 қараша 1948) – американдық киноның алғашқы актерлерінің, режиссерлердің және продюсерлердің бірі.

Өмірбаян

Ол Фредерик Лидтке (кейбір дереккөздер «Фредерик Нобиле» деп қате айтады) Небраска штатының Йорк қаласында француз анасы мен Америка Азамат соғысында капитан қызметін атқарған және Геттисбург шайқасында жараланған әкесінен дүниеге келді. «Фред Нибло» сахналық есімімен Лидтке шоу-бизнес мансабын водевильде және тікелей эфирдегі өнер көрсетулерден бастады. 20 жылдан астам монологтармен сахнада болғаннан кейін, ол әлемді шарлап, 1912 жылдан 1915 жылға дейін Австралияда жұмыс істеді, онда жаңадан дами бастаған киноиндустрияға қатысып, алғашқы екі фильмін түсірді. 1901 жылдың 2 маусымында Нибло Бродвей актрисасы Жозефина Коханға, Джордж М. Коханның үлкен әпкесіне үйленді. Ол «Төрт Кохан» тобының екі үлкен жетістігіне – «Губернатордың ұлы» және «Сайлауға түсуші» – жетекшілік етті. 1904-1905 жылдары Фред сахналық мансабын қайта бастады, Париждегі «Роджерс ағалар» қойылымында Уолтер Ли Леонард рөлін ойнады, содан кейін водевильге оралды. Жозефина 1916 жылы қайтыс болды, сол жылы ол кинофильмдерде ойнап, режиссерлік жұмысын бастады. Австралияда жүргенде ол кейіннен әйелі болған актриса Энид Беннеттпен танысты. Голливуд режиссері ретінде ол ең көп еске алынатын фильмдерінің бірі – 1920 жылы Дуглас Фэрбенкс ойнаған «Зорроның белгісі». Келесі жылы ол Фэрбенкспен бірге «Үш мушкетер» фильмінде жұмыс істеді. 1925 жылы Нибло сол кездегі ең қымбат фильмдердің бірі болған «Бен-Хур» эпопеясының бас режиссері болды, ол кино тарихындағы үшінші ең табысты үнсіз фильм атанды. Нибло осы жетістігін 1926 жылы екі маңызды жұмыспен жалғастырды: «Жақындық» фильмінде Грета Гарбоның Америкадағы екінші рөлі және Норма Талмадждің «Камилла» фильміндегі басты рөлі. Нибло сол дәуірдің көрнекті жұлдыздарымен жұмыс істеді, олардың ішінде Джоан Кроуфорд, Лилиан Гиш және Рональд Колман бар. 1930 жылы ол шоу-бизнестің ең танымал есімдері Джон Гилберт пен Рене Адоренің қатысуымен «Кешірім» атты алғашқы дыбысты фильмін түсірді. Нибло мен Беннетт архитектор Уоллес Неффке Анджело Драйвтегі үйлерін жобалауды тапсырды, олар оны «Тұманды тау» деп атады. Үй 1926 жылы аяқталды және Ниблоның қаржылық жағдайы нашарлағаннан кейін 1940 жылы Жюль С. Стейнге сатылды. «Жас Донованның баласы» фильмінде Нибломен бірге жұмыс істеген актриса Марион Шиллинг: «Оның режиссер ретінде табысқа жетуінің бір себебі, ол өзі актер болғандықтан. Ол актердің көзқарасымен көріністі көріп, сезіне алатын. Ол бізге жоғарыдан қараған жоқ. Ол керемет адам болды» деді. Нибло 40 жылдан астам шоу-бизнеспен айналысқаннан кейін 1933 жылы зейнеткерлікке шықты. Соңғы 16 жылында 40-тан астам фильм түсірілді, олардың көпшілігі толық метражды фильмдер болды. Ол Голливудтың алғашқы жылдарындағы маңызды тұлға болды және Кино өнер және ғылым академиясының негізін қалаушылардың бірі болды. Киноиндустрияның дамуына қосқан үлесі үшін ол 1960 жылдың 8 ақпанында 7014 Голливуд бульварының аллеясында жұлдызға ие болды. Оның «Бен-Хур» фильмі АҚШ Ұлттық кино тізіміне сақтау үшін таңдалды. Нибло Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында қайтыс болды және Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Орман-Лаун мемориалдық зиратында үш баласы бар әйелі Энид Беннеттпен бірге жерленді. Оның Жозефина Коханнан болған ұлы Фред Нибло кіші (1903–1973) Оскар сыйлығына ұсынылған сценарийші болды.