Кіріспе

Польшалық социолог Станислав Оссовский (22 мамыр 1897 – 7 қараша 1963) – поляк социологы. Ол Лодзь университетінде (1945–1947) және Варшава университетінде (1947–1963) профессор болып жұмыс істеді.

Өмір

Осовский 1897 жылдың 22 мамырында Польшаның Липно қаласында дүниеге келген. Осовский социологияға көшуден бұрын логика және эстетика ғылымдарына үлес қосты. Варшава университетінде философияны оқыды, оның ұстаздары Т. А. Котарбинский, Ян Лукасевич және Владислав Татаркевич болды. Одан бөлек, Париж (Франция колледжі), Рим және Лондон қалаларында оқыған. 1920 жылғы соғысқа қатысқан. «Белгі ұғымын талдау» (1925) тақырыбындағы докторлық диссертациясын Варшава университетінің профессоры Тадеуш Котарбинскийге ұсынды. Қыркүйек науқанына қатысты. Оккупация жылдарын Львов және Варшава қалаларында өткізді. Жер асты университетінде социология пәнінен сабақ берді. Гуманистік социология мен антинатурализмді қолдады, табиғи ғылымдар мен әлеуметтік ғылымдарды ажырата білді. Әлеуметтік өмірдегі барлық құбылыстардың саналық аспектісі бар деп сенді. Мысалы, әлеуметтік байланыс, әсіресе этникалық немесе ұлттық, қиял мен сенімдердің нәтижесі болып табылады. Осовский расизм немесе шовинизм сияқты олардың патологиялық түрлерін қатаң сынап, патриотизм («жеке отан» немесе «идеологиялық отан») сияқты позитивті көріністерін жоғары бағалады. Осовский соғыстан кейінгі Польшадағы ең беделді интеллектуалдық және рухани тұлғалардың бірі болды және Зигмунт Бауман мен Ежи Сзацкий сияқты поляк социологтарына зор ықпал етті. 1949 жылы Осовский Халықаралық социологиялық қауымдастықтың құрылтайшы мүшесі болды, ал 1959 жылдан 1962 жылға дейін вице-президент қызметін атқарды. 1956 жылы қайта құрылған Польша социологиялық қауымдастығының құрылтайшы мүшесі болды және оның алғашқы президенті (1957–1963) атанды. Осовский Мария Осовскаға үйленді, ол да социолог және әлеуметтік философ. Мария Осовска мен Станислав Осовский 1935 жылы жарық көрген «Ғылым туралы ғылым» атты мақаланың авторлары болғандықтан «Ғылым туралы ғылым» саласының негізін қалаушылар саналады. 1951 жылы оқытушылық қызметтен шеттетілді. 1956 жылғы қазан айынан кейін сабақтарды жүргізуге құқығы қайта берілді. Оған польшалық қоғамның белгілі бір топтарының көрсеткен құрметінің бір белгісі – Варшаваның орталық бөлігінде орнатылған оның ескерткіші.