Кіріспе
Сан-Франциско қаласының оракулы, сондай-ақ Сан-Франциско оракулы деп те аталады, бұл қаланың Хайт-Эшбери ауданында 1966 жылдың 20 қыркүйегінен 1968 жылдың ақпанына дейін 12 нөмірде жарияланған жер асты газеті. Газеттің ең жарқын кезеңіндегі редакторы Аллен Коэн (1940–2004) және көркемдік директоры Майкл Боуэн баспаның негізін қалаушылардың арасында болды. "Оракул" Жер асты баспасөз синдикатының алғашқы мүшелерінің бірі болды. "Оракул" поэзияны, руханилықты және көпмәдениеттілікке деген қызығушылықты психоделикалық дизайнмен үйлестірді, Хайт-Эшбериде қалыптасқан қарсы мәдени қоғамдастықты бейнелей және қалыптастыра отырып, оның рухын көрсетті. Кері мәдениеттің "жер асты" баспасөзіндегі психоделияның ең көрнекті мысалы саналатын бұл басылым эксперименталды көп түсті дизайнымен ерекшеленді. "Оракулға" сол кездегі Сан-Франциско аймағының көптеген белгілі суретшілері үлес қосты, олардың ішінде Брюс Коннер және Рик Гриффин бар. Онда Ален Гинзберг, Гэри Снайдер, Лоуренс Ферлингетти және Майкл МакКлюр сияқты ақын-жазушылардың туындылары жарияланды.
The Oracle of the City of San Francisco, also known as the San Francisco Oracle, was an underground newspaper published in 12 issues from September 20, 1966, to February 1968 in the Haight Ashbury neighborhood of that city. Allen Cohen (1940–2004), the editor during the paper's most vibrant period, and Michael Bowen, the art director, were among the founders of the publication. The Oracle was an early member of the Underground Press Syndicate. The Oracle combined poetry, spirituality, and multicultural interests with psychedelic design, reflecting and shaping the countercultural community as it developed in the Haight Ashbury. Arguably the outstanding example of psychedelia within the countercultural "underground" press, the publication was noted for experimental multicolored design. Oracle contributors included many significant San Francisco–area artists of the time, including Bruce Conner and Rick Griffin. It featured such beat writers as Allen Ginsberg, Gary Snyder, Lawrence Ferlinghetti and Michael McClure.
Тарих
Газеттің бастапқы себебі Аллен Коэн мен дүкен иелері Рон және Джей Телин болды, олар жаңа газеттің негізін қалау үшін бастапқы қаржыны ұсынды. 1966 жылдың жазында Хайт-Эшбери ауданында газет ашу туралы пікірталас үшін бірнеше кездесулер өтті, олар қызығушылық танытқан түрлі топтарды тартты. Осы кездесулердің нәтижесінде 1966 жылдың 2 қыркүйегінде жарық көрген 12 беттік таблоидтық басылым P. O. Frisco аталды, оны Дан Эллиот пен Ричард Сассон (бұрын Сильвия Платтың досы болған, Йель университетін бітірген 31 жастағы ақын) редакциялады. Олар Фредерик көшесіндегі дүкеннен радикалды Прогрессивті Еңбек партиясының мүшелерімен бірлесіп жұмыс істеді. "P. O." дегені "Психоделикалық Пайғамбар" дегенді білдіреді, бұл атауды Брюс Коннер ұсынған. P. O. Frisco газеттің негізін қалауға қатысқан әртүрлі топтардың арасындағы келісім болды, ол ешкімді қанағаттандырмады. Телин ағайындары газетті толыққанды жаңартпаса, қаржылық қолдауды тоқтатумен қауғасты. Екінші әрекет жаңа редакторлар Джордж Цонгас пен Джон Бронсон басшылығымен Хайт-стриттегі Баспахананың артындағы жаңа кеңселерде басталды. Жаңа газет, Сан-Франциско Оракулы, бірінші нөмірінен бастау алды. Бұл газет әлі де Оракулдың кейінірек танымал болған тығыз, сөзді және графикалық бай психоделикалық дизайнына ие болған жоқ, бірақ ол осы қасиеттерді тез арада қабылдады. Бронсон мен Цонгас жаңа Оракулдың алғашқы екі нөмірін редакциялады, содан кейін Коэн мен Гейб Катцбен дауласып, кетіп қалды. Катц үшінші нөмірден бастап газеттің жаңа көркем редакторы болды, ал Коэн редакторлыққа өтті және соңғы күнгі дейін осы рөлде қалды. 1966 жылдың 8 қарашасында қайта жаңартылған Оракулдың 3-нөмірі көшеде пайда болғаннан кейін бір аптадан соң редактор Коэн Телиннің Психоделикалық дүкенінде полиция офицеріне Ленор Кандельдің "Махаббат кітабы" атты өлеңдер жинағының көшірмесін сатқаны үшін ұсталды. Бұл іс ел бойынша сөз бостандығына қатысты маңызды мәселеге айналды. Оракул тез арада тұрақты қызметкерлер тобын құрды, олардың ішінде Майкл Боуэн, Стивен Левин, Трэвис Риверс (Джанис Джоплиннің Техас штатындағы досы, ол сол кезде Баспахананың Хайт-стриттегі филиалының директоры болды), Георг Цонгас (қайтадан газетке оралған), суретшілер Денджерфилд Эштон, Ами МакГилл және Хетти МакГи, ақын Гарри Монро, Джин Гримм және Стив Липер бар. 5-нөмірден кейін газет бұрын Майкл Боуэн тұрған 1371 Хайт-стрит мекенжайына көшті, Масондарға жақын жерде. Жаңа кеңселер тәулігіне 24 сағат ашық болды. 6-нөмірден бастап газет баспасын Уоллер Пресстен (кейін Сан-Франциско Экспресс Таймс баспасы ретінде танымал болды) Говард Куинн баспасына ауыстырды. Говард Куинн баспасында газеттің суретшілеріне газет басылып жатқан жексенбі күндері келіп, баспа машиналарын сынақтан өткізуге рұқсат берілді, және осы кезде революциялық бөлінген фонтанның көкжиек бояу эффектісі жетілдірілді. Бұл бояу үшін су көзінде ағаштан жасалған бөгеттерді орнатып, түрлі түсті бояуларды бір мезгілде су көзіне жіберуді қамтыды, нәтижесінде көкжиек әсері пайда болды, оны оқу қиын болғанымен, визуалды түрде әсерлі болды. Көбірек түсті Оракул бірден табысқа жетті және газеттің тағы да көп даналарын басу үшін әр жексенбіде баспаға қайта оралуға тура келді. Газеттің тиражы, 3000 данадан басталып, 4-нөмірге дейін 15000 данаға, ал 5-нөмірге дейін 50000 данаға жетті, 6-нөмірдің 60-75000 данасын және 7-нөмірдің тіпті көп даналарын басып шығарды. 6-нөмірден бастап әр нөмір кем дегенде екінші рет басылып шығарылды, кейде мазмұны өзгертілді. Басылымның ең көп таралған саны 125000 дананы құрады, бірақ редакторлар оның оқырмандарының саны жарты миллионнан асып кеткенін бағалады. Оракулда жарық көрген ықпалды, кең ауқымды тақырыптық материалдарға 6-нөмірдегі Суқұйғыш дәуірі туралы астрологтардың симпозиумы (Амброз Холлингворт, Гейла (Джон Старр Куктың серіктесі Розалинд Шарп Уолл) және Гэвин Артур қатысқан); және Алан Уоттс, Аллен Гинзберг, Тимоти Лири және Гэри Снайдердің Уоттс пен Жан Вардаға тиесілі қайық үйінде өткен ұзақ, еркін пікірталасқа толы "Қайық үйі саммиті" (7-нөмірде). Бұл Уоттстің "Шығу керек пе әлде билікке келу керек пе?" деген сұрағымен басталды. "Адамдар қатысады" деген тақырыптағы 5-нөмір 1967 жылдың 14 қаңтарында Голден Гейт паркінде өткен тайпалар жиналысының бастауы болды. Соңғы нөмір болған 12-нөмірде Алан Уоттс, Герман Кан және Карл Роджерс қатысқан Масондар аудиториясында өткен "2000 A.D." атты симпозиумның толық стенограммасы жарияланды.
Орынбасарлар мен еліктеуіштер
Газет жабылғаннан кейін, қаладан шығып, Калифорнияның Миддлтаун қаласына көшіп қонған Oracle қызметкерлері 1968 жылы [шілде] айында Алан Уоттс, Тимоти Лири, Майкл Холлингсхед және басқалардың материалдарымен 24 беттік психоделикалық таблоид газеттің бір ғана нөмірін шығарды, ол "Harbinger" деп аталды. Қараша айында "Сан-Францискодағы рухани революцияның оракулы" деп аталған жаңа Oracle басылымы іске қосылды, ол 1968 жылдың қарашасынан 1969 жылдың қарашасына дейін 7 нөмір жариялады. Ларкспур, Калифорнияда жарық көрген және Муршид Сэмюэл Льюис (Суфи Сэм) шәкірті Филипп Давенпорт (1943–2001) редакциялаған бұл басылым рухани мәселелерге көбірек назар аударды және Стивен Гаскин, Суфи Сэм, Рам Дасс және Сан-Франциско айналымының басқа да гурулары туралы материалдарды, сондай-ақ әдеттегі андеграунд мазмұнын қамтыды. Неопагандық бағыттары бар, ай сайынғы психоделикалық Лос-Анджелес газеті, "Оңтүстік Калифорнияның оракулы" деп аталды, шамамен бір жыл бойы жарық көрді; алғашқы саны 1967 жылдың наурыз айында "Лос-Анджелес қаласының оракулы" деген атпен жарияланды. SF Oracle ұжымының бірнеше мүшелері тағы бір газетті, "San Francisco Express Times" газетін құруға қатысты, ол 1968 жылдың 24 қаңтарынан 1969 жылдың 25 наурызына дейін жарық көрді, содан кейін газеттің атауы "San Francisco Good Times" болып өзгертілді және ол 1969 жылдың сәуірінен 1972 жылдың тамызына дейін осы атаумен шықты. 1967 жылы Сан-Франциско мемлекеттік колледжінің студенттері Бен Фонг Торрес редакциялаған "Oracle" газетінің пародиязын, "Orifice" атты сегіз беттік таблоидты таратты.