Үрленген шарларды түрлендіру: жануарлар, әшекейлер жасау. Шар бұраушылар мерекелерде, іс-шараларда жұмыс істейді. Бір және көп шарлы модельдеу түрлері бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Арнайы модельдеу шарларын пішіндеу
Shaping of special modelling balloons
Шар модельдеу немесе шарды бұрау – арнайы модельдеу шарларын түрлі пішінге келтіру, көбінесе шар жануарларына айналдыру. Шар жануарларын және басқа да бұралған шардан жасалған әшекейлерді жасаушыларды твистерлер, шар иілгіштер және шар суретшілері деп атайды. Твистерлер көбінесе мейрамханаларда, туған күн тойларында, жәрмеңкелерде, сондай-ақ қоғамдық және жеке іс-шараларда өнер көрсетеді. Екі негізгі дизайн стилі бар: «бір шармен модельдеу», ол модельдеу үшін бір шарды ғана пайдаланумен шектеледі, және «көп шармен модельдеу», ол бірнеше шарды қолданады. Әр стильдің өзіндік қиындықтары мен дағдылары бар, және көптеген твистерлер екі стильді де меңгерген. Қажеттілікке қарай, олар бір шармен немесе бірнеше шармен жұмыс істеу арасында оңай ауыса алады, тіпті «тоқыма» және «толтыру» сияқты қосымша техникаларды да қолдануы мүмкін. Модельдеу техникалары дамып, өте күрделі қимылдарды қамтиды, ал осы техникаларды және олардың нәтижесінде туындаған туындыларды сипаттау үшін арнайы терминология пайда болды. Кейбір твистерлер шарларын өкпелерімен үрлейді, және бұл көп жылдар бойы осы өнердің қажетті бөлігі болды. Дегенмен, қазір көптегендер сорғы қолданады – ол қолмен жұмыс істейтін, электр қуатымен қосылатын немесе батареямен жұмыс істейтін сорғы немесе ауа немесе азоттан толтырылған газ баллоны болуы мүмкін. Твистерлер өз туындыларын гелиймен толтырмайды, себебі мұндай конструкциялар көтерілмейді. Бұрауға арналған шарлар гелий үшін тым тесікті, ал конструкциялардың өлшеміне қарағанда салмағы ауыр болады.
Balloon modelling or balloon twisting is the shaping of special modelling balloons into various shapes, often balloon animals. People who create balloon animals and other twisted balloon decoration sculptures are called twisters, balloon benders, and balloon artists. Twisters often perform in restaurants, at birthday parties, fairs and at public and private events or functions. Two primary design styles are "single balloon modelling", which restricts itself to the use of one balloon per model, and "multiple balloon modelling", which uses more than one balloon. Each style has its own set of challenges and skills, and most twisters practise both styles. Depending on the needs of the moment, they might easily move between the one balloon or multiple approaches, or they might even incorporate additional techniques such as "weaving" and "stuffing". Modelling techniques have evolved to include a range of very complex moves, and a highly specialized vocabulary has emerged to describe the techniques involved and their resulting creations. Some twisters inflate their balloons with their own lungs, and for many years this was a standard and necessary part of the act. However, many now use a pump of some sort, whether it is a hand pump, an electric pump plugged in or run by a battery pack, or a compressed gas tank containing air or nitrogen. Twisters do not generally fill their creations with helium, as these designs will not usually float anyway. The balloons for twisting are too porous for helium and the designs are generally too heavy for their size for helium to lift.
Шығу тегі
Баллонды модельдеудің бастауы белгісіз. 1975 жылы "Клоун Джоли" есімді кітабында Арт Петри "1939 жылы сиқыршылардың съезінде Пенсильваниядан келген Герман Боннертті" алғашқы баллон бұраушы деп атайды. Вал Эндрюс, "Баллонды модельдеу нұсқаулығы", 1-том, "Энциклопедиялық серия" кітабында Скрантон (Пенсильвания штаты) қаласынан шыққан Г. Дж. Боннертті "осы өнердің әкесі" деп санайды. Джим Чёрч III былай дейді: "1940 жылдары Огайо штатының Янгстаун қаласынан Фрэнк Закон баллонмен өнер көрсеткен және бұл өнерді біраз уақыт бойы жасап келген".
The origins of balloon modelling are unknown. The 1975 book by "Jolly the Clown" Art Petri credits "Herman Bonnert from Pennsylvania at a magician's convention in 1939" as being the first balloontwister. Val Andrews, in Manual of Balloon Modeling, Vol. 1, An Encyclopedic Series, credits H. J. Bonnert of Scranton, Pennsylvania as being the "daddy of them all". Jim Church III states, "Frank Zacone from Youngstown, Ohio was doing a balloon act during the 1940s and had been doing the act for some time."
Жабдық
Модельдеушілер әр түрлі түсті шарларды жинақтап қолданады. Шардың мөлшері әдетте санмен белгіленеді: бұрауға арналған шарлардың ең көп таралған мөлшері "260" деп аталады, себебі оның диаметрі шамамен екі дюйм, ал ұзындығы 60 дюйм. Осылайша, "260" – 2×60 дюйм, ал "160" – толыққанда ісірілгенде 1×60 дюйм. Бұл ең көп қолданылатын мөлшерлер болғанымен, ондаған басқа да пішіндер де бар. Ісірудің ең көп таралған тәсілдері – велосипедтік сорғыларға ұқсас ауа сорғылары, электрлік ауа компрессорлары және ауыз арқылы ісіру. Шарды ауызбен ісіру қиын және қауіпті болуы мүмкін. Бірақ, әсіресе жақсы оқытылған және дарынды модельдеушілер бірден бірнеше шарды ісіре алады, ал кейбіреулері тіпті 160 шарларды да ісіре алады, оларды ауызбен ісіру, көбірек таралған 260 шарларға қарағанда қиын, себебі олардың тарлығы көп күш пен демді қажет етеді.
Modellers will use an assortment of balloons, usually in various colors. Balloon sizes are usually identified by a number: the most common size of twisting balloons is called a "260", as it is approximately two inches in diameter and 60 inches long. Thus, a "260" is 2×60 inches and a "160" is 1×60 inches when fully blown up. Although these are the most common sizes used, there are dozens of other shapes available as well. The most common methods for inflation are air pumps similar to bicycle pumps, electric air compressors, and the mouth. Inflating a balloon with the mouth is difficult and can be dangerous. Particularly well trained and talented twisters, however, can blow up several balloons at once, and some can even blow up 160s, which are much more difficult to mouth inflate than the more common 260s, as their narrowness requires a great deal more strength and breath pressure to inflate.