Кіріспе

Tip Top Building – Вермонт штатының Уайт Ривер Джанкшн қаласында орналасқан 45 000 шаршы фут (4200 м²) көлемді өнер және шығармашылық бизнес орталығы. Ғимарат шын мәнінде 1880 жылдарға дейін салынған бірнеше ғимараттардың кешені болып табылады, сол кезде Смит нан пісіру компаниясы оны коммерциялық нан пісіру цехы ретінде пайдаланған. 1910 жылы Вермонт нан пісіру компаниясы Смит нан пісіру компаниясын сатып алып, қазіргі кешеннің орталық бөлігін салған. Келесі ондаған жылдар бойы бірнеше қосымша ғимараттар салынды, негізінен ауа райынан қорғау үшін жабық жүк тиеу платформалары және жүк көліктерін жөндеуге арналған гараждар. Уорд нан пісіру компаниясы кешенді сатып алып, 1974 жылға дейін нан пісіру цехын басқарды, содан кейін ол жабылды. Келесі 25 жыл ішінде мүлік бірнеше рет қожайынын ауыстырды, өйткені ол әртүрлі өнеркәсіптік мақсаттарда қолданылды, соңғы пайдалану – моторларды қайта орау. 2000 жылы Уайт Ривер Джанкшн, Вермонт тұрғыны Мэтт Бьюси инвесторлар тобының көмегімен кешенді сатып алды. Ол бұрын New England Digital компаниясында инженер болып жұмыс істеген (қазір синтезаторлар мен цифрлық аудио индустриясындағы пионерлік компания), сондай-ақ Йель университетінде білім алған сәулетші. Бастапқыда Бьюси суретшілерге арналған студиялармен және интернет және медиа компаниялары үшін үлкен кеңістіктермен өнер және медиа орталығын құруды жоспарлаған. Дартмут колледжінің бөлімшесі болып табылатын Дартмут медиа институты композитор Джон Апплтонның (New England Digital компаниясының негізін қалаушысы) идеясы бойынша және бірнеше көрнекті корпорациялардың қаржыландыруымен медиалық орталық ретінде көрінетін. Ғимарат Verizon компаниясының ірі аймақтық коммутациялық орталығының қарамағысында орналасқан, бұл оны жоғары жылдамдықты телекоммуникациялық байланысқа мұқтаж адамдар үшін ыңғайлы орынға айналдырды. 11 қыркүйек оқиғасынан және интернет көпіршесінің күйреуінен кейін жоғары технологиялық компаниялар мен институтқа қатысты жоспарлар күшін жойды, нәтижесінде ғимаратты жеке тұлғаларға жалға берілетін кішірек, қолжетімді кеңістіктерге қайта жоспарлауға тура келді. Бұл стратегия сәтті болды және 2003 жылдың ақпанына қарай ғимараттың көп бөлігі суретшілер мен шағын шығармашылық бизнеске, соның ішінде көптеген емдеу өнері мамандарына және мейрамханаға жалға берілді. 2004 жылы ғимарат Вермонт штатының Вудсток қаласында өткен конференцияда дамып келе жатқан "шығармашылық экономиканың" мысалы ретінде пайдаланылды.