Кіріспе

Джон Уорбертон Бекет (11 қазан 1894 - 28 желтоқсан 1964) - британдық саясаткер, консерватор партиясының өкілі. 1924 жылдан 1931 жылға дейін Еңбек партиясының депутаты болды. 1930 жылдары фашистік қозғалысқа қосылды, бастапқыда Британ фашистер одағында, кейіннен Ұлттық социалистік лиганың негізін қалаушылардың бірі ретінде. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбританияда ұсталды.

Ерте өмір

Беккет Лондонның Хаммерсмит қаласында, мата сатушы Уильям Беккет пен оның әйелі Доротидің (қызметтегі аты Салмон) ұлы болып дүниеге келді. Ол еврей дінінде туған, бірақ Беккетке үйлену үшін одан бас тарған. Ұлы Фрэнсистің айтуынша, ол Джек Уильям Бекетт деп крещениеден өтті, бірақ 1918 жылы Джон Уорбертон Бекетт есімін қабылдады. 14 жасқа дейін Латимер жоғары мектебінде оқыды, содан кейін әкесі жаман пиғылды алаяқ Хорацио Ботмлидің алаялық схемасында барлық ақшасын жоғалтып, оқу ақысын төлей алмады; осының салдарынан жас Джон хабаршы болып жұмыс істеуге мәжбүр болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол Миддлсекс полкіне қабылданып, көп ұзамай Корольдің Шропшир жеңіл жаяу әскеріне ауыстырылды. 1916 жылы жүрек ақауына байланысты әскерден босатылды.

Ерте мансап

Бекетт 1918 жылы соғыс ардагерлерінің қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін Ұлттық бұрынғы әскери қызметшілер одағын құрды (кейіннен Лейбористік партияның мойындауын алмағандықтан Британдық Корольдік легионына біріктірілді). Осы кезеңде ол 1919 жылдан 1922 жылға дейін Хакни кеңесіне сайланды және Тәуелсіз Еңбек партиясына қосылды. Бекетт Рамсей Макдональдтың Ұлттық үкімет құруына қарсы болды және 1931 жылы ILP-ге қайта оралды, бірақ орын сақтай алмады, себебі дауыс үш «лейборист» кандидат арасында бөлінді. Саяси аренадан шыққан соң, ол Италияға сапар шекті, онда құрылған корпоративтік мемлекет оны қатты әсер етті. Сондай-ақ, ол БҰФ-тың қарсыластарына қарсы сотта жеңіске жеткен жалғыз белсенді болды, антифашистік ұйымға қарсы қорлау ісі бойынша 1000 фунт стерлинг өтемақы алуға қол жеткізді, бірақ төлем жасалмай тұрып ұйым таратылды. Бекетт бұрынғы жақтастарымен қайта байланысуға тырысты, бірақ 1934 жылы Гейтсхедке және Ньюкасл-апон-Тайнға сөз сөйлеу үшін келгенде, ол үлкен наразылық толқындарымен және «Сатқын!» деген ұрандармен күшті қарсылыққа тап болды. 1934 жылдың 13 мамырында Ньюкасл маңындағы сөз сөйлеуге жоспарланған жиынды 1000-ға жуық антифашистің сахнаға шабуыл жасауы салдарынан тоқтатуға мәжбүр болды. Алғашқы табыстарынан кейін БҰФ екі бағытқа бөлінді: Нейл Фрэнсис Хокинс пен Ф.М. Бокс басқаратын милитаристтік бағыт және Бекетт пен Уильям Джойс басқаратын, халықты фашизмге көндіруді мақсат еткен саяси бағыт. 1937 жылы Освальд Мосли Бекетті жалақылы лауазымынан босатты, себебі қаржы тапшылығы болды, сонымен қатар Хокинс бағытына Мослидің қолдауы күшейді. Бекетт көп ұзамай саясатқа оралып, Уильям Джойспен бірге Ұлттық социалистік лиганы құрды, бірақ 1938 жылы Лигадан шықты, Гитлерге көңілі қалды және Джойс антисемиттік сөздерінде тым радикалды болып көрінді. Лиганың жетекші тұлғасы болғанымен, ол Германиямен соғысқа қарсы оңшылдардың біріккен қозғалысын құруға тырысқан виконт Лаймингтон құрған Еуропалық міндеттемелерге қарсы Британдық кеңесінде де белсенді болды. Лигадан кеткеннен кейін де Лаймингтонмен тығыз байланысын сақтап, екеуі «Жаңа пионер» журналын шығарды, ол антисемиттік және Германияны қолдайтын көзқарасты білдірді. 1939 жылдың ортасында журналдан шығып, жаңадан құрылған және Лорд Тависток (кейін Бедфорд герцогы) басқаратын Британдық Халық партиясының (БХП) құрметті хатшысы болды. Соғыс басталғаннан кейін ол Еуропадағы христиандық бейбітшілік орнатуды көздеген Британдық кеңестің хатшысы болды. Бекетт Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қорғаныс ережелерінің 18-б тармағы бойынша тұтқындалған фашистер мен оңшылдардың бірі болды. Ол HM Prison Brixton түрмесінде, Ман аралындағы интерн лагерінде және қайтадан Brixton түрмесінде уақыт өткізді, түрмедегі БҰФ мүшелерімен туындаған қақтығыстардан кейін ауыстырылды. Түрмеде тұрып, Бекетт католик дінбасысынан нақылы алды және кейіннен католик дініне кірді. Денсаулығына байланысты соғыс аяқталғанға дейін босатылды. Бекеттің ұлы Фрэнсис әкесі түрмеден шыққанда, тұтқындалғаннан бұрынғыдан гөрі әлдеқайда нәсілшіл және антисемит болғанын, бұл тұтқындалғаннан кейін көптеген адамдарда болатын жағдай екенін, және ол өзінің ашуын ішкілендіргенін айтады.

Соғыстан кейінгі іс-әрекет

Соғыстан кейін Бекетт пен оның әйелі MI5 құпия қызметінің бақылауында болды, олардың қозғалыстары қадағаланды және телефон сөйлесулері жазылды, бұл 1955 жылға дейін жалғасты. Соғыстан кейін Бекетт ауруханада әкімшілік қызметке орналасты, бірақ іс бойынша жауапты MI5 офицері Грэм Митчеллдің құпия тапсырмасымен жұмыстан босатылды. Ол әйелі армандаған "тыныш, қалыпты жұмыс" таба алмады. Оның таба алғаны – британдық халық партиясын басқару үшін Бедфорд герцогынан жалдамақы алу ғана еді. Соғыстан кейінгі Бекеттің алғашқы қызметі – бұрынғы әріптесі Уильям Джойс, сондай-ақ "Лорд Хоу-Хоу" деп танылған, мемлекетке қарсы қылмыс жасағаны үшін өлім жазасына кесілген азамат үшін рақым сұрау науқанын ұйымдастыру болды. Науқан сәтті болмады, және Джойс өлім жазасына кесілді. 1946 жылы Бекетт жас Колин Джорданмен ынтымақтастыққа түсіп, оған BPP ұлттық кеңесінде орын берді, бірақ бұл қарым-қатынас ұзаққа соқпады, өйткені Джордан көп ұзамай Арнольд Лизді өз ұстазы етіп алды. 1953 жылы Бедфорд герцогы қайтыс болды, ал ол қаржылаған BPP таратылды. Бекеттің табысы тоқтады (ол BPP басшысы ретінде жалақы алып отырды), ал оның саяси көзқарасын бөліспейтін жаңа герцог Бекетті отбасының меншігіндегі үйден шығарып салуға тырысты. Бекетт "Кеңес және ақпарат" деп аталатын қор биржасы туралы кеңес-ақпараттық журнал шығара бастады және 1958 жылы ол тұрып жатқан Тёрлвуд үйін мұрагерлерден сатып алды. 1962 жылы үйін сатып, Лондонға оралғаннан кейін Бекеттке 1963 жылы асқазан рагы диагнозы қойылды. Ол бір жылдай өмір сүрді және 28 желтоқсанда қайтыс болды. Ол өртеу арқылы жерленді.

Жеке өмір

Бекеттер отбасы Чеширдің ауылдық аймағынан шыққан. Оның анасы еврей сағатшының қызы болған, оның отбасы тойға келмейтін болған. Олардың Лесли есімді қызы болды, бірақ 1920-жылдардың ортасында Бекеттің адалсыздығынан олар ажырасып кетті. Оның екінші әйелі – белгілі актерлік династиядан шыққан сахна актрисасы Кирле Белл болды. Олардың некелік өмірі қысқа ғана болды, бірақ Белл Бекеттен ажырасуға бас тартты, тіпті олар он сегіз жыл бөлек тұрғандарына қарамастан. Соңынан ол Энн Катмормен бірге өмір сүрді, олардың ұлы Фрэнсис Бекет 1945 жылы дүниеге келді; олар 1963 жылы үйленді.