Кіріспе

Вирустар туысы

Caliciviridae – Балтимор схемасының IV класына жататын "кішкентай дөңгелек құрылымды" вирустар туысы. Caliciviridae үлкейтілген пикорнавирусқа ұқсас және бұрын пикорнавирустар ішіндегі жекелеген туыс болған. Олар оң полюстік, сегменттелмеген бір тізбекті РНК вирустары. Бұл туыста он бір туысқа бөлінген он үш түр бар. Осы туысқа байланысты аурулар: мысық калицивирусы (тыныс алу жолдарының ауруы), қоян геморрагиялық ауруы вирусы (көбінесе өлімге алып келетін гепатит) және Норвокк вирустары тобы (гастроэнтерит). Калицивирустар омыртқалы жануарларды табиғи түрде жұқтырады және адамдар, сиырлар, шошқалар, мысықтар, тауықтар, бауырымен жорғалаушылар, дельфиндер және қосмекенділер сияқты көптеген организмдерде табылған. Калицивирустардың құрылысы қарапайым және олар қапталмайды. Капсид алтыбұрышты/сфералық болып көрінеді және икосаэдрлік симметрияға ие (T=1 немесе T=3).

Калицивирустар жеткілікті зерттелмеген, себебі жақында ғана оларды мәдени ортада өсіру мүмкін болды, сондай-ақ олардың таралған мекені өте тар және қолайлы жануар моделі жоқ. Дегенмен, қазіргі заманғы геномдық технологияларды қолдану вирустар отбасын жақсырақ түсінуге мүмкіндік берді.

Этимология

Калиси сөзі латын тіліндегі Calyx және грек тіліндегі kalyx сөздерінен шыққан. Бұл сөздер «кубок» немесе «чаша» деген мағынаны білдіреді, яғни «каликс». Бұл атау өсімдіктердің гүл шоғырындағы көзге көрінетін, тостаған тәрізді ойыстардан туындаған.

Вирусология

Бұл тұқымдастықтың барлық вирустары сегменттелмеген, полиаденилденген, оң маңызы бар, ұзындығы шамамен 7,5–8,5 килобазаға жететін, диаметрі 27–40 нанометр болатын икосаэдр пішіндес капсидке оралған бір тізгілі РНК геномдарымен сипатталады.

Өмірлік цикл

Вирустың көбеюі цитоплазмада жүреді. Жасқынша жасушаға ену, жасуша рецепторларына байланысу арқылы іске асырылады, бұл эндоцитозды қамтамасыз етеді. Көбею оң тізгілі РНК вирусы көбею үлгісіне сәйкес келеді. Оң тізгілі РНК вирусының транскрипциясы – транскрипцияның әдісі. Аударма "ақаулы сканерлеу" және РНК тоқтауын қайта бастау арқылы жүзеге асырылады. Омыртқалы жануарлар табиғи жануарлар болып табылады. Жұғу жолы – фекальды-ауыздық. Бұл тәжірибелер бактериялық емес, сүзгіден өтетін агенттердің адамдарда ішек ауруларын тудыруға қабілетті екенін көрсетті. 1968 жылы Огайо штатындағы Норвок бастауыш мектебінде (мысалы, Норвок вирусы) індет болғаннан кейін, нәжіс үлгілері қайтадан еріктілерге беріліп, басқа адамдарға тізбектей таратылды. Соңында, 1972 жылы Капикиан және оның әріптестері иммунды электронды микроскопияны пайдаланып, еріктілерден Норвок вирусын бөліп алды, бұл процесте антидене-антиген кешендері тікелей қарастырылады. Осы Норвок вирусының бір штаммы кейін Норовирус деп аталған басқа түрлер мен кішкентай дөңгелек құрылымды вирустардың прототипі ретінде қызмет етті.

Жануарлар вирустары

Мысық калицивирусы (FCV) – Везивирустар тобының бір мүшесі болып табылады және мысықтардың маңызды патогені болып саналады. Шошқаларда саповирус, норовирус және везивирус табылған, бұл осы жануар түрін калицивирустың патогенезін және иегерлік ауқымын зерттеуде ерекше қызығушылық тудырады. 2003 жылы алғашқы егешкі норовирусы – егешкі норовирусы 1 (MNV 1) ашылды. Одан бері көптеген егешкі норовирусы штамдары анықталды және олар норовирус туысының жаңа геногруппасына жатқызылды. Қоян геморрагиялық ауруы вирусы – қояндарды тағамдық және киімдік мақсатта өсіретін, экожүйелік экологияға маңызды үлес қосатын және жабайы фаунаны азықтандыратын елдерде маңызды мәселе тудыратын патоген.

Қолданылуы

Австралия мен Жаңа Зеландия қоян популяциясын бақылау мақсатында қоян каллицивирусын қасақана таратуға тырысты.