Чарльз Ричард Ван Хиз: Американ геологы және прогрессивті ғалым

Кіріспе

Американдық геолог, ғалым және прогрессивті ойлы (1857–1918)

Чарльз Ричард Ван Хайз (29 мамыр 1857 – 19 қараша 1918) – американдық геолог, ғалым және прогрессивті ойлы адам. Ол 1903 жылдан 1918 жылға дейін Висконсин штатының Мэдисон қаласындағы Висконсин университетінің президенті қызметін атқарды.

Ерте өмір және білім

Чарльз Ван Хайз 1857 жылы Висконсин штатының Фултон қаласында фермерлер Уильям мен Мэридің ұлы болып дүниеге келді. 13 жасында ол отбасымен бірге Висконсин штатының Эвансвилл қаласына жақын жердегі фермаға көшті, онда Эвансвилл семинариясында орта білімін аяқтады. 1874 жылы ол Мэдисон қаласындағы Висконсин университетіне түсті, онда 1879 жылы механикалық инженерлік мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1880 жылы ол тағы бір бакалавр, ал 1882 жылы магистр дәрежесін алды. 1892 жылы ол университеттен геология ғылымдарының докторы (Ph.D.) дәрежесін алған алғашқы адам болды. Ол 1881 жылы Элис Бушнелл Рингке үйленді. Олардың үш баласы болды.

Ерте кездері

Ван Хайзе университетті бітіргеннен кейін бірден химия және металлургиядан (1879–1883) оқытушы болып университеттің құрамына қабылданды. Содан кейін ол академиялық шендерді металлургиядан көмекші профессор (1886–1888), минералогия және петрография профессоры (1888–1892), архей және қолданбалы геология профессоры (1890–1892) және геология профессоры (1892 жылдан бастап) ретінде өрледі. Осы кезеңде ол Чикаго университетінде құрылымдық геология және метаморфтық геологиядан штаттан тыс профессор болып сабақ берді. 1879 жылы колледжге келгеннен бастап Ван Хайзе бұрынғы геология профессоры Роланд Ирвингпен бірлесіп Солтүстік Висконсиннің кембрийге дейінгі тау жыныстарын зерттеуге кірісті. 1882 жылы ол Ирвингпен бірге АҚШ Геологиялық қызметінің қолдауымен Көлікөл аймағын геологиялық тұрғыдан зерттеді, ал 1888 жылы Ирвинг қайтыс болғаннан кейін Ван Хайзе бұл зерттеуді жеке жалғастырды. Төрт жылдан соң ол жеті томдық есептерді АҚШ Геологиялық қызметіне ұсынды, олар Ван Хайзенің докторлық диссертациясы ретінде танылды. Ол Висконсин университетінің білім беру бөлімінің құрылуына зор үлес қосты. Оның қызмет ету кезеңінде университетте медицина факультеті ашылды, профессорлық-оқытушылар құрамы екі есеге өсті және университет кірісі төрт есеге артты. Ван Хайзе евгеника заңдарын қолдады және Висконсин университетінің криминология мектебін құру арқылы евгеникалық ойларды насихаттады, былай деді: «Егер осы білім евгеникаға қолданылса, бір ұрпақ ішінде кемістіктері бар топтар жойылар еді». «Жеті жылдан кейін» атты 1939 жылғы еңбегінде, президент Франклин Делано Рузвельтке кеңесші ретінде атқарған рөлін баяндай келе, Раймонд Моли Ван Хайзені Жаңа мәміленің Ұлттық өнеркәсіптік жаңғырту актісінің философиялық негізін қалаушы деп атады: «Мен бұрын айтқандай, осы философияның бастауы Ван Хайзенің «Шоғырлану және бақылау» еңбегінде жатыр, және ол «ми қабілеттері» күндері әр бұрыштан, барлық жағынан талқыланды. Ф.Д.Р. өзінің бірнеше сайлау науқанында анархиялық жеке экономикалық биліктің теріс әсерлерін жоюға тырысудың нәтижесіздігін мойындап, оны жоюдың орнына, экономикалық операциялардың тұрақсыздығына және өмір сүрудің қауіпсіздігіне қарсы күресу үшін кооперативтік бизнес-мемлекеттік жоспарлау саясатын ұсынды. Экономикалық билік мәңгілік екендігіне сенім; үкіметтің міндеті – бүкіл халыққа жаппай өндіріс пен таратудың (экономикалық және әлеуметтік қауіпсіздік) пайдасын көруге мүмкіндік беру; және үкіметтің индустриялық дәуірдің фактілеріне бейімделудің әлеуметтік және жеке құралдарын бизнеспен бірге әзірлеуі керек екендігі – осы Жаңа мәміленің мәні болды. Егер бұл философияны шын жүректен қабылдаған адам болса, ол Франклин Рузвельт еді». [184 бет] Ван Хайзе 1909 жылдан 1918 жылға дейін АҚШ Геологиялық қызметі үшін консультант-геолог болып жұмыс істеді және олар үшін бірнеше еңбек жариялады. Ол Панама каналының жанындағы құлау қаупін зерттеуге арналған топтың жетекшісі болды. 1907 жылы Америка геологиялық қоғамының, Ұлттық университеттер қауымдастығының, Ұлттық ғылым академиясының, 1916 жылы Америка ғылымын дамыту қауымдастығының және Швецияның Стокгольм қаласында өткен Халықаралық геологиялық конгрестің президенті болды.

Van Hise joined the faculty of the university immediately after graduating, as an instructor in chemistry and metallurgy (1879–1883). He then proceeded through the academic ranks as an assistant professor of metallurgy (1886–1888), professor of mineralogy and petrography (1888–1892), professor of Archaean and applied geology (1890–1892), and professor of geology (after 1892). Within this time period, he also taught at the University of Chicago as a nonresident professor of structural geology and metamorphic geology. Upon joining the college faculty in 1879, Van Hise began collaborating with his former geology professor, Roland Irving, on a study of the Pre Cambrian rock of northern Wisconsin. In 1882, he and Irving began a geological study of the Lake Superior region under the auspices of the United States Geological Survey, which Van Hise continued on his own after Irving's death in 1888. Four years later, he completed and presented reports to the USGS in seven volumes which served as Van Hise's doctoral dissertation. He was instrumental in the formation of the University of Wisconsin Extension division. During his tenure, UW's medical college was established, the number of faculty doubled and the university's revenue increased fourfold. Van Hise supported eugenics laws, and promoted eugenic thought by founding the University of Wisconsin School of Criminology, stating: "We know enough about eugenics so that if that knowledge were applied, the defective classes would disappear within a generation." Writing in After Seven Years, his 1939 account of his role as an advisor to President Franklin Delano Roosevelt, Raymond Moley credited Van Hise with the underlying philosophy of the New Deal's National Industrial Recovery Act, stating: "The source of that philosophy, as I've suggested earlier, was Van Hise's Concentration and Control, and it was endlessly discussed, from every angle, during the 'brain trust' days. In several of his campaign speeches F. D. R. had touched upon the idea of substituting, for the futile attempt to control the abuses of anarchic private economic power, by smashing it to bits, a policy of cooperative business government planning to combat the instability of economic operations and the insecurity of livelihood. The beliefs that economic bigness was here to stay; that the problem of government was to enable the whole people to enjoy the benefits of mass production and distribution (economy and security); and that it was the duty of government to devise, with business, the means of social and individual adjustment to the facts of the industrial age—these were the heart and soul of the New Deal And if ever a man seemed to embrace this philosophy wholeheartedly, that man was Franklin Roosevelt." [p. 184]

Van Hise worked as a consulting geologist for the United States Geological Survey from 1909 to 1918 and published several works for them. He was the principal investigator for a team that investigated the possibility of controlling landslides adjacent to the Panama Canal. He served as the president of the Geological Society of America in 1907, the National Association of State Universities, the National Academy of Sciences, the American Association for the Advancement of Science in 1916, and the International Geological Congress in Stockholm, Sweden.

Марапаттар мен құрметтер

1902 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі сайланды. 1905 жылы Швеция Корольдік ғылым академиясының мүшесі сайланды. 1909 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі сайланды. 1911 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі сайланды. Висконсин университетінің кампусындағы Ван Хайз залы Charter және Linden көшелерінің қиылысында орналасқан. Мэдисон қаласында оның құрметіне аталған бастауыш мектеп бар.