Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1910 жылдары енгізілген антибиотикалық препарат.
Antibiotic drug introduced in the 1910s
Арсфенамин алғаш рет 1907 жылы Пол Эрлихтің зертханасында Альфред Бертхайм синтездеді. Бұл қосылыстың антисифилиттік белсенділігі 1909 жылы Сахачиро Хата жүздеген жаңа синтезделген органикалық арсен қосылыстарын зерттеу барысында анықталды. Эрлих көптеген қосылыстарды тексеру арқылы, адамға зиян келтірмей, микробтарға қарсы әсер ететін дәрі табуға болатынын болжаған. Эрлихтің командасы қауіпті улы препарат атоксилдің химиялық туындыларының арасында мұндай "сиқырлы оқ" іздеуді бастады. Арсфенамин сифилис ауруын емдеу үшін қолданылды, себебі ол сифилистің қоздырғышы – Treponema pallidum спирохетасына уытты келеді. Арсфенамин бастапқыда "606" деп аталды, өйткені ол сынақ үшін синтезделген қосылыстардың алтыншы тобының алтыншысы болды; ол 1910 жылы Hoechst AG компаниясымен "Salvarsan" саудалық атауымен сатылды. Salvarsan – тұңғыш органикалық антисифилитик, бұл бұрын қолданылған сынаптың органикалық емес қосылыстарынан үлкен жетістік болды. Ол сары, кристалды, ылғалды ұнтақ түрінде таратылды және ауада өте тұрақсыз болды. Бұл препаратты бірнеше жүз миллилитр дистилленген, стерильді суға ерітіп, ауамен минималды байланыста қалдыру арқылы инъекцияға жарамды ерітінді дайындауды қиындатты. Salvarsan-ға байланысты туындаған кейбір жанама әсерлер, соның ішінде бөртпе, бауыр зақымдануы және өмір мен мүшелерге қауіп төндіру, дұрыс емес қолданумен байланысты деп есептелді. Бұл Эрлихті, тәжірибелерді стандарттауға тырысқан адамды, былай деп айтуға итерді: "Лабораториядан науқастың жанына қадам басу өте қиын және қауіпті". Эрлихтің зертханасын қорғағаннан кейін Хата Жапонияда жаңа дәрілерді зерттеуді жалғастырды.
Arsphenamine was first synthesized in 1907 in Paul Ehrlich's lab by Alfred Bertheim. The antisyphilitic activity of this compound was discovered by Sahachiro Hata in 1909, during a survey of hundreds of newly synthesized organic arsenical compounds. Ehrlich had theorized that by screening many compounds, a drug could be discovered that would have anti microbial activity but not kill the human patient. Ehrlich's team began their search for such a "magic bullet" among chemical derivatives of the dangerously toxic drug atoxyl. Arsphenamine was used to treat the disease syphilis because it is toxic to the bacterium Treponema pallidum, a spirochete that causes syphilis. Arsphenamine was originally called "606" because it was the sixth in the sixth group of compounds synthesized for testing; it was marketed by Hoechst AG under the trade name "Salvarsan" in 1910. Salvarsan was the first organic antisyphilitic, and a great improvement over the inorganic mercury compounds that had been used previously. It was distributed as a yellow, crystalline, hygroscopic powder that was highly unstable in air. This significantly complicated administration, as the drug had to be dissolved in several hundred milliliters of distilled, sterile water with minimal exposure to air to produce a solution suitable for injection. Some of the side effects attributed to Salvarsan, including rashes, liver damage, and risks of life and limb, were thought to be caused by improper handling and administration. This caused Ehrlich, who worked assiduously to standardize practices, to observe, "the step from the laboratory to the patient's bedside is extraordinarily arduous and fraught with danger." After leaving Ehrlich's laboratory, Hata continued parallel investigation of the new medicines in Japan.
Құрылымы
Салварсанның құрамында азобензолдағы N=N байланысына ұқсас As=As қос байланысы бар деген болжам көптен бері қалыптасқан. Алайда, 2005 жылы жүргізілген кең ауқымды массалық спектрометриялық талдау Салварсандағы мырыш-мырыш байланыстарының қос емес, жалғыз байланыстар екенін көрсетті. RAs=AsR молекулаларынан, яғни (RAs)2 түрінде болуы күділенген Салварсан, шындығында цикло(RAs)3 және цикло(RAs)5 түрлерінің қоспасынан тұрады, мұнда R – 3-амино-4-гидроксифенил тобы. Николсонның сөзіне сәйкес, бұл циклдік түрлер баяу түрде RAs(OH)2 окисденген түрін бөліп шығарады, ол Салварсанның сифилиске қарсы қасиеттеріне жауапты болуы мүмкін.
Salvarsan has long been assumed to have an As=As double bond, akin to the N=N linkage in azobenzene. However, in 2005, in an extensive mass spectrometric analysis, the arsenic–arsenic bonds in Salvarsan were shown to be single bonds rather than double bonds. Presumed to consist of RAs=AsR molecules, i. e. (RAs)2, Salvarsan was found to actually contain a mixture of cyclo (RAs)3 and cyclo (RAs)5 species, where R is the 3 amino 4 hydroxyphenyl moiety. According to Nicholson, these cyclic species slowly release an oxidised species, RAs(OH)2, that is likely responsible for Salvarsan's antisyphilis properties.