Атлант аспаны: Канада-Шотландия авиамаршруты, Исландияда тоқтаумен. Екінші дүниежүзілік соғыста маңызды болған, қазір көбінесе әскери және жеке авиация қолданады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Атлантикалық көпір – Канаданың Ньюфаундленд провинциясындағы Гандердегі Гандер халықаралық әуежайынан Шотландияға дейінгі ұшу маршруты, Исландияда жанармай құю аялдамасымен. Дәстүрлі түрде Атлантикалық көпірмен ең көп байланысты шотландтық әуежай – Прествик халықаралық әуежайы, себебі ол АҚШ және Канада әскери авиациясымен ұзақ жылдар бойы байланыста болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жаңа бомбалаушы ұшақтар осы маршрутпен ұшты. Бүгінде бұл маршрут коммерциялық авиацияда сирек қолданылады, өйткені қазіргі заманғы реактивтік ұшақтар Канададан немесе АҚШ-тан Еуропаға жанармай құюды қажет етпей тікелей ұша алады. Дегенмен, мұхитты тікелей кесіп өтуге жеткілікті ұшу қашықтығы жоқ кішкентай жеке немесе әскери ұшақтар осы маршрутты әлі де жиі пайдаланады, немесе Гренландияда (әдетте, Нарсарсуак және Кулусук) немесе Азор аралдарында жанармай құю үшін тоқтауы мүмкін. Бұл маршрутты көбінесе жаңа иелеріне жеңіл ұшақтарды (көбінесе алты орыннан кем) жеткізетін паромдық ұшқыштар пайдаланады. Мұхитты кесіп өтуге жеткіліксіз қашықтығы бар кішкентай коммерциялық реактивтік ұшақтар бұрын осылай тасымалданған, бірақ отын тиімділігі жылдар бойы жақсарғандықтан, мұндай жағдайлар азайып барады. Мысалы, Boeing 737 және Airbus A320 ұшақтарының соңғы үлгілері қазір мұхитты тікелей (жолаушылар толық жүктелген жағдайда да) жанармай құю аялдамасынсыз өте алады. Бұл маршрут тікелей маршруттан ұзақ, және қосымша қону мен ұшып көтерілуді қамтиды, бұл отын тұтымы тұрғысынан қымбатқа түседі. Алайда, исландтық Icelandair әуекомпаниясы өзінің бизнес-моделінің бөлігі ретінде Атлантикалық көпірді белсенді түрде насистеп, АҚШ және Канаданың ірі хабтарын Батыс Еуропа бағыттарымен Keflavík халықаралық әуежайы арқылы байланыстырады.
The Atlantic Bridge is a flight route from Gander International Airport in Gander, Newfoundland, Canada to Scotland, with a refueling stop in Iceland. Traditionally, the Scottish airport most associated with the Atlantic Bridge has been Prestwick International Airport, owing to its long association with US and Canadian military traffic. During the Second World War, new bombers flew this route. Today, it is seldom used for commercial aviation, since modern jet airliners can fly a direct route from Canada or the United States to Europe without the need for a fueling stop. However, smaller private or military aircraft which do not have the necessary range to make a direct crossing of the ocean still routinely use this route, or may alternatively stop in Greenland, typically via Narsarsuaq and Kulusuk or the Azores for refueling. The most common users of this route are ferry pilots delivering light aeroplanes (often six seats or fewer) to new owners. Smaller commercial jet airliners with insufficient range to make the crossing were once ferried this way but is becoming less common as fuel efficiency has improved over the years for example the latest versions of the Boeing 737 and Airbus A320 can now comfortably cross the ocean directly (even with a full passenger load) with no need for a refuelling stop. This route is longer overall than the direct route and involves an extra landing and takeoff, which is costly in fuel terms, however the Icelandic carrier Icelandair strongly markets the Atlantic Bridge as part of its business model by joining major US and Canadian hubs with Western European destinations via its base at Keflavík International Airport.