Фредерик Лейкер: Ұшу тарихының кәсіпкері

Кіріспе

Laker Airways әуежолының негізін қалаушы, ағылшын авиакәсіпкері (1922–2006)

Сэр Фредерик Альфред Лейкер (6 тамыз 1922 – 9 ақпан 2006) – ағылшын авиакәсіпкері, 1966 жылы құрылған, бірақ 1982 жылы банкротқа ұшыраған Laker Airways әуежолын іске қосуымен әйгілі. Фредди Лейкер деп танылған ол, Ryanair, Southwest Airlines, easyJet, Norwegian Air және AirAsia сияқты компаниялар қолданғанда бүкіл әлемде сәтті болып шыққан "төмен бағалы / қарапайым қызмет" әуе тасымалы бизнес-моделін қабылдаған алғашқы авиакомпания иелерінің бірі болды.

Өмірбаян

Лейкер Кенттегі Кентербериден келді және Рочестердегі Short Brothers авиациясында жұмыс істей бастамас бұрын Саймон Лэнгтон ұлдар мектебінде оқыды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және соғыстан кейін (1941–1946) Ұшу көлігінің қосымша құрамының мүшесі болды. Содан кейін ол British European Airways (BEA) және London Aero Motor Services (LAMS) компанияларында қысқа уақыт жұмыс істеді. Өзінің 4500 фунт стерлинг жинағын толықтыру үшін бай досынан 38000 фунт стерлинг қарыз алғаннан кейін, ол соғыстан қалған әуе кемелерін сату бизнесін бастады. 1948–1949 жылдары Батыс Берлиндегі кеңестік блокада кезінде, барлық қолдағы ұшақтар Батыс Берлинге қажетті жабдықты жеткізуге қатысты, бұл оның бизнесінің өркендеуіне жағдай жасады, өйткені бұл оның ұшақтары мен қызметкерлеріне бір жылдан астам жұмыс берді. Осы кезеңде Лейкер көбінесе ұшақты өзі ұшырып отырды. 1954 жылға қарай, оның екінші әуе компаниясы Channel Air Bridge, Bristol Freighter ұшақтарымен Саутхенд әуежайынан (Рочфорд) Кале қаласына автокөліктерді және олардың иелерін тасымалдады. 1958 жылы ол Air Charter, Aviation Traders және Channel Air Bridge компанияларын Airwork компаниясына сатты. Барлық үш компания 1959 жылы Airwork тобына қосылды. 1960 жылы Airwork пен Hunting Clan біріккеннен кейін, ол British United Airways компаниясының бас директоры болды. 1981 жылы ол Стратклайд университетінен құрметті диплом алды. Лейкер өмірінің соңғы жылдарын Принцесс-Айл, Гранд-Багама аралындағы, яхтасы "Леди Жаклин" орналасқан үйі мен Флорида арасында бөлісті. Лейкер 83 жасында Флорида штатының Голливуд қаласындағы ауруханада жүрекке кардиостимулятор орнату операциясынан туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол 1985 жылы үйленген төртінші әйелі Жаклин Харви, бұрынғы әуе қызметкері және екі баласының артында қалды. Оның қызы Элейн, бірінші әйелі Джоаннан туған, ал оның ұлы Кевин 1965 жылы 17 жасында Фредди оған туған күніне сыйлаған спорттық көлігімен апатқа ұшырап қайтыс болды. Оның ұлы Фредди Аллен Лейкер – өзі де табысты кәсіпкер – үшінші әйелі Патриция Гейтстен туған, сондай-ақ нәсібиде қайтыс болған тағы бір ұлы болды.

Laker came from Canterbury in Kent, and attended the Simon Langton Grammar School for Boys, before starting work in aviation with Short Brothers in Rochester. He was a member of the Air Transport Auxiliary during and immediately after the Second World War (1941–46). He then worked briefly for British European Airways (BEA) and London Aero Motor Services (LAMS). Having borrowed £38,000 from a wealthy friend to top up his own savings of £4,500, he subsequently went into business as a war surplus aircraft dealer. The Soviet blockade of West Berlin in 1948–49, during which all available aircraft were needed to fly essential supplies into West Berlin, allowed his business to flourish, as this provided more than a year's work for his planes and employees almost immediately. During this period Laker often flew the aircraft himself. By 1954, Channel Air Bridge, his second airline venture, was flying cars and their owners in Bristol Freighters from Southend Airport (Rochford) to Calais. In 1958, he sold Air Charter, Aviation Traders and Channel Air Bridge to Airwork. All three companies joined the Airwork group in 1959. Following the Airwork–Hunting Clan merger in 1960, he became managing director of British United Airways. He received an honorary degree from the University of Strathclyde in 1981. Laker divided his final years between his waterfront home in Princess Isle, Grand Bahama Island, where he kept his yacht, The Lady Jacqueline, and Florida. Laker died at the age of 83 in a suburban hospital in Hollywood in Florida, following complications from cardiac surgery to implant a pacemaker. He was survived by his fourth wife, Jacqueline Harvey, a former airline hostess he married in 1985, and also by two of his children. His daughter, Elaine, was by his first wife Joan with whom he also had a son, Kevin, who died in 1965 at the age of 17 after crashing a sports car Freddie had given him for his birthday. His son Freddie Allen Laker – also a successful entrepreneur – was born to his third wife, Patricia Gates, with whom he also had another son who died in infancy.

Кәсіпкерлік жобалар

Өмірінің барысында Лейкер авиация саласындағы бірнеше кәсіптік жобаларға қатысты. Ол өзгелер үшін жұмыс істеген кезде де, оның қабылдаған шешімдері жұмыс беруші компанияның стратегиялық бағытына зор әсер етті.

Авиация саудагерлері

Фредди Лейкер 1947 жылғы қазанда Aviation Traders компаниясын құрды. Bond Air Services компаниясы осы ұшақтарды 1948–1949 жылдардағы Берлин блокадасы кезінде Батыс Берлинге қажетті жабдықты жеткізу үшін Батыс Германиядағы Уунсторф әуежайына орналастырды. Bond Air Services сондай-ақ Aviation Traders компаниясымен осы ұшақтарға техникалық қызмет көрсету үшін келісімшарт жасасты. Aviation Traders компаниясы Bond Air Services компаниясының жүк тасымалынан түскен табыстың жартысын алды. 1949 жылы Берлин әуе көпірі аяқталғаннан кейін, Лейкер әртүрлі тәуелсіз әуе компанияларына берген Halifax ұшақтарының көп бөлігін Саутхендтегі өзінің базасында бөлшектеп жіберді. Ол сондай-ақ осы базаны әлемнің әртүрлі операторлары үшін бірнеше DC 4/C 54 Skymaster ұшақтарын Carvair үлгісіне айналдыру үшін пайдаланды. Ол сонымен қатар ATL 90 Accountant деген жаңа ұшақ жобасын жасады. 1951 жылы Aviation Traders (Engineering) компаниясы, Aviation Traders компаниясының еншілес кәсіпорны, Bristol Aircraft компаниясынан Bristol Freighters ұшақтары үшін қанаттың орталық бөлімдерін жасауға келісім алды. 1952 жылдың басынан 1955 жылдың соңына дейін Aviation Traders (Engineering) Bristol Aircraft үшін 50 қанат бөлімін жасады. 1958 жылы Лейкер Aviation Traders және Air Charter компанияларын Airwork компаниясына 600 000 фунт стерлингке ақшамен, сонымен қатар акциялардың құнына байланысты тағы 200 000 фунт стерлингке сату туралы шешім қабылдады. Air Charter компаниясы 1947 жылы құрылғаннан бері Лондонның бұрынғы Кройдон әуежайында орналасқан. Бұл әуе компаниясы 1948–1949 жылдардағы Берлин әуе көпіріне қатысты. (1949 жылы әуе көпірі аяқталғаннан кейін, Лейкер әлі де ұшуға жарамды Air Charter York ұшақтарын басқа тәуелсіз әуе компанияларына сатты, олардың екеуін 1956 жылы Dan Air сатып алды.) 1955 жылғы 14 сәуірде Air Charter Саутхенд пен Кале арасындағы алғашқы автопаром қызметін ашып, Bristol 170 Mark 32 Super Freighter ұшағын пайдаланды. Біріктірілген компания British United Air Ferries деген атпен сауда жасады. Лейкер сондай-ақ British United атынан Vickers VC10 сериясы 1103 ұзын қашықтыққа арналған реактивтік ұшақтарына тапсырыс берді. Алғашқы екі ұшақ 1964 жылдың соңында жеткізілді. (Бұл ұшақтар басқа операторлардың VC10 ұшақтарынан алдыңғы фюзеляждың сол жағында орналасқан үлкен жүк есігімен ерекшеленді, онда ұшақтың бірінші классы орналасқан. Олар сонымен қатар ұшақтың ұшу жылдамдығын азайту және тұрақсыздықтан құтылу үшін сәл төмен қарай иілген кеңейтілген қанат ұштарымен жабдықталған.) Сол онжылдықтың соңына қарай British United толығымен реактивтік ұшақтардан тұратын паркті құрды, бұл оған заманауи тәуелсіз бәсекелестерінен үлкен артықшылық берді. Лейкер сонымен қатар BOAC компаниясының Аргентина, Бразилия, Чили және Уругвайға бағытталған, залалы бар Оңтүстік Америка бағыттарына қатысты құқықтарды British United компаниясына беруде маңызды рөл атқарды. Бұл әуе компаниясы 1964 жылғы қарашада жаңа VC10 ұшақтарын пайдаланып осы бағыттарда қызмет көрсетуді бастады және бес жыл ішінде оларды табысты етуге қол жеткізді. 1965 жылы Лейкер British United компаниясының төрағасы Майлс Уайаттпен келіспеушіліктер туындағаннан кейін British United компаниясынан шығып, өз әуе компаниясын құруға шешім қабылдады.

Freddie Laker founded Aviation Traders in October 1947. airline. Bond Air Services based these planes at Wunstorf aerodrome in West Germany to carry essential supplies into West Berlin during the Berlin Blockade of 1948–49. Bond Air Services furthermore contracted Aviation Traders to service these planes. In return, Aviation Traders got half of Bond Air Services' freight charges. Following the end of the Berlin Airlift in 1949, Laker had most of the Halifaxes he had supplied to various independent airlines during the Airlift scrapped at its Southend facilities. He also made use of these facilities for the subsequent conversion of several DC 4/C 54 Skymaster airframes into Carvairs for various operators around the world. It also produced an all new aircraft design, the ATL 90 Accountant. In 1951, Aviation Traders (Engineering), a sister company of Aviation Traders, won a contract from Bristol Aircraft to manufacture wing centre sections for Bristol Freighters. Between the beginning of 1952 and the end of 1955, Aviation Traders (Engineering) built 50 wing sections for Bristol Aircraft. In 1958, Laker announced his decision to sell both Aviation Traders and Air Charter to Airwork for £600,000 cash plus a further £200,000, subject to the valuation of stock. Since its inception in 1947, Air Charter had been based at London's old Croydon Airport. The airline participated in the 1948–49 Berlin Airlift. (Following the end of the Airlift in 1949, Laker sold the Air Charter Yorks that were still airworthy to other independent airlines, two of which were acquired by Dan Air in 1956).) On 14 April 1955, Air Charter inaugurated its first vehicle ferry service between Southend and Calais using a Bristol 170 Mark 32 Super Freighter. The merged entity traded as British United Air Ferries. Laker also placed an order for Vickers VC10 series 1103 long haul jets on behalf of British United. The first two aircraft were delivered towards the end of 1964. (These aircraft differed from other operators' VC10s by having a large cargo door on the left hand side of the forward fuselage where the aircraft's first class section was located. They also had extended wingtips that were slightly bent downwards to reduce the aircraft's cruise drag as well as to help it overcome the instability encountered when entering a stall.) By the end of that decade, British United had an all jet fleet, which gave it a competitive edge over its contemporary independent rivals. Laker was furthermore instrumental in securing the transfer of the traffic rights for BOAC's loss making South American routes to Argentina, Brazil, Chile and Uruguay to British United. The airline commenced service on these routes in November 1964 using its brand new VC10s and managed to make them profitable within five years. In 1965, Laker decided to leave British United to set up his own airline following an alleged disagreement with British United's chairman Myles Wyatt.

Лейкер Аэровейз

Лейкер әуе компаниясы 1966 жылы құрылған. Бұл Лейкердің үшінші және ең танымал әуе компаниясы болды. Laker Airways сол шілдеде екі бұрынғы BOAC Bristol Britannias ұшағынан тұратын паркімен коммерциялық авиакомпания қызметін бастады. Кейіннен олар жаңа BAC One Eleven реактивті ұшақтарымен толықтырылып, екі қолданылған Boeing 707 ұшағымен алмастырылды. Бастапқыда Laker Airways чартерлік авиакомпания және көтерме саудамен айналысатын туристік оператор болды. Сол кездегі британдық (және басқа да еуропалық) әуе компанияларының ережелері, чартерлік негіздегі арзан бағадағы әуе саяхатын әуе және қонақүй пакетінің бір бөлігі ретінде ғана халыққа сатуды талап етті. Басқа ірі британдық чартерлік әуе компаниялары да туристік операторларға тиесілі болды, олар негізінен Жерорта теңізі жағажайларына арзан пакеттерді сататын. Көп жылдар бойы Лейкер Ұлыбританиядағы ең табысты және ең жақсы басқарылатын чартерлік авиакомпания болды. Laker Airways көптеген жаңа, шығынды үнемдейтін және пайданы арттыратын коммерциялық тұжырымдамалар мен операциялық әдістерді енгізді. 1969 жылы Laker Airways екі Rolls Royce RB211 қозғалтқышымен жұмыс істейтін, толығымен британдық кең корпусты BAC Three Eleven ұшағын сатып алу ниеті туралы хабарлады. Авиакомпанияның ниет хаты бойынша 1974 жылы төрт ұшақ жеткізілуі тиіс еді. Бұл 250 орындық ұшақтар сол кездегі 158 орындық екі Boeing 707 және төрт 84 орындық BAC One Eleven ұшақтарынан тұратын тар корпусты флотты алмастыруы күтілді. 1971 жылы жоба үкіметтік қаржыландырудың жетіспеуіне байланысты тоқтатылды. Лейкер бұл оны 3 миллиард фунт стерлингті британдық кең корпусты ұшақтар паркіне (опцияларды қоса алғанда) инвестициялау жоспарынан бәсекелес шетелдік үлгілерге жұмсауға мәжбүр ететінін айтты. Laker Airways 1972 жылдың қараша айында McDonnell Douglas DC 10 сериясындағы алғашқы екі ұшағын коммерциялық авиакомпания қызметіне енгізген кезде кең корпусты жабдықты пайдалануға алғашқы тәуелсіз британдық авиакомпания атанды, сонымен қатар бұл Еуропадағы алғашқы оператор болды. Бұл ұшақтар Ұлыбританияда тіркелген алғашқы DC-10 ұшақтары еді. 1973 жылы Laker Airways әлемдегі алғашқы Advance Booking Charter (ABC) рейсін орындады. 1970 жылдардың ортасына қарай ол даусыз әлемдік ABC рейсі нарығының көшбасшысы болды. Laker Airways тағы бір индустриядағы алғашқылықты 1977 жылдың 26 қыркүйегінде Лондон Гатвик пен Нью-Йорк Джон Ф. Кеннеди әуежайлары арасындағы бірінші күнделікті Skytrain арзан тарифті жоспарлы рейсін енгізген кезде иеленді.

Laker Airways was formed in 1966. This was Laker's third and most prominent airline venture. Laker Airways commenced commercial airline operations that July with a fleet of two ex BOAC Bristol Britannias. These were subsequently supplemented and eventually replaced with a brand new fleet of BAC One Eleven jetliners as well as a pair of second hand Boeing 707 jets. Initially, Laker Airways was a charter airline and wholesale tour operator. British (as well as other European) airline regulations at the time required that charter based low price air travel be sold to the public only as a component of an air hotel package. Other big British charter airlines were also owned by tour operators, mainly selling low priced packages to Mediterranean beach destinations. For many years Laker had been the most profitable as well as the best run charter airline in Britain. Laker Airways pioneered many new, cost saving as well as profit enhancing, commercial concepts and operational techniques. In 1969, Laker Airways announced its intention to buy the proposed BAC Three Eleven, an all British widebodied jet powered by two rear mounted Rolls Royce RB211 engines. The airline's letter of intent was for four aircraft to be delivered in 1974. It was anticipated that these 250 seaters would replace the entire narrow bodied fleet, which was envisaged to comprise two 158 seat Boeing 707s and four 84 seat BAC One Elevens by that time. Following the project's cancellation in 1971 due to a lack of Government funding, Laker remarked that this would force him to spend the £3 billion he had planned to invest by 1986 in a fleet of British built widebodied airliners (including options) on competing foreign models. Laker Airways eventually became the first independent British airline to actually operate widebodied equipment when it introduced its first two McDonnell Douglas DC 10 10 series aircraft into commercial airline service in November 1972, the first European operator to do so. These aircraft were the first UK registered DC 10s. In 1973, Laker Airways operated the world's first Advance Booking Charter (ABC) flight. By the mid 1970s it had become the undisputed, global ABC flight market leader. Laker Airways scored another industry first when it introduced its first daily Skytrain low fare scheduled service between London Gatwick and New York John F. Kennedy Airport on 26 September 1977.

Аспан пойызы

1971 жылғы 15 маусымда Laker Airways Ұлыбританияның Әуе көлігін лицензиялау жөніндегі кеңеске (ATLB), қазіргі Азаматтық авиация органының (CAA) алдыңғы қатарлыларының біріне, өтініш берді. Ол Лондон мен Нью-Йорк арасында күн сайынғы трансатлантикалық, арзан тарифті жоспарлы рейсті іске қосу үшін, қысқы уақытта 32,50 фунт стерлинг және жазғы уақытта 37,50 фунт стерлинг болатын өте төмен бір жолғы тариф ұсынды. Бұл сол кездегі ірі, белгілі "ту көтергіш" әуе компанияларының бағасының үштен бір бөлігі еді. Ұсынылған қызмет Skytrain тауарлық белгісімен сатылатын және бастапқыда 158 орындық, бір сыныпты Boeing 707 138B ұшақтарымен, олар қолданылған күйде алынған болатын, пайдаланылатын еді. Жазғы кестеде Laker-дің жаңа DC 10 кең корпусты ұшағымен жұмыс істеуге тиіс еді, ол маусым мен қыркүйек аралығындағы ең көп сұраныс болатын айларда жаңа арзан тарифтік қызметтеріне деген сұраныстың артуын, сондай-ақ DC 10 ұшағының жүктеме коэффициентінің төмендігін (тек 52%) пайдалануға мүмкіндік берді. Laker Skytrain қызметінің Ұлыбританиядағы шығу/келу нүктесінің күтпеген өзгеруі, сондай-ақ қысқы маусымдағы сыйымдылық шегі British Caledonian (BCal) Gatwick—JFK толық қызмет көрсету жоспарланған рейсінің басталуын бұзуға жол бермеуді көздеді, ал ATLB сол жылдың басында өткен "канондық доп" тыңдауларында осы әуе компаниясына 15 жылдық лицензияны, сондай-ақ Gatwick—Los Angeles International Airport арасындағы күн сайынғы толық қызмет көрсету бойынша 15 жылдық лицензияны берген еді. Ұлыбритания үкіметі 1973 жылғы 11 қаңтарда Laker Airways-ті Ұлыбританияның трансатлантикалық "ту көтергіш" тасымалдаушысы ретінде тағайындады. Laker-дің соңғы мақұлдауына тағы екі жыл кетті, оның ішінде АҚШ-тың тиісті органдарынан өзара рұқсат алынды, ол 1977 жылғы 13 маусымда АҚШ президенті Джимми Картер тарапынан бір жылдық тәжірибелік мерзімге берілді. Сол жылы Питер Шордың орнына келген Эдмунд Делл 1946 жылғы Бермуда әуе қызметтері туралы түпнұсқа келісімнен бас тартып, АҚШ-тағы әріптестерімен екіжақты келіссөздерді бастады, нәтижесінде 1977 жылғы "Бермуда II" келісімі жасалды. Laker-дің ұзақ жылдар бойы Skytrain өтініші 1977 жылы қанағаттандырылды, әуе компаниясы Лондон мен Нью-Йорк арасындағы екінші Ұлыбританияның "ту көтергіш" тасымалдаушысы ретінде тағайындалды, бұл жаңа бекітілген "Бермуда II" Ұлыбритания-АҚШ әуе келісіміне сәйкес жасалды. Skytrain әуеге алғаш рет 1977 жылғы 26 қыркүйекте ұшып шықты, ал бастапқы рейс Лондонның Gatwick әуежайынан Нью-Йорктің JFK әуежайына бағытталды. Бұл рейсте әуе компаниясының 345 орындық McDonnell Douglas DC 10 кең корпусты ұшағының бірінде 272 жолаушы тасымалданды. Ол кездегі тарифтер Лондоннан бір бағытқа 59 фунт стерлинг (1977 жылғы 59,0 фунт стерлинг, соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) және Нью-Йорктан бір бағытқа 135 доллар (1977 жылғы 135,0 доллар, соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) құрады. (1977 жылғы қараша және желтоқсан айларының, сондай-ақ 1978 жылғы қаңтар-маусым айларының статистикасы көрсеткендей, Лондон-Нью-Йорк нарығындағы жалпы айлық өсім осы кезеңнің соңына дейін сол деңгейде сақталды, ал Skytrain жалпы айлық өсімдегі үлесін 50%-ға дейін арттыра алды және осы көрсеткішті кезеңнің соңына дейін сақтап тұрды), бұл келесі жылдары жаңа бағыттар мен қосымша рейстер бойынша одан әрі кеңейтуге әкелді. Фредди Лейкердің Лондон-Нью-Йорк Skytrain қызметін жарнамалау үшін жасаған ақылды әрекеттерінің нәтижесінде ол жұртшылық арасында танымал болды ("ұмытылған адамның батыры") және Маргарет Тэтчердің өнеркәсіптегі "алтын балаларының" бірі ретінде қарастырылды (Сэр Клайв Синклер және Сэр Алан Шугармен бірге). Болашақ консервативті премьер-министр өзін "Фредди Лейкердің жанкүйері" деп мойындады. Алайда, 1978 жылы Маргарет Тэтчердің кейіннен "бизнеске бауырсалық" көрсеткен консервативті әкімшілігі емес, Джеймс Каллахеннің "кәсіби одақтарды қолдайтын" Лейборист үкіметі Лейкерге әуе компаниясы саласына қызмет еткені үшін рыцарлық атақ берді (бірақ соңғысы оны жеке кәсіпкерлікке қызмет еткені үшін ұсынғанмен). Кейбір жолаушылар 1970 жылдардың аяғында ұшақпен байланысты болған бірқатар қаза тағдырлы оқиғалардың нәтижесінде DC 10 ұшағын қауіпсіз емес деп санаған болуы мүмкін (соның ішінде жоғарыда аталған 1979 жылы Чикаго О'Харде American Airlines ұшағының апаты және 1974 жылы Парижге жақын Боведе Turkish Airlines DC10 ұшағының апаты). Компанияның бизнесін тек арзан бағамен саяхаттаушыларға бағытталған стратегиялық шешімінің салдары. Еуропа мен Солтүстік Америкадағы ірі әуе компанияларының құпия конспирациясы, олар Laker Airways-тің бағасын тіпті үлкен шығынға ұшырап, белсенді түрде теңестірді. Бұл айыптау тарихтағы ең ірі авиациялық монополияға қарсы іс ретінде сотқа берілді, бірақ кейіннен соттан тыс келісімге келді.

On 15 June 1971, Laker Airways submitted an application to the UK's Air Transport Licensing Board (ATLB), one of the forerunners of today's Civil Aviation Authority (CAA), to launch the world's first daily transatlantic, low fare scheduled service between London and New York City, charging an incredibly low one way fare of £32.50 in winter and £37.50 in summer. This was one third of what the major, established "flag carriers" were charging at the time. The proposed service was to be marketed using the Skytrain trademark and was to be initially operated with 158 seat, single class Boeing 707 138Bs that were acquired second hand. The summer schedule was to be operated with Laker's brand new DC 10 widebodied jet aircraft to take advantage of increased demand he anticipated for his new low fare service during the peak months from June to September as well as of the DC 10's low break even load factor of only 52%. The unexpected change of the UK departure/arrival point for Laker's Skytrain service as well as its capacity limit during the lean winter season were intended not to undermine the planned launch of a daily British Caledonian (BCal) Gatwick—JFK full service scheduled operation, for which the ATLB had already granted that airline a 15 year licence, along with another 15 year licence for a daily Gatwick—Los Angeles International Airport full service scheduled operation, during the so called "cannon ball" hearings earlier the same year. The UK government designated Laker Airways as a scheduled transatlantic UK "flag" carrier on 11 January 1973. It took another two years until Laker gained final approval, including a reciprocal permit from the relevant US authorities, which was granted for a one year experimental period on 13 June 1977 by US President Jimmy Carter The same year, Edmund Dell, Peter Shore's successor, renounced the original Bermuda air services agreement of 1946 and initiated bilateral negotiations with his US counterparts on a new air services agreement, which resulted in the Bermuda II treaty of 1977. Laker's long running Skytrain application was finally granted in 1977 upon designating the airline as the second UK flag carrier between London and New York under the then just concluded Bermuda II UK US air agreement. Skytrain took to the air for the first time on 26 September 1977 when the inaugural flight departed London Gatwick for New York JFK. This flight carried 272 passengers on one of the airline's 345 seat McDonnell Douglas DC 10 widebodied aircraft. The fares charged at the time were £59 (59.0 in 1977 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) one way from London and $135 (135.0 in 1977 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) one way from New York. (Statistics for November and December 1977, as well as for January—June 1978, had also shown that the overall monthly growth in the London—New York market was maintained at that level for the remainder of this period while Skytrain managed to grow its share of the overall monthly increase to 50% and keep up this performance until the end of the period.) leading to further expansion over the coming years, in terms of new routes as well as additional frequencies. As a result of his clever publicity stunts to market the then brand new London—New York Skytrain service, Freddie Laker himself became popular with the public ("the forgotten man's hero") and was regarded as one of Margaret Thatcher's "golden boys" of industry (along with Sir Clive Sinclair and Sir Alan Sugar). The future Conservative Prime Minister was a self confessed "Freddie Laker fan". However, it was James Callaghan's "pro union" Labour Government that awarded Laker his knighthood for services to the airline industry in 1978, rather than Margaret Thatcher's subsequent "pro business" Conservative administration (although the latter had recommended him for his service to private enterprise in her capacity as the then leader of the opposition). Some passengers may also have perceived the DC 10 as unsafe as a result of a string of fatal accidents involving the aircraft within a short timespan during the late 1970s (including the aforementioned 1979 American Airlines crash at Chicago O'Hare, and the previous 1974 crash of a Turkish Airlines DC10 at Beauvais, near Paris). The implications of the strategic decision to build its business on discount travellers only. The conspiracy of large airlines throughout Europe and North America, which were aggressively price matching Laker Airways even at the expense of massive losses. This charge, which was brought to court as the largest aviation antitrust case in history, was later settled out of court.

Laker Airways Mark II әуе компаниясы

Лейкер қайырған жоқ және британдық индустрияның алыптарының бірі, Lonrho компаниясының бас директоры Тинни Роулендтің көмегімен әуе компаниясын қайта іске қосуға дерлік бірден тырысты. Бұл елдің ең ірі конгломераттарының бірі болатын. Алайда, Роулендтің қаржыландыру ұсынысын Лейкер «жеткілікті» деп сипаттағанына қарамастан, қажетті лицензияны алуға қол жеткізе алмағандықтан әрекет сәтсіз аяқталды. Лейкер, енді Багама аралдарында тұрып, 1990 жылдардың басында қайтадан бизнес құрып, кеңсесін Фрипортқа көшірді. Laker Airways Фредди сыйлығы Петерсеннің пікірінше, жиі саяхаттайтындар үшін «Оскар», «Эмми» және «Грэмми» сыйлықтарына берілетін жауап ретінде қарастырылды. Фредди сыйлығының жекелеген номинациялары: Ең жақсы сыйлық, Ең жақсы бонус, Ең жақсы серіктес кредиттік картасы, Ең жақсы жаңалықтар/мүшелік хабарламасы, Ең жақсы веб-сайт, Ең жақсы клиенттерге қызмет көрсету, Ең жақсы сыйлықтарды қолдану, Ең жақсы элиталық деңгей және Жыл бағдарламасы. 2017 жылдың маусым айында Norwegian Air International компаниясы Лейкердің суретін өзінің алғашқы 737 8 MAX (EI FYA) ұшағының құйрығына бейнеледі. Лейкер компанияның бес «британдық құйрық қанатының батырларының» бірі, Queen тобының вокалисі Фредди Меркьюри, балалар жазушысы Роальд Даль, пионер ұшқыш Эми Джонсон және Англия құрамасының әлем чемпионатында жеңіске жеткен капитаны Бобби Мур осы тізімге қосылды.