Жоқ болған құстар туысы: Апторнис (Adzebill). Жаңа Зеландияға тән, моаға ұқсас екі түрлі құс – Солтүстік және Оңтүстік Аралыңғы апторнистер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстардың жойылған туысы
Extinct genus of birds
Адзебиллдер (Aptornis туысы) – екі жақын туысқан құс түрі: Солтүстік аралдың адзебиллi (Aptornis otidiformis) және Оңтүстік аралдың адзебиллi (Aptornis defossor). Олар жойылған Aptornithidae тұқымдасына жатады. Бұл тұқым Жаңа Зеландияға ендемiк. Миоцен дәуіріндегі Сент-Батанс фаунасынан белгілі болған, күмәнді түр (Aptornis proasciarostratus) да бар.
The adzebills, genus Aptornis, were two closely related bird species, the North Island adzebill, (Aptornis otidiformis), and the South Island adzebill, (Aptornis defossor), of the extinct family Aptornithidae. The family was endemic to New Zealand. A tentative fossil species, (Aptornis proasciarostratus), is known from the Miocene Saint Bathans fauna.
Таксономия
Адзебильді алғаш рет 1844 жылы биолог Ричард Оуэн ғылыми тұрғыдан сипаттады, ол оларды моаның кішкентай түрі деп қате қабылдады. Алғаш аталған түр – Dinornis otidiformis (кейіннен Aptornis), оның ерекше атауы үлкен бастардқа (Otis tarda) ұқсас болғандықтан қойылды. Олар Gruiformes тобына жатқызылған, бірақ бұл толыққанды нақты емес. Сондай-ақ, оларды Галлоансерлермен байланыстыру ұсынылды. Морфология мен ДНК тізбектерін зерттеу нәтижесінде олар Жаңа Каледонияның кагуымен және кернейшілермен әртүрлі деңгейде жақын не алыс екені анықталды. Дегенмен, алғашқы қазбалар табылғанда оларды құс тәріздестермен, әсіресе кішкентай моамен шатастырған. Оның кагуға морфологиялық жақындығы конвергентті эволюцияның нәтижесі болуы мүмкін, бірақ Жаңа Зеландияның Жаңа Каледонияға жақын орналасуы және ортақ биологиялық туыстық байланыстары (екі аралдың да бір микроконтиненттің бөлігі болуы) кейбір зерттеушілерді олардың Гондванадан ортақ ата-тегін бөлісетінін болжауға итерді. Гондван күнжарасы – кагудың ең жақын туысы, бірақ олар нақты Gruiformes тобына (яғни, крандар, суқайырлар және оларға жақын түрлер) жақын емес. 2011 жылғы генетикалық зерттеуде A. defossor груйформа екені анықталды. A. otidiformis үшін ДНК тізбектері қолжетімді емес, бірақ екі түрдің басқа құстарға қарағанда бір-біріне жақын туыс екені болжамдалды. 2019 жылы екі зерттеу жаңа, терең филогенетикалық әдістерді ұсынды. Біріншісі, Boast және тағы басқалар (2019) жасаған, митохондриялық геномның дерлік толық тізбектерін пайдаланып, адзебильдердің Sarothruridae тұқымдастығымен, яғни жұмсақ құйрықтылармен тығыз байланысты екенін анықтады. Содан кейін, Musser және Cracraft (2019) морфологиялық және молекулалық деректерді пайдаланып жасаған тағы бір зерттеу адзебильдердің Psophiidae тұқымдастығының кернейшілерімен тығыз байланысты екенін көрсетті. Олар ұша алмаған, қанаттары өте кішкентай, құстың жалпы мөлшеріне қарағанда додоның қанаттарынан да кішірек болған, және ерекше қысқарған карпометакарпусы болған. Екі түрдің мөлшері әртүрлі болды, Солтүстік аралдың адзебилі кішірек түр болды; олардың тірі кезіндегі түсі белгісіз.
Adzebills were first scientifically described in 1844 by biologist Richard Owen, who mistook them for a small species of moa. The first species named was Dinornis otidiformis (later Aptornis), with the specific epithet referring to its similarity in size to the great bustard (Otis tarda). They have been placed in the Gruiformes but this is not entirely certain. It was also proposed to ally them with the Galloanserae. Studies of morphology and DNA sequences place them variously close to and far off from the kagu of New Caledonia, as well as the trumpeters. However, on first discovery of fossils, they were mistaken for ratites, specifically small moa. Its morphological closeness to the kagu may be the result of convergent evolution, although New Zealand's proximity to New Caledonia and shared biological affinities (the two islands are part of the same microcontinent) has led some researchers to suggest they share a common ancestor from Gondwana. The Gondwanan sunbittern is the closest living relative of the kagu, but these are not close to the Gruiformes proper (i. e. cranes, rails and allies). A 2011 genetic study found A. defossor to be a gruiform. There are no available DNA sequences for A. otidiformis, but it was assumed the two species were more closely related to each other than to other birds. In 2019 two studies came forth with more in depth phylogenetic methods. The first from Boast et al. (2019) using data from near complete mitochondrial genome sequences found adzebills to be closely related to the family Sarothruridae, the flufftails. Shortly after another study by Musser and Cracraft (2019), using both morphological and molecular data, found support for adzebills to be closely related to trumpeters of the family Psophiidae instead. They were flightless and had extremely reduced wings, smaller than those of the dodo compared to the birds' overall size, and with a uniquely reduced carpometacarpus. The two species varied mostly in size with the North Island adzebill being the smaller species; their coloration in life is not known however.
Тұрғылықты ортасы мен мінез-құлқы
Олардың қазба қалдықтары Жаңа Зеландияның құрғақ аймақтарында, тек жазық жерлерде ғана табылған. Екі түрін сипаттаған Ричард Оуэн, бұл жануардың барлық жейтін болғанын болжаған, ал сүйектеріне жасалған тұрақты изотоптық талдау осы пікірді қолдайды. Апторнис отидиформдіс түрінің екі мысалының 13С және 15N байыту деңгейлері, моа, Финш үйрек және жәндіктермен қоректенетін түйіндемелермен (owlet nightjars) салыстырылғанда, ацзебильдің жәндіктермен қоректенетіннен жоғары тұрған түрлерді жегенін көрсетеді. Олардың ірі жәндіктер, кесірткелер, туатаралар және тіпті кішкентай құстармен қоректенгені болжанып отыр.
Their fossils have been found in the drier areas of New Zealand, and only in the lowlands. Richard Owen, who described the two species, speculated that it was an omnivore, and analysis of its bones by stable isotope analysis supports this. Levels of enrichment in 13C and 15N for two specimens of Aptornis otidiformis compared with values for a moa, Finsch's duck and insectivores like the owlet nightjars suggested that the adzebill ate species higher in the food chain than insectivores. They are thought to have fed on large invertebrates, lizards, tuataras and even small birds.
Құрып кету
Адзебиллер моа сияқты кеңінен таралмаған, бірақ маорилердің (және олармен бірге келген полинезиялық егеуқырлар мен иттің жұмыртқалары мен балапандарына шабуыл жасауы) салдарынан моа және басқа да ірі құстарға қарағандай аң аулау қысымына ұшырады. Олар еуропалық саяхатшылар келгенге дейін жойылып кетті. А. defossor-дың маори тіліндегі атауы "ngutu hahau" болған.
The adzebills were never as widespread as the moa but were subjected to the same hunting pressure as these and other large birds by the settling Māori (and predation of eggs/hatchlings by accompanying Polynesian rats and dogs). They became extinct before the arrival of European explorers. The Māori name for A. defossor was "ngutu hahau".