Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық дауыс актері (1904–1985)
American voice actor (1904–1985)
Кларенс Чарльз "Дуки" Нэш (7 желтоқсан 1904 – 20 ақпан 1985) – американдық дауыс актері және мимика шебері. Ол Дисней мультфильмінің Дональд Дағының алғашқы дауысы ретінде есімдеріне түскен. Ол Оклахома штатының Ватонга ауылдық аймағында дүниеге келген, ал оның құрметіне сол қаладағы бір көшеге оның есімі қойылған. 1993 жылы Уолт Дисней фильмдеріне қосқан үлесі үшін қарымта қайтыс болғаннан кейін «Дисней жұлдызы» атағымен марапатталды.
Clarence Charles "Ducky" Nash (December 7, 1904 – February 20, 1985) was an American voice actor and impressionist. He is best remembered as the original voice of the Disney cartoon character Donald Duck. He was born in the rural community of Watonga, Oklahoma, and a street in that town is named in his honor. In 1993, he was posthumously made a Disney Legend for his contributions to Walt Disney films.
Радиодағы мансабы
1920-ші жылдардың соңында Нэш Лос-Анджелестегі KHJ радиостанциясында импрессионист ретінде танымал болды, олардың "The Merrymakers" атты хабарламасында өнер көрсетті. Кейіннен ол Adohr сүт компаниясында жарнамалық мақсатта жұмыс істеді. "Сыңғырлаған Кларенс, Адохр құс адамы" атымен танылған Нэш миниатюралық жылқылармен көшеде жүріп, балаларға дәмдіктер таратты. Нэштің Дональд Дақтың дауысы ауыз арқылы дыбыс шығару арқылы қол жеткізілді: көмекейді пайдаланбай, ішкі жақтарын қолданатын дыбыс шығарудың бір түрі. Ол бұл әдісті алғаш рет үй жануары – егізі Марияны міміктей келіп тапқан. Диснейге дейінгі жылдары Нэш водевильде өнер көрсетіп, көбінесе "қалтыраған қозының" дауысымен сөйлейтін. Дональд Дақ Нэштің дауысының арқасында әлемдегі ең танымал мультфильм кейіпкерлерінің біріне айналды. Дауыс қаз сияқты дыбысталуымен және оны түсінудің қиындығымен ерекшеленеді, әсіресе Дональд ашуға берілген кезде (мұндай жағдайлар жиі болатын). Дональдтың дауысын әлемдік деңгейде біркелкі сақтау үшін Нэш Диснейдің қысқаметражды фильмдеріне жасалған барлық шет тілдеріндегі кейіпкерге дауыс берді (фонетикалық алфавиттің көмегімен), осылайша Дональдтың түсініксіздігі бүкіл әлемде сақталды.
Nash made a name for himself in the late 1920s as an impressionist for KHJ, a Los Angeles radio station, on their show, The Merrymakers. He later was employed by the Adohr Milk Company for publicity purposes. Dubbed "Whistling Clarence, the Adohr Bird Man", Nash rode the streets with a team of miniature horses and gave treats to the children. Nash's Donald Duck voice was achieved by what is called buccal speech: an alaryngeal form of vocalization which uses the inner cheek to produce sound rather than the larynx. He first discovered it while trying to mimic his pet goat Mary. In his days before Disney, Nash performed in vaudeville shows where he often spoke in a "nervous baby goat" voice. Donald Duck became one of the world's most famous cartoon characters, in great part due to Nash's voice. The voice is distinctive both for its ducklike quality and the fact that it is often very difficult for anybody to understand, especially when Donald flew into a rage (which happened fairly often). To keep Donald's voice consistent throughout the world, Nash voiced the character in all foreign languages the Disney shorts were translated to (with the aid of the phonetic alphabet), meaning Donald retained his same level of incoherency all across the globe.
Басқа таңбалар
Дональдтың дауысынан басқа, Кларенс Нэш Дональдтың немерелері Хьюи, Дьюи және Луи мен оның сүйіктісі Дейзиге де дауыс берді. Ол «Пиноккио» фильміндегі Фигароның мысық баласының меңіреуін және ыңыршуын қамтамасыз етті, сондай-ақ бірнеше қысқа фильмдерде де осы дыбыстарды орындады. «Пиноккио» фильмінде ол «Руф Хаус» мүсініне Попайға ұқсас дауыс берді. «Бамби» фильмінде «Сақ болыңыз!» деп айқайлаған бақаның дауысын, ал «Жүз бір далматин» фильмінде иттердің дыбыстарын орындады. Сонымен қатар, 1971 жылы Клифф Эдвардс қайтыс болғаннан кейін қысқа мерзімге Джимини Крикетке дауыс берді. Нэштің Дональд Дақтың есімді дауысы анимацияда басқа да жұмыстарда қолданылды, ең әйгілісі – Уильям Ханна мен Джозеф Барбера режиссерлік еткен «Том мен Джерри» мультфильмдеріндегі Кішкентай Куакер (Ред Коффи дауысы) және Яки Дудл (Жимми Уэлдон дауысы) кейіпкерлері. Ол сонымен қатар Томның ерте қысқа фильмдердегі ысқырықтарына дауыс берді. Ханна-Барбераның көптеген туындыларындағыдай, бұл кейіпкерлер де танымал адамдардың дауыстарын еліктеді, олардың ішінде Кларенс Нэштің Дональд Дақ дауысының еліктеуі де болды. Екі дауыс та Нэштің дауысына өте ұқсас болғандықтан, олар жиі қателікпен оған жатқызылды. Сонымен қатар, көпшілік пікірге қарамастан, Рик Дистің «Disco Duck» әніндегі қаз дауысын ол орындаған жоқ, бұл Дистің танысы болған адамның жұмысы еді. Нэш 1940 жылдары «The Burns & Allen Show» бағдарламасында да қаз дауысын қолданды, онда ол Грейсидің үй жануары – қаз рөлін ойнады. Нэш 1941 жылы түсірілген «The Reluctant Dragon» фильмінде өзін-өзі көрсетті, бұл фильмде Дисней фильмдерінің қалай жасалатыны көрсетілді, сондай-ақ 1954 жылы «What's My Line» және 1964 жылы «To Tell the Truth» бағдарламаларының қатысушысы болды. Нэш сонымен қатар 1956 жылы «Дональд Дақтың өміріндегі бір күн» деп аталатын «Disneyland» эпизодында өзін-өзі көрсетті, онда ол анимациялық Дональдпен өзара әрекеттеседі, ол оны сөйлеу проблемалары үшін кінәлайды: екеуі Дональдтың тез ашуланбауынан туындаған дауға ұшырайды. Ол сондай-ақ 1976 жылы «The Mike Douglas Show» бағдарламасында қонақ болды. 1984 жылы Дональд Дақтың 50 жылдығына арналған арнайы бағдарламада Дисней фильмдерінен және «Disneyland» эпизодтарынан алынған бірнеше видеоклиптер көрсетілді.
In addition to Donald's voice, Clarence Nash also voiced Donald's nephews Huey, Dewey and Louie and his girlfriend Daisy. He provided the meows and yowls of Figaro the kitten in Pinocchio and in a handful of shorts. In Pinocchio, he also provided the Popeye esque voice for the Rough House statue. He also voiced a bullfrog croaking "Watch out!" in Bambi and also did some dog sounds in One Hundred and One Dalmatians, and also voiced Jiminy Cricket for a brief period of time after Cliff Edwards's death in 1971. Nash's iconic Donald Duck voice would be impersonated elsewhere in animation, most notably in the Tom and Jerry cartoons directed by William Hanna and Joseph Barbera with the characters Little Quacker (voiced by Red Coffey) and Yakky Doodle (voiced by Jimmy Weldon), additionally he also provided the vocal cords for Tom in the early shorts whenever he hisses. As with most Hanna Barbera productions, these characters used celebrity impersonations, in these cases an impersonation of Clarence Nash's Donald Duck voice. Because both were much similar to Nash's voice they were often mistakenly attributed to Nash. Likewise, contrary to popular belief, he didn't perform the duck voice for Rick Dees' "Disco Duck", it was one of Dees' acquaintances. Nash would also use his duck voice on The Burns & Allen Show during the 1940s, playing Gracie's pet duck. Nash appeared as himself in the 1941 film The Reluctant Dragon, which shows how Disney films were produced, and was a contestant on a 1954 episode of What's My Line and a 1964 episode of To Tell the Truth. Nash also appeared as himself in a 1956 episode of Disneyland entitled "A Day in the Life of Donald Duck", in which he interacts with an animated Donald who blames him for his speech problems: the two end up arguing mainly due to Donald's short temper. He was also a guest on a 1976 episode of The Mike Douglas Show. The 1984 special Donald Duck's 50th Birthday included several clips from Disney films and Disneyland episodes.
Кейінгі жылдар
Дисней 1962 жылы қысқаметражды фильмдер бөлімін жапқаннан кейін, Нэш келесі екі онжылдық бойы әртүрлі жобаларда Дональдқа дауыс беруін жалғастырды. 1970-ші жылдардың соңында Нэш Глендейлдегі (Калифорния) Фримонт бастауыш мектебі маңындағы ауданда жиі серуендеп, балаларды Дональд Дактің дауысымен қуантып жүретін. 70 жасқа жеткенде, ол осы қатал дауыстың өзінің тамағына күш түсіретінін сезіне бастады, сондықтан көпшілік алдындағы өнерлеуін балалар тобымен шектеді. Жазу студиясында ол жиі үзіліс алып, шаршамау үшін көп су ішетін. Нэштің соңғы жұмыстарының бірі – «Миккидің Рождестволық әні» (1983) болды, онда Дональд фильмдегі түпкілікті актер дауысымен сомдалған жалғыз кейіпкер атанды. Диснейдегі оның мансабы студияның сахна артындағы тұлғалары туралы деректі фильмдерден тұратын «Disney Family Album» сериалының тұсаукесер эпизодының тақырыбы болды (1984).
When Disney shut down their shorts department in 1962, Nash continued to voice Donald in various projects over the next two decades. In the late 1970s, Nash was known for often taking walks in the neighborhood around Fremont Elementary School in Glendale, California, entertaining children with his Donald Duck voice. As he passed the age of 70, he found the harsh voice increasingly straining on his throat and so limited public performances to groups of children. During recording sessions, he would take frequent breaks and drink plenty of water to avoid overexerting himself. One of Nash's final performances was in Mickey's Christmas Carol (1983), which made Donald the only character in the film to be voiced by his original actor. His career at Disney was the subject of the premiere episode of Disney Family Album, a 1984 series of documentaries about behind the scenes personalities at the studio.
Жеке өмір
Нэш 1930 жылы Маргарет Симансқа үйленді, және олар 50 жылдан астам бірге өмір сүрді; олардың екі қызы болды – Кей және Пегги.
Nash married Margaret Seamans in 1930, and they were married for over 50 years; they had two daughters, Kay and Peggy.
Өлім
Нэш 1985 жылғы 20 ақпанда 80 жасында Калифорния штатының Бурбанк қаласындағы Провиденс Сент-Джозеф медициналық орталығында лейкемиядан қайтыс болды және Лос-Анджелес штатының Миссион-Хиллс қаласындағы Сан-Фернандо миссиясы зиратында жерленді. Ол әйелі Маргарет Нэшпен бірге жатқан қабірінің қабір тасында Дональд пен Дейзи Дак қол ұстасып тұрған суреті бейнеленген.
Nash died on February 20, 1985, of leukemia in the Providence Saint Joseph Medical Center in Burbank, California, at the age of 80 and was interred in the San Fernando Mission Cemetery in Mission Hills, Los Angeles, California. The tombstone of the grave he now shares with his wife Margaret Nash depicts a carving of Donald and Daisy Duck holding hands.