Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық ақсүйек әйел және сарай қызметкері
English noblewoman and courtier
Анна Сеймур, Сомерсет герцогинясы (туған есімі Стенхоп; 1512 жылға дейін – 16 сәуір 1587) – Эдвард Сеймурдың екінші әйелі, Сомерсет герцогы (шамамен 1500–1552), ол немересі король Эдвард VI билігінің басындағы Лорд-протектор болған. Герцогиня қысқа мерзімге Англиядағы ең ықпалды әйелге айналды. Күйеуінің регенттігі кезінде ол жесір патшайым Кэтрин Паррдан жоғары дәреже талап еткенімен сәтті болмады.
Anne Seymour, Duchess of Somerset (née Stanhope; before 1512 – 16 April 1587) was the second wife of Edward Seymour, 1st Duke of Somerset (c. 1500–1552), who held the office of Lord Protector during the first part of the reign of their nephew King Edward VI. The Duchess was briefly the most powerful woman in England. During her husband's regency she unsuccessfully claimed precedence over the queen dowager, Catherine Parr.
Отбасы
Энн Стэнхоп 1510 жылы туған болуы мүмкін, сэр Эдвард Стэнхоптың (1462 – 6 маусым 1511 ж.) жалғыз баласы, оның әйелі Элизабет Буркье (1473 жылдан бұрын туған, 1557 ж. қайтыс болған), Фулк Буркье, 10-шы барон ФитцВариннің (1445–1479) қызы. Әкесінің Аделина Клифтонмен жасаған алғашқы некесінен оның екі туған ағасы болды: Ричард Стэнхоп (1529 ж. қайтыс болды) және сэр Майкл Стэнхоп. 1511 жылы сэр Эдвард Стэнхоп қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі Элизабет Гертфордширдегі Бичвудтан келген сэр Ричард Пейджге үйленді. Оның әкесінің ата-аналары Томас Стэнхоп, Шельфордтан шыққан эсквайр, және Маргарет (немесе Мэри) Джернингэм болды, ал анасының ата-аналары Фулк Буркье, 2-ші барон ФитцВарин және Элизабет Динем еді. Анасы арқылы Анна Англия королі Эдуард III және Хено королі Филиппаның кіші ұлы Вудсток Томастың ұрпағы болды. Аннаның мақтанышпен қарауы мен тәкаппарлығы шыдамсыздық тудыратын болса да, ол өте зиялы және нық қадамды адам еді. Лондон қаласында тұратын испан саудагері Антонио де Гуарас кейін оны "Люциферден де осал" деп сипаттады.
Anne Stanhope was likely born in 1510, the only child of Sir Edward Stanhope (1462 – 6 June 1511) by his wife Elizabeth Bourchier (b. before 1473, d. 1557), a daughter of Fulk Bourchier, 10th Baron FitzWarin (1445–1479). By her father's first marriage to Adelina Clifton she had two half brothers, Richard Stanhope (died 1529) and Sir Michael Stanhope. After the death of Sir Edward Stanhope in 1511, his widow, Elizabeth, married Sir Richard Page of Beechwood, Hertfordshire. Her paternal grandparents were Thomas Stanhope, esquire, of Shelford and Margaret (or Mary) Jerningham, and her maternal grandparents were Fulke Bourchier, 2nd Baron Fitzwaryn and Elizabeth Dynham. Through her mother, Anne was a descendant of Thomas of Woodstock, the youngest son of King Edward III of England and Philippa of Hainault. Anne's snobbery and pride were considered to be intolerable, yet she was highly intelligent and determined. Antonio de Guaras, a Spanish merchant living in London, would later say of her, that she was "more presumptuous than Lucifer".
Бірінші неке
Анна Стэнхоп 1535 жылдың 9 наурызынан бұрын сэр Эдвард Сеймурға үйленді. Сеймурдың Кэтрин Филлмен жасаған алғашқы некесі бұзылуы мүмкін, бірақ оның бірінші әйелі сол кезде қайтыс болған болуы ықтимал. Эдвард Сеймур Генри VIII-нің үшінші әйелі Джейн Сеймурдың ағасы болды. 1536 жылдың маусым айында король Джейнге үйленгеннен кейін Эдвард Сеймур виконт Бьюшамп титулымен марапатталды. 1537 жылдың қазанында оның корольдық жүрегі Эдвард дүниеге келгеннен кейін ол Гертфорд графы атанды. 1547 жылы ол герцог болды, соның салдарынан Анна Сомерсет герцогинясы атанды.
Anne Stanhope married Sir Edward Seymour sometime before 9 March 1535. Seymour's first marriage, to Catherine Fillol, had possibly been annulled, but his first wife was probably dead by then. Edward Seymour was the eldest brother of Jane Seymour, the third wife of Henry VIII. Shortly after the king's marriage to Jane in June 1536, Edward Seymour was elevated to the peerage as Viscount Beauchamp. In October 1537, after the birth of his royal nephew Edward, he was created Earl of Hertford. In 1547, he became a duke, so Anne became the Duchess of Somerset.
Патша сарайындағы өмір
Анна Сеймур 1543 жылғы 12 шілдеде Генрих VIII мен Кэтрин Паррдың үйлену рәсіміне қатысты. Генрих VIII қайтыс болғаннан кейін, оның күйеуі патша сияқты билік жүргізді. Осы билікке ие болған Сомерсет герцогинясы өзін мемлекеттің бірінші ханымы деп санады, Генрих VIII-нің жесірінен жоғары тұруға талпынды, оның күйеуі Сомерсет герцогының інісі Томас Сеймурға үйленгеннен кейін. Герцогиня Кэтрин Парр күйеуінің кіші інісіне үйленгенде басымдық құқығынан бас тартылған деп есептеді. Ол Кэтринның киімін ұстаудан бас тартты және сотта кіреберіс пен шығыс басындағы орнынан оны итеруге тырысқан деген сөз бар. Герцогиня Кэтрин туралы: «Егер адмирал (Томас Сеймур) әйеліне жақсы әдеп үйретпесе, мен үйретемін» деген сөзді айтқан. Кэтрин де өз кезегінде қарындасын «сол тозақ» деп атады. Кэтрин Парр үшінші мұрагерлік заңды қолданып, жеңіске жетті, онда оның мемлекеттегі барлық әйелдерге қарағанда басымдығы бар екені нақты айтылған; шындығында, басымдық тұрғысынан Сомерсет герцогинясы Кэтриннан кейін келді; Генрихтың қыздары Мэри мен Елизавета; және Генрихтың бұрынғы әйелі Анна Клевская. «Қатігез әйел» деп сипатталған герцогиня қысқа ғана уақытқа үлкен билікке ие болды, бұл кейін күйеуінің беделіне кері әсер етті. Эдвард Сеймур қорғаушы ретінде патшалық биліктің дерлік барлығына ие болды. Алайда, 1549 жылғы қазан айында ол және Тайлық кеңес арасындағы қақтығыстан кейін билігінен айырылды. Ол әйелімен бірге Лондон мұнарасына қамалды. Герцогиня жақын арада босатылды, ал Сомерсет 1550 жылғы қаңтарда босатылды. Императорлық елші Жан Шейфвтің сөзіне сүйенсек, Энн Сеймур күн сайын де-факто жаңа билеуші Джон Дадлидің, Уорвик графының үйіне барып, Сомерсеттің Таза кеңеске қайта оралуына мүмкіндік берді. Сомерсет герцогинясы мен Уорвик графинясы олардың үлкен қыздары мен ұлдары, Энн Сеймур мен Джон Дадлидің некелерін ұйымдастырды. Сомерсет 1551 жылғы қазан айында тағы да жағдайдан түсті, ол жаңадан Нортумберленд герцогы аталған Уорвикке қарсы құлық жасады деген айыппен тұтқындалды. Олар тағы да Мұнараға жеткізілді және оларға жіберуді үміттене отырып, киімдердің тізімін жасады. Энн Сеймур өзінің қызметшісі Сьюзан ханымның тоқылған шұлықтары мен жеңдерін, жаңадан тігілген көйлектерін, жоғары мойындықтарын және руфтарын, Пурсби ханымның сақтаған тоқымаларын, қара көйлекті, қара барқыттан жасалған белдікшені, фартингальді, қызыл матадан жасалған корсетті, қара және ақ жіптерді, кір жууға 20 фунт стерлингті және тамақ ішуге арналған ыдыстарды сұрады. Сомерсет 1551 жылғы 1 желтоқсанда қылмыстық істе айыпталды және 1552 жылғы 22 қаңтарда Тауэр-Хиллде бас кесілді. Сомерсет герцогинясы күйеуімен бірге тұтқындалды және 1553 жылғы 30 мамырға дейін Мұнарада қалды. Мэри I шілдеде таққа отырғаннан кейін және Нортумберленд герцогының мүлкі тәркіленгеннен кейін, оған Дадли отбасының тәркіленген үй мүліктерінен таңдауға рұқсат берілді.
Anne Seymour was present at the wedding ceremony of Henry VIII and Catherine Parr on 12 July 1543. After Henry VIII's death, her husband acted as king in all but name. With this power, the Duchess of Somerset considered herself the first lady of the realm, claiming precedence over Henry VIII's widow, following the latter's marriage to the Duke of Somerset's brother, Thomas Seymour. The Duchess considered that Catherine Parr forfeited her rights of precedence when she married the younger brother of the Duchess's husband. She refused to bear Catherine's train, and allegedly physically tried to push her out of her place at the head of their entrances and exits at court. The Duchess was quoted as having said of Catherine, "If master admiral (Thomas Seymour) teach his wife no better manners, I am she that will". Catherine, in her turn, privately referred to her sister in law as "that Hell". Catherine Parr won the battle by invoking the Third Succession Act which clearly stated that she had precedence over all ladies in the realm; in point of fact, as regards precedence, the Duchess of Somerset came after Catherine; Henry's daughters, Mary and Elizabeth; and Henry's former wife, Anne of Cleves. The Duchess, who was described as a "violent woman", wielded considerable power for a short time, which later would reflect negatively on her husband's reputation. As lord protector, Edward Seymour wielded almost royal authority. However, he lost his position of power following a show down between the Privy Council and himself in October 1549. He and his wife were imprisoned in the Tower of London. The Duchess was released after a short time, Somerset himself in January 1550. According to the Imperial ambassador Jean Scheyfve, Anne Seymour had made daily visits to the house of the de facto new ruler, John Dudley, Earl of Warwick, who soon allowed Somerset to rejoin the Privy Council. The Duchess of Somerset and the Countess of Warwick then arranged a marriage between their respective eldest daughter and son, Anne Seymour and John Dudley. Somerset fell again into disgrace in October 1551, when he was arrested on charges of conspiring against Warwick, who had recently been created Duke of Northumberland. They were taken again to Tower, and made lists of clothes they hoped to be sent to them. Anne Seymour asked for knitted hose and sleeves kept by her servant Mistress Susan, newly made smocks and high collared partlets and ruffs, laces kept by Mistress Purseby, a black gown, a plain black velvet kirtle, a farthingale, a stomacher of scarlet cloth, black and white embroidery thread, £20 to pay for washing, and utensils for dining. Somerset was convicted of felony on 1 December 1551 and beheaded on 22 January 1552 on Tower Hill. The Duchess of Somerset had been arrested with her husband and continued in the Tower until 30 May 1553. After Mary I's accession in July and the attainder of the Duke of Northumberland she was allowed to choose from the Dudley family's confiscated household stuffs.
Екінші неке
Энн Сеймур екінші рет Франсис Ньюдигейтпен (26 қаңтар 1582 күні қайтыс болған), Миддлсекс қаласындағы Ханворттан үйленді, ол оның қайтыс болған күйеуінің үй басқарушысы болған. Ньюдигейт – Джон Ньюдигейттің, Миддлсекс қаласындағы Харфилдтен кіші ұлы. Олардың бірге өткен өмірі туралы көп мәлімет жоқ.
Anne Seymour married secondly Francis Newdigate (d. 26 January 1582) of Hanworth, Middlesex, who had been steward to her late husband. Newdigate was a younger son of John Newdigate, of Harefield, Middlesex. Little is known of their life together.
Өлім
Анна Сеймур 1587 жылдың 16 сәуірінде Миддлсекс округындағы Ханворт сарайында қайтыс болды және Вестминстер аббаттығында жерленді, онда оның бейнесі салынған кесенесін көруге болады.
Anne Seymour died at Hanworth Palace, Middlesex, on 16 April 1587, and was buried in Westminster Abbey, where her tomb with its painted effigy can be viewed.
Қымбат бағалы заттар
Анн Сеймур өзінің өсиетімен "Хертфордтың қызы" (оның келіні) леди Кэтрин Грейге "бір жағында көне өрнекпен, екінші жағында алмаз гүлмен тағылатын" әдемі тақташа немесе медальон сыйлады. Көне өрнек – Ренессанс стиліндегі әшекей. Елизавета патшайым өз зергерлік бұйымдары мен ақшасының тізімін жасауды Джон Вулли мен оның киім-кешегінің шебері Джон Фортескьюге тапсырды. Оның жинағында "шынайы махаббат" немесе інжу-маржан түйіндері бар алтын әшекейлі алмаш бұрандалар тізбегі және бір мүйізді мүйіздің екі бөлігі салынған қызыл тафта сөмкесі болды. 1551 жылы оның кейбір зергерлік бұйымдары Уильям Шерингтон Лэкок сақтауында болды. Олардың арасында броштер, тақташалар немесе медальондар, бірінде Жақыптың баспалдағы, екіншісінде самариялық әйел туралы оқиға, ал тағы бірінде француз қалпағына арналған әшекейлі алтын "биляменттер" бар еді.
In her will, Anne Seymour bequeathed to her "daughter of Hertford" (her daughter in law), Lady Katherine Grey, a fair tablet or locket "to wear with antique work on one side, and a rose of diamonds on the other". Antique work was renaissance style ornament. Queen Elizabeth ordered an inventory of her jewels and money to be made by John Wolley and John Fortescue, master of her wardrobe. Her collection included a chain of gold pomander beads with "true loves" or love knots of pearl and a red taffeta purse containing two pieces of unicorn horn. In 1551, some of her jewels were in the keeping of William Sharington of Lacock. These included brooches, tablets or lockets, one depicting Jacob's Ladder, another the story of the Samaritan woman, with a number of jewelled gold "billaments" for wearing on a French hood.
Көркем шығармаларда
Ол 1953 жылғы «Жас Бесс» фильмінде Кэтлин Байрон рөлін ойнады. Оны «Тюдорлар» тарихи романында Эмма Гамильтон сомдады, онда оның кейіпкері Эдвард Сеймурдың бірінші әйелі Кэтрин Филлолға және нақты Энн Стэнхоупқа екі жақты негізделген. Кэтрин Филлол күйеуінің әкесімен байланыста болған деген қауесет болған. Серияда Анна көптеген адамдармен қарым-қатынас құрған әйел ретінде бейнеленген және Францияда Суррей графы айтқандай, «көп дағдылы әйел» деп танымал. Шоудағы оның махаббаттарының ішінде сэр Фрэнсис Брайан және сэр Томас Сеймур (оның жекжаттысы) бар. Шоуда, сэр Томаспен болған қарым-қатынасының нәтижесінде, оның Томас есімді заңсыз баласы туады. «Елизавета болу» сериалында Джейн Грей Кэтрин Паррды, ол жаңа ғана жүкті екенін білгенде, жұбатуға тырысты, Лорд-протектордың әйелі он жүктіліктен де аман қалғанын айтты. Бірақ Парр Лорд-протектордың әйеліне ешнәрсе дерлік зиян келтіре алмайды деп ойлайтынын жеткізді.
She was played by Kathleen Byron in the 1953 film Young Bess. She was played by Emma Hamilton in the historical fiction series The Tudors, in which her character is based partly on Edward Seymour's first wife, Catherine Fillol, who was rumoured to have had an affair with her father in law, and partly on the actual Anne Stanhope. In the series Anne is depicted as a woman who sleeps with many men and is known in France as a "woman of many talents" according to the Earl of Surrey. Her lovers on the show include Sir Francis Bryan and Sir Thomas Seymour (her brother in law). In the show, as a result of her affair with Sir Thomas, she has an illegitimate child with him, who is also named Thomas. She was referenced in the show Becoming Elizabeth when Jane Grey attempted to console Catherine Parr, who had just learned that she was pregnant, that the Lord Protector's wife had survived 10 pregnancies. However, Parr retorted that she believed that nothing could kill the Lord Protector's wife.