Кіріспе

Американдық кинорежиссер

Джеймс Х. "Шамус" Кулхан (12 қараша 1908 – 2 ақпан 1996) – американдық аниматор, кинорежиссер және киноөндіруші. Ол американдық анимацияның алтын ғасырындағы еңбектерімен әйгілі.

Мансап

Шамус Кулхан бірқатар американдық анимациялық студияларда жұмыс істеді, оның ішінде Флейшер студиясы, Ub Iwerks студиясы, Уолт Дисней анимациялық студиясы және Уолтер Ланц Продакшн. Ол анимациялық мансабын 1925 жылы Уолтер Ланцтың жетекшілігімен шығарылған Динки Дудл сериясында Брей Продакшнс үшін жұмыс істегеннен бастады. Брейден кейін ол Бен Харрисон мен Мэнни Гулдтың Krazy Kat мультфильмдерінде бояушы болып қызмет етті. 1929 жылы продюсер Чарльз Минц студияны Голливудқа көшірген кезде оны сақтап алмағанынан кейін Флейшер студиясына көшті. Кулхан 1930-жылдардың басында Флейшердегі өзінің инкері/көмекшісі Лилиан Фридман Астордың анимациялық талантын дамытумен белгілі болды, осылайша оны студиядағы алғашқы әйел аниматор етті. Бірнеше Talkartoons және ерте Бетти Буп қысқаметражды фильмдеріне режиссер болғаннан кейін, Кулхан Голливудқа көшіп, ықпалды бұрынғы Disney түлектерінің бірі Ub Iwerks басқаратын Iwerks студиясында анимация жасады, онда ол ұзақ жылдармен әріптесі және досы Ал Эугстермен бірге бірнеше ComiColor мультфильмдеріне режиссерлік жасады. Iwerks студиясынан кеткеннен кейін, Кулхан қысқа уақытқа Нью-Йоркке оралып, қайта ұйымдастырылған Van Beuren Corporation-да режиссерлік жасады, содан кейін Берт Гиллетт басқарды, бірақ 1935 жылы Disney-ге өтініш беруді жөн көрді. Disney студиясында ол "Гавайлық мерекелер" сериясында жұмыс істеп жүргенде бірнеше күнге созылатын пісіру процесін қамтитын анимациялық әдіс тапты, содан кейін барлық суреттерді бірден, тікелей сызбалармен салды. Ол "Аққартай мен жеті нан" фильмінің жетекші аниматоры болды, фильмдегі ең танымал анимациялық эпизодты – "Хей Хо" әнімен үйге қайтып бара жатқан нанның анимациясын жасады. Бұл сахнаны жасауға Кулхан мен оның көмекшілеріне алты ай уақыт кетті. Осы кезеңде ол жылдам эскиздермен анимация жасаудың "Жоғары жылдамдық" техникасын дамытты. Ол сондай-ақ "Пиноккио" фильмінде Адал Джон мен Гидеонның аниматоры болды, бірақ фильмде оның есімі көрсетілмеді. Фильмнің түсірілімі кезінде ол Disney-ден Флейшер студиясына жұмыс істеуге кетті. Онда ол "Гулливердің саяхаттары" фильміндегі бірнеше көпшілік сахналардың аниматоры және "Мистер Баг қалаға барады" фильмінің аталмаған режиссері болды. "Гулливерді" аяқтағаннан кейін Кулханға жеке бөлімше берілді, ол Disney-де алған көркемдік принциптер мен этиканы енгізуге тырысты, нәтижесінде "Попай Уильям Теллмен кездеседі" сияқты қысқа фильмдер жасалды, олар Флейшердің бұрынғы жұмыстарымен салыстырғанда ерекше сұйық және экспрессивті кейіпкер анимациясымен ерекшеленеді. Флейшерден кеткеннен кейін бір жыл өткен соң, Кулхан Уолтер Ланцтың режиссері болып тағайындалғанға дейін Warner Bros. Cartoons-та Чак Джонс пен Франк Ташлиннің бөлімдерінде қысқа уақыт жұмыс істеді. Ланцта ол "Сиамдағы ең ұлы адам" мультфильмінде дизайнер (және бұрынғы Disney және Чак Джонс түлектерінің бірі) Арт Хайнеманмен бірге жұмыс істеді. Бұл анимацияда "Сиам патшасы фалликалық пішіндес есіктерден өтеді және вагинаға ұқсайтын есікке қарайды". Содан кейін сол жылы ол Вуди Вудпикердің классикалық "Севильяның шаштаразы" мультфильміне жетекшілік етті. Мультфильмде ағашқарғаның жаңа, ағымдағы дизайны ұсынылды, сонымен қатар Сергей Эйзенштейннен алған идеясынан кейін жылдам монтаждаудың алғашқы қолданылуымен де танымал. Ланцта ол орыс авангарды әсер еткен эксперименталды өнерді мультфильмдерге кейде енгізді. Максин Марксқа (Чико Маркстың қызы): Сиэтлдің Брайан Кулхан және Портленд, Орегонның Кевин Маркс Кулхан.