Медиада сюжеттік кескіндерді жасау тәсілі

Кіріспе

Медиада графикалық реттеу нысаны

Стриборд – қозғалыс суреті, анимация, қозғалыс графикасы немесе интерактивті медиа тізбегін алдын ала көру мақсатында тізбекпен орналастырылған иллюстрациялар немесе кескіндерден тұратын графикалық ұйымдастырушы. Стриборд процесі, қазіргі танымал түрінде, 1930 жылдардың басында Уолт Дисней өндіріс компаниясында, Уолт Дисней және басқа анимациялық студияларда бірнеше жыл бойы қолданылып келген ұқсас процестерден кейін әзірленді.

Шығу тегі

Көптеген үлкен бюджетті нұсқаусыз фильмдерге сценарийлік тақталар жасалды, бірақ осы материалдың көп бөлігі 1970 және 1980 жылдары студиялардың мұрағаттары қысқартылған кезде жоғалып кетті. Арнайы эффекттерді дамытушы Жорж Мелиес жоспарланған эффектілерді визуализациялау үшін сценарийлік тақталарды және өндіріске дейінгі суреттерді қолданған алғашқы кинорежиссерлердің бірі болғандығы белгілі. Дегенмен, бүгінгі таңда кеңінен танымал болған сценарийлік тақталар 1930 жылдардың басында Уолт Дисней студиясында жасалды. Әкесінің өмірбаянында, «Уолт Диснейдің тарихы» (Henry Holt, 1956) кітабында Диана Дисней Миллер 1933 жылғы Диснейдің «Үш кішкентай шошқа» атты қысқаметражды фильмі үшін алғашқы толыққанды сценарийлік тақталар жасалғанын түсіндіреді. Джон Канемейкердің «Қағаз армандары: Дисней сценарийлік тақталарының өнері мен суретшілері» (1999, Hyperion Press) кітабында Диснейдегі алғашқы сценарийлік тақталар 1920 жылдары анимациялық мультфильмдердегі қысқа сюжеттерге арналған идеяларды көрсету үшін жасалған, комикстерге ұқсас «оқиға эскиздерінен» дамыды. Мысалы, «Ұшаққа құмар» және «Бу кемесі Уилли» фильмдері. Кристофер Финчтің «Уолт Диснейдің өнері» (Finch, 1995) кітабында айтылғандай, Дисней аниматор Уэбб Смитке жеке қағаз беттеріне кадрларды салу және оларды оқиғаны ретімен баяндау үшін хабарландыру тақтасына ілу идеясын ұсынды, осылайша алғашқы сценарийлік тақта жасалды. Сонымен қатар, студиялар аниматорлардан өзгеше, арнайы сценарийлік тақта суретшілерімен жабдықталған жеке «оқиға бөлімін» ұстауының қажеттілігін Дисней алғаш рет мойындады, өйткені ол көрермендер фильмді оның оқиғасы кейіпкерлерге деген қамқорлық сезімін тудырмаса, тамашаламайды деп түсінді. 1935 жылдың басында «оқиға эскиздерінен» сценарийлік тақталарға ауысқан екінші студия Уолтер Ланц Продакшн болды; 1936 жылы Харман Айсинг және Леон Шлезингер Продакшн да осы үрдіске қосылды. 1937 немесе 1938 жылға қарай, барлық американдық анимациялық студиялар сценарийлік тақталарды пайдаланды. «Желмен кеткендер» (1939) толыққанды сценарийлік тақталармен түсірілген алғашқы фильмдердің бірі болды. Фильмнің өндіріс дизайнері Уильям Кэмерон Мензис, продюсер Дэвид О. Селзникпен фильмнің әрбір кадрын жобалау үшін шақырылды. 1940 жылдардың басында сценарийлік тақталар тікелей эфирдегі фильмдерді өндіруде танымал болды және фильмдерді алдын ала визуализациялаудың стандартты құралына айналды. Pace Gallery кураторы Аннет Микелосон «Суреттен киноға: режиссерлердің суреттері» көрмесі туралы жазғанда, 1940-1990 жылдарды «өндірістік дизайнның көбінесе сценарийлік тақталарды қабылдаумен сипатталатын» кезеңі деп есептеді. Сценарийлік тақталар қазір шығармашылық процестің маңызды бөлігі болып табылады.

Many large budget silent films were storyboarded, but most of this material has been lost during the reduction of the studio archives during the 1970s and 1980s. Special effects pioneer Georges Méliès is known to have been among the first filmmakers to use storyboards and pre production art to visualize planned effects. However, storyboarding in the form widely known today was developed at the Walt Disney studio during the early 1930s. In the biography of her father, The Story of Walt Disney (Henry Holt, 1956), Diane Disney Miller explains that the first complete storyboards were created for the 1933 Disney short Three Little Pigs. According to John Canemaker, in Paper Dreams: The Art and Artists of Disney Storyboards (1999, Hyperion Press), the first storyboards at Disney evolved from comic book like "story sketches" created in the 1920s to illustrate concepts for animated cartoon short subjects such as Plane Crazy and Steamboat Willie, and within a few years the idea spread to other studios. According to Christopher Finch in The Art of Walt Disney (Finch, 1995), Disney credited animator Webb Smith with creating the idea of drawing scenes on separate sheets of paper and pinning them up on a bulletin board to tell a story in sequence, thus creating the first storyboard. Furthermore, it was Disney who first recognized the necessity for studios to maintain a separate "story department" with specialized storyboard artists (that is, a new occupation distinct from animators), as he had realized that audiences would not watch a film unless its story gave them a reason to care about the characters. The second studio to switch from "story sketches" to storyboards was Walter Lantz Productions in early 1935; by 1936 Harman Ising and Leon Schlesinger Productions also followed suit. By 1937 or 1938, all American animation studios were using storyboards. Gone with the Wind (1939) was one of the first live action films to be completely storyboarded. William Cameron Menzies, the film's production designer, was hired by producer David O. Selznick to design every shot of the film. Storyboarding became popular in live action film production during the early 1940s and grew into a standard medium for the previsualization of films. Pace Gallery curator Annette Micheloson, writing of the exhibition Drawing into Film: Director's Drawings, considered the 1940s to 1990s to be the period in which "production design was largely characterized by the adoption of the storyboard". Storyboards are now an essential part of the creative process.

Фильм

Фильмдік сценарий (кейде түсірілім тақтасы деп те аталады) – фильмдегі оқиғалардың тізбегін бейнелейтін кадрлардың сериясы. Ол фильмнің комиксіне немесе фильмнің кейбір бөлігінің бұрыннан дайын түріне ұқсас. Бұл кинорежиссерлерге, операторларға және телеарна жарнама клиенттеріне көріністерді көз алдында елестетуге, ал олар орын алғанға дейін болатын мәселелерді анықтауға көмектеседі. Бұдан өзге, сценарийлер жалпы өндіріс құнын бағалауға және уақытты үнемдеуге де мүмкіндік береді. Көбінесе сценарийлерде қозғалысты көрсететін көрсеткіштер немесе нұсқаулар болады. Жылдам оқиғалы экшн-сахналар үшін монохромды сызбалар жеткілікті болуы мүмкін. Ал жарыққа ерекше назар аударатын, баяу темптегі драмалық фильмдер үшін импрессионистік стильдегі түсті суреттер қажет болуы мүмкін. Сценарийге белгілі бір дәрежеде адалдықпен фильм түсіру кезінде сценарий оқиғалардың визуалды орналасуын қамтамасыз етеді, олар камера линзасы арқылы көрінеді. Интерактивті медиада бұл пайдаланушы немесе көрермен контентті немесе ақпаратты көретін орналасу мен реттілік. Сценарий жасау процесінде фильмді немесе интерактивті медиа жобасын жасаумен байланысты көптеген техникалық ерекшеліктерді сурет немесе қосымша мәтін арқылы тиімді сипаттауға болады. Тікелей түсірілім кезінде фильмдердегі сахналар көбінесе сценарийде келтірілген ретпен түсірілмейді. Кейде бір сахнаның жеке кадрларын әртүрлі күндері, әртүрлі ретпен түсіру қажет болады, бұл өте жаңсақ болуы мүмкін. (Бұған себептер өндіріс тақтасы туралы мақалада толық түсіндірілген.) Мұндай жағдайда режиссерлер түсірілім алаңында сценарийді пайдаланып, түсірілген кадрлар дұрыс ретпен монтаждалғанда қандай эффектке қол жеткізуді жоспарлағанын еске түсіре алады. Бұл әр кадр үшін сценарийді қайта оқудан гөрі тиімді (актерлер мен түсірілім тобы күтіп тұрғанда), олар бастапқыда осы кадрды қалай түсіруді жоспарлағанын еске түсіру үшін. Ұлы орыс театр шебері Станиславский Мәскеу өнер театрының қойылымдары үшін (мысалы, 1898 жылғы Чеховтың "Шағала" пьесасы) егжей-тегжейлі өндіріс жоспарларында сценарийлерді жасаған. Неміс режиссері және драматургі Бертольд Брехт өзінің драматургиялық "әңгімелер" әдісінің бір бөлігі ретінде егжей-тегжейлі сценарийлерді жасады.

A film storyboard (sometimes referred to as a shooting board), is essentially a series of frames, with drawings of the sequence of events in a film, similar to a comic book of the film or some section of the film produced beforehand. It helps film directors, cinematographers and television commercial advertising clients visualize the scenes and find potential problems before they occur. Besides this, storyboards also help estimate the cost of the overall production and save time. Often storyboards include arrows or instructions that indicate movement. For fast paced action scenes, monochrome line art might suffice. For slower paced dramatic films with an emphasis on lighting, color impressionist style art might be necessary. In creating a motion picture with any degree of fidelity to a script, a storyboard provides a visual layout of events as they are to be seen through the camera lens. In the case of interactive media, it is the layout and sequence in which the user or viewer sees the content or information. In the storyboarding process, most technical details involved in crafting a film or interactive media project can be efficiently described either in a picture or in additional text. During principal photography for live action films, scenes are rarely shot in the sequence in which they occur in the script. It is also sometimes necessary to film individual shots within a scene out of order and on different days, which can be very confusing. (The reasons for this are explained at length in the production board article.) In the latter scenario, directors can use storyboards on set to quickly refresh their memory as to the desired effect when those shots are later edited together in the correct order. This is more efficient than having to reread the script for each shot (with cast and crew waiting) to refresh their memory as to how they originally visualized they would film that shot. The great Russian theatre practitioner Stanislavski developed storyboards in his detailed production plans for his Moscow Art Theatre performances (such as of Chekhov's The Seagull in 1898). The German director and dramatist Bertolt Brecht developed detailed storyboards as part of his dramaturgical method of "fabels."

Аниматика

Анимация және арнайы эффектілер жұмысында сценарийлеу кезеңінен кейін "аниматик" деп аталатын жеңілдетілген макеттер жасалуы мүмкін, бұл сахнаның қозғалысы мен уақытында қалай көрінетінін және сезінетінін жақсырақ түсінуге көмектеседі. Ең қарапайым түрінде аниматик – бұл әртүрлі визуалды және дыбыстық элементтердің бір-бірімен қалай үйлесетінін көрсететін, әдетте сценарийлік тақтадан алынған тұрақты суреттердің тізбегі, олар дөңгелек диалогпен (яғни, дауыстың алғашқы нұсқасы) немесе қарапайым дыбыс жолымен синхронды түрде көрсетіледі. Бұл аниматорлар мен режиссерлерге ағымдағы сценарийдегі сценарий, камера орналасуы, кадр тізімі және уақытты анықтау сияқты мәселелерді шешуге мүмкіндік береді. Қажет болған жағдайда сценарий мен дыбыс жолы түзетіледі және сценарий аяқталғанға дейін жаңа аниматик жасалып, өндіріс тобымен қарастырылуы мүмкін. Аниматик кезеңінде монтаждау өндіріске фильмнің кейінірек кезеңінде қажет болмайтын көріністерді анимациялауға кеткен уақыт пен ресурстарды ысырап етуден сақтауға көмектеседі. Дәстүрлі анимациядағы бірнеше минуттық экран уақыты дәстүрлі аниматорлар тобының айлар бойы жұмыс істеуін қажет етеді, олар көптеген кадрларды мұқият салу және бояу керек. Егер аяқталған көрініс фильмнің соңғы нұсқасына сәйкес келмесе, барлық еңбек (және төленген жалақылар) есептен шығарылуы керек. Компьютерлік анимация контекстінде сценарийлеу қажетсіз көрініс компоненттері мен модельдерді жасауды азайтуға көмектеседі, сондай-ақ тікелей эфирдегі фильмдерді түсірушілерге түсірілім алаңының қай бөліктерін салудың қажеті жоқ екенін бағалауға көмектеседі, өйткені олар ешқашан кадрға түспейді. Көп жағдайда сценарийлік тақталар камера қозғалысын имитациялау үшін қарапайым масштабтау және панорамалау арқылы анимацияланады (сызықтық емес монтаж бағдарламалық құралын пайдалану арқылы). Бұл анимацияларды қолданыстағы аниматиктермен, дыбыс эффектілерімен және диалогпен біріктіре отырып, фильмді қалай түсіру және монтаждауға болатынын көрсетуге болады. Кейбір көркем фильмдердің DVD-дегі қосымша материалдар өндірістік аниматиктерді қамтуы мүмкін, онда дауыстың алғашқы нұсқасы немесе тіпті актерлердің дауысы болуы мүмкін (әдетте сахна дауысты жазу кезеңінен кейін, бірақ анимация өндірісі кезеңінен бұрын кесілген). Аниматиктерді жарнамалық агенттіктер де арзан сынақ роликтерін жасау үшін пайдаланады. "Рип-о-матик" деп аталатын нұсқасы ұсынылып отырған роликке ұқсас көрініс пен сезімді имитациялау үшін қолданыстағы фильмдердің, телебағдарламалардың немесе роликтердің сахналарынан жасалады. Бұл жағдайда "рип" сөзі түпнұсқа туындыны жаңа туынды жасау үшін қолдануды білдіреді.

In animation and special effects work, the storyboarding stage may be followed by simplified mock ups called "animatics" to give a better idea of how a scene will look and feel with motion and timing. At its simplest, an animatic is a sequence of still images (usually taken from a storyboard) displayed in sync with rough dialogue (i. e., scratch vocals) or rough soundtrack, essentially providing a simplified overview of how various visual and auditory elements will work in conjunction to one another. This allows the animators and directors to work out any screenplay, camera positioning, shot list, and timing issues that may exist with the current storyboard. The storyboard and soundtrack are amended if necessary, and a new animatic may be created and reviewed by the production staff until the storyboard is finalized. Editing at the animatic stage can help a production avoid wasting time and resources on the animation of scenes that would otherwise be edited out of the film at a later stage. A few minutes of screen time in traditional animation usually equates to months of work for a team of traditional animators, who must painstakingly draw and paint countless frames, meaning that all that labor (and salaries already paid) will have to be written off if the finished scene simply does not work in the film's final cut. In the context of computer animation, storyboarding helps minimize the construction of unnecessary scene components and models, just as it helps live action filmmakers evaluate what portions of sets need not be constructed because they will never come into the frame. Often storyboards are animated with simple zooms and pans to simulate camera movement (using non linear editing software). These animations can be combined with available animatics, sound effects, and dialog to create a presentation of how a film could be shot and cut together. Some feature film DVD special features include production animatics, which may have scratch vocals or may even feature vocals from the actual cast (usually where the scene was cut after the vocal recording phase but before the animation production phase). Animatics are also used by advertising agencies to create inexpensive test commercials. A variation, the "rip o matic", is made from scenes of existing movies, television programs or commercials, to simulate the look and feel of the proposed commercial. Rip, in this sense, refers to ripping off an original work to create a new one.

Фотоматтық

Фотоматика (вероятно, произошедшее от слов «аниматик» или «фотоанимация») – это серия неподвижных фотографий, смонтированных вместе и представленных на экране последовательно. Для демонстрации того, как фильм может быть снят и смонтирован, к материалу добавляются звуковые эффекты, закадровый голос и саундтрек. Рекламодатели и рекламные агентства все чаще используют фотоматику для оценки эффективности предлагаемого раскадровки перед созданием полноценной телевизионной рекламы. Фотоматика обычно является исследовательским инструментом, подобным аниматику, поскольку она демонстрирует работу тестовой аудитории, чтобы заказчики работы могли оценить ее эффективность. Изначально фотографии делались на цветной негативной пленке. Выбор делался из контактных листов и отпечатков. Отпечатки размещались на штативе и записывались на видеокамеру с помощью стандартной видеокамеры. Любые движения, панорамы или масштабирование должны были выполняться непосредственно во время съемки. Затем отснятые сцены можно было смонтировать. Цифровая фотография, доступ к фотостокам через интернет и нелинейные программы монтажа оказали значительное влияние на этот способ кинопроизводства, что также привело к появлению термина «диджиматик». Снимки можно делать и монтировать очень быстро, чтобы принимать важные творческие решения в режиме реального времени. Фотокомпозитные анимации могут создавать сложные сцены, которые обычно выходят за рамки бюджетов тестовых фильмов. Photomatix также был зарегистрированным товарным знаком многих кабинок, которые можно было найти в общественных местах и которые делали фотографии за монеты. Кабинки под брендом Photomatic производились компанией International Mutoscope Reel Company из Нью-Йорка. Ранние версии делали только одну фотографию за монету, а более поздние версии кабинок делали серию фотографий. Многие кабинки выдавали полоску из четырех фотографий в обмен на монету.

Комикстер

Кейбір жазушылар комикстерді жазу үшін эскиздер түріндегі суреттерді (көбінесе шамалы егжей-тегжейлі) пайдаланған, олар кейіпкерлердің қойылымын, фонды және тік сызықтардың орналасуын көрсетеді, ал суретшіге қажетті нұсқаулар жиекке жазылып, диалог немесе мәтін көрсетілген. Джон Стэнли мен Карл Баркс ("Жүніор Вудчак" басылымы үшін әңгімелер жазған кезде) осы стильде жұмыс істегендері мәлім. Жапон комикстерінде мұндай эскиздерге "намаэ" сөзі қолданылады.

Бизнес

Корпоративтік бейнежазбалардың өндірісі, жарнамалық кампаниялар, ұсыныстар немесе іс-қимылға ынталандыруға немесе мәжбүрлеуге бағытталған басқа да бизнес-презентацияларды жоспарлау үшін қолданылатын сюжеттік тақталар презентациялық тақталар деп аталады. Презентациялық тақталар, әдетте, түсірілім тақталарынан жоғары сапалы болады, себебі олар экспрессияны, композицияны және көңіл-күйді жеткізуі керек. Қазіргі заманғы жарнама агенттіктері мен маркетинг мамандары презентациялық тақталарды жасау үшін, әдетте, суретшіні жалдап, қолмен салынған иллюстрациялық кадрлар жасайды немесе сатуға тырысатын идеяның сюжетін құру үшін қолға түскен фотосуреттерді пайдаланады. Сюжеттік тақталар тұтынушы тәжірибесін визуалды түрде түсіну үшін де қолданылады. Брендтер клиенттердің жолын картаға түсіру арқылы, ықтимал қиындықтарды анықтап, олардың болашақ қажеттіліктерін болжай алады. Кейбір консалтингтік фирмалар өз қызметкерлеріне клиенттік презентацияларды дамыту кезінде қолдану үшін осы техниканы үйретеді, көбінесе презентациялық слайдтарды (өзгерістер енгізілгендегі тізбектелген нұсқаларында) үлкен крафт қағазына жабыстырудың "қоңыр қағаз әдісін" қолданады, оны тасымалдау оңай. Бастапқы сюжеттік тақталар Post-It жазбаларындағы слайдтардың тақырыптарындай қарапайым болуы мүмкін, кейін олар дайын болғанда презентациялық слайдтардың нұсқаларымен алмастырылады. Сюжеттік тақталар ABC жүйесіндегі қызметке негізделген есептеуде (ABC) барлық қызметтер мен олардың арасындағы байланыстарды көрсететін егжей-тегжейлі процестік схеманы жасау үшін де қолданылады. Олар осылайша жұмсалған ресурстардың құнын өлшеуге, құн қосқан емес шығындарды анықтауға және жоюға, барлық негізгі қызметтердің тиімділігі мен нәтижелілігін анықтауға және болашақта өнімділікті арттыратын жаңа қызметтерді анықтауға және бағалауға мүмкіндік береді. "Сапалы сюжеттік тақта" – ұйымға сапаны жақсарту процесін енгізуге көмектесетін құрал. "Дизайн комикстері" – тұтынушыны немесе басқа кейіпкерлерді сюжетке енгізу үшін қолданылатын сюжеттік тақтаның бір түрі. Дизайн комикстері көбінесе веб-сайттарды жобалауда немесе дизайн кезінде өнімді қолдану сценарийлерін көрсетуде қолданылады. Дизайн комикстерін 2006 жылы Кевин Ченг және Джейн Жао танымал етті.

Storyboards used for planning advertising campaigns such as corporate video production, commercials, a proposal or other business presentations intended to convince or compel to action are known as presentation boards. Presentation boards will generally be a higher quality render than shooting boards as they need to convey expression, layout, and mood. Modern ad agencies and marketing professionals will create presentation boards either by hiring a storyboard artist to create hand drawn illustrated frames or often use sourced photographs to create a loose narrative of the idea they are trying to sell. Storyboards can also be used to visually understand the consumer experience by mapping out the customer's journey brands can better identify potential pain points and anticipate their emerging needs. Some consulting firms teach the technique to their staff to use during the development of client presentations, frequently employing the "brown paper technique" of taping presentation slides (in sequential versions as changes are made) to a large piece of kraft paper which can be rolled up for easy transport. The initial storyboard may be as simple as slide titles on Post It notes, which are then replaced with draft presentation slides as they are created. Storyboards also exist in accounting in the ABC System activity based costing (ABC) to develop a detailed process flowchart which visually shows all activities and the relationships among activities. They are used in this way to measure the cost of resources consumed, identify and eliminate non value added costs, determine the efficiency and effectiveness of all major activities, and identify and evaluate new activities that can improve future performance. A "quality storyboard" is a tool to help facilitate the introduction of a quality improvement process into an organization. "Design comics" are a type of storyboard used to include a customer or other characters into a narrative. Design comics are most often used in designing websites or illustrating product use scenarios during design. Design comics were popularized by Kevin Cheng and Jane Jao in 2006.

Сәулет студиялары

Кейде сәулет студияларына жобаларының тұсаукесерін бейнелеу үшін сценарий суретшісі қажет болады. Әдетте, жобаны сарапшылар тобы қарауы тиіс, ал қазіргі заманда ұсынылып отырған жаңа ғимараттардың виртуалды модельдерін жасау мүмкін, онда жарық, орта және материалдарды симуляциялау үшін жетілдірілген компьютерлік бағдарламалық құралдар қолданылады. Бұл жұмыс көп уақытты қажет ететіні анық, сондықтан алғашқы кезең – бұл сценарий түріндегі эскиз, ол кейін компьютерлік анимацияға түсетін түрлі сахналарды анықтауға арналған.

Романдар

Стрибордтар қазір романдар жазушылардың арасында жиі қолданыла бастады. Көптеген романдар авторы өзінің әңгімелерін тараулар емес, сахналар бойынша жазады, сондықтан стритбордтар оқиғаны оқиғалар тізбегі ретінде жоспарлауға және сахналарды тиісінше реттеуге көмектеседі.

Интерактивті медиа

Соңғы кезде "сториборд" термині веб-дамыту, бағдарламалық жасақтаманы әзірлеу және оқу дизайны салаларында жазбаша, интерактивті оқиғаларды, сондай-ақ аудио және бейне эффектілерін, әсіресе пайдаланушы интерфейстері мен электрондық беттерде көрсету және сипаттау үшін қолданыла бастады.

Бағдарламалық жасақтама

Стриборд бағдарламалық жасақтаманы әзірлеуде нақты бағдарламалық қамтамасыз етудің талаптарын анықтау процесінің бір бөлігі ретінде қолданылады. Талаптарды қалыптастыру кезеңінде бағдарламалық қамтамасыз ету көрсетіп тұратын экрандар қағазға немесе арнайы бағдарламалық қамтамасыз етуге салынып, пайдаланушы тәжірибесінің маңызды қадамдарын көрсетеді. Стриборд инженерлер мен тапсырыс беруші өздерінің нақты қажеттіліктерін анықтағанда өңделеді. Бағдарламалық жасақтаманы әзірлеу кезінде стрибордтың пайдалы болу себебі – ол пайдаланушыға бағдарламалық қамтамасыз етудің қалай жұмыс істейтінін абстрактілі сипаттамадан гөрі әлдеқайда жақсы түсінуге көмектеседі. Сондай-ақ, дайын бағдарламалық қамтамасыз етуге қарағанда стрибордқа өзгерістер енгізу арзанға түседі. Мысалы, iOS және macOS үшін графикалық интерфейсті қолданбаларды жобалауға арналған Storyboards жүйесін қарастыруға болады.

Ғылыми зерттеулер

Стрибордтар тілдік экспедицияларда ауызша тілді алу үшін қолданылады. Зерттеушілерге әдетте жағдай немесе оқиғаның қарапайым графикалық суреті көрсетіледі, содан кейін олар суреттегі жағдайды сипаттауға немесе суреттегі оқиғаны қайта баяндауға шақырылады. Айтылған сөздер тілдік талдау үшін жазылып алынады.

Артықшылықтары

Стрибордтарды пайдаланудың бір артықшылығы – фильмде де, бизнесте де пайдаланушыға оқиға желісінде өзгерістер жасау арқылы күштірек реакция немесе қызығушылық тудыруға мүмкіндік беруі. Мысалы, флэшбэктер көбінесе оқиға тақталарын хронологиялық реттен шығарып, кернеу мен қызығушылықты арттыру мақсатымен реттеудің нәтижесінде пайда болады. Стрибордтың тағы бір пайдасы – өндіріс тобына фильмді алдын ала жоспарлауға мүмкіндік беруі. Бұл кезеңде камера түсірілімінің түрі, бұрышы және кейіпкерлердің орналасуы сияқты мәселелер шешіледі. Көрнекі ойлау және жоспарлау процесі адамдар тобына бірлесіп идея жинауға, оларды стрибордтарға түсіріп, содан кейін стрибордтарды қабырғаға орналастыруға мүмкіндік береді. Бұл жаңа идеяларды тудырып, топ ішінде келісімге қол жеткізуге көмектеседі.

Жасау

Фильмдер үшін сюжеттік тақталар бірнеше қадамдық процесте жасалады. Олар қолмен немесе компьютерде сандық түрде суреттелуі мүмкін. Сюжеттік тақтаның негізгі ерекшеліктері: оқиғаны визуализациялау. Оқиғаны және уақытты бірнеше негізгі кадрға (анимацияда өте маңызды) шоғырландыру. Техникалық параметрлерді анықтау: қозғалыстың сипаттамасы, камера, жарықтандыру және т.б. Егер қолмен сурет салуды бастасаңыз, бірінші қадам – сюжеттік тақта үлгісін жасау немесе жүктеу. Бұл бос комикске ұқсайды, онда түсініктемелер мен диалогтар үшін орын бар. Содан кейін «эскиздік» сюжеттік тақта сызылады. Кейбір режиссерлер эскиздік сюжеттік тақталарды тікелей сценарий шеттерінде сызады. Бұл сюжеттік тақталар олардың атынан шыққан, себебі олар тырнақтан да кішкентай эскиздер. Кейбір фильмдер үшін эскиздік сюжеттік тақталар жеткілікті. Дегенмен, кейбір киноөндірушілер сюжеттік тақта дайындау процесіне көп сенеді. Егер режиссер немесе продюсер қаласа, одан да егжей-тегжейлі және күрделі сюжеттік тақта суреттері жасалады. Оларды кәсіби сюжеттік тақта суретшілері қағазға қолмен немесе 2D сюжеттік тақта бағдарламаларын қолдану арқылы сандық түрде жасай алады. Кейбір бағдарламалық қамтамасыздамалар тіпті сюжеттік тақтаға арналған бейнелердің жиынтығын ұсынады, бұл режиссердің оқиғаға қатысты ниеттерін көрсететін кадрларды жылдам жасауға мүмкіндік береді. Бұл тақталар эскиздік сюжеттік тақталарға қарағанда көбірек егжей-тегжейлі ақпаратты қамтиды және сахнаның көңіл-күйін жақсы жеткізеді. Содан кейін олар жобаның операторына ұсынылады, ол режиссердің көзқарасын іске асырады. Қажет болған жағдайда, 3D сюжеттік тақталар жасалады («техникалық алдын ала визуализация»). 3D сюжеттік тақталардың артықшылығы – олар фильм камерасы пайдаланатын линзаларды қолдана отырып, фильм камерасы нені көретінін дәл көрсетеді. 3D-нің кемшілігі – кадрларды жасау мен құрастыруға кететін уақыт. 3D сюжеттік тақталар 3D анимациялық бағдарламаларды немесе 3D бағдарламаларындағы цифрлық қуыршақтарды пайдалана отырып құрастырылуы мүмкін. Кейбір бағдарламаларда төмен ажыратымдылықтағы 3D фигуралар жинағы бар, ол процеске көмектеседі. Кейбір 3D қолданбалар операторларға оптикалық тұрғыдан дұрыс кадрлар мен суреттер болатын «техникалық» сюжеттік тақталар жасауға мүмкіндік береді. Техникалық сюжеттік тақталар пайдалы болғанымен, оптикалық тұрғыдан дұрыс сюжеттік тақталар режиссердің шығармашылығын шектеуі мүмкін. Орсон Уэллстің «Азамат Кейн» және Альфред Хичкоктің «Солтүстікке қарай» сияқты классикалық фильмдерде режиссерлер бастапқыда операторлар түсіруге мүмкін емес деп ойлаған сюжеттік тақталарды жасады. Мұндай жаңашыл және драмалық кадрлар «мүмкін емес» тереңдік пен бұрыштарға ие болды, онда «камераға орын жоқ» – кем дегенде, режиссердің ойлаған жаңашыл кадрларға жету үшін шығармашылық шешімдер табылғанға дейін.

Storyboards for films are created in a multiple step process. They can be created by hand drawing or digitally on a computer. The main characteristics of a storyboard are:

Visualize the storytelling. Focus the story and the timing in several key frames (very important in animation). Define the technical parameters: description of the motion, the camera, the lighting, etc. If drawing by hand, the first step is to create or download a storyboard template. These look much like a blank comic strip, with space for comments and dialogue. Then sketch a "thumbnail" storyboard. Some directors sketch thumbnails directly in the script margins. These storyboards get their name because they are rough sketches not bigger than a thumbnail. For some motion pictures, thumbnail storyboards are sufficient. However, some filmmakers rely heavily on the storyboarding process. If a director or producer wishes, more detailed and elaborate storyboard images are created. These can be created by professional storyboard artists by hand on paper or digitally by using 2D storyboarding programs. Some software applications even supply a stable of storyboard specific images making it possible to quickly create shots that express the director's intent for the story. These boards tend to contain more detailed information than thumbnail storyboards and convey more of the mood for the scene. These are then presented to the project's cinematographer who achieves the director's vision. Finally, if needed, 3D storyboards are created (called 'technical previsualization'). The advantage of 3D storyboards is they show exactly what the film camera will see using the lenses the film camera will use. The disadvantage of 3D is the amount of time it takes to build and construct the shots. 3D storyboards can be constructed using 3D animation programs or digital puppets within 3D programs. Some programs have a collection of low resolution 3D figures which can aid in the process. Some 3D applications allow cinematographers to create "technical" storyboards which are optically correct shots and frames. While technical storyboards can be helpful, optically correct storyboards may limit the director's creativity. In classic motion pictures such as Orson Welles' Citizen Kane and Alfred Hitchcock's North by Northwest, the director created storyboards that were initially thought by cinematographers to be impossible to film. Such innovative and dramatic shots had "impossible" depth of field and angles where there was "no room for the camera" – at least not until creative solutions were found to achieve the ground breaking shots that the director had envisioned.