Кіріспе

Инкременттік даталау әдістері жылдық хронологияларды құруға мүмкіндік береді, олар уақытша бекітілуі мүмкін (яғни, қазіргі күнге байланыстырып, күнтізбелік немесе жұлдыздық уақытқа сәйкестіру арқылы) немесе еркін болуы мүмкін. Археологтар ескі ағаш бұйымдарының жасын анықтау үшін ағаш сақиналарын зерттеу (дендрохронология) әдісін пайдаланады. Көбінесе ағаштар жыл сайын өсу сақинасын қосады, сақиналардың арақашықтығы өнімді жылдары кеңірек, ал өнімсіз жылдары тар болады. Ағаш сақиналарының өсу үлгілері ескі ағаш үлгілерінің жасын анықтауға және жергілікті климат жағдайлары туралы ақпарат беруге мүмкіндік береді. Бұл әдіс АҚШ-тың батыс бөлігінен алынған 9000 жылға дейінгі үлгілер үшін тиімді. Жердің орбиталық қозғалыстары (Күнге қатысты Жер осінің еңісі, 26 000 жыл сайын Жер осінің гироскопиялық прецессиясы; 440 күн сайын еркін прецессия, Жер орбитасының прецессиясы және 19 000 және 23 000 жыл сайын перигелий прецессиясы сияқты орбиталық өзгерістер) геологиялық жазбаларда із қалдырады. Бұл өзгерістер ұзақ мерзімді климаттық оқиғалардың тізбегін ұсынады, олар тұнба қабаттарының қалыңдығының өзгеруі арқылы тіркеледі (бұл "варвалық талдау" деп аталады – "варва" термині шөгіндінің бір немесе бірнеше қабаттарын білдіреді. Әдетте, варва көлдік немесе мұздық шөгінділерге қатысты қолданылады), сондай-ақ температураның әсерінен шөгінділердегі оттегі изотоптарының изотоптық қатынастарындағы және қазбалардың салыстырмалы мөлшеріндегі өзгерістер ретінде көрінеді. Бұл 40 миллион жыл ішінде сенімді түрде калибрленуге болатындықтан, жеткілікті жазбалар болған жағдайда радиометриялық даталаудың баламалы тексеруін қамтамасыз етеді. Жердің магнит өрісінің полярлық инверсиясы геологиялық уақытты анықтау үшін де қолданылған. Жердің магнит өрісі мерзімді түрде өзгеріп, жанартаулық және шөгінді жыныстарда магниттік сигнал қалдырады. Бұл сигналды анықтауға және тізбектеп жазуға болады, ал жанартаулық жыныстар үшін радиометриялық даталармен байланыстыруға болады. Археологтар қолданатын тағы бір әдіс – су буының кесілген обсидиан (вулкандық шыны) артефактілеріне ену тереңдігін тексеру. Су буы обсидианда "гидратациялық қабықшаны" құрайды, сондықтан бұл әдіс "гидратациялық даталау" немесе "обсидиандық даталау" деп аталады және 200 000 жылға дейінгі мерзімді анықтау үшін пайдалы.