1988 жылғы NFL плей-офф турнирі

Кіріспе

Ұлттық футбол лигасының плей-оффы 1988 жылғы маусым үшін 1988 жылдың 24 желтоқсанында басталды. Постмаусымдық турнир 1989 жылдың 22 қаңтарында Флорида штатының Майами қаласындағы Джо Робби стадионында өткен XXIII Супер Боулда Сан-Франциско 49ers командасы Цинциннати Бенгалс командасын 20:16 есебімен жеңіп аяқталды.

Кесте

Рождество жексенбіге тура келгендіктен, екі «уайлд кард» плей-офф ойыны үш күн ішінде өтті. АҚШ-та CBS NFC плей-офф ойындарын, ал NBC AFC ойындары мен XXIII Супер Боулды көрсетті. Сыртқы команда Есеп Үй командасы Күні Басталу уақыты (ET / UTC–5) Телеарна

«Уайлд кард» плей-офф
Хьюстон Ойлерс 24–23 Кливленд Браунс 1988 жылғы 24 желтоқсан, сағат 13:30 NBC
Лос-Анджелес Рамс 17–28 Миннесота Викингс 1988 жылғы 26 желтоқсан, сағат 14:30 CBS

Дивизиондық плей-офф
Филадельфия Иглз 12–20 Чикаго Биарс 1988 жылғы 31 желтоқсан, сағат 12:30 CBS
Сиэтл Сихокс 13–21 Цинциннати Бенгалс 1988 жылғы 31 желтоқсан, сағат 16:00 NBC
Хьюстон Ойлерс 10–17 Буффало Биллз 1989 жылғы 1 қаңтар, сағат 12:30 NBC
Миннесота Викингс 9–34 Сан-Франциско 49ers 1989 жылғы 1 қаңтар, сағат 16:00 CBS

Конференциялық чемпионаттар
Буффало Биллз 10–21 Цинциннати Бенгалс 1989 жылғы 8 қаңтар, сағат 12:30 NBC
Сан-Франциско 49ers 28–3 Чикаго Биарс 1989 жылғы 8 қаңтар, сағат 16:00 CBS

Супер Боул XXIII
Джо Робби стадионы, Майами, Флорида
Цинциннати Бенгалс 16–20 Сан-Франциско 49ers 1989 жылғы 22 қаңтар, сағат 17:00 NBC

AFC: Хьюстон Ойлерс 24, Кливленд Браунс 23

Қатыгез ойында екі команда бірлесіп 22 айыппұл (Хьюстонға 13, Кливлендке 9) алды, соның ішінде төрт жеке бұзушылық болды. «Ойлерс» командасының қорғаушысы Ричард Джонсонның ұстауы Тони Зендехасқа 49 ярдтық соққы беруге мүмкіндік берді, бұл ойынды шешті және ойын соңына 1:54 қалып тұрғанда «Ойлерс» екі ұпаймен жеңіске шықты. Хьюстон үш рет допты ұстап алуға мүмкіндік жіберіп, ойынның алғашқы қадамынан кейін жарақат алған жетекші шабуылшы Майк Розиерді жоғалтқанына қарамастан жеңіске жетті. Ойынның екінші қадамында Феликс Райт Уоррен Муннан пас ұстап алып, оны 13 ярдқа «Майшылардың» 33 ярдтық сызығына қайтарды, нәтижесінде Мэтт Бахр 33 ярдтық соққы берді. «Хьюстон» 9:44 уақыт алған 91 ярдтық шабуылмен жауап берді, ол Мунның шабуылшы Аллен Пинкеттке 14 ярдтық тачдаун пасын беруімен аяқталды. Содан кейін Кливлендтің келесі шабуылының алғашқы қадамында, жарақат алған Берни Косардың орнына шыққан және плей-офф ойынында алғаш рет өнер көрсеткен «Браунс» командасының ойыншысы Дон Строк допты жіберіп алды, ал «Ойлерс» командасының қорғаушысы Ричард Берд оны қайтарып алды. Строк допты ұстауға тырысқанда білегін ауыртып, үшінші нөмірлі ойыншы Майк Пейджелмен ауыстырылды. Осы уақытта «Хьюстон» Пинкетттің 16 ярдтық тачдаун шабуылымен есепті 14:3-ке жеткізді. Олар ойынның соңына қарай тағы да гол соғуға мүмкіндік алды, бірақ Райт Мунның эндзонадағы пасын ұстап алды. Пейджел, қазір «Браунс» командасының шабуылын басқарып, 11 маусымдық мансабындағы жалғыз плей-офф ойынында «Браунс» командасын 71 ярдқа алға жылжытты, төрт қадам қатарынан бұзушылықтармен (командалар арасындағы төбелес қоса алғанда) аяқталды және Бахрдың күндізгі екінші соққысымен жеңіске жетті. Бахр ойынның соңына дейін тағы бір соққы берді, есепті 14:9-ға дейін қысқартты. Үшінші тоқсанда «Хьюстон» командасының ойыншысы Уоррен Мун өзінің 7 ярдтық сызығында артқа пас беруге тырысқанда даулы қателік жасады. Пас қабыл алушыға тиіп, толық емес деп танылды. «Кливленд» командасының ойыншысы Клэй Мэтьюс 5 ярдтық сызықта допты ұстап алып, тачдаун үшін эндзонаға кірді. Видео қайталау көрсеткендей, Мунның пасы артқа қарай ұшқан және «Браунс» командасы Мэтьюстің допты ұстауымен және эндзонаға кіруімен немесе «Ойлерс» командасының 5 ярдтық сызығында допты иеленуімен марапатталуы керек еді. Алайда, «Хьюстон» командасына түсініксіз түрде 5 ярдтық сызықта допты иеленуге рұқсат берілді, себебі төрешілер келіскен жерде, Мэтьюс «Кливленд» үшін допты ұстаған. Кейіннен Мун күніне үшінші рет допты ұстап алды, бұл жолы Марк Харпер допты ұстап алып, 17 ярдқа қайтарды, сондай-ақ Алонзо Хайсмитқа қарсы 11 ярдтық айыппұл салынды. «Кливленд» «Хьюстонның» 11 ярдтық сызығын иеленді және ақырында Пейджелдің Вебстер Слотхерге 14 ярдтық тачдаун пасын беруімен жеңіске жетті, нәтижесінде «Браунс» командасы 16:14 есебімен жеңіске шықты. Алайда, «Ойлерс» командасы 76 ярдтық шабуылмен алға жылжыды, онда Мун Джейми Уильямс пен Дрю Хиллге 14 және 18 ярдтық пайда үшін пас берді, ал Пинкетт 27 ярдтық шабуыл жасады. Жаңадан келген шабуылшы Лоренцо Уайт 1 ярдтық тачдаунмен аяқтады. Осыдан кейін «Ойлерс» командасы «Кливлендті» келесі екі шабуылында тоқтатты, соның ішінде Джонсонның 49 ярдтық соққы беруге мүмкіндік берген ұстауы, нәтижесінде ойын аяқталуға екі минуттан аз уақыт қалғанда 24:16 есебімен жеңіске жетті. Екі ұпайлық айырмашылық опциясы болмағандықтан (ол лига 1994 жылға дейін қабылдамады), «Кливлендке» қайта оралу үшін екі ұпай қажет болды. Пейджел «Браунс» командасын 71 ярдқа бастап, Слотхерге 2 ярдтық тачдаун пасын берді, нәтижесінде ойын аяқталуға 31 секунд қалғанда есеп 24:23-ке дейін қысқартылды. «Кливленд» соққыға тырысты, бірақ оны қайтарып алмады, бірақ «Ойлерс» командасының бұзушылығына байланысты тағы бір мүмкіндік алды. Содан кейін «Браунс» допты қайтарып алды, бірақ оларға қарсы айыппұл салынғандықтан оны қайта жасауға тура келді. Ақырында үшінші рет ойнағанда, «Кливленд» 10 ярдқа жетпей, допқа тигені үшін айыппұл төледі, нәтижесінде «Хьюстон» допты және жеңіске жетті. Пейджел 25 пастың 17-сін 179 ярдқа екі тачдаунмен және бір ұстап алумен аяқтады. Райт екі рет допты ұстап алды. Бұл «Ойлерс» пен «Браунс» командалары арасындағы алғашқы кездесу болды.

In a brutal game in which both teams combined for 22 penalties (13 for Houston, nine for Cleveland), including four personal fouls, Oilers cornerback Richard Johnson's interception set up kicker Tony Zendejas' game clinching 49 yard field goal to give the Oilers a two score lead with 1:54 left in the game. Houston won despite throwing three interceptions and losing their leading rusher Mike Rozier to injury after his first play of the game. On the second play of the game, Felix Wright intercepted a pass from Warren Moon and returned it 13 yards to the Oilers 33 yard line to set up a 33 yard field goal by Matt Bahr. Houston responded with a 91 yard drive that consumed 9:44 and ended on Moon's 14 yard touchdown pass to running back Allen Pinkett. Then on the first play of Cleveland's next drive, Browns quarterback Don Strock, who was filling in for the injured Bernie Kosar and starting in a playoff game for the first time in his 16 season career, fumbled a snap and Oilers nose tackle Richard Byrd recovered the ball. Strock sprained his wrist while going after the ball on the play, and was replaced by third string quarterback Mike Pagel. Meanwhile, Houston scored on their first play after the turnover with Pinkett's 16 yard touchdown run, making the score 14–3. They had a chance to score again near the end of the half, but Wright picked off Moon's pass in the end zone. Pagel, now leading the Browns offense in what turned out to be the only playoff game he would play in his 11 season career, led the Browns back 71 yards on a drive that had four consecutive plays end with penalties (including a brawl between the teams) to score on Bahr's second field goal of the day. Bahr added one more field goal before the end of the half to cut the score to 14–9 at halftime. In the third quarter, a controversial blown call occurred when Houston QB Warren Moon attempted a backward pass at his own 7 yard line. The pass ricocheted off the intended receiver and fell incomplete. Cleveland linebacker Clay Matthews recovered the assumed lateral at the Oilers' 5 yard line and went into the end zone for an apparent touchdown. Instant replay clearly showed that Moon's pass had traveled backwards and the Browns should have been either awarded a touchdown with Matthews' recovery and advance into the end zone, or given possession of the ball at the Oilers' 5 yard line. However, Houston was inexplicably granted possession of the ball at the 5 yard line, due to an inadvertent whistle stopping play, the very spot where referees agreed that Matthews had recovered the lateral for Cleveland. Later, Moon threw his third interception of the day, this one to Mark Harper, who returned it 17 yards with a facemask penalty against Alonzo Highsmith adding another 11. Cleveland took over on the Houston 11, and eventually scored on Pagel's 14 yard touchdown pass to Webster Slaughter that gave the Browns the lead, 16–14. However, the Oilers marched on a 76 yard drive in which Moon completed passes to Jamie Williams and Drew Hill for gains of 14 and 18 yards, while Pinkett had a 27 yard carry. Rookie running back Lorenzo White capped it off with a 1 yard touchdown run. After that, the Oilers stopped Cleveland on their next two drives, including Johnson's interception that set up Zendejas' 49 yard field goal, giving them a 24–16 lead with less than two minutes left in the game. With no two point conversion option (that would not be adopted by the league until 1994), Cleveland needed two scores to come back. Pagel led the Browns 71 yards to score on his 2 yard touchdown pass to Slaughter, cutting the score to 24–23 with 31 seconds left. Cleveland attempted an onside kick, which they failed to recover, but got another chance due to an Oilers penalty. Then the Browns recovered, but had to do it over again due to a penalty against them. Finally on the third try, Cleveland was penalized for touching the ball before it went 10 yards, resulting in a penalty that gave Houston the ball and the win. Pagel completed 17 of 25 passes for 179 yards with two touchdowns and an interception. Wright had two interceptions. This was the first postseason meeting between the Oilers and Browns.