Кіріспе

Джон Тунниклифф (шамамен 1725 – 1800 қаңтар) – Нью-Йорк штатының Отсего округіндегі көрнекті жер иесі және, болжам бойынша, тори. Ол Англияның Дербишир округында Джордж және Мэри Тунниклиффтердің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. 1747 жылы Елизаветаға үйленді, ал кейін Мэри Вудхаузға үйленді.

Жарыстың спорт түрлері

1755 жылы ол Англияның Дерби қаласында тұрды, онда оның үлкен және құнды мүлігі болды, ішінде өзі мен көптеген достарының ойын-сауығы үшін түрлі аңдар сақталған кең орман бар еді. Ол, дерлік барлық ұрпақтары сияқты, аң аулау спортын өте жақсы көретін. Бір күні ол ағылшын дворянының орманында бұғыны қуды да атып өлтірді, сол үшін дворян оны сотқа берді. Осы оқиға, король Георг II-нің барлық құмар ойыншыларға салған ауыр салығымен бірге, оны қатты ашуландырды, сондықтан ол бірден Америка колонияларына көшіп кетуге шешім қабылдады, онда ол қатаң заңдармен немесе дворяндардың еркімен шектелмей, орманның ләззатын толыққанды пайдалана алатын еді.

Колонияларға алғашқы сапары

Соған сәйкес, келесі жылы ол Филадельфияға келді. Нью-Йорк колониясының шығыс бөлігінде ағылшын отаршылдық үкіметі жеке тұлғалар мен компанияларға кең аумақты мемлекеттік жерлерді бұрыннан берген еді, ал Тунниклиф мырза отбасына болашақта мекен ету үшін жер іздеп, штаттың осы бөлігін аралады. Албаньдан батысқа қарай жол жүріп, ол ақырында Черри-Вэллиге жетті, онда бірнеше шақырым батысқа қарай әдемі көлдер мен көптеген арналардың бар екенін білді. Ол топографиялық ерекшеліктері жағынан Англиядағы меншігіне мүмкіндігінше ұқсайтын жерді табуға ниеттенді және алдындағы шексіз мүмкіндіктердің ішінде, сол жылы Дэвид Шойлерге (жер иесі) және басқаларға берілген патент аймағында, Канадраго көлінің оңтүстік-батысындағы жерді таңдады. Бұл сатып алынған жерлер шығысқа қарай "Флай-Крик" деп аталатын ағысқа дейін созылды, ал осы ағыстың бастауы бүгінгі күнге дейін "Он екі мың" деп аталады [c.1880]. Ол осы жерде үй салып, орманды кесу жұмыстарын бастады.

Ерекше қажеттіліктер

Басқа авантюристтер бұл аймақта бұрыннан-ақ жер дауы таластарын жүргізіп жатқан, сондық шекаралық өмірдің қиындықтары мен қауіп-қатерлеріне төтеп беру үшін едәуір қайрат пен батылдық қажет болды. Әсіресе, сол кездегі ерекше жағдайларды ескерсек. Француз және ағылшын елдері континенттің басып алуы үшін күресіп жатты. Англия Атлантиканың жартастарын басып алды, ал Канада Францияның иелігінде болды. Француздар батыс көлдері мен Миссисипидің сағасына дейінгі өзендерді бақылауға тырысып, ағылшындарды Атлантика жағалауымен шектеуді көздеді. Француздардың көптеген үндістер одақтастары болды, олар өздерінің ормандық жерлеріне қарсы шабуылдар жасауға үнемі дайын тұрды. Шекаралық елді мекендер жиі қиратылды, ал оқшауланған үйлер мен қорғаусыз отбасылар үйлерін өртеп жіберген жабайылардың қолына түсті. Мистер Тунниклифф өзін қоршаған қауіп-қатер туралы жиі ескертілді және француз-үндістер соғысы аяқталғанға дейін кетіп қалуға шешім қабылдады. Ол Англияға қайтып оралғанда, отбасының бағалы заттары мен мүлкі орманға көмілді. Оның кеткенінен кейін көп ұзамай, оның үйлері индейлер тарапынан өртелді, және осы оқиғаның салдарынан ол бірнеше жыл Англияда қалды. Сол кезде ол өзінің мүлкін сатты және ағылшын салты бойынша, ең үлкен ұлы Джонға, ересек болып, туған жерінде қалуды қалағанға, мүлкінің үлкен бөлігін сыйлады. Мистер Тунниклиффтің үш ұлы мен екі қызы болды. Кіші ұлдары он екі және он төрт жаста болды, ал үлкен қызы он алтыда еді.

Америкаға оралу

Тунниклиф мырзаның мол мүлігі болды және ол жоғары әлеуметтік мәртебеге ие еді. Ливерпульде ол толық экипажы бар кеме сатып алды, және кемеде көптеген жолаушылар болды (біз осы еңбекте олардың бірнеше отбасыларына тоқталып өтеміз), ол қайтадан Филадельфияға аттанды, ол 1758 жылдың жазында жетті. Бұрын сатып алынған, Скуилкилдің жағасындағы мүлік енді отбасының иелігінде болды, олар 1764 жылға дейін сонда тұрды, содан кейін Нью-Йорк колониясының Датчесс округіне көшті. Бір жыл бұрын бейбітшілік орнатылғанмен, Тунниклиф әйелі күйеуінің Скайлер патентіндегі жерлеріне онымен бірге барудан бас тартты. Сондықтан, олар екі ұлы, Жозеф және Уильяммен бірге тұратын Шамплейн көлінің жанындағы Скенсборо қаласында (Нью-Йорк) бес жылға жалға алынған мүлікті иеленді. Тунниклиф мырза бұрынғы елдік мүлігіне оралды және үйінің өртенген қираған жерлерін көрді, оны үндістер өртеген еді. Ол бірден жаңа ғимараттар салуға және жақын жердегі ағында үздіріспей жұмыс істейтін аралы бар тісті ара зауытын салуға бұйрық берді, ол енді өсіп келе жатқан елді мекеннің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін қажет болды. Оның үлкен қызы әкесімен бірге "Окс" деген атпен белгілі болған мүлікте қалды, себебі сатып алынған жерлердің көп бөлігі алып емен ағаштарымен тығыз жабылған еді. Кейіннен бұл атау Канадараго көлінің шығару арнасын құрайтын өзенге (Окс Крик) берілді, ол осы атауын қазірге дейін сақтап келеді. Бұл мүліктің "бағы" Оцего округіндегі алғашқы бақ болды. Сол кезде елдің осы бөлігінде жолдар аз немесе мүлдем болған жоқ, сондықтан саяхат көбінесе атпен немесе жаяу жүріп жасалатын. 1774 жылы Джон Тунниклиф Скайлер патентінің солтүстік бөлігіндегі жерді сатып алды, ол Фиш Крик сағасының жанынан басталып, солтүстікке қарай Нью-Йорк штатының Геркимер округінің қазіргі шекарасына дейін созылды. 1800 жылы қайтыс болғанға дейін Тунниклиф мырза тұрғын үйіне жақын жерде епископальдық шіркеу салдырды, бірақ ол 1840 жылы өртеніп кетті.

Негізгі көзі

Д. Гамильтон Хёрд. Отсего округінің тарихы, Нью-Йорк, 1740-1878 жылдар. Эвертс және Фарис, Филадельфия.