Кіріспе
Неміс зоологы және Арктика зерттеушісі Эмиль Бесселс (2 маусым 1847 – 30 наурыз 1888) – неміс зоологы, энтомологы, дәрігері және Арктика зерттеушісі. Ол 1871 жылы Солтүстік полюске жасалған «Полярис» экспедициясындағы даулы рөлімен ең көп танымал. Құрметті дәлелдер Бесселсті экспедиция командирі, америкалық саяхатшы Чарльз Фрэнсис Холлдың мырыштан уланудан қаза табуына ең күдікті деп көрсетеді. Бесселс өзінің ғылыми карьерасының көп бөлігін Смитсондар институтында өткізді.
Emil Bessels (2 June 1847 – 30 March 1888) was a German zoologist, entomologist, physician, and Arctic researcher who is best known for his controversial role in the attempted but ill fated Polaris expedition to the North Pole in 1871. Circumstantial evidence strongly points to Bessels as the most likely suspect in the death of the expedition's commander, American explorer Charles Francis Hall, by arsenic poisoning. Bessels spent much of his scientific career at the Smithsonian Institution.
Неміс Солтүстік поляр экспедициясы
1869 жылы Август Петерманның ұсынысымен Бесселс Спитасберген және Новая Земля аралдарын зерттеу, сондай-ақ олардың жанындағы мұхитты картографиялау мақсатында Арктикалық теңізге неміс Солтүстік поляр экспедициясына қатысты. Қиын мұз жағдайының салдарынан тек бірінші мақсатқа жету мүмкін болды. Экспедиция кезінде гидрографиялық өлшемдер жасалды және Гольфстрим ағысының Спитасбергеннің шығыс жағалауына тигізетін климаттық әсері дәлелденді.
Франко-прусиялық соғыс
1870 жылы туған еліне оралғаннан кейін, ол Франко-Пруссия соғысы кезінде Корольдік Пруссия армиясына қосылды. Ол әскери хирург ретінде майданға шақырылып, ауруханаларда қызмет етті, және осы қызметі үшін Баденнің Ұлы герцогы Фридрих I-ден қоғамдық алғыс алды.
Поляр экспедициясы
1871 жылы Бесселс Америка Құрама Штаттарының Солтүстік полюске экспедициясына, әрі белгілі Полярис экспедициясы деп аталатын эксцентрикалық американдық зерттеуші Чарльз Фрэнсис Холл басқарған командаға қосылды. Холлдың мақсаты Солтүстік полюске жеткен алғашқы адам болу еді. Бесселс кеме дәрігері және ғылыми топтың жетекшісі болып тағайындалды. Ол мен Холл экспедициядағы ғылыми зерттеулерді бақылау мәселесінде тез арада қақтығысқа түсті. 1871 жылдың қазан айында Холл ауырғанда, Бесселс бірнеше күн бойы оның жанында болды, көрінеу медициналық көмек көрсету үшін. Бірақ Холл Бесселстің өзін улауын күдіктенді және одан әрі қарым-қатынас жасаудан бас тартты. Холлдың бірнеше аптадан кейін қайтыс болғаннан соң, Бесселс Полярис кемесінде қалғандардың қатарында болды, ал экипаждың көп бөлігі жабдықты құтқаруға тырысқанда шашырап кетті. Бесселс пен оның серіктері ақырында кемені тастап кетуге мәжбүр болды, бірақ құтқарылып, 1873 жылы АҚШ-қа оралды. Бесселс және экспедиция экипажының басқа да аман қалған мүшелері Холлдың өліміне әкелген оқиғалар туралы әскери тергеу комиссиясына жауап берді. Ресми тұжырым бойынша Холл табиғи себептерден қайтыс болды және Бесселс оған барынша көмек көрсетті. Алайда 1969 жылы Холлдың денесін эксгумациялау кезінде оның тырнақтары мен аяқ тырнақтарынан өлімге әкелетін мөлшердегі мырыш табылды, бұл күдіктерді күшейте түсті және Холлдың айыптауларына салмақ қосты.
Кейінгі өмірі
1870 жылдары Бесселс бірнеше жыл Смитсондар институтында жұмыс істеді, онда экспедицияның ғылыми нәтижелерін жариялауға дайындалды. Осы нәтижелердің ең маңыздысы – Гренландияның арал екендігінің дәлелі, ол тасқынды бақылаулар және Гренландия теңізі мен Беринг теңізінің арасындағы байланысты көрсететін жаңғақ ағаштарының табылуы арқылы анықталды. Басылым үш томдық болып жоспарланған, оның алғашқы екеуін Бесселс жазған. Дегенмен, тек бірінші том – «Физикалық байқаулар» ғана жарық көрді, бірақ кейін қателерге байланысты тоқтатылып, қайта басылмады. Ол инуиттер туралы еңбек жазуды жоспарлаған, бірақ оның барлық қолжазбалары 1885 жылы өртте жойылды. Кейін Бесселс Арктикаға жеке экспедиция ұйымдастыруды ойлады, бірақ содан бас тартты. 1875 жылы ол «Саранак» кемесімен Американың солтүстік-батыс жағалауына тағы бір экспедицияға қатысты, бірақ кеме Ванкувер аралы мен материк арасындағы Сеймур бұғазында апатқа ұшырағаннан кейін сапар үзіліп қалды. 1879 жылы ол «Полярлық экспедиция» туралы «Die amerikanische Nordpol expedition» еңбегін жариялады. Бұл еңбекті тарихшы Уильям Барр аударды және 2016 жылы «Polaris: The Chief Scientist's Recollections of the American North Pole Expedition» деген атпен жарыққа шығарды. Бесселс 1888 жылы Штутгартта 40 жасында инсульттан қайтыс болды.