Кіріспе

Пьер Дюбуа (шамамен 1255 – 1321 жылдан кейін), Филипп Кереметтің тұсындағы француз публицисі, түпнұсқа және батыл көзқарастарды қамтитын саяси памфлеттер сериясының авторы болды. Дюбуа 16 ғасырда Жан дю Тилле, ал 17 ғасырда Пьер Дюпуйге мәлім болған, бірақ оның тарихы оның еңбектерінен қайта жазылған 19 ғасырдың ортасына дейін дерлік ұмытылып кеткен еді. Ол тумысымен норманды, болжам бойынша Котанс қаласында туған, онда ол корольдік адвокат және университет прокурорының міндеттерін атқарған.

Ерте өмір және білім

Дюбуа Францияның Нормандия аймағында дүниеге келді және Париж университетінде білім алды, онда ол Сент-Томас Аквинский мен Брабанттық Зигердің лекцияларын тыңдады. Бірақ, ол схоластикалық философияның жақтасы болған жоқ және Роджер Бэконның еңбектерімен таныс болған сияқты. Ол ешқашан маңызды саяси лауазымды атқармаса да, 1300 жылы өзінің анонимді "Summaria, brevis et compendiosa doctrina felicis expeditionis et abbreviationis guerrarum et litium regni Francorum" атты еңбегін жазған кезде, патша сарайының сеніміне ие болған болуы керек. Бұл еңбек бірден-бір қолжазбада сақталған және Наталис де Ваилли Bibliothèque de l'École des Chartes (2-ші серия, 3-том) журналында талдаған.

Мансап

Филипп Керемет пен Папа Бонифаций VIII арасындағы тартыста Дюбуа Филипптің діни биліктен айыру саясатын толыққанды қолдады және Бонифацийдің қайтысынан кейін де тоқтамаған анти-клерикалдық памфлеттер сериясын жариялады. Оның «Франция халқының Папа Бонифаций VIII-ге қарсы патшаға жасаған тілегі», 1304 жылы «Acta inter Bonifacium VIII et Philippum Pulchrum» басылымында жарық көрді, онда папаның дүниелік билігіне қатысты қызу айыптамалар бар. Ол 1302 жылы жалпы штаттарда Кутанс өкілі болды, бірақ 1306 жылы Эдуард I-ге Гиеньде адвокат ретінде қызмет етті, бірақ байлығын әкелген нормандық тәжірибесінен айырылмады. Оның ең маңызды еңбегі – «Киелі жерді қайтару туралы трактаты» (De recuperatione terrae sanctae) 1306 жылы жазылды және қазіргі түрінде Эдуард I-ге арналған, бірақ бұл трактат, әрине, Филиппке жолталған. Дюбуа табысты крест жорығы үшін қажетті шарттарды көрсетеді: шіркеу кеңесі арқылы Батыс христиан елдері арасында бейбітшілік орнату және оны сақтау; монастырлық, әсіресе әскери ордендерді реформалау; олардың кірістерін қысқарту; шығыс халықтарын басқару мақсатында бірқатар жас жігіттер мен қыздарды шығыс тілдері мен табиғаттану ғылымдарына оқыту; және Шарль де Валуаны Шығыс императоры етіп тағайындау. Франция королі, шын мәнінде, папа уақытша биліктен айырылғаннан кейін Батыс елдерінің сюзерені болуға тиіс, осылайша Габсбургтер әулетімен бәсекелестігін аяқтады, ал кейінірек жеке жазбаларында Дюбуа өзін Папа Климент V император етіп жариялауды ұсынды. Оның крест жорығына деген ынтасы, әдетте, корольдік қазынаға монастырлық ордендердің байлығын қосып алу және шіркеулік билікті тәжге беру ниетіне бағынған болуы мүмкін. Оның білім беру, дін қызметкерлерінің бойдақ болуы және француз заңдарын жүйелеу жөніндегі идеялары заманынан озып кеткен. Ол ертедегі және белсенді «Галликан» және жоғары саясатпен айналысқан француз заңгерлерінің алғашқысы болды. 1308 жылы ол Турдағы жалпы штаттарға қатысты. Ол, әдетте, Филипптің Климентке жолдаған деп саналатын «Quaedam proposita papae a rege super facto Templariorum» атты хат жобасының авторы ретінде танылады. Осыдан кейін осы сипаттағы басқа да памфлеттер жарық көрді, олардың бірінде ол Филипп Таңбалының атынан Шығыстағы тамплиерлердің мүлігіне негізделген патшалық құруды ұсынды.