Кіріспе

Лимадағы аудан, Перу Санта-Мария-дель-Мар ауданы (lang es) – Перудегі Лима провинциясының оңтүстігінде орналасқан аудан. Батысында Тынық мұхиты, солтүстігінде Сан-Бартоло ауданы, шығысында Канете провинциясының Чилька ауданы және оңтүстігінде Пукусана ауданымен шектеседі. Бұл аудан жағажайларымен әйгілі және әр жазда көптеген демалушыларды тартады. Олардың көптегені осы маусымда пәтер жалдап алады, осылайша аудан халқы айтарлықтай көбейеді. Ауданның бірнеше мейрамханасы және үлкен тұзды су бассейні бар клубқа ие. Ауданның ең танымал жағажайлары – Санта-Мария (сондай-ақ Плайя-Гранде деп те аталады) және Эмбаджадорс.

Тарих

Аудан салынған жер бастапқыда Кураяку–Поза де Санта-Мария деп аталды, бұл Инка империясы дәуірінен және одан бұрынғы қалдықтары бар археологиялық ескерткіш болатын. 1960 жылдары Швейцариядан Фредерик Энгель және Перуден Бернардино Охеда археологтары бұл жерді зерттеді. Аймақта табылған қалдықтар шамамен 4500 жыл бұрынғы кезеңге жатсады және бұл жерде балық аулаған, ал таулы Сиерраға мыңдаған жылдар бойы кептірілген тағамдарын әкелген аңшы-жинақшы мәдениеттеріне тиесілі болған. Сонымен қатар, қазір Centro de Investigaciones de Zonas Áridas (CIZA) қорында сақталатын керамика және оңтүстіктегі қарапайым ғибадатхананың қалдықтары да табылды. Бұл жаңа табылған заттар кейіннен инкалармен біріккен Ишма халқына тиесілі деп есептеледі. Бұл жорамалды Embajadores жағажайындағы құрылыс жұмыстары кезінде аталған мәдениетке жататын зираттың табылуы растады. Қазір бұл аумақ Мәдениет министрлігінің қорғауындағы А секторы болып табылады. Тынық мұхиты соғысында Тачна мен Арикадағы құрлықтағы науқандарының сәтті аяқталуынан кейін, Чили армиясы 1880 жылдың желтоқсанында Лиманы басып алу мақсатымен тағы бір құрлықтағы науқанды бастады. Чили әскері Пискоға жеткен соң, генерал Мануэль Бакедано әскерін екі топқа бөлді: бірі Лурин аңғарына, екіншісі Лимаға қарай жол тартты. Соңғысы сол жылдың 24 желтоқсанында Кураякуға жетіп, келесі күні Санта-Мария аумағында лагерь құрып, кейін Луринге бет бұрды. Бұл перуастықтардың аймақты нашар білуіне байланысты болды, осы мүмкіндікті чилиліктер пайдаланды. Нәтижесінде, 19 мыңнан астам әскер Embajadores жағажайына түсті. Соғыстан кейінгі онжылдықтарда Санта-Мария ауданы – сол кезде Чильканың бір бөлігі болған – чилиліктердің Лимаға жеткен жолы ретінде танылды, және 1922 жылы Герман Стиглихтің Перудің географиялық сөздігінде осылай сипатталды. 1880 жылғы қондырумен байланысты жергілікті балықшылар бұл шығанаққа "Caleta de los chilenos" (Чилиліктердің шығанағы) деген ат берді, бірақ ол уақыт өте келе "Caleta de los chilcanos" (Чилькалықтардың шығанағы) деп өзгертілді. 1945 жылдың 18 қазанында екі желілік құқық Элиас және Эухелио Фернандини Клотетке берілді, олардың бірі яхта клубын салу және жағажайларды балық аулау мен теңіз спортын дамыту үшін қайта жаңартылды. 8 жылдан кейін, австриялық тегі бар перуастық сәулетші Уолтер Веберхофер яхта клубының жобасын жасау бойынша өткізілген байқауда жеңіске жетті, ол кейін Club Esmeralda деп аталды. Веберхофердің жұмысы кейіннен Америкалық Ұлттық үй салушылар қауымдастығы тарапынан "Оңтүстік Американың Каприі" деп аталды. Бұл аймақ тез арада жергілікті элитаның туған жеріне айналды, Лимадан келген адамдар мұнда тұрып жатты немесе қоныстанды. Халықаралық қонақтар да қызығушылық танытты, соның ішінде Испанияның сол кездегі ханзадасы Хуан Карлос I да келді. Ауданның алғашқы мэрі – Аурелио Иригоен Родриго, ол 1962 жылы қызметке кірісті. Одан кейін 2011 жылға дейін тағы 5 мэр, ал содан кейін тағы 3 мэр тағайындалды. 2020 жылы ауданда Мигель Граудың бюсті мен Санта-Марияның теңіз картасы ашылды. 2021 жылы Embajadores жағажайынан Тынық мұхиты соғысына қатысқан 6 × 1,6 см өлшемді Чилилік Бахман үлгісіндегі патрон табылды.