Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Америкадағы құс түрлері
Species of bird in North America
Үлкен құйрықты гракл немесе мексикалық гракл (Quiscalus mexicanus) – Солтүстік және Оңтүстік Америкаға тән, орташа мөлшерлі, жоғары әлеуметтік өмір сүретін сайрақ құс. Icteridae тұқымдастығының мүшесі, ол қазіргі кезде бар 10 гракл түрінің бірі және қайық құйрықты граклмен және жойылған жұқа мүңкілі граклмен тығыз байланысты. АҚШ-тың оңтүстік және оңтүстік-батыс аймақтарында гракл кейде қара түсті қауырсынының себебінен жай ғана "қарақұйрық" немесе (қате түрде) "қарға" деп аталады; алайда, граклдар өздерінің ерекше туысын құрайды, ол басқа "қарақұйрықтардан", мысалы, қызыл қанатты және Брюердің қарақұйрықтарынан бөлек, олар бір тұқымға (Icteridae) жатса да. Сырт көрінісі жағынан Брюердің қарақұйрығы граклға ең ұқсас түрлердің бірі болып табылады. Мексиканың кейбір аймақтарында гракл испан тілінде кейде "raven" ("қарға"; "қаран") деп аталады, бірақ ол қарға туысына (Corvus) немесе олардың отбасысына (Corvidae) жатпайды.
The great tailed grackle or Mexican grackle (Quiscalus mexicanus) is a medium sized, highly social passerine bird native to North and South America. A member of the family Icteridae, it is one of 10 extant species of grackle and is closely related to the boat tailed grackle and the extinct slender billed grackle. In the southern and southwestern United States, the grackle is sometimes referred to simply as a "blackbird" or (erroneously) a "crow" due to its glossy black plumage; however, grackles form their own unique genus that is separate from other "blackbirds", such as the red winged and Brewer's blackbirds, despite being in the same family (Icteridae). Superficially, Brewer's blackbird is one of the most visually similar species to grackles. In some parts of México, the grackle is sometimes referred to in Spanish as [[raven ("raven"; "crow"), although it is not a member of the crow genus (Corvus) nor of their family (Corvidae).
Таксономия
Ұлы құйрықты қарға 1788 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің «Жаратылыс жүйесі» еңбегінің қайта қаралып, кеңейтілген басылымында ресми түрде сипаттады. Ол оны қарғалар туысына (Corvus) қосып, *Corvus mexicanus* есімді екі атауын берді. Типтік орны Мексикадағы Веракрус аймағымен шектелген. Гмелиннің сипаттамасы испандық табиғат зерттеушісі Франсиско Эрнандес де Толедоның «Rerum medicarum Novae Hispaniae thesaurus, seu, Plantarum animalium mineralium Mexicanorum historia» еңбегінде сипатталған Де Хоцицанатльға негізделген. Бұл еңбек Эрнандес 1587 жылы қайтыс болғаннан кейін, 1651 жылы жарық көрді. «Хоцицанатль» - бұл құсқа Мексиканың жергілікті тілінде берілген ат. 1770 жылы француз жазушысы Антуан Жозеф Пернети өзінің «Histoire d'un voyage aux Isles Malouines» еңбегінде де осы құсты атап өткен. Қазіргі уақытта Ұлы құйрықты қарға 1816 жылы Луи Вьейо енгізген *Quiscalus* туысына жататын алты түрдің бірі. Сегіз кіші түрі бар: Еркектерінің қауырсындары иридесцентті қара, басы мен денесінің жоғарғы бөлігі көкшіл-күлгін түсті жылтырмен, ал аналықтары қоңыр, қанаттары мен құйрығы қараңғы болады.
The great tailed grackle was formally described in 1788 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it with the crows in the genus Corvus and coined the binomial name Corvus mexicanus. The type locality has been restricted to the region of Veracruz in Mexico. Gmelin's account was based on De Hocitzanatl that had been described by the Spanish naturalist Francisco Hernández de Toledo in his work Rerum medicarum Novae Hispaniae thesaurus, seu, Plantarum animalium mineralium Mexicanorum historia. The work was published in 1651, long after Hernández's death in 1587. "Hocitzanatl" was the name for the bird in a local Mexican language. The bird was also been mentioned in 1770 by the French author Antoine Joseph Pernety in his work Histoire d'un voyage aux Isles Malouines. The great tailed grackle is now one of six species placed in the genus Quiscalus that was introduced by Louis Vieillot in 1816. Eight subspecies are recognised: Males are iridescent black with a purple blue sheen on the feathers of the head and upper body, while females are brown with darker wings and tail.
Әндіктер
Үлкен құйрықты қарғалар жыл бойы қолданылатын өте кең дауыстық репертуарға ие. Дыбыстар "әдемі, сыңғырлаған ноталардан" бастап "жайсыз сықырыққан есік ілгегіне" дейін ауысады. Еркектер дауыстық түрлердің әртүрлілігін кеңінен пайдаланады, ал мешіктер көбінесе "әңгімелеседі", бірақ "аумақтық ән" орындайтын мешік туралы да хабар бар.
Great tailed grackles have an unusually large repertoire of vocalizations that are used year round. The sounds range from "sweet, tinkling notes" to a "rusty gate hinge". Males use a wider variety of vocalization types, while females engage mostly in "chatter", however there is a report of a female performing the "territorial song".
Таралуы және мекендейтін ортасы
Ұлы құйрықты граклдар Орталық және Оңтүстік Американың тропикалық жазықтарында пайда болған, бірақ Бернардино де Сахагунның тарихи дәлелдері ацтектердің император Ахуицотл тұсында Мексика шығанағының туған жерінен ұлы құйрықты граклды Мексиканың жоталы аймағындағы Теночтитлан астанасына әкелгенін көрсетеді, көбінесе олардың жылтыр қанаттарын әшекейлеу үшін пайдаланған. Жақында ғана, 1880-2000 жылдар аралығында ұлы құйрықты граклдар Солтүстік Америкаға солтүстікке қарай жылжу арқылы көбею ареалын 5500%-дан астам кеңейтті, қалалық және ауылшаруашылық жолдарды ұстанды. Қазіргі ареалы оңтүстікте Венесуэланың солтүстік-батысынан, Колумбия мен Эквадордың батысынан, солтүстікте Миннесотаға дейін, батыста Орегон, Айдахо және Калифорнияға дейін, шығыста Флоридаға дейін созылады, ал кейбір осы құстар Оңтүстік Канадаға дейін ұшып кетеді. Олардың тамақ іздеу ортасы – жайылымдар, батпақтар және мангр сияқты ашық жерлердегі жер. Тұрақты және көшпенді еркектер аумақтардағы ұрғашылармен жұптасу арқылы аз мөлшерде ұрпақ тудырады. Аумақтық еркектер аумақты емес еркектерге қарағанда салмақтырақ және ұзын құйрықты болады, және осы екі ерекшелік те көп ұрпаққа ие болумен байланысты. Олар суға заттар тастап, деңгейін көтеру арқылы тамақты қол жетімді етеді. Сондай-ақ, олар мінез-құлқы жағынан икемді, танымдық тапсырмалардың өзгеруіне байланысты өз қалауларын жылдам өзгертеді. Жұмыртқалары ашық көк немесе ақшыл-көк түсті, қоңырдан қараға дейінгі айналмалы және дақты өрнектермен белгіленген.
Great tailed grackles originated from the tropical lowlands of Central and South America, but historical evidence from Bernardino de Sahagún shows that the Aztecs, during the time of the emperor Ahuitzotl, introduced the great tailed grackle from their homeland in the Mexican Gulf Coast to the Aztec capital of Tenochtitlan in the highland Valley of Mexico, most likely to use their iridescent feathers for decoration. In more recent times, great tailed grackles expanded their breeding range by over 5,500% by moving north into North America between 1880 and 2000, following urban and agricultural corridors. Their current range stretches from northwestern Venezuela and western Colombia and Ecuador in the south to Minnesota in the north, to Oregon, Idaho, and California in the west, to Florida in the east, with vagrants occurring as far north as southern Canada. Their habitat for foraging is on the ground in clear areas such as pastures, wetlands and mangroves, Resident and transient males sire a small number of offspring through extra pair copulations with females on territories. Territorial males are heavier and have longer tails than non territorial males, and both of these characteristics are associated with having more offspring. The problem is solved by dropping objects into the water to raise the level and bring the food within reach. They are also behaviorally flexible, changing their preferences quickly in response to changes in cognitive tasks. Eggs are bright blue to pale bluish gray in color, marked with swirls and splotches that range from dark brown to black.
Тамақ және азықтандыру
Үлкен құйрықты қарлығаштар әртүрлі азық іздеу әдеттерімен ерекшеленеді. Олар шөптегі личинкалар мен жәндіктерді табады, кесірткелерді, бала құстарды және жұмыртқаларды жейді, жаңа өңделген жерлерде азықтанады, малдан паразиттерді жояды, сондай-ақ жемістерді (мысалы, банан, жидектер) және дәнді дақылдарды (мысалы, жүгері, қабығын жарып, жүгерінің дәнін) жейді. Олар асты іздеу үшін тастарды, бұталарды және басқа да заттарды аударып қарастырады, олардың астынан қабықшалылар, жәндіктер мен құрттарды табады. Олар сай-салалы суға кіріп, шабақтар мен балық аулайды, жүзбесе де, су бетіне жақын ұшып балық ұстайды, тіпті балықты алу үшін суға бірнеше сантиметрге сүңгіп түседі. Сонымен қатар, олар ұшып бара жатқан қоралы қарлығаштарды өлтіреді.
Great tailed grackles are noted for their diverse foraging habits. They extract larvae and insects from grassy areas; eat lizards, nestlings, and eggs; forage in freshly plowed land; remove parasites from cattle, and eat fruits (e. g., bananas, berries) and grains (e. g., maize, corn on the cob by opening the husks). They turn over objects to search for food underneath, including crustaceans, insects, and worms, they hunt tadpoles and fish by wading into shallow water, and although they do not swim, they catch fish by flying close to the water's surface, and are even reported to dive a few inches into the water to retrieve a fish. and kill barn swallows while flying.
Мәдениетте
Мексикада бұл құс "шанате" немесе "занат" деп аталады. "Жаратылыста дауысы жоқ занат, жеті ерекше әнін дана және білімді теңіз тасбақасынан ұрлап алды. Енді сіз өмірдің жеті құмарлығы (Махаббат, Жек көру, Қорқыныш, Батылдық, Қуаныш, Қайғы және Ашу) ретінде Занаттың дауысын ести аласыз". Мексикалық шеберлер балшықтан, кейде сыбызғы түрінде, арқасына занат қонған теңіз тасбақасын бейнелейтін иконалар жасайды. Бұл құс сонымен қатар Колумбияның Картахена қаласының ресми құсы болып табылады. Картахеналық суретші Энрике Грау осы құстарға әуес болғандықтан, құстың ақыл-ойы, бейімделу қабілеті, қуанышы, қоғамдыққа бейімділігі, ынтымақтастыққа ұмтылысы, еңбекқорлығы, шеберлігі және қиындықтарды өз пайдасына айналдыру қабілеті құрметіне көптеген колумбиялық ескерткіштер мен көркем туындылар жасалған. Техас штатының Остин қаласында бұл құстар көбінесе қаланың көптеген жылжымалы тағам сататын жерлері мен дүкендердің тұрақтарының маңында жиналады. Үлкен құйрықты гракл қалада, әсіресе Остиндегі Техас университетінің кампусында кеңінен танымал болды, сондықтан жергілікті KUT радиостанциясы өзінің тыңдармандарына гракл суреті салынған шұлықтарды танымал сыйлық ретінде ұсынады.
In Mexico, where it is known as the chanate or zanate, there is a legend that it has seven songs. "In the creation, the Zanate having no voice stole its seven distinct songs from the wise and knowing sea turtle. You can now hear the Zanate's vocals as the Seven Passions (Love, Hate, Fear, Courage, Joy, Sadness, and Anger) of life." Mexican artisans have created icons in clay, sometimes as whistles that portray the sea turtle with the zanate perched on its back. and is the official bird of Cartagena, Colombia. The Cartagena artist Enrique Grau had an affinity for these birds and, because of this inspiration, many Colombian monuments and artistic works were created in honor of the bird's intelligence, adaptability, cheerfulness, sociability, collaborative tendencies, diligence, craftiness, and ability to take advantage of adversity. In Austin, Texas, it is commonly found congregating near the city's numerous food trucks, and grocery store parking lots. The great tailed grackle has become an icon in the city, and especially on the campus of the University of Texas at Austin, to the extent that local radio station KUT offers grackle themed socks as a popular gift for its supporters.