Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз ақыны және өнертапқышы Шарль Крос немесе Эмиль Хортенсиус Шарль Крос (1 қазан 1842 – 9 тамыз 1888) – француз ақыны және өнертапқышы. Ол Оуд провинциясының Фабрезан қаласында дүниеге келген. Крос белгілі бір деңгейде бағаланған ақын және әзіл-қалжың жазушы болды. Өнертапқыш ретінде ол графиканы телеграф арқылы беру және түсті фотосуреттер жасау саласына қызығушылық танытты, бірақ жазылған дыбысты көшіру әдісін алғаш рет ойлап тапқандығымен әйгілі, бұл өнертабысын ол Палеофон деп атады. Шарль Крос 45 жасында Парижде қайтыс болды.
French poet and inventor
Charles Cros or Émile Hortensius Charles Cros (1 October 1842 – 9 August 1888) was a French poet and inventor. He was born in Fabrezan, Aude. Cros was a well regarded poet and humorous writer. As an inventor, he was interested in the fields of transmitting graphics by telegraph and making photographs in color, but he is perhaps best known for being the first person to conceive a method for reproducing recorded sound, an invention he named the Paleophone. Charles Cros died in Paris at the age of 45.
Ерте өмір және білім
Крос философ Симон Чарльз Генри Крос (1803–1876) және Жозефина Тордың ұлы ретінде дүниеге келді. Ол грамматик Антуан Крос (1769–1844) немересі болды. Крос суретші және мүсінші Генри Крос (1840–1907) пен хирург Антуан Гипполит Крос (1833–1903) ағасы болды. Антуан Гипполит Крос 1902 жылдың 6 наурызынан 1903 жылдың 1 қарашасына дейін жойылған Араукания және Патагония Корольдігінің тағына талапкер болды. Лаур Тереза Крос (1856–1916) оның сіңлісі болды, ол 1903 жылдың 1 қарашасынан 1916 жылдың 12 ақпанына дейін Араукания және Патагония королевасы болды. 1860 жылы Крос медицинаны оқуға кірісті, бірақ көп ұзамай оны тастап, әдеби және ғылыми қызметпен айналыса бастады.
Cros was born to the philosopher Simon Charles Henry Cros (1803–1876) and Josephine Thor. He was the grandson of grammarian Antoine Cros (1769–1844). Cros was the brother of and the painter and sculptor Henry Cros (:fr: Henry Cros) (1840–1907) and of Antoine Hippolyte Cros (1833 1903), a surgeon who was also pretender to the throne of the defunct Kingdom of Araucanía and Patagonia from 6 March 1902 until 1 November 1903, and the uncle of Laure Therese Cros (1856 1916), who was the Queen of Araucania and Patagonia from 1 November 1903 until 12 February 1916. In 1860 Cros began studies in medicine, but he soon abandoned them for a life of literary and scientific pursuits.
Фотография
Крос түсті фотосурет салуды дерлік ойлап тапты. 1869 жылы ол түсті фотосурет туралы теория жариялады, онда бір көріністі жасыл, күлгін және қызғылт түсті шыны сүзгілер арқылы фотоға түсіруге болатынын ұсынды. Осы сүзгілер арқылы алынған үш негативтен әртүрлі мөлшерде қызыл, сары және көк түстерді (сүзгілердің "антихроматикалық" немесе толықтыратын түстері) қамтитын үш позитивті бейне жасауға болады. Егер үш позитивті бейне бір-біріне жабыстырылса (мысалы, жеткілікті мөлдір пигменттерді қолданып үш көміртекті басылым жасап, содан кейін пигменттелген желатинді бір тіреуші қағазға көшіру арқылы), фотоға түсірілген көріністің бастапқы түстерін қайта жасай беруге болады. Кростың қазіргі заманғы фотосуреттегі азайту әдісін болжаған ұсыныстары сол кезде Луи Дюкос дю Оронның ұсынған ықпалды идеяларымен ұқсас болды. 7 мамыр 1869 күні Шарль Крос пен Луи Дюкос дю Орон түсті фотосуреттер жасау әдісін француздық Фотография қоғамына бірдей ұсынды. Олар бұрын бір-бірімен байланыс жасамаған және ешқайсысы да екіншісінің зерттеулері туралы білмеген. Крос 1867 жылдың 2 желтоқсанында француз Ғылым академиясына мөрленген құжат тапсырғанына қарамастан, өнертабысты Дюкос дю Оронға мойындады. Дюкос дю Орон өзінің идеяларына 1868 жылдың 28 қарашасында, шамамен бір жылдан кейін патент алды, бірақ 1862 жылы осы тақырыпта жарық көрмеген мақала жазғанын мәлімдеді.
Cros almost invented colour photography. In 1869 he published a theory of color photography in which he proposed that a single scene could be photographed through glass filters colored green, violet, and orange. The three negatives obtained through those filters could be developed to produce positive impressions that contained varying amounts of red, yellow, and blue (the "antichromatic" or complementary colors of the filters). The three positive impressions, when superimposed on one another (for instance, by making three carbon prints using sufficiently transparent pigments, then transferring the pigmented gelatin onto a single support sheet) would recompose the original colors of the photographed scene. Cros's proposals, which anticipated the subtractive method of modern photography, were similar to more influential ideas advanced about the same time by Louis Ducos du Hauron. The same day, 7 May 1869, Charles Cros and Louis Ducos du Hauron presented their method of creating color photographs to the French Society of Photography. They had not been in communication beforehand and each knew nothing about the other's research. Cros ended up conceding the invention to Ducos Du Hauron, despite having deposited a sealed paper at the French Academy of Sciences on 2 December 1867. Ducos du Hauron had patented his ideas on 28 November 1868, almost a full year later, but claimed to have written an unpublished paper on the subject in 1862.
Фонограф
Крос фонографты ойлап табуға жақын еді. Оған дейін ешкім ауа толқындарын жазып алып, дыбысты қайта өндірудің тиімді жолын ойлап таппаған. Ол өнертабысына грекше "Палеофон" ("voix du passé", яғни "өткеннің дауысы") деген ат қойды. 1877 жылдың 30 сәуірінде ол өзінің ұсынылған әдісін түсіндіретін хатты мөрленген конвертте Париждегі Ғылым академиясына жіберді. Хатта француз тілінде: "Жеңіл көрсеткіш – тербеліс мембранасының орталық нүктесімен байланысты; ол жалынмен қарарған бетке тірелетін ұштың қырлы бөлігімен аяқталады" делінген. Ағылшын тіліндегі аудармасы шамамен осылай: "Жеңіл арматура дірілдейтін мембрананың ортасына бекітіледі; оның ұшы өткір қырлы ұшымен [ ] шам қарасы жағылған бетке тіреледі". Бұл бет екі қозғалыс – айналу және сызықтық жылжу арқылы қозғалатын дискпен біріктірілген. Жүйе кері қайтару принципімен жұмыс істейді: ұш саңылауды қадағалағанда мембрана бастапқы дыбыстық сигналды қалпына келтіреді. Хат келесі жылдың 3 желтоқсанында көпшілік алдында оқылды. Хатта Крос әдісінің мембрананың тербелісін анықтаудан және осы тербелісті оның ұзақтығы мен күші бойынша қайта жаңғыртудан тұратынын көрсеткеннен кейін, қабылдағыш құрылғының цилиндрлі пішіні ең қолайлы болып көрінетінін, себебі ол өте жұқа бұранда арқылы тербелісті графикалық түрде жазуға мүмкіндік беретінін қосты. "la semaine du Clergé" журналында 1877 жылдың 10 қазанында Палеофон туралы мақала жарияланды, оны l'Abbé Leblanc жазған. Крос гравировка құралын диафрагмаға бекіту үшін де, беріктігі үшін қабылдағыш материалды жасау үшін де металл қолдануды ұсынды. Крос бұл идеяны дамытуға немесе жұмыс істейтін модель жасауға үлкермес бұрын, Томас Альва Эдисон АҚШ-та өзінің алғашқы жұмыс істейтін фонографымен таныстырды. Эдисон өзінің алғашқы фонографы үшін қалайы фольгамен жабылған цилиндрді пайдаланды және 1878 жылдың 15 қаңтарында дыбысты қайта өндірудің осы әдісіне патент алды. Эдисон мен Крос бір-бірінің жұмысынан бұрын хабардар болмаған сияқты.
Cros almost invented the phonograph. As far as is known, no one before him had thought of a practical way to reproduce sound from a recording of airborne sound waves. He gave the Greek name 'Paleophone' ('voix du passé', tr. 'voice of the past') to his invention. On 30 April 1877 he submitted a sealed envelope containing a letter to the Academy of Sciences in Paris explaining his proposed method. The letter stated in French, "Un index léger est solidaire du centre de figure d'une membrane vibrante ; il se termine par une pointe [ ] qui repose sur une surface noircie à la flamme." The English translation is one close to this: "A lightweight armature is fixed to the center of the face of a vibrating membrane; it ends with a sharp point [ ] which rests on a lamp blacked surface." This surface is integral with a disc driven by a double movement of rotation and linear progression. The system is reversible: when the tip follows the furrow the membrane restores the original acoustic signal. The letter was read in public on December 3 following. In his letter, after having shown that his method consisted of detecting an oscillation of a membrane and using the tracing to reproduce the oscillation with respect to its duration and intensity, Cros added that a cylindrical form for the receiving apparatus seemed to him to be the most practical, as it allowed for the graphic inscription of the vibrations by means of a very fine threaded screw. An article on the Paleophone was published in "la semaine du Clergé" on 10 October 1877, written by l'Abbé Leblanc. Cros proposed metal for both engraving tool attached to the diaphragm and receiving material for durability. Before Cros had a chance to follow up on this idea or attempt to construct a working model, Thomas Alva Edison introduced his first working phonograph in the US. Edison used a cylinder covered in tinfoil for his first phonograph, patenting this method for reproducing sound on 15 January 1878. Edison and Cros apparently did not know of each other's work in advance.
Марстық байланыс айнасы
Крос Марс және Венерада байқалған жарық нүктелерінің, әдетте күн сәулесімен жарықтанған биік бұлттар екеніне, сол планеталардағы үлкен қалалардың шамдары екеніне сенді. Ол жылдар бойы француз үкіметінен марсиандар мен венералықтармен байланыс құру үшін алып айна жасауды өтінді. Бұл айна арқылы сол планеталардың шөлдеріне үлкен сызықтар жағып, хабар жіберуге болар еді. Ол марсиандардың бар екені дәлелденбегеніне де, өтініш білдірген айнаның техникалық тұрғыдан жасалуы мүмкін емес екеніне де ешқашан көнбеді.
Cros was convinced that pinpoints of light observed on Mars and Venus, probably high clouds illuminated by the sun, were the lights of large cities on those planets. He spent years petitioning the French government to build a giant mirror that could be used to communicate with the Martians and Venusians by burning giant lines on the deserts of those planets. He was never convinced that the Martians were not a proven fact, nor that the mirror he wanted was technically impossible to build.
Поэзия
1870-ші жылдардың басында Крос Эмиль Блемонт (Émile Blémont) редакциялаған, қысқа ғана өмір сүрген Renaissance littéraire et artistique апталық басылымында жарияланды. Басқа қатысушылардың ішінде Стефан Малларме, Огюст Вильерс де Л'Иль Адам және Пол Верлен болды. Оның "Кипперд-херринг" поэмасы Эрнест Кокелинге "монологтар" деп аталатын, көптеген ізбасарлар көшірген қысқа театрлық пьесалар жасауға шабыт берді. "Тұзды-херринг" деп аударылған бұл пьесаны Эдвард Гори аударып, суреттемелерімен безендірген.
In the early 1870s Cros was published in the short lived weekly Renaissance littéraire et artistique, edited by Emile Blémont (:fr: Émile Blémont). Other contributors included Stéphane Mallarmé, Auguste Villiers de l'Isle Adam and Paul Verlaine
His poem The Kippered Herring inspired Ernest Coquelin to create what he called monologues, short theatrical pieces whose format was copied by numerous imitators. The piece, translated as The Salt Herring, was translated and illustrated by Edward Gorey.
Әр түрлі
Академия Шарль Крос, АҚШ-тың Recording Academy-ның француз тіліндегі баламасы, оның құрметіне аталған. Крос 1878–1881 жылдар шамасында болған «гидропаттар» тобының мүшесі еді. Шарль Крос рөлін Кристофер Чаплин сомдаған, Пол Верлен мен Артур Рембоның өміріне арналған «Total Eclipse» фильмінде пайда болады. Крос 1881 жылы ашылған және сол кездегі авангардтық өнер ортасының мекеніне айналған Париждегі «Le Chat Noir» кафесінде бірнеше секунд көрінеді. Мари Корелли оның өлеңдерінің біреуін 1890 жылдары жарық көрген «Wormwood» кітабында, жақында қайтыс болған авторға құрмет көрсетіп жариялаған. Крос 1867–1877 жылдары Нина де Каллиасқа ғашық болған.
The Académie Charles Cros, the French equivalent of the US Recording Academy, is named in his honor. Cros was a member of the group known as the hydropathes which existed around the period 1878–1881. Charles Cros, played by Christopher Chaplin, appears in the film Total Eclipse, about the lives of Paul Verlaine and Arthur Rimbaud. Cros is seen for a few seconds at the Le Chat Noir in Paris, a café which opened in 1881 and had become the home for the avant garde art scene of the time. Marie Corelli published one of his poems posthumously in the text of her 1890s' book, Wormwood, with a special note of respect to the recently deceased author. Cros had a love affair from 1867 1877 with Nina de Callias.