Британ саяхатшысы және әскери шендісі Фрименнің өмір жолы
John Freeman (British politician)
Британдық саяхатшы, армия офицері (1915-2014). Соғыстағы қатысуы, саяси мансабы, Лейборист партиясы және Армия Кеңесінің вице-президенті қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саяхатшы және әскери шенеунік (1915–2014)
Солтүстік Африка кампаниясы
| қызметі =
| белсенді жылдары =
| жұмыс беруші =
| ұйым = Лейборист партиясы
| агент =
| танымал =
| еңбегі =
| стиль =
| ықпалы =
| ықпалдас =
| туған қаласы =
| теледидар =
| дін =
| әйелі =
| серігі =
| балалары = Алты
British politician and army officer (1915–2014)
North African Campaign
| occupation =
| years active =
| employer =
| organization = Labour Party
| agent =
| known for =
| notable works =
| style =
| influences =
| influenced =
| home town =
| television =
| religion =
| spouse =
| partner =
| children = Six
Әскери қызмет
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Фриман Таяу Шығыста, Солтүстік Африкада, Италияда және Солтүстік-Батыс Еуропада әскери қызметін өтеді. Ол Колдстрим гвардиясына қатарына қосылып, 1940 жылы атқыштар бригадасына офицер болып тағайындалды. 1943 жылы МБЭ орденімен марапатталды.
During World War II, Freeman saw active service in the Middle East, North Africa, Italy and North West Europe. He enlisted in the Coldstream Guards, was commissioned in the Rifle Brigade in 1940 He was appointed MBE in 1943.
Саяси мансап
Ұлыбританияға оралғаннан кейін ол Уотфорд округінен Лейборист партиясынан кандидат ретінде таңдалды және 1945 жылғы сайлауда Парламент депутаты болып сайланды. 1947 жылдың қыркүйегінде ол Британ армиясының басқарушы органы – Армия кеңесінің вице-президенті болып тағайындалды. Фриман бастапқыда Партияның сол қанатындағы беванист топта болды, бірақ жас депутаттардың арасынан талант іздеуді ұнататын Хью Далтон да оны қолдады. Ол министрлік шендерде тез өрледі, бірақ 1951 жылы Ұлттық денсаулық сақтау жүйесіне төлемдер енгізілуіне қарсылық білдіріп, Анеурин Беван мен Гарольд Уилсонмен бірге отставкаға шықты. Ол 1955 жылғы жалпы сайлауда депутаттық мандатын тастады.
After his return to Britain, he was selected as Labour candidate for Watford and was elected as a Member of Parliament in the 1945 election. In September 1947, he was appointed Vice President of the Army Council, the supreme administering body of the British Army. Originally, Freeman was on the Bevanite left wing of the Party, although also supported by Hugh Dalton who liked to go 'talent spotting' among young MPs. He rose quickly through the ministerial ranks, but resigned along with Aneurin Bevan and Harold Wilson in 1951 over National Health Service charges. He stood down as an MP at the 1955 general election.
Журналистика және қоғамдық мансап
Фриман "Панорама" бағдарламасының жүргізушісі болды және 1961 жылдан 1965 жылға дейін "New Statesman" журналының редакторы қызметін атқарды. Ол сондай-ақ BBC телеарнасының "Бетпе-бет" сұхбат бағдарламасын жүргізді. 1962 жылы ол Калифорния губернаторы болуға талапкер Ричард Никсонды "Дик Никсонның ісі үшін кез келген нәрсені құрбан етуге дайын болудан басқа ешқандай қағидасы жоқ адам" деп сипаттады. Кейін "New Statesman" журналында Никсонды "сенімсіз және ескірген, ақылға сыймас және әрекетсіз нәрсені тарататын" тұлға ретінде бейнеледі, оның 1964 жылғы жеңілісі "адамгершілік жеңісі" болар еді. Осыдан кейін екеуі дос болып, Фриман "бірінші мерзімінде әлеуметтік шараларға шақырылған жалғыз елші" болды. Киссинджер оның "менің ең жақын достарымның бірі болды; осы достық екеуміздің де қызмет мерзімімізде сақталды" деді.
Freeman became a presenter of Panorama and was editor of the New Statesman from 1961 to 1965. He also presented the BBC television interview programme, Face to Face. In 1962, he described Richard Nixon, then bidding to become Governor of California, as “a man of no principle whatsoever except a willingness to sacrifice everything in the cause of Dick Nixon”. Later in the pages of the New Statesman he portrayed Nixon as "a discredited and outmoded purveyor of the irrational and inactive" whose 1964 defeat would be a "victory for decency. "</blockquote>Following this, the two became friends and Freeman "was the only Ambassador invited to the White House for social occasions during his first term". Kissinger said he "became one of my closest friends; that friendship has survived both our terms in office."