Америкалық "Billy the Kid" деп мәлімдеген адамның тарихы

Кіріспе

Америкалық адам, өзін Билли Кид деп мәлімдеген

Бруши Билл Робертс (1879 жылғы 26 тамызда Олли Партридж Уильям Робертс, Олли Н. Робертс немесе Олли Л. Робертс ретінде танылған) 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдары батыстың заңнан тыс қылмыскері Уильям Х. Бонни (нақтыда 1881 жылы қайтыс болған) екенін айту арқылы назар аударды. Робертстің мәлімдемесі 1950 жылы Нью-Мексико губернаторы Томас Мэйбри тарапынан қабылданбады. Бруши Биллдің тарихы оның туған қаласы Техас штатының Хамильтон округіндегі Хико қаласындағы "Билли Кид мұражайы" тарапынан насихатталады. Оның бұл мәлімдемесі 2011 жылы Брэд Мелцердің "Декодталған" бағдарламасында және 1989 жылы Роберт Стактың "Шешілмеген құпиялар" бағдарламасында зерттелді.

Өмірбаян

1948 жылы Сент-Луис қаласынан келген мұрагерлік тергеуші Уильям В. Моррисон, қайтыс болған ағасының жерін талап еткен Джо Хайнс есімді қарт адамды тапты. Хайнс Моррисонға Линкольн округі соғысындағы тәжірибесі туралы айтып берді және Билли Кидтің әлі де тірі екенін айтып таң қалдырды, бірақ ол өзінің есімін немесе қайда тұрғанын ашудан бас тартты. Моррисон өзін Билли Кид деп таныстырған адамды іздеуді жалғастырды, ал 1948 жылы Оклахома штатының Лоутон қаласында Дж. Фрэнк Дальтон есімді қарт адам өзін Джесси Джеймс деп таныстырды және Билли Кидтің Техастың Гамильтон қаласында әлі де тірі екенін айтты, онда ол О. Л. Робертс деп танымал болды. Моррисон содан кейін Робертспен хат алысуға кірісті, ол ақырында Кид екенін «мойындап», заңсыз өмір салған кезеңін егжей-тегжейлі баяндады. Ол егер шын болса, Билли Кидтің өмірінің көптеген аспектілеріндегі құжатталмаған олқылықтарды толтыратын әңгімелер айтты және Нью-Мексико губернаторы Лью Уоллес 1879 жылы оған уәде еткен толық кешірімді алу үшін Моррисоннан көмек сұрады, бірақ кейіннен ол уәдеден бас тартылған. Ол қолқаптарды шешіп алу қабілетін көрсетті және Пэт Гарреттің шын мәнінде Билли Барлоу есімді басқа бір қарушыны атып өлтіргенін және оның денесін Кидтің денесі ретінде көрсеткенін айтты, бұл Кидтің Мексикаға қашып кетуіне мүмкіндік берді. Пат Гарреттің Кидті өлтіруіне куә болғандар – Гарреттің өзі, Джон В. По және Томас МакКинни. МакКинни Кидті біраз білетінін айтса, По оны бұрын көрмеген. Гаррет атып өлтіргеннен кейін бірнеше минуттан кейін По Гарретке «қате адамды атып өлтіргенін» айтты; бөлмеде визуалды сәйкестендіру үшін тым қараңғы болғандықтан, Гаррет оның дауысынан ол Кид екенін білетінін мәлімдеді, бірақ барлық қатысушылар тек шыбыртқыларды естіді. Ақырында, По мен МакКинни екеуі де Гарретпен келісті, бірақ МакКинни бірнеше жылдан кейін мәлімдемесінен бас тартып, По сияқты Гаррет басқа біреуді өлтіргенін айтты. Форт Самнердің жергілікті тұрғындары да Кидтің өліміне күмән келтірді. Гаррет саяси жақтастарының ресми тергеуін жеделдетіп ұйымдастырды және өлтіруді және барлық сыйлықтарды өз талабына сай қабылдады. Мәйітті келесі күні су тасқыны кезінде жоғалған қабірге тез жерледі; бүгінгі таңдағы қабірде ешқандай қалдықтар жоқ болуы мүмкін және эксгумация туралы өтініштер ресми түрде қабылданбады. Робертс Моррисонға «толық шындықты» айтуға келісетінін айтты, осылайша Линкольн округі соғысынан кейін Билли Кидке Уоллес уәде еткен толық кешірімді алмастыруды көздеді. Оның кенеттен пайда болуы және кешірім сұрауы Гарреттің ұрпақтарына үлкен әсер етті. Брюши Билл 1859 жылы 31 желтоқсанда Техастың Абилин қаласына жақын Буффало Гэп қаласында Уильям Генри Робертс болып туылған, бірақ өмірінде бірнеше басқа жалған есімдерді қолданғаны белгілі. Аризонаның ресми тарихшысы Маршалл Тримбл, Билли Кидтің өмірі мен заманы туралы сарапшы Фредерик Ноланның сөздерін келтіреді. Ол 1987 жылы Женева Питтмон ханымның Джо Боулинге, «Билли Кид Бандасы» деп аталатын тарихты ұнататын топтың негізін қалаушыға жіберген хатына сілтеме жасайды, онда ол өзінің тағысы «Брюши Билл» деп танылған адамның есімі Оливер П. Робертс екенін және ол отбасылық Киелі кітапқа сәйкес 1879 жылдың 26 тамызында туғанын айтқан. Жазушы В. К. Джеймсон, Брюши Биллдің жанкүйері, Брюши Биллдің нақты аты Уильям Генри Робертс екенін және Оливер Плезант Робертс «Брюши Билл» емес екенін айтады, бірақ Робертстің немересі оның тағысы «Брюши Билл» Оливер П. Робертс деп аталғанын және Билли Кид емес екенін нақты айтты. 1950 жылдың қаңтарында Брюши Билл жасөспірім кезінде Джеймс-Янгер Бандасының мүшесі болғанын және Дж. Фрэнк Дальтонды Джесси Джеймс деп таныстырды. Моррисон Робертстің денесін тексерген кезде оның 26 оқ және пышақ жарақаты бар екенін растады. Моррисон сондай-ақ Джесси Эванс бандының бұрынғы мүшесі Джим МакДэниелсті іздестіруге тырысты және оны Техастың Раунд-Рок қаласында тапты. МакДениелс, Северо Галлегос, Мартиль Эбл және Хосе Монтойямен бірге, олардың барлығы Билли Кидті білген, Робертстің шын мәнінде Билли Кид екеніне сенімдерін растайтын антпен жазылған куәліктерге қол қойды. Билл мен Сэм Джонс мұндай ант қағаздарына қол қоюдан бас тартты, Сэм Джонс: «Сіздің хатыңызды алдым, кешіріңіз, бірақ мен сіздің ант қағаздарыңызға қол қоя алмаймын. Мен қартайдым, міндеттілік сезінбеймін», – деді. Билл Джонстың немересі Робертстің мәлімдемесінің шынайылығына күмәнданатынын өзінің әкесінің атынан жазған бас тарту хатында білдірді. Билли Кид ағылшынша оқи да, жаза да, испанша сөйлей де білетін. Брюши Биллдің өзі сауатсыз, испан тілінде біраз білетін. Мэйбри кездесуді жариялады, ол баспасөз тарапынан жарияланды. Мэйбри Робертстің әңгімесіне сенбейтінін және кешірім өтінімін қабылдамайтынын мәлімдеді. Баспасөз назары және Робертстің Хикодан Санта-Феге жасаған сапары қарт Робертстің денсаулығына кері әсер етті, ол көп ұзамай қайтыс болды. Брюши және оның әңгімесі көбінесе ұмытылды, дей тұрғанмен «Жас қарулылар II» фильмінде оны Билли Кидтің және Линкольн округі соғысының өмірі мен заманына байланысты оқиғалардың баяндаушысы ретінде бейнеледі. Тағы да көп кітаптар осы құпия туралы жазылды, зерттеушілер Брюшидің мәлімдемесінің шындыққа жақын болу мүмкіндігін зерттеді, соның ішінде эксгумация және ДНК сынағына рұқсат алуға жасалған бірнеше сәтсіз әрекеттер. 1950 жылдан бері Брюшидің мәлімдемесін зерттейтін көптеген кітаптар жарық көрді, алғашқысы Моррисон және батыс тарихшысы С. Л. Соннихсеннің «Билли Кидтің есімдері» кітабы, бірақ дерлік барлық кітаптар 1882 жылғы Гарреттің жарияланған есебіне негізделген, ал Гарреттің кітабы, көбінесе Розуэлл пошта басшысы Эш Упсон жазған нақты материалдар мен өтіріктердің қоспасынан тұрады, ол Кид туралы аңызды келесі ондаған жылдарға қалыптастырды. Соннихсеннің кітабы сол кезде аралас пікірлерге ие болды, бірақ бұрынғы президент Гарри С. Трумэннің қолдауын алды, ол Моррисонға хат жазып, Брюшидің Билли Кид екеніне сенетінін және ол келесі губернатордың алдына шығуға үлкермегеніне өкініш білдірді, онда ол одан жақсы нәтижеге қол жеткізе алатын еді. 2005 жылы С. Л. Соннихсеннің шәкірті В. К. Джеймсон тақырыпты қайта қарастырып, «Билли Кид: Құрметтен тыс» кітабын жариялады. Джеймсонның жұмысы Робертстің әңгімесіне және оны зерттеуге қызығушылықты арттырды, ең бастысы, Нью-Мексико штатының Капитан қаласының бұрынғы округ шерифі және мэрі Стив Седеруолл. 2015 жылдың сәуір айында медиа тұлғасы Билл О’Рейлли «Билл О’Рейллидің аңыздары мен өтіріктері: Нағыз Батыс» кітабын жариялап, тақырыпқа өз үнін қосты, онда ол Брюши Билл Робертс туралы дәлелдер қабылданған тарихтың нұсқасынан басым екенін айтты, Моррисон мен Соннихсеннің «Билли Кидтің есімдері» кітабына сілтеме жасайды. О’Рейлли кітабынан кейін ұлттық телеарнадағы бағдарламасында Брюши Биллдің көзқарасынан Кидтің өлтіруі кезінде болған оқиғаларды бейнелеген эпизодты көрсетті.

In 1948, a probate investigator from St. Louis, William V. Morrison, located an elderly man named Joe Hines, who had claimed the lands of his deceased brother. Hines told Morrison of his experiences in the Lincoln County War, and surprised him by claiming that Billy the Kid was still alive, but refused to reveal the name he had assumed or exactly where he was living. Morrison continued his search for the man who claimed to be Billy the Kid, and in 1948, an elderly man named J. Frank Dalton in Lawton, Oklahoma, claimed to be Jesse James, and said Billy the Kid was still alive in Hamilton, Texas, where he was known as O. L. Roberts. Morrison then began a correspondence with Roberts, who eventually "confessed" to being the Kid, and detailed his supposed exploits as an outlaw. He told anecdotes that if true would fill in undocumented gaps in many aspects of the life of Billy the Kid, and asked for Morrison's help in acquiring the full pardon he said he had been promised by New Mexico Governor Lew Wallace in 1879, but which was subsequently withdrawn. He showed his ability to slip out of handcuffs, and said that Pat Garrett had actually shot and killed another gunslinger named Billy Barlow and had passed his body off as the Kid's, which had allowed the Kid to vanish and escape to Mexico. The only three witnesses to the alleged killing of the Kid by Pat Garrett were Garrett himself and Deputies John W. Poe and Thomas McKinney. While McKinney claimed to slightly know the Kid, Poe had never previously laid eyes on him. Moments after the shooting by Garrett, Poe told Garrett he had "shot the wrong man"; since it was too dark in the room for a visual identification, Garrett claimed he knew it was the Kid by his voice, though all present had only heard whispers. Ultimately, both Poe and McKinney agreed with Garrett, but McKinney recanted years later and claimed like Poe before him that Garrett had killed someone else. Local residents of Fort Sumner also immediately disputed the death of the Kid. Garrett hastily assembled an official inquest by political cronies, and clinched his claim to the killing and all outstanding rewards. The body was quickly buried the following day in a grave that vanished in floods over the years; the grave as marked today likely contains no remains at all and requests for an exhumation have been officially denied. Roberts told Morrison that he would agree to tell the "whole truth" in exchange for the full pardon that Billy the Kid had been promised by Wallace following the Lincoln County War. His sudden appearance and request for a pardon had a profound effect on Garrett's descendants. Brushy Bill claimed to have been born William Henry Roberts in Buffalo Gap, Texas, near Abilene, on December 31, 1859, but was known to use several other aliases during his life. Marshall Trimble, the official historian of Arizona, cites Frederick Nolan, an authority on the life and times of Billy the Kid, who refers to a letter sent in 1987 by Mrs. Geneva Pittmon to Joe Bowlin, the founder of a history buff group called the "Billy the Kid Gang, Inc.", in which she stated that her uncle, the man known as "Brushy Bill", was named Oliver P. Roberts, and that he was born August 26, 1879, according to the family Bible. Writer W. C. Jameson, a Brushy Bill enthusiast, claims that Brushy Bill's actual name was William Henry Roberts, and that Oliver Pleasant Roberts was not the same person as "Brushy Bill", although Roberts's niece definitively stated that her uncle "Brushy Bill" was named Oliver P. Roberts, and was not Billy the Kid. In January 1950, Brushy Bill claimed he was a member of the James–Younger Gang as a teenager, and identified J. Frank Dalton as Jesse James. Morrison vouchsafed that upon examination of Roberts's stripped body, he showed 26 bullet and knife scars. Morrison also attempted to track down former Jesse Evans gang member Jim McDaniels, and located him in Round Rock, Texas. McDaniels, along with Severo Gallegos, Martile Able and Jose Montoya, all of whom had known Billy the Kid, signed affidavits verifying their belief that Roberts was, in fact, Billy the Kid. Bill and Sam Jones declined to sign such affidavits, Sam Jones begging off with the statement, "Received your letter, and am sorry but feel that I can't sign your affidavit. I'm old and I just don't feel like being obligated so " Bill Jones' grandson expressed doubts about the veracity of Roberts' claims in a letter of refusal written on his grandfather's behalf. Billy the Kid could read and write English, and was fluent in spoken Spanish. Brushy Bill himself was illiterate with a moderate proficiency in Spanish. Mabry announced the meeting, which was covered by the press. Mabry announced that he did not believe Roberts' story, and denied the pardon application. The press attention and the trip from his home in Hico to Santa Fe had a negative effect on the elderly Roberts' health, and he died soon afterwards. Brushy and his story were largely forgotten until the movie Young Guns II depicted him as the narrator of events surrounding the life and times of Billy the Kid and the Lincoln County War. More books were written on the mystery, and researchers began exploring whether Brushy's claim might have actually been true, including several failed attempts to obtain permission for exhumation and DNA testing. Numerous books have been published since 1950 examining Brushy's claim, the first of which was Alias Billy the Kid, written by Morrison and the Western historian C. L. Sonnichsen, but virtually every single one was based upon Pat Garrett's published account from 1882, and Garrett's book, mostly a concoction of factual material mixed with fabrications written by Roswell's postmaster, Ash Upson, established the Kid legend for subsequent decades. The Sonnichsen book received mixed reviews at the time, but did win support from former President Harry S. Truman, who wrote to Morrison indicating he believed that Brushy was Billy the Kid and lamenting that he died before being able to go in front of the next governor, where he may have gotten a more favorable result. In 2005, W. C. Jameson, himself a student of C. L. Sonnichsen, re examined the subject and released Billy the Kid: Beyond the Grave. Jameson's work led to increased interest in and study of Roberts's story, most notably that of former Lincoln County deputy sheriff and mayor of Capitan, New Mexico, Steve Sederwall. In April 2015, media personality Bill O'Reilly weighed in on the topic by publishing his book Bill O'Reilly's Legends and Lies: The Real West, in which he suggests that the evidence in favor of Brushy Bill Roberts outweighs the accepted version of history, citing the original Alias Billy the Kid book by Morrison and Sonnichsen. O'Reilly followed up his book with an episode on the subject during his national television broadcast purportedly depicting the events that occurred during the alleged killing of the Kid from Brushy Bill's perspective.

Сурет

1989 жылы Линкольн округінің мұра қоры Роберт Л. Хар мен доктор Томас Г. Кайлға компьютерлік зерттеу жүргізуді тапсырды. Олар құқық қорғау органдары қолданатын қалыпты хаттамалардың орнына, өзі жасаған талдау әдісін пайдаланды. Билли Кид пен Робертстің, сондай-ақ тағы 150 адамның сканерленген фотосуреттері компьютерге енгізіліп, 25 беттік "көрсеткіштер" арқылы салыстырылды. Нәтижесінде Робертстің суреті 42-орынды иеленді (яғни, 41 адам түстеуге Робертстен көбірек ұқсады). Сноу, егер екеуі бір адам болса, Робертс кем дегенде екінші орынға шығуы керек екенін айтты. Беттердің салыстырылуының дәлдігі фотосуреттердегі олардың орналасуына байланысты екені де ескерілді. 1990 жылы Техас университетінің Көру зерттеулер зертханасы мен Алдыңғы қатарлы графикалық зертханасында бейне сарапшылары Скотт Актон мен Алан Бовик фотосуреттерді салыстыру жабдығын қолданып зерттеу жүргізді. Зерттеу беттік орналасуды түзетіп, ФБР, ЦРУ және Интерпол қолданатын, "статистикалық жарамдылықтың жоғары деңгейін" қамтамасыз ететін беттік тану жүйесін пайдаланды. Брюши Билл Робертстің 14 жастағы суреті, Билли Кидтің әйгілі Дедрик Уфам түсімен ұқсас болды. 71 жастағы Брюши Биллдің суреті 93% сәйкес келетін болды. Актон мен Бовик екеуі де бұл нәтиже "Робертс пен Кидтің өте жақын екенін нақты көрсетеді" деген қорытындыға келді. Дегенмен, бұл тұжырымдар ғылыми тұрғыдан толық дәлелделу үшін қайталанып тексерілуі керек (қазірге дейін мұндай тексеру жүргізілмеді), және тіпті солай болған жағдайда да Робертс пен Билли Кидтің бір адам екенін толыққанды дәлелдей алмайды. 1996 жылы зерттеу нәтижелері 12-ші сот округінің судьясы Андре МакНейлге және Арканзас штатының танымал адвокаты Хелен Гриндерге ұсынылды. Олар зерттеу мен басқа да дәлелдерге сүйене отырып, Робертстің Билли Кид екендігіне қатысты жағдайдың "күшті", "маңызды" және "керемет" екенін мәлімдеді.

ДНҚ

2003 жылы Линкольн округінің шерифі Том Салливан, Нью-Мексико штатының Капитан қаласының мэрі Стив Седерволл және Нью-Мексико штатының Де-Бака округінің шерифі Гэри Грейвс Билли Кид пен оның анасы Кэтрин Антримнің қалдықтарын эксгумациялауға қатысты науқанды бастады. Мақсат – ДНК-талдау арқылы Билли Кидтің денесі Форт-Самнерде жерленгенін дәлелдеу болатын. Бастаманың басынан-ақ қиындықтары туды, оның ішінде қалдықтардың қайда екендігін анықтау мүмкін болмады, сондай-ақ құқықтық бұғаттар да пайда болды. 2004 жылдың қыркүйегінде сот екі топтың да қалдықтарын эксгумациялауға тыйым салды.

Хико, Техас

Өлген кезде Брюши Билл Хико қаласының Батыс 2-ші көшесінде тұрды. Ол Хикодан оңтүстікке қарай 20 миль қашықтықтағы Гамильтон округінің орталығында жерленген. Жоғарыда айтылған қарама-қайшылықтарға қарамастан, Хико сауда палатасы Хиконың тарихи батыс бөлігінде "Билли Кид мұражайын" ашу арқылы оның мәлімдемесін пайдаланды. Қала орталығында Браш Биллге арналған белгі орнатылған: "Олли Л. "Браш Билл" Робертс, әйгілі Билли Кид, 1950 жылдың 27 желтоқсанында Техас штатының Хико қаласында қайтыс болды. Өмірінің соңғы күндерін ол өзінің нағыз кім екенін әлемге дәлелдеуге және Нью-Мексико аумағының губернаторы (Лью Уоллес) Билли Кидке уәде еткен кешірімді алуға жұмсады."