Джек Пирс: «Франкенштейн» мен Универсал студиясының гримері
Jack Pierce (make-up artist)
Джек Пирс (1889-1968) – Голливудты гример, «Франкенштейн» фильміндегі Борис Карлоффтың культты бейнесін жасаған. Universal Studios монстрларының шебері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық макияж суретшісі (1889–1968)
American makeup artist (1889–1968)
Джек Пирс (нағыз аты – Йеннис Пикулас; 5 мамыр 1889 – 19 шілде 1968) – Голливудтық макияж суретшісі. Ол Борис Карлоффтың «Франкенштейн» (1931) фильміндегі есімді макияжын жасауымен және Universal Studios үшін жасалған басқа да классикалық монстрлардың макияждарымен танымал.
Jack Pierce (born Yiannis Pikoulas; May 5, 1889 – July 19, 1968) was a Hollywood make up artist best remembered for creating the iconic makeup worn by Boris Karloff in Frankenstein (1931), along with various other classic monster make ups for Universal Studios.
Ерте мансап
Жасөспірім шағында Грекиядан АҚШ-қа көшіп келген Пирс, әуесқой бейсболшы болып қана қоймай, бірнеше мамандықтарды сынап көрді. 1920-жылдары Пирс кино саласындағы түрлі жұмыстарға кірісті – кинотеатр директоры, каскадер, актер, тіпті режиссердің ассистенті – бұл оның макияж өнерінде шеберлікке жеткеніне әкелді. Кішкентай бойлы Пирс ешқашан «басты рөлдегі актер» болған емес, сондықтан ол өнер мансабын тоқтатты да, басқа актерлерге макияж жасауға маманданды. 1915 жылы ол студияның түсірілімдеріне көмекші болып жұмысқа орналасты. 1926 жылы «Маймыл сөйлейді» фильмінің түсірілім алаңында Джек Пирс, қарым-қатынасқа қабілетті маймылды сомдаған Жак Лерньенің макияжын жасады. Universal компаниясының басшысы Карл Леммль бұл шығармашылық жетістікке риза болды. Содан кейін 1928 жылғы «Күлкілі адам» атты нұсқаусыз фильмде Конрад Вейдттың күлкілі бет-әлпеті пайда болды. Пирс Universal Pictures киностудиясына толық уақытқа жұмысқа қабылданды. 1930 жылы Лон Чейнидің қайтысы – ол 1920-жылдары қорқынышты және көбінесе жайсыз макияж жасау арқылы өзін таныстырған еді – Пирс пен Universal үшін жаңа мүмкіндіктер ашты. Чейнидің фильмдері көрермендерге Пирс пен сол кездегі киносүйер қауымның ұнаған деформацияланған, құбыжық жүздерін көрсетті. Universal-дың алғашқы «дыбысты» қорқынышты фильмі «Дракула» (1931) күрделі макияжсыз болды. Пирс Бела Лугозиге оның вампир кейіпкері үшін арнайы түсті май бояу жасады, бірақ Лугози өзінің макияжын өзі жасауға талап етті. Кейіннен кейіпкердің барлық фильмдік нұсқаларында Пирс Дракуланың түрін мүлдем өзгертті, оны ақшасы ағарып, мұрты бар адам ретінде бейнеледі. Пирс студияда жұмыс істеген кезеңдегі ең маңызды туындысы – «Франкенштейн» (1931) фильмі болды, онда Лугози бастапқыда Монстр рөліне шақырылған еді. Алдын ала жасалған эскиз (сол кездегі газеттерде жарияланған мәліметтер мен актер Эдвард Ван Слоанның экрандық сынағын еске түсіруі бойынша) Пол Вегенердің 1920 жылғы «Голем» неміс фильміне ұқсас болды; бұл таңқаларлық емес, өйткені студия басшысы Карл Леммль және режиссер Роберт Флори екеуі де неміс экспрессионизмінің фильмдерімен жақсы таныс еді. Алайда, Големнің бейнесі Лугозибен бірге түсірілген экрандық сынақта қолданылмағаны туралы бірнеше дәлелдер бар. Флори де, оның сынақ операторы Пол Ивано да макияждың Борис Карлофф кейін киетін макияжтан көп ерекшеленбегенін есіне алды. Флоридің түпнұсқа сценарийінде бұл идеяны қолдайтын эскиз көрсетілген, сонымен қатар Флоридің қолжазбасында монстрдің мойнының екі жағында электрлік «ұшқыштар» болуы керектігі жазылған. Алайда, эскиз бен жазбалар экрандық сынақ кезінде жасалғанына кепілдік жоқ. Егер жаратылыстың бейнесіне қатысты кез келген ұсыныс басқа адамдардан алынған болса да, Пирс оқиғаның мән-жайына сәйкес келетін қорқынышты және логикалық дизайн жасағаны анық. Генри Франкенштейн ми қуысына кірген жерде жарақат пен мөр бар, ал мойындағы әйгілі «ұшқыштар» шын мәнінде электродтар: тігілген денені қайта тірілту үшін қолданылатын электр қуатын жеткізетін құралдар. Режиссер Джеймс Уэйлдің бастапқы идеяға қаншалықты үлес қосқаны әлі де даулы мәселе. Лугози Пирс ең танымал фильмінде ойнамаса да, олар болашақта бірлесіп жұмыс істеді: олар «Ақ зомби» (1932) фильміндегі оның зұлым кейіпкерінің бейнесін жасауда бірлесіп жұмыс істеді, осы мақсатта Universal Пирсті жалға алды.
After immigrating to the United States from his native Greece as a teenager, Pierce tried his hand at several careers, including a stint as an amateur baseball player. In the 1920s, Pierce embarked on a series of jobs in cinema—cinema manager, stuntman, actor, even assistant director—which would eventually lead to his mastery of the field of makeup. The small statured Pierce was never a "leading man" type, and he put his performing career aside to specialize in make up for other performers. In 1915 he was hired to work on crews for the studio's productions. On the 1926 set of The Monkey Talks, Jack Pierce created the makeup for actor Jacques Lernier who was playing a simian with the ability to communicate. The head of Universal, Carl Laemmle, was won over with the creative outcome. Next came the rictus grin face of Conrad Veidt in The Man Who Laughs (1928), a silent picture. Pierce was then hired full time by Universal Pictures motion picture studio. The death in 1930 of Lon Chaney—who throughout the 1920s had made a name for himself by creating grotesque and often painful horror make ups—opened a niche for Pierce and Universal, Chaney's films provided audiences with the deformed, monstrous faces that Pierce and moviegoers of the time enjoyed. Universal's first "talkie" horror film, Dracula (1931), eschewed elaborate horror make up. Pierce designed a special color greasepaint for Bela Lugosi for his vampire character, but Lugosi insisted on applying his own make up. For all film appearances of the character thereafter, Pierce instituted a different look entirely, recasting Dracula as a man with graying hair and a mustache. The most significant creation during Pierce's time at the studio was Frankenstein (1931), with Lugosi originally cast as the Monster. The preliminary design (from contemporary newspaper accounts and a recollection of the screen test by actor Edward Van Sloan) was similar to Paul Wegener's German film of The Golem (1920); this is not a surprising idea, since studio head Carl Laemmle Jr. and director Robert Florey were both familiar with German Expressionist films. However, there is some evidence that the Golem look was not actually used in a screen test Florey shot with Lugosi. Both Florey and Paul Ivano, his cameraman for the test, remembered that the makeup was not that different from what Boris Karloff would later wear. Florey's original script shows a sketch that is said to support this idea, along with Florey's handwritten notation that the monster should have electrical bolts on the side of the neck. However, there is no guarantee that the sketch and notes were really made at the same time as the screen test. Whether any aspects of the monster's look were based on other people's suggestions, it is clear that Pierce came up with a design which was horrific as well as logical in the context of the story. So, where Henry Frankenstein has accessed the brain cavity, there is a scar and a seal, and the now famous "bolts" on the neck are actually electrodes: carriers for the electricity used to revive the stitched up corpse. How much input director James Whale had into the initial concept remains controversial. Though Lugosi did not appear in Pierce's most famous film, the two would work together in future: they collaborated on the look of his devilish character in the film White Zombie (1932), for which Universal loaned out Pierce.
Карлоффпен ынтымақтастық
Пирс ашулы, немесе кем дегенде өте қатал адам ретінде танымал болды, бірақ оның Карлоффпен қарым-қатынасы жақсы болды. Олар екеуі қазір әйгілі болған гримді жасауда ынтымақтасты, Карлофф Монстрдың бетінің бір жағында ойыс жасау үшін тіс пластинасын алып тастады. Ол сондай-ақ Пирстің қолымен күн сайын төрт сағат бойы макияж жасады, осы уақытта оның басына мақта, коллодион және желім жабылды, ал оның бетіне және қолына жасыл май бояуы (қара-ақ фильмде сұрғылт көрінуі үшін жасалған) жағылды. Аяқталған жұмыс баршаға ұнады және содан бері Мэри Шеллидің туындысының қалыпты бейнесіне айналды. Келесі жылы түсірілген "Мумия" фильмі "Дракула" сюжетін "Франкенштейн" гримімен біріктіріп, Карлоффты өте қарт және әжімді египеттік ханзадаға айналдырды. Пирс пен Карлоффтың бірлескен жұмысы сыншылардың мақтауына ие болды және көрермендерге әсер етті. Сол жылы Пирс Лугосиге "Ақ зомби" фильміндегі шайтандық грим жасады, бірақ бұл Universal емес, тәуелсіз фильм болды. 1957 жылдың 20 қарашасында Ральф Эдвардс Джек Пирсті "Бұл сіздің өміріңіз" атты танымал өмірбаяндық бағдарламасында күлімдеген Борис Карлоффпен қайта табыстырды. Сол бағдарламада Джек Карлоффпен бірге Universal киностудиясында жұмыс істеген кездерін еске түсірді. Кештің арнайы қонағы болған Карлофф Джек Пирсті тағы да көруге қуанды және оны бұл саланың ең ұлы гримері деп атады.
Pierce had a reputation for being bad tempered, or at least extremely stern, but his relationship with Karloff was a good one. They both cooperated on the design of the now iconic make up, with Karloff removing a dental plate to create an indentation on one side of the Monster's face. He also endured four hours of make up under Pierce's hand each day, during which time his head was built up with cotton, collodion and gum, and green greasepaint (designed to look pale on black and white film) was applied to his face and hands. The finished product was universally acclaimed, and has since become the commonly accepted visual representation of Mary Shelley's creation. The Mummy, produced the following year, combines the plot of Dracula with the make up tricks of Frankenstein, to turn Karloff into an incredibly aged and wrinkled Egyptian prince. Again, Pierce and Karloff's collaboration was critically acclaimed and impressed audiences. That same year, Pierce designed the Satanic make up for Lugosi in White Zombie, although this was an independent film, rather than a Universal production. On November 20, 1957, Ralph Edwards got Jack Pierce reunited with a smiling Boris Karloff on the celebrity biography program This Is Your Life. On that night's program, Jack unveiled some memories of working together with Karloff on the Universal film lot. Karloff, the special guest of the night, was pleasantly surprised to see Jack Pierce once again, and called him the greatest make up man in the business.
Universal Studios Монстр жасаушысы
Универсалдың грим бөлімінің басшысы ретінде Пирс «Франкенштейн», «Мумия» (1932), «Қасқыр адам» (1941) және олардың кейіпкерлерімен байланысты әртүрлі жалғаулары сияқты фильмдерге арналған есімді гримдерді жобалау және жасаумен танылды. Пирс өзінің "қораптан тыс" техникаларын пайдалана отырып, грим жасау көбінесе өте қиын болды және жағуға көп уақыт кетті. Пирс латекс бұйымдарын қолдануға құлшынбады, мақта мен коллодионнан немесе мұрынға жағылатын пластилиннен бет пішіндерін жасау әдісін артық көретін. Пирс ақырында латекс аспаптарын қолдана бастады, ең әйгілісі – «Қасқыр адам» (1941) фильмінде Лон Чейниге арналған резеңке мұрын (аспаптың жиектері фильмнің көп бөлігінде анық көрінеді) және «Франкенштейннің жарты» (1935) мен «Франкенштейннің ұлы» (1939) фильмдерінде Борис Карлоффқа арналған резеңке бас бөлігі болды.
As the head of Universal's make up department, Pierce is credited with designing and creating the iconic make ups for films like Frankenstein, The Mummy (1932), The Wolf Man (1941), and their various sequels associated with the characters. Utilizing his "out of the kit" techniques, Pierce's make ups were often very grueling and took a considerable amount of time to apply. Pierce was always reluctant to use latex appliances, favoring his technique of building facial features out of cotton and collodion, or nose putty. Pierce eventually started using latex appliances, most notably a rubber nose for Lon Chaney Jr. in The Wolf Man (1941) (the edges of the appliance are clearly visible through most of the film), and a rubber head piece for Boris Karloff in Bride of Frankenstein (1935) and Son of Frankenstein (1939).
Лон Чейни кішімен бірге
Пирс Universal студиясында осылай жақсы қабылданбады, бұл оның студиядағы мансабының аяқталуына ықпал етті. Оның ең әйгілі қарым-қатынасы Лон Чейни кішімен болды. Екеуі де Universal студиясында "Қасқыр адам" атты төрт фильмде және "Мумия" атты үш фильмде жұмыс істеді. Чейни Пирс ұзақ және қиын процесте жабысқақ құрылғыларды қосып, қиындықтарды күшейтті деп мәлімдеді. Лонның қасқыр адам бейнесінің макияжының бір бөлігі оның бетіне жабыстырылған як жүнінен және ыстық темірмен күйдірілгеннен тұрды. Чейни Пирс оны әдейі ыстық темірмен күйдіргенін айтты. Сондай-ақ, Чейни "Франкенштейннің рухы" фильмінде Пирс қолданған резеңке маскаға аллергиялық реакция берген. Кейін Чейни үш "Мумия" фильмінде Пирс жасаған, еңбегімен оралған бинттерден қиналды, бірақ бұл "макияж" шын мәнінде Чейнидің бетіне қалыптастырылған және дәмдеуішпен бекітілген резеңке маска еді. Жанр жанкүйерлері Пирс пен Чейни арасындағы жанжалды үлкенге дейін асырып көрсеткен сияқты. Чейни әкесінің жылдар бойы жасаған косметикалық өзгерістерімен жақсы таныс болды. Ол өзінің "Бір миллион жыл бұрын" фильмі үшін Неандерталь макияжын жасады, ол оған жағылған макияжға қарағанда кем емес еді; сонымен қатар, ол өзінің "Құрылыс бұзылмайтын адам" фильміндегі күйген бет макияжын жасады, себебі бюджеті шектеулі болды. Өліміне бір жыл қалғанда Пирспен сұхбаттасқанда, Чейнимен жұмыс істеу қиын болды ма деген сұраққа Пирс: "Иә де, жоқ та, мен осымен шектеле аламын" деп жауап берді. Ал Чейни, айтылған керістікке қарамастан, кейін Пирсті тек Чейнидің әкесіне ғана тең келетін макияж генийі деп атады.
Pierce was not especially liked around Universal, which in part led to his demise at the studio. His most notorious relationship being with Lon Chaney Jr. Both worked on four Wolf Man films and three Mummy films at Universal. Chaney claimed that Pierce compounded difficulties in the long, uncomfortable process with the adding on of sticky appliances. Lon's Wolf Man make up partially consisted of yak hair being glued to his face, and having it singed with a hot iron. Chaney claimed Pierce would purposely burn him with the hot iron. Chaney also reputedly had an allergic reaction to the rubber headpiece make up Pierce used on him in The Ghost of Frankenstein. Later, Chaney suffered with Pierce's laboriously wrapped bandages for three Mummy films, though the "make up" was simply a rubber mask designed to Chaney's face and attached with spirit gum. Genre fans seem to have exaggerated the Pierce Chaney conflict to huge proportions. Chaney was obviously familiar with the rigors of cosmetic transformation, having watched his father for years. He crafted his own Neanderthal make up for One Million B. C., which was certainly as elaborate as the eventual one applied to him; reportedly, he also did his own elaborate burned face make up for The Indestructible Man, primarily because of the low budget. Interviewed a year before his death, Pierce was asked if working with Chaney was difficult, to which Pierce answered, "Yes and no, that's all I can say." As for Chaney, despite the reported acrimony, he later called Pierce a make up genius second only to Chaney's own father.
Шашпен жұмыс
Оның ерекше қорқынышты гримінен басқа, Пирстің гримінің қайталанатын ерекшелігі актерлерге жесірдің шашын жасау болды. Бела Лугози және оның испан тіліндегі әріптесі Карлос Виллариас екеуі де 1931 жылы «Дракула» фильмінің тиісті нұсқаларында жесірдің шашы бар періште киді, ал Лугозидің 1932 жылғы «Ақ зомби» фильміне жасаған гримінде жесірдің шашы одан да айқын болды. Пирс Борис Карлоффтың шашын қырқып, 1934 жылғы «Қара мысық» фильмі үшін оны жебе сияқты жесірдің шашына айналдырды, ал комедия актері Бад Эбботтқа Лу Костелломен бірге түскен алғашқы фильмдерінде жесірдің шашы бар періште кигізіп, шашының жұқаруын жасырды. Пирс тіпті Лон Чейниге «Ажырасып қалған жасырын» сияқты фильмдерде төменгі, үшкір шашты жасады, сондай-ақ 1943 жылғы «Дракуланың ұлы» фильмінде де. Керісінше, 1938 жылғы «Service de Luxe» комедиясында, Винсент Прайс кинода дебют жасағанда, Пирс Прайстың табиғи жесірдің шашын шаш қосып тегістеді. Пирс театр мен ерте үнсіз фильмдер арқылы өскен көптеген суретшілер сияқты, сақал мен мұртты «жабу» үшін театрлық әдісті қолданды. Еңбекке толы процесте шаш (адам шашы, як шашы немесе крепон шашы, жағдайға қарай), бетке немесе жаққа желім жағылып, бір қатар шаш жабыстырылды. Ол кепкеннен кейін, екінші, бірінші қатардың үстіне жабысатын шаш қатары жабыстырылды, сақал (немесе қасқыр адамның беті) жабылып біткенше осылай жалғасты. Содан кейін барлық бөліктері тиісті пішін мен ұзындығына дейін кесілді. Дегенмен, ол қарапайым, дайын сақалдар мен мұрттарды жек көрмейтін. Шын мәнінде, Джон Каррадинге «Франкенштейн үйі» фильміндегі Дракула рөлінде жапсырған мұртының жартысы Каррадин көліктен құлағанда түсіп қалды. Джек Пирс 1946 жылы Universal компаниясынан жиырма жыл қызмет еткеннен кейін жұмыстан босатылды. Бір теория бойынша, Пирс 1930 жылдардың соңында жасалған көбікті латекс техникасын қолдануға қарсылық көрсеткен. Бұл монстрларды жылдам жасауға мүмкіндік беретін еді, демек уақыт пен ақшаны үнемдеуге болар еді. Алайда Пирс латекс резеңкесіне бейтаныс емес еді; ол 1935 жылдан бері Франкенштейн монстрының басына латекс қолданған, қасқыр адамның маңдайы мен мұрны әрқашан бір бөліктен жасалған резеңке аспап болды, ал мумияның «гримі» шын мәнінде резеңке маскалар еді. Пирс осы аспаптарды жасауды шебер Эллис Берманға тапсыратын. Universal жылына 40-тан 60-қа дейін фильм түсірді, оның ішінде тек жарты ондаған ғана фильмде күрделі кейіпкер гримі немесе монстр беті болды, және олар да көбінесе аз қолданылды. Ол қартайған кездегі грим үшін көбікті латекс қолдануды ұнатпады, оның орнына бетке желім жағып, қағаз қабатын жабыстырып, қағазды бүктеу және осы процесті қайталау арқылы жасалған дәстүрлі әдісті ұнатты. Барлығында, Пирстің жұмысы көбінесе оның грим бөлімін бақылаудан, басты әйелдерге сұлулық гримін жасаудан және басты ерлер мен кейіпкерлерге стандартты грим жасаудан тұрды. Ал енді Universal International деп аталған студияның жаңа басшылығы компанияның имиджін B-сыныптағы фильмдерден және бағдарламалардан престижді фильмдерге көтеруді қалады. Вестмор ағайындылары, олардың есімі Макс Фактор сияқты өнер саласында танымал болды, студияға ең кіші інісі Бадты бөлімді басқаруға жалдауға ықпал етті. Бад Вестмордың кәсіби тәжірибесі PRC үшін жасалған шағын фильмтермен шектелгенімен, ол Пирстен айырмашылығы фотогениялық, сүйкімді және жас болды. Universal Вестмор есімін алды, ал Бад Вестмор келесі жиырма жыл бойы бөлімнің басшысы болды, ал Джек Пирс жұмыссыз қалды.
Outside of his unusual horror makeups, a recurring signature of Pierce's makeup was to give actors a widow's peak hairline. Bela Lugosi and his Spanish language counterpart Carlos Villarias both wore widow's peak toupees in their respective versions of Dracula in 1931, and Lugosi's makeup for 1932's White Zombie included an even more severe widow's peak. Pierce shaved the hairline of Boris Karloff and turned it into an arrow like widow's peak for the 1934 film The Black Cat, and had comedian Bud Abbott augment his thinning hairline with a widow's peak toupee in his early films with Lou Costello. Pierce even gave Lon Chaney Jr. a low, pointed hairline in such Inner Sanctum films as Strange Confession and 1943's Son of Dracula. Conversely, for 1938's Service de Luxe, a comedy in which Vincent Price made his film debut, Pierce flattened Price's natural widow's peak with hair plugs. Pierce used the established theatrical method of "laying" beards and mustaches, as did most artists who had risen through the theater and early silent movies. The laborious process involved cutting lengths of hair (human hair, yak hair or crepe hair, depending on the situation), painting spirit gum in a line across the face or jaw, and applying one row of hair. When this dried, a second, overlapping line of hair was glued over that, continuing the procedure until the beard (or werewolf face) was covered. The overall application was then trimmed to the appropriate shape and length. That said, he was not averse to simpler, preformed mustaches or beards. In fact, half of a mustache he applied to John Carradine as Dracula in House of Frankenstein comes loose in Carradine's tumble from a runaway coach. Jack Pierce was unceremoniously fired from Universal in 1946, after twenty years of service. One theory for this is that Pierce resisted using the new technique of foam latex for make ups, which was developed in the late 1930s. That presumably would expedite creating monsters faster, thus saving time and money. However, Pierce was no stranger to latex rubber; he had used a latex headpiece on the Frankenstein Monster since 1935, the Wolf Man's brow and nose were always a one piece rubber appliance, and as noted, the mummy "make ups" were actually rubber masks. Pierce would farm the creation of these appliances out to craftsman Ellis Berman. Universal made 40 to 60 pictures a year, out of which only a half dozen might include some elaborate character make up or monster face, and then usually sparingly. He was resistant to using foam latex for old age make ups, preferring the time honored procedure of painting a face with spirit gum, applying a layer of tissue paper, then crinkling the paper and repeating the process. In all, most of Pierce's work was supervising his make up unit, overseeing glamour make ups on the leading ladies, and standard make ups for leading men and character players. More to the point, the new management at the studio, now called Universal International, wanted to upgrade the company image from B pictures and programmers to prestige pictures. The Westmore brothers, whose name was as well known in the industry as Max Factor, leaned on the studio to hire their youngest brother, Bud, to head the department. Though Bud Westmore's professional experience was limited to minor films for PRC, he was photogenic, charming, and young, unlike Pierce. Universal got the cache of the Westmore name, and Bud Westmore became the head of the department for the next twenty years, and Jack Pierce was out of a job.
Универсалдан кейінгі мансап
Кейде Джек Пирс «Жанна д’Арк» (1948) немесе Дэнни Кейдің «Вальтер Миттің құпия өмірі» сияқты ірі жобаларда жұмыс істеді, онда ол Карлоффты фильмнен кесілген түс көру сахнасында Франкенштейн монстры ретінде жасады. Пирстің Universal-ден кейінгі жұмысы негізінен төмен бюджетті тәуелсіз вестерн мен қорқыныш фильмдерімен байланысты болды. Осы кезеңдегі Пирстің ең танымал туындылары: «Жастар монстры» фильміндегі шашты, ақылы кем нұсқаудағы кейіпкер, оны 40-қа жуық каскадер Гил Перкинс ойнады, ол бұрын «Франкенштейн кездеседі қасқыр адаммен» фильмінде Бела Лугозидің кейіпкеріне түскен; «Уақыт шекарасынан өту», онда шашы жоқ, жаралы атомдық мутанттар және басты рөлдегі Роберт Кларк ескі, құрғақ адамға айналады; «Адамтектестерді жасау», шаш жабыншақтары мен склеральды контактты линзалар арқылы күміс көзді шашсыз киборгтардың түрін жасау; және Марк Деймон ойнаған «Сұлу және аң» (1962) фильміндегі қасқыр адам дизайнының қайта жаңғыруы. Ол «Screen Directors Playhouse», «You Are There» және «Telephone Time» телесериалдарында көптеген тарихи, қарттық және мінездік макияждар жасады. Сол шоудың бір бөлімі «Алтын мақұлшы» атты драма болды, онда Лон Чейни кіші рөлде сауатсыз, бірақ мейірімді армян мақұлшыны сомдады, ол оқиға барысында 30 жасынан 70 жасына дейін өзгеріп, Пирс оны шеберлікпен орындады. Universal-дегі әріптесі, режиссер және продюсер Артур Любин, Пирсті 1961 жылдан 1964 жылға дейін «Mister Ed» телесериалындағы төрт жылдық тұрақты жұмысына алды, бұл оның соңғы жұмысы болды. Пирс 1968 жылы зәр қышқылынан уланудан қайтыс болды.
Occasionally Jack Pierce would land a job on a major production such as Joan of Arc (1948) or the Danny Kaye version of The Secret Life of Walter Mitty, for which he made up Karloff as the Frankenstein Monster for a daydream sequence, cut from the film. Primarily, Pierce's post Universal employment was on low budget independent westerns and horror films. Notable Pierce creations during this period include the hirsute halfwit in Teenage Monster, played by 40 ish stuntman Gil Perkins, who had doubled Bela Lugosi in Pierce's Monster make up in Frankenstein Meets the Wolf Man; Beyond the Time Barrier, with a clutch of bald, scarred atomic mutants and leading man Robert Clarke transforming into a withered ancient; Creation of the Humanoids, crafting a race of bald cyborgs with silver eyes via bald caps and scleral contact lenses; and a reprise of his Wolf Man design for Beauty and the Beast (1962), played by Mark Damon. He created a great many historical, old age, and character make ups in TV anthology series such as Screen Directors Playhouse, You Are There and Telephone Time. One episode of that show, a drama called The Golden Junkman, featured Lon Chaney Jr. as an unlettered but kindly Armenian junk dealer who ages from his 30s to his 70s in the course of the story, which Pierce handled with aplomb. His associate from the Universal days, director/producer Arthur Lubin, hired Pierce for what turned out to be his last employment, a steady four years on the Mister Ed television series, from 1961 to 1964. Pierce died in 1968 from uremia.
Мұра
Джек Пирстің Universal студиясындағы жұмысы ойын-сауық саласындағы көптеген мамандарға үлгі болды, оның ішінде макияж суретшілері Рик Бейкер мен Том Савини де бар. Джек Пирс экрандық ойын-сауық және материалдарды жасау саласындағы новатор болды. 2003 жылы Пирс Голливуд макияж және шаштараздық гильдиясының өмірлік жетістіктері үшін сыйлығымен марапатталды. Соңғы жылдары Пирстің Голливуд бульварына жұлдыз орнату туралы қатты ниет болды. 2013 жылдың мамыр айында Лос-Анджелестегі Cinema Makeup School Пирс құрметіне еске алу галереясын ашты.
Jack Pierce's work at Universal has become an influence to many in the entertainment field, including make up artists Rick Baker and Tom Savini. Jack Pierce was an innovator in the world of screen entertainment and material design. In 2003, Pierce was recognized with a lifetime achievement award from the Hollywood Make up Artist and Hair Stylist Guild. In recent years, there has been a strong desire to give Pierce a Hollywood Boulevard star for his work. In May 2013, Cinema Makeup School in Los Angeles dedicated a memorial gallery in honor of Pierce.