Кіріспе

XVI ғасыр / XVII ғасырдың басындағы ресейлік дипломаттар

Василий Яковлевич Щелкалов (Василий Яковлевич Щелкалов, орыс тілінде) (1566 жылға дейін – 1610 немесе 1611) және Андрей Яковлевич Щелкалов (Андрей Яковлевич Щелкалов) (1550 жылға дейін – шамамен 1597) – Иван Бесқаралық, Федор I және Борис Годуновтың билік кезеңіндегі екі дипломат және Посолский Приказының басшылары. Ағайындылар маңызды емес Щелкалов руынан шыққан; олардың әкесі, Яков Семенович, билігі жоқ дяк болған. Осындай бастамаға қарамастан, олар ресей үкіметінің іс-қимылдарында маңызды және ықпалды рөлге қол жеткізе алды.

Андрей Яковлевич Шелкалов

Андрей інісінен 10 жасқа үлкен болған, бірақ оның туған күні белгісіз. Андрей Яковлевич Щелкаловтың есімі алғаш рет 1550 жылы, ол «Мың кітабына» (Тысячная книга, немесе Tysyachnaya kniga) енгізілген кезде айтылды. Кітапта мәскеулік ақсүйек отбасылары (барлығы 1070 адам) және Мәскеу маңындағы олардың жерлері туралы генеалогиялық мәліметтер тіркелген. 1560 жылы Андрей Щелкалов Литва елшілеріне полиция офицері ретінде тағайындалды. 1563 жылы ол дяк (мемлекеттік қызметкер) болды. 1566 жылы Андрей Щелкалов дума дяк (Бояр Думасының ең төменгі шені) шеніне көтерілді. Сол жылы ол Земский Соборға қатысып, қаулыларына қол қойды. Андрей Щелкалов опричнина кезеңінде билікке келді, бұл кезеңде белгілі мемлекеттік қызметкерлердің жаппай өлім жазалары болды, бұл шамамен 1570 жылы (кейбір дереккөздерде 1573 жыл деп көрсетілген) болды. Ол Посолский Приказының (сыртқы саясат), Разрядный Приказының (әскери істермен, қызмет ететін адамдармен және Ресейдің оңтүстік қалаларымен айналысатын), Поместный Приказының (жер бөлу), Казань сарайы Приказының (Ресейдің оңтүстік-шығысының әкімшілік, сот және қаржы істері) және Чевертной Приказының (салық төлеушілердің әкімшілік, сот, салық және қаржы істері) аймақтық кеңселерінің бірінің басшысы болып тағайындалды. 1581 жылы Андрей Щелкалов папаның легаты Антонио Посевиномен, ал 1583 жылы ағылшын елшісі Жером Боузбен келіссөздер жүргізді, ол 1584 жылдың 12 тамызындағы жеке хатында Андрей Щелкалов пен Никита Романовтың (Романов әулетін бастаған бояр) «өздерін сарайлар деп есептейтінін» жазды. Шет елдік елшілер, әсіресе ағылшындар, Андрей Щелкаловты, сондай-ақ оның інісі Василий Яковлевичті, шетелдік саудагерлерге сауда жеңілдіктерін жоюға жасаған тырысқандықтары үшін ұнатпады. Борис Годунов Андрей Яковлевичті оның зиялылығы мен дипломатиялық шеберлігі үшін мақтады. Алайда Андрей Щелкаловтың еркіндігі көп ұзамай оның құрметіне нұқсан келтірді. Андрей мен Василий ақсүйек отбасыларының шежіресін бұрмалап, жергілікті әкімшілік иерархиясына әсер еткендері белгілі. Андрей Щелкалов 1594 жылы дипломатиялық қызметтен кетіп, монастырьға кіріп, Феодосий есімін алды. Голланд саяхатшысы Исаак Масса Андрейдің өзінің інісі Василийге қарағанда мемлекеттік істерде таланттырақ екенін айтты.

Василий Яковлевич Шчелкалов

1566 жылы Василий Яковлевич Земский Соборында қатысты. Бір жыл өткен соң Иван Қатыгез оны Польшаның Зигмунд II патшасымен бейбіт келісім шартына қол қою үшін жіберді. Кейін Василий Щелкалов 1560 жылдары Разбойный Приказын (қылмыстық істерді қарау және сот отырыстарын), Разрядный Приказын (1576-1594), Нижний Новгородтың Четвертной Приказын (1570-1601), Казанский Приказын және Стрелецкий Приказын басқарды. Содан кейін 1594 жылдың ортасында Посолский Приказының басшысы, ал 1595 жылы патшаның мөр тасушысы болып тағайындалды. 1601 жылы Василий Яковлевич еркіндігі үшін жазаға тартылып, зейнетке шықты. Ол Жалған Дмитрий I билікке келген кезде ақталып, оның околоничийы (шаралар ұйымдастырушысы) болып тағайындалды.