Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық суретші (1636–1695)
Dutch painter (1636–1695)
Мельхиор д’Хондекутер (1636 – 3 сәуір 1695), голландиялық жануарлар суретшісі, Утрехт қаласында дүниеге келді және Амстердамда қайтыс болды. Мансабының басынан бастап, ол негізінен құстарды – әдетте экзотикалық немесе аң аулауға арналған құстарды, парктегі ландшафттар сияқты суреттеді. Хондекутердің суреттерінде қаздар (брент қазы, египет қазы және қызыл кеуделі қаз), далалық торғайлар, бөденелер, көгершіндер, үйректер, солтүстік кардинал, қарғалар және тауыс құстары бейнеленген, сондай-ақ африкалық сұр тәжді журавльдар, азиялық сарус журавльдары, индонезиялық сары тоқыл құстар, индонезиялық қызғылт мойынды лорилер және Мадагаскардан келген сұр басты сүйкімді құстар да кездеседі.
Melchior d'Hondecoeter (; 1636 – 3 April 1695), Dutch animalier painter, was born in Utrecht and died in Amsterdam. After the start of his career, he painted virtually exclusively bird subjects, usually exotic or game, in park like landscapes. Hondecoeter's paintings featured geese (brent goose, Egyptian goose and red breasted goose), fieldfares, partridges, pigeons, ducks, northern cardinal, magpies and peacocks, but also African grey crowned cranes, Asian sarus cranes, Indonesian yellow crested cockatoos, an Indonesian purple naped lory and grey headed lovebirds from Madagascar.
Өмірбаян
Суретші Гиллис д’Хондекотердің немересі және оның әпкесі Жозина Ян Баптист Веникске үйленген Гийсберт д’Хондекотердің ұлы болғандықтан, ол көркемдік ортада өсті. Мельхиордың туысы Ян Веникс Арнольд Хубракенге айтқандай, жас кезінде Мельхиор өте діндар, қатты дұға ететін, сондықтан анасы мен ағасы оны суретші немесе дін қызметкері ретінде оқытуға бола ма екеніне күмәнданды. 1659 жылы ол Гаагада жұмыс істеп, Confrerie Pictura, осы қаладағы суретшілер академиясының мүшесі болды. 1663 жылы Хондекотер Амстердамнан келген Сюзанна Трэдлге үйленді. Ол Лауриерграхтта тұрды және олар үйленген кезде отыз жаста болды. Олардың 1666 және 1668 жылдары шүкірлік тойы болған екі баласы болды. Ол қиын мінезді болған және оның әпкелері үйде тұрған. Хубракеннің айтуынша, Хондекотер көп уақытын бақшасында немесе Жордандағы тавернада өткізген. Лауриерграхт бойында оның айналасында өнер сатушылар мен түрлі суретшілер болды. Кейін ол Лелиеграхттағы (қазіргі Анна Франк үйінің жанында) үйге көшіп барды. 1692 жылы оның әйелі қайтыс болды. Хондекотер өзінің қызы Изабелдің Вармоштрааттағы үйінде тұрды, бірақ Вестеркеркте жерленді. Ол қызының үлкен қарыздары бар екенін қалдырды. Оның мүліктің тізімінде құстарды дұрыс ұстауға арналған кішкентай дарға және Франс Снайдерстің жеті суреті бар. Хондекотер мансабын әдеттегіден өзге мамандықпен бастады. Де Стюерс мырза оның теңіз пейзаждарын салғанын айтады. Оның ең ерте туындыларының бірі – 1655 жылы салынған Герцог Антон Ульрих мұражайындағы «Балықпен толы ванна». Бірақ Хондекотер балықтарды құстарға ауыстырды. Ол тек құстарды суреттеуде даңққа ие болды, оларды Йоханнес Файт сияқты, аңшылардың бір күндік аң ауынан кейінгі олжасы немесе құс сатушының дүкенінің қоры ретінде емес, құштарлықтары, қуаныштары, қорқыныштары және даулары бар тірі жандар ретінде бейнеледі, мұндай сезімдерге құстардың да бейім екенін табиғаттанушылар айтады. Файттың жарқын түстері мен жоғары сапасы болмаса да, оның голландтық бәсекелесінің құстары әрекетке толы; және Бургер айтқандай, «Хондекотер тауықтың аналық сезімін Рафаэльдің Мадоннаның аналық сезіміндей нәзік және терең сезіммен көрсетеді». Бірақ Снайдердің шәкірті Фит елік пен донның терісін де, қауырсындарды да жақсы суреттеген. Хондекотер тар шеңберде жұмыс істеді және көбінесе тауықтардың төбелесінен немесе құстардың тіршілігін көрсетуден асып кетпеді. Оның суреттерінің өте азы күнімен белгіленген, шамамен жиырмаға жуығы, бірақ көбіне қолтаңбасы қойылған. Ерекшелері: Гаагадағы Маурицхуистегі «Қарға қауырсынынан айырылған Джекдоу» (1671), граф Кадоганның түпнұсқасы бар; Бельгия Корольдік Көркем өнер мұражайларындағы «Ойын және құс және құс аулау» (1672); Санкт-Петербург Эрмитажындағы «Құспен саябақ» (1686).
Being the grandson of the painter Gillis d'Hondecoeter and the son of Gijsbert d'Hondecoeter, whose sister Josina married Jan Baptist Weenix, he was brought up in an artistic milieu. Melchior's cousin Jan Weenix told Arnold Houbraken that in his youth Melchior was extremely religious, praying very loud, so that his mother and uncle doubted whether they would have him trained as a painter or a minister. In 1659, he was working in The Hague and became a member of Confrerie Pictura, the painters' academy of that town. In 1663, Hondecoeter married Susanne Tradel from Amsterdam. She lived on the Lauriergracht, and was thirty when they married. The couple had two children, baptized in 1666 and 1668. She is said to have been captious, and had her sisters living in the house. According to Houbraken, Hondecoeter spent much time in his garden or drinking in the tavern in the Jordaan. On the Lauriergracht he was surrounded by art dealers and various painters. Later he moved to a house on the Leliegracht (near the present Anne Frank House). In 1692, his wife died. Hondecoeter lived in the house of his daughter Isabel in the Warmoesstraat, but was buried in the Westerkerk. He left his daughter with substantial debts. His inventory lists a small gallows, to keep birds in the right position, and seven paintings of Frans Snyders. Hondecoeter began his career with a different speciality from that by which he is usually known. Mr de Stuers affirms that he produced sea pieces. One of his earliest works is Tub with Fish, dated 1655, in the Herzog Anton Ulrich Museum. Hondecoeter soon abandoned fish for fowl. He acquired celebrity as a painter of birds only, which he represented not exclusively, like Johannes Fyt, as the gamekeeper's perquisite after a day's shooting, or stock of a poulterer's shop, but as living beings with passions, joys, fears and quarrels, to which naturalists will tell us that birds are subject. Without the brilliant tone and high finish of Fyt, the latter's Dutch rival's birds are full of action; and, as Burger says, "Hondecoeter displays the maternity of the hen with as much tenderness and feeling as Raphael the maternity of Madonnas." But Fyt, a pupil of Snyder, was at home in depicting the coat of deer and dons as well as plumage. Hondecoeter cultivated a narrower field, and seldom went beyond a cock fight or a display of mere bird life. Very few of his pictures are dated, around twenty of them, though more are signed. Notable are Jackdaw deprived of his Borrowed Plumes (1671), at the Mauritshuis in The Hague, of which Earl Cadogan has an authentic copy; Game and Poultry and A Spaniel hunting a Partridge (1672), in the Royal Museums of Fine Arts of Belgium; A Park with Poultry (1686) at the Hermitage of St Petersburg.
Танымал мәдениетте
Оның "Бассейн жанындағы пеликан және басқа құстар" суреті, әлде "Жүзіп жүрген қауырсын" (шамамен 1680 ж.) деген атпен де белгілі, Уильям Дойл (музыкант) өзінің "Great Spans of Muddy Time" альбомының обложкасы үшін пайдаланған.
His painting 'A Pelican and other Birds near a Pool’, otherwise known as ‘The Floating Feather’ (c. 1680), was used by William Doyle (musician) for the cover of his album Great Spans of Muddy Time.