Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс адмиралы (1855–1916)
German admiral (1855–1916)
Хьюго фон Поль (25 тамыз 1855 – 23 ақпан 1916) – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет еткен неміс адмиралы. Ол 1872 жылы теңіз күштеріне қосылып, 1880-жылдары жаңа торпедалық қайықтарда, ал 1890-жылдары Рейхсмаринеамтта (Императорлық теңіз күштері кеңсесінде) түрлі қызметтер атқарды. Ол ақырында вице-адмирал шеніне жетіп, 1913 жылы Адмиралтейство штабының бастығы болып тағайындалды. Адмиралтейство штабының бастығы ретінде Поль шектеусіз суасты кемелері соғысын жақтады және 1915 жылдың 1 ақпанында қызметтен кеткен кезде бұл саясатты іске қосты. Ол 1915 жылдың ақпанынан 1916 жылдың қаңтарына дейін неміс Ашық теңіз флотына қолбасшылық етті. Су үстіндегі флоттың қолбасшысы ретінде ол өте сақ болды және британдық Ұлы флотымен ешқандай шайқасқа түспеді. 1916 жылдың қаңтарында бауыр қатерлі ісігінен ауыр сырқаттанған Поль сол айда Рейнхард Шеермен ауыстырылды. Поль бір айдан кейін қайтыс болды.
Hugo von Pohl (25 August 1855 – 23 February 1916) was a German admiral who served during the First World War. He joined the Navy in 1872 and served in various capacities, including with the new torpedo boats in the 1880s, and in the Reichsmarineamt (Imperial Navy Office) in the 1890s. He eventually reached the rank of Vizeadmiral and held the position of Chief of the Admiralty Staff in 1913. As Chief of the Admiralty Staff, Pohl was an outspoken advocate of unrestricted submarine warfare, and he put the policy into effect as he left the post on 1 February 1915. He commanded the German High Seas Fleet from February 1915 until January 1916. As the commander of the surface fleet, he was exceedingly cautious, and did not engage the High Seas Fleet in any actions with the British Grand Fleet. Seriously ill from liver cancer by January 1916, Pohl was replaced by Reinhard Scheer that month. Pohl died a month later.
Ерте мансап
Хьюго фон Поль 1855 жылғы 25 тамызда Пруссияның Силезия аймағындағы Бреслау қаласында дүниеге келген. 1872 жылғы сәуір айында императорлық теңіз флотына кадет ретінде қабылданған. 24 жасында Поль шенді жоғарылатып, желкенді корветке қолбасшылыққа тағайындалды. 1880 жылдары ол сол кездегі корветтенкапитан Альфред фон Тирпицпен бірге оның «Торпедалық бригадасында» қызмет етті, бұл бригада неміс флотында торпедалық кемелерге көбірек мән беруді жақтады. Екі жыл өткен соң, 1884 жылғы қыркүйектің соңында, ол Шихау, Торникрофт, AG Vulcan және AG Weser компанияларының жаңа торпедалық кемелер үлгілерімен тәжірибе жүргізілді; Поль Шихау кемелерінің біріне қолбасшылық етті. Жақсылықтар барысында Польдің кемесі Август фон Херингеннің кемесімен соқтығысты. Польдің кемесінде тесік пайда болды, ал Херингеннің кемесінің рулі зақымданды, бірақ екеуі де қауіпсіз түрде портқа оралды. 1890 жылдарға қарай Поль рейхсмаринеамтқа (императорлық теңіз кеңсесіне) ауыстырылды, онда ол Тирпицпен қайта жұмыс істеді. 1900 жылы Поль Боксер көтерілісін басу үшін Қытайға жіберілген флот құрамына кірді. 1913 жылғы қаңтарда Поль вице-адмирал шеніне көтерілді. Сол жылы ол дворян титулы алды және сәуір айында Адмиралтейство штабының бастығы болып тағайындалды, бұл лауазымды екі жыл бойы атқарды. Адмиралтейство штабының бастығы ретінде Поль серб террористерінің Франц Фердинандты өлтіруінен кейін шілде дағдарысы кезіндегі неміс пікірталастарына қатысты. Поль, герман бас штабының бастығы Гельмут фон Мольтке және канцлер Теобальд фон Бетман-Голлвег монарх Норвегияға жасаған саяхатынан оралғаннан кейін Ашық теңіз флотының көп бөлігімен бірге кайзермен кездесті. Поль және басқалары кайзермен бірнеше кездесулерге қатысты, нәтижесінде Вильгельм II Австрия-Мажарстанға «ақ парақ» берді; бұл шешім ай соңында Еуропаны Бірінші дүниежүзілік соғысқа итеруге ықпал етті.
Hugo von Pohl was born in Breslau, Prussian Silesia, on 25 August 1855. He entered the Kaiserliche Marine (Imperial Navy) as a cadet in April 1872. At the age of 24, Pohl was promoted and given command of the sailing corvette In the 1880s, he served with then Korvettenkapitän Alfred von Tirpitz in his so called "Torpedo Gang", which advocated a greater emphasis on torpedo boats in the German fleet. Two years later, in late September 1884, he was involved in an experiment with new torpedo boat designs from Schichau, Thornycroft, AG Vulcan, and AG Weser; Pohl commanded one of the Schichau boats. During the exercises, Pohl's boat collided with the boat commanded by August von Heeringen. The former's boat sprung a leak, while the latter's rudder was damaged, but both safely returned to port. By the 1890s, Pohl had been transferred to the Reichsmarineamt (Imperial Navy Office), where he would again work with Tirpitz after the latter was appointed as the State Secretary of the Navy. In 1900, Pohl was assigned to the fleet that was sent to China to help suppress the Boxer Uprising. Pohl was promoted again, to Vizeadmiral, in January 1913. That year, he was elevated to the nobility and, in April, became the Chief of the Admiralty Staff, a position he would hold for two years. As Chief of the Admiralty Staff, Pohl was involved in the German deliberations during the July Crisis in the aftermath of the assassination of Archduke Franz Ferdinand by Serbian terrorists the previous month. Pohl, Helmuth von Moltke, the Chief of the German General Staff, and Theobald von Bethmann Hollweg, the Chancellor, met the Kaiser after the monarch returned from a cruise to Norway with the bulk of the High Seas Fleet. Pohl and the others were present at several meetings with the Kaiser, which ultimately produced the "blank check" Wilhelm II extended to Austria Hungary; this decision ultimately helped to push Europe into the First World War by the end of the month.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс басталған кезде Пол, Императорлық Әскери-теңіз кабинетінің басшысы Георг фон Мюллер және Ашық теңіздер флотының қолбасшысы Фридрих фон Ингенохльмен бірге, соғыс тез аяқталатындықтан флотты толық сақтау қажет деп ойлады. Олар бірлесіп, флоттың сандық артықшылығы бар Ұлыбритания флотына қарсы шешуші шайқасқа түсудің орнына, Германия жағалауын жергілікті қорғауға бағытталғанын келісті. Поль британдық сауда кемелеріне шабуыл жасау үшін U- қайықтарын пайдалануды ұсынды. Ол 1914 жылдың соңында басталған сауда соғысын жүргізудегі шектеулерді азайтуды қалады; сондай-ақ, неміс күш-жігерін қиындатқан крейсерлік ережелерден бас тартып, шектеусіз су асты кемелері соғысын қолдады. 1914 жылдың қарашасында ол шексіз сауда соғысы туралы алғашқы жоспарларын ұсынды, бірақ оларды Кайзер мен Бетман Холльвег бейтарап елдерді, әсіресе АҚШ-ты ашуламау үшін қабылдамады. Доггер банкасы шайқасынан кейін Пол Ингенолдың орнына Ашық теңіздер флотының қолбасшысы болып тағайындалды. Әскери-теңіз штабының бастығы лауазымынан кеткен кезде, 1 ақпанда ол Бетман Холльвегпен тығыздықсыз су асты кемелері соғысын бастау туралы келіссөз жүргізді. Ол жиырма су асты кемесінен тұратын флоттың жеткілікті болады және бұл тосқауыл әсері бейтарап кемелердің қатынасын тоқтатып, дипломатиялық мәселелерді тудырмайды деп уәде берді. Императорлық Әскери-теңіз кеңсесінің мемлекеттік хатшысы (Тирпиц) немесе Әскери-теңіз кабинетінің басшысы (Мюллер)мен кеңеспеу арқылы ресми рәсімдерді бұза отырып, Пол өзінің ізбасары Густав Бахманға 4 ақпанда Ашық теңіздер флотының Бас қолбасшысы ретіндегі жаңа лауазымын қабылдағанда жария еткен жағдайды ұсынды. Әскери-теңіз күштері, канцлер және Кайзер арасындағы келесі ішкі талқылауларда науқан тек жау кемелеріне қарсы, бейтарап кемелерді қоспағанда қарастырылды. Тирпиц пен Бахманның ашуына себеп болды, өйткені теңіз күштері науқанды бастауға дайын емес еді, бірақ енді олар императормен кеңеспеген саясатты қорғауға міндетті болды. Бұл саясат көп ұзамай дипломатиялық дағдарысқа әкелді, өйткені 7 мамыр 1915 жылы U- қайық жолаушылар лайнерін торпедамен батырды. Американы соғысқа тартудан сақтану үшін Германия U- қайық флотына шектеулерді қайта енгізді, алдымен құпия түрде, содан кейін ашық түрде. Өзінің командирлік қызметінің барлық кезеңінде Пол су бетіндегі флоттың күшін сақтау үшін өте сақтық стратегияны ұстанды. 1915 жылы өзінің флагманында Пол Солтүстік теңізде бірнеше қысқа операциялар жүргізді. Бұл операциялардың ешқайсысы Солтүстік теңіздің оңтүстік бөлігінен шыққан жоқ, және флот ешқашан британдық күштермен кездеспеді. 1916 жылдың 8 қаңтарында Пол бауыр қатерлі ісігінен ауырғандықтан ауруханалық кемеге жеткізілді. Кейін ол операция жасату үшін Берлинге жіберілді. Денсаулығының нашарлауына байланысты 23 қаңтарда ол лауазымынан босатылды; оның орнына флот командирі болып Рейнхард Шеер тағайындалды. Пол бір айдан кейін, 23 ақпанда қайтыс болды.
At the outbreak of war, Pohl, along with Georg von Müller, the Chief of the Imperial Naval Cabinet, and Friedrich von Ingenohl, the commander of the High Seas Fleet, believed that since the war would be over quickly, the fleet should be preserved intact. Together, they agreed that the fleet should be restrained to provide local defense of the German coast, rather than seek a decisive battle against the numerically superior British Grand Fleet. Pohl argued that U boats should be used to attack British merchant shipping. He pushed for fewer restrictions on the conduct of the commerce war beginning in late 1914; he further advocated abandoning the cruiser rules that handicapped the German effort, in favor of unrestricted submarine warfare. He presented his first plans for an unlimited commerce war in November 1914, but these were rejected by the Kaiser and Bethmann Hollweg so as not to antagonize neutral nations, in particular the United States. After the Battle of Dogger Bank, Pohl was chosen to replace Ingenohl as commander of the High Seas Fleet. As he was leaving the post of Chief of the Admiralty Staff, on February 1 he successfully negotiated with Bethmann Hollweg to begin a campaign of unrestricted submarine warfare, promising extravagantly that a fleet of twenty submarines would be sufficient and a deterrent effect would cause neutral shipping to cease, and thus cause no diplomatic issues. Breaching protocol by not consulting with the Secretary of State of the Imperial Naval Office (Tirpitz) or the Chief of the Naval Cabinet (Müller), Pohl thus presented his successor Gustav Bachmann with a fait accompli, which he made public on taking on his new role as Commander in Chief of the High Seas Fleet, on 4 February 1915. In further internal discussions between the Admiralty, the Chancellor and the Kaiser, the campaign was moderated to one against enemy vessels only with neutral vessels excluded. Tirpitz and Bachmann was furious as the navy was not prepared to launch the campaign, but they now had to defend a policy they were not consulted on to the Kaiser. The policy soon caused a diplomatic crisis, as on 7 May 1915, the U boat torpedoed and sank the passenger liner With further sinkings, to avoid drawing America into the war, Germany reinstated restrictions on the U boat fleet, first secretly, then publicly. Throughout his tenure as its commander, Pohl adopted a very cautious strategy in order to preserve the strength of the surface fleet. Aboard his flagship, , Pohl conducted a series of short operations into the North Sea over the course of 1915. None of these operations ventured outside of the southern end of the North Sea, and the fleet never encountered any British forces. Pohl became seriously ill from liver cancer on 8 January 1916 and was taken to a hospital ship. He was subsequently moved to Berlin for surgery. He was relieved of command due to his poor health on 23 January; his replacement as fleet commander was Reinhard Scheer. Pohl died a month later, on 23 February.