Кіріспе

Панаманың жергілікті аймағы

Нгабе Бугле (ˈŋɡoβe βuˈɣle) – Панаманың бес комаркасының ішінде ең үлкені және ең көп халқы бар аймақ. Ол 1997 жылы бұрын Бокас-дель-Торо, Чирики және Верагуас провинцияларына қарасты жерлерден құрылған. Аймақтың орталығы Гуайми тілінде Буэбити, ал испан тілінде Льяно Тугри деп аталады.

Тарих

1972 жылдан бастап Панама үкіметі жергілікті топтардың эксклюзивті жер құқықтарына және айтарлықтай әкімшілік тәуелсіздікке ие болатын шекараланған аймақтар – комаркаларды құруға міндетті болды. Комаркалар ішінде халық Бас ассамблеяны, губернаторды және кез келген санындағы аймақтық және жергілікті басшыларды сайлайды, бірақ үкімет аумақтағы мемлекеттік шығындарды және салық кірістерін бақылайды. Панаманың солтүстік-батысында орналасқан Нгебе Бугле комаркасы 1997 жылы үкіметтің бұрынғы уәдесінің және Нгебе Бугле халқының қысымының нәтижесінде құрылды, олардың атамекендеріндегі табиғи ресурстарды пайдалану және қоршаған ортаның нашарлау қаупінен біріккен күштерімен наразылық білдірді. Аумақ бұрын Бокас-дель-Торо, Чирики және Верагуас провинцияларына тиесілі болған жерлерден тұрады және жеті округке бөлінген (астаналарымен бірге тізімі жоғарыда келтірілген); бүкіл комарканың астанасы – Мюна округінде орналасқан Бюабти. Нгебе Бугле халқы көбінесе этникалық топқа қарағанда өздерінің қауымдастықтарымен байланысты және біркелкі емес таралып орналасқандықтан, олардың комаркасын құруға себеп болған саяси ұйым ерекше, бірақ үкімет әрекеттеріне әсер етуге қабілетті екенін көрсетеді. Кариб теңізі жағалауында құрғақ маусым болмайды және ландшафтты тропикалық орман басып алады; Тынық мұхиты жағалауында желді құрғақ маусым (желтоқсаннан сәуірге дейін) және ылғалды маусым бар. Маусымдық айырмашылықтардың артық болуына байланысты Тынық мұхиты жағалауында жергілікті географиялық ерекшеліктер көбірек, ал өсімдіктер тропикалық орманмен араласқан шөптерден тұрады. Аймақта көбінесе жаяу немесе атпен жүреді, өйткені комаркаға жыл бойы қол жеткізуге болатын жолдар аз (бірінші жол Сан Феликс қаласынан Лас-Крусес арқылы Америкааралық тас жолына қосылатын, Буабтиге дейін созылып, Серро Колорадо кеніші орналасқан Эскопетаға жалғасатын кенге кіретін жол ретінде салынған).

Мәдени топтар

Гуаими және бугле тайпалары тығыз байланысты және жиі бірге Гуаими деп аталса да, олар екі бөлек тілдік/үндістер тобы болып табылады, олардың тілдері бір-бірін түсінбеуге әкеледі. Жалпы алғанда, бұл екі топ Панаманың ең ірі жергілікті халқын құрайды. Нгабе және Нгөбе жазылуының айырмашылықтарына назар аударыңыз; екі вариант та жергілікті диалекттерге байланысты. "Ä" әрпімен белгіленген төменгі, дөңгелек дауысты дыбыс испан тілінде жоқ және "о" дыбысымен шатастырылады. (Газеттер бұл дауыс үстінен диэрезис болуы керек екенін білгендіктен, көбінесе оны "ö" деп қате жазады.) "Ä" әрпімен бейнеленген дыбыс "saw" сөзіндегі "aw" дыбысына өте ұқсас. Осы жерде қолданылған Нгабе жазуы – Нгабере тілінде кең таралған (/дұрыс) жазу түрі.

Күнделікті өмір

Гуаимилер көбінесе ағаш тіреулермен тұрғызылған, шөптен немесе мырыштан шатыры бар, едені топырақтан жасалған үйлерде тұрады, ал ең бай отбасыларда цемент едені болуы мүмкін. Әр үйдің шатыры астында азық-түлік сақтауға арналған платформа және бірнеше көтерілген төсек платформалары болады. Чакаралар (Нгэбере тілінде кра деп аталады) – өсімдік талшықтарынан тоқылған берік қаптар. Олар заттарды сақтауға да, материалдарды тасымалдауға да қолданылады. Кейде нәрестелерді де чакарада тасымалдап жүргендерін көруге болады. Кейбір әйелдер осы қаптарды сату арқылы бейресми экономикаға қатысады. Отбасыларда паила деп аталатын үлкен қазан-құмыралар бар, көптеген үйлерде жүгерінен жасалған чича сусындасы сақталады. Отбасылар көбінесе үлкен болады, сондықтан әйелдер топтары бірігіп тұрып, балаларды күтуде бір-біріне көмектеседі. Бұрын Нгэбе Бугле халқы арасында көп әйел алу қалыпты жағдай болған, себебі әйелдер мен балалардың саны адамның мәртебесін көрсететін. Қазір бұл әдет азайды, өйткені бірнеше әйелді және үлкен отбасыны асырау қиынға соғып тұр. Туыстық байланыс арқылы құрылған әлеуметтік капитал мен өзара көмектесу желілері отбасылардың экономикалық және әлеуметтік жағдайының нашарлауын азайтуға, сондай-ақ олардың бірлесіп жұмыс істеуіне және өздеріне және туысқандарына көмектесетін мүмкіндіктерді пайдалануына көмектеседі. Жерге меншік және оны пайдалану құқығын анықтауда неке және туыстық қатынастар маңызды рөл атқарады.

Жерді пайдалану

Нгебе Бугле тайпасы көбінесе өзіне жететін шаруашылықпен айналысады, сондықтан жер меншігін және пайдалануын анықтау әрбір отбасы үшін ең маңызды мәселе, әсіресе халық саны комаркадағы өңделетін жерлерге пропорционалды түрде өсіп, ал өнімді жерлер тым көп пайдаланудан құлдырайды. Иеленбеген жерге меншік құқығы иелену және шаруашылық жүргізу арқылы орнатылады, бірақ комаркада иеленбеген құнарлы жерлер өте аз. Туысқандық топтың мүшелері жерді бірлесіп иеленеді, бірақ ауылда тұратындар оны басқарады. Осы бірлескен меншіктегі жерге талассыз құқық туысқандық топтың әрбір мүшесіне тиесілі, ал қарызға алынған құқықтар көбінесе әйелдерінің отбасы мүшелеріне беріледі, бірақ осы құқықтар алынып тасталуы мүмкін. Гуаймилердің тамақтануын толықтыратын какаомен бірге манго, апельсин, нан сияқты жемістер де маусымды өседі. Ет сирек жейді, бірақ көптеген отбасылар сиыр, шошқа, үйрек және тауық (көбінесе жұмыртқа салатын) ұстайды; сардина – тағамның негізгі түрі, ал ходжальдрас (қуырылған панамалық нан) кейде таңғы асқа жейді. Егін шаруашылығының көп бөлігі кесу және жағу әдісімен тазартылған жерлерде жүргізіледі, ал халықтың өсуіне байланысты бұл жерлер жеткілікті уақытқа демалысқа жіберілмейді, сондықтан уақыт өте келе егін өнімділігі төмендейді. Гуаймилердің мол ресурстарының бірі – еңбек, бірақ нашар білім беру және денсаулық пен тамақтануды қоса алғанда, адам капиталының төмендігіне байланысты жұмыс күші жеткілікті білікті емес. Осының салдарынан көптеген ерлер маусымдық жұмыскерлер болып жұмыс істейді немесе басқа бейресми жұмыс іздеу үшін комарканы тастап кетеді. 2008 жыл. Бұл аймақтағы кен өндіру заңды, себебі жер асты ресурстарына меншік құқығы мемлекетке тиесілі, бірақ ол жер қойнауын өндіру мен өңдеуден шыққан қалдықтар жергілікті су алаптарын ластағандықтан, қоршаған ортаға үлкен қауіп төндіреді. Олар уақытша табыс әкелсе де, кен өндірудің көптеген теріс әлеуметтік және мәдени салдары бар, және жергілікті тұрғындардың көпшілігі өз жерлерінде минералдық қазбаларды пайдалануға қарсы.